Levensverhalen (pagina 1745)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

de pijn

elke dag huilen denken aan zelfmoord je familie haten je hoord tog van ze te houden verdrietig zijn als naar huis moet want dar wachten je vijanden om je de grond in te stampen je te treiteren en te pesten tot je moet huilen waarom doen ze dit nou?? ziet nou niemand mijn pijn en mijn ideen bij de dood?? ziet niemand de tranen in mijn ogen de sneen in mijn pols de pijn die ik meeneem 24 uur per dag de angst in mijn ogen .het verdriet de pijn de angst de onzekerheid de neer geslagenheid gevangen in mijn eigen pijn mijn tranen het houd niet op huilen tot je tranen op zijn niemand die om je geeft verdien ik deze pijn? verrtel me wat heb ik jullie fout gedaan? als dit nog even doorgaat ben ik weg mischien naar de hemel mischien naar de hel mischien nergens maar dit houd ik niet vol dit is voor mij al de hel in de spiegel zie ik een lelijk dik persoon met een betraand gezicht die van niemand liefde krijgt ze zeggen wel dat ze van je houden maar ze zien je pijn niet... ze helpen je niet de pijn die ik meedraag die ik niet kan verdragen een gebroken hart het doet zoo pijn ik kan hier niet langer mee leven de dood lijkt de enige oplossing de oplossing voor de problemen, de haters,de pijn hoevaak heb ik wel niet gewenst dat ik gelukkig zou zijn.. waarom komt het nooit uit.. al jaren deze pijn.. het lukt me niet meer mijn hoofd omhoog te houden en blij te blijven.. gezellig te zijn .. te lachen.. mijn pijn word steeds erger tot ik het niet meer aan kan.. het vreselijke verdriet..elke dag...waarom liegt iedereen tegen me? de onzekerheid verkloot mijn leven.. dus dit leven is tog nergens goed voor ik loop tog maar in de weg..ik ben gewoon een lelijk varken die niks kan... mijn leven is gewoon een kk zooitje die ik niet op orde krijg:'( dit kk leven houd nooit op..alleen als ik er een einde aan maak
Datum:
10-03-2006
Naam:
varkentjj
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

kort verhaaltje

ik ben een meisje van 15 en ik weet niet wat ik hier nog doe.
op de basisschool werd ik altijd heel erg gepest. dat begon in groep 3 en stopte toen ik van school afging. daarna, overal waar ik kwam deden mensen vaag tegen me ze negeerde me vooral. op me famielie kon ik ook niet rekenen. ik was zeg maar het zwarte schaap, er werd nooit naar me geluisterd of wat dan ook iedereen was altijd maar met zichzelf bezig en keken gewoon niet naar me om.
toen ik 9 was heeft me vader me voor het eerst geslagen en zei dat ik nils voorstelde, ik ben toen ook voor het eerst weg gelopen. dat herinner ik me nog heel goed. me moeder rende me achterna de straat op. en ik rende voor haar weg. IK WOUW NIET TRUG. ik dacht altijd dat me gezin een soort van clubje tegen mij had opgericht. ik kan me niet egt veel herinneren van vroeger. denk dat ik het gewoon verdrongen heb omdat ik het niet meer wil weten. wat ik wle weet is dat ik altijd ruzie had met me ouders en dat ze nooit egt van me gehouden hebben. die liefde die ik miste van uit me famielie zogt ik trug in realties, en dat heeft me uit eidelijk allen maar meer pijn gedaan. het ergste was wel dat een jongen die ik egt kei en kei en kei leuk vond er met me beste vriendin van door ging. nja beste vriendin..? ze scheld me uit voor slet en kraakt al me vriendjes af. (pppff ze moet eerst is naar der zelf kijken) me ouders schelde me trouwens ook voor van alles uit.. en dan maar zeike dat ik zun slecht zelf beeld heb..:S ja vind je het heel gek!!:@ ik heb het gevoel afof niemand me hier nodig heeft, als ik weg ben is er egt niemand die me zal missen hoor! als ze vargen wie er allemaal komen bijvoorbeelt als we uit gaan, en ik ga ook mee word mijn naam er nooit bij genoemt. mensen vergeten me altijd. ik weet egt niet waarom ik eigelijk nog leef. ik heb wel eens eerder zelfmoord willen plegen maar uit eindelijk durfde ik tog niet. ik heb het me zelf al zo vaak af gevraagt..? waarom leef ik eigelijk. waarom moest ik geboren worde ik beteken toch niks in deze maatschapij! mensen hebben allen maar last van me.
Datum:
10-03-2006
Naam:
anita
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

h0pel00s meisje...( alweer)

vandaag weet ik dat de gene die mij helpt wel ECHT is .. maar de rest niet .. vandaag gevochten 0p scho0l .. tóén 0p dat m0ment was er NIEMAND voor me !!!! iedereen roepen dt ze me moesten slaan .. nou .. ik maak me zelf wel kapot dan dat andere dat doen ... het liefst ga ik dood .. volgende week doe ik weer een paar pogingen ... en dan ben ik waarschijnlijk overal vanaf .. niemand die het zou merken dat ik er niet meer ben .. zelfs als ik dood ga doet me ziel pijn ,.. en dat zal noooit meer helen ... wat kapot is is kapot .. je kan het niet meer maken ...de pijn neem je overal mee naar toe .. ik zie zo geen toekomst meer... ben nergens meer welkom ! iedereen haat me !! .. geef mij maar weer de schuld van alles .. ik ga toch dood .. leraren , HAAT ME MAAR .. iedereen haat me !! .. vreselijk zijn mensen bah bah b ah.. 1 iemand die voor me klaar staat .. en die dat ''niet mag'' .. (auw)nou mensen ... ik hoop dat dit mijn laatste bericht op deze site is ..
vaarwel ... -=xxxxxxxxxxxx-= deb..(K)
Datum:
10-03-2006
Naam:
d...
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

ik wil niemand pijn doen

ik heb al is een x een reactie gezet op deze site. ik ben een meisje dat al veel zenuwcrissen heeft gehad en veel problemen met men ouders heb ik ook. ik wordt vaak (altijd) niet geaccepteerd door andere mensen, men vriendje heeft me gedumpt na een relatie van 6 maanden, en ik krijg de neiging om naar portugal te gaan ( waar ik de afgelopen 9 jaar heb gewoond) maar ik woon in nederland al 9 maanden, en me ouders accepteren mij niet in hun huis, men broer begint een hekel aan me te krijgen en ik ben begoonen met in me te snijden alleen maar om pijn te voelen en ik vin het een heerlijk gevoel. ik wil graag met iemand praten en ik ben al naar een psichiater geweest maar die wouden mij opsluiten en ik ben gek verklaard door hun, maar het enige da ik wil op de wereld is da ik met iemand kan omgaan en die mij begrijpt. ik sluit me van iedereen af en ik vertrouw niemand, ik weet da als ik met slegte companie omga da ik me goe voel maar da wil ik nie dus sluit ik me op in huis en ik zit na men werk heel de dag in men kamer en kom er alleen maar uit om te eten, het zou fantastisch zijn als ik van het balkon mogt springen, ik zou graag met iemand willen praten want ik weet dat men einde nadert
Datum:
10-03-2006
Naam:
crazy girl
Leeftijd:
20
Provincie:
Zuid-holland

wel of niet

Er zijn momenten dat ik denk/hoop het. Het komt allemaal goed. Maar nu, nu zie ik het niet meer zitten.

Hij is weg en wil niet meer. Ik kan niet zonder hem. En ik wil niet zonder hem. Hij is mijn alles. Ik heb hem zo nodig.Wat zal ik doen?

Ik heb het net geprobeerd. Polsen doorsnijden, maar het mes is niet scherp genoeg en ik durf het niet harder te doen.

Ook heb ik op internet al opgezocht hoe de wurgknoop moet. Ik heb het touw al om mijn nek gehad. Maar stel dat hij vanavond toch van gedachten verandert en toch verder met mij wil.

Dan ben ik er niet meer. Misschien wil hij toch verder en kunnen we samen oud en gelukkig worden. Ik heb alleen een beetje meer hulp nodig. De bordeline is op het moment te heftig.

En ik mis me moeder zo.... Mam, ik hou van je en wie weet zien we elkaar binnenkort. Ik wil eerst weten of er nog een kans in zit dat het goedkomt tussen ons.

Ik hou zoveel van hem.
Datum:
10-03-2006
Naam:
panda beertje
Leeftijd:
31
Provincie:
Noord-holland

bloed en tranen

M'n tranen blijven binnen.
Ik neem een mes en kijk naar m'n bloed op m'n lichaam
Ik weet niet hoe het te vertellen, da's zo verschrikkelijk onmogelijk te zeggen, te uitleggen

ben al dood
Datum:
10-03-2006
Naam:
sofie
Leeftijd:
20
Provincie:
Friesland

Waar doe ik het eigenlijk nog voor?

Ik voel me alleen niemand die mij kent,
ik wil geholpen worden maar voel mij een hopeloos geval. Ik heb A gezegd ik heb B gezegd.. waarom zal ik nog moeite doen om C te gaan zeggen? Ik heb alles geprobeerd maar ik red het gewoon niet, ik heb schijt aan mijn leven het kan me allemaal niets meer schelen. Waarom heeft het leven nou geen doel. Ik weet het niet ik ben kapot van binnen. Ik wil dood en niks anders maar kan het gewoon niet omdat ik de mensen die blijken om te geven geen pijn wilt gaan doen, maar om langer te blijven leven doe ik alleen maar mezelf veel pijn. En toch blijf ik bij het standpunt. Waar doe ik het eigenlijk nog voor? Niet voor mezelf in ieder geval...
Datum:
09-03-2006
Naam:
John
Leeftijd:
22
Provincie:
Utrecht

Waarom?

Een hele tijd ben ik depressief geweest door verschillende dingen. Toch is het een jaar héél erg goed met me gegaan. Tot afgelopen tijd en met als dieptepunt vandaag. Steeds gaat er wel iets fout. Mensen kunnen alles van één fout af laten hangen, je kan nog zoveel goed hebben gedaan, als je één ding fout doet, ben je zelf ook fout. Ik vraag me ook altijd af hoe het bij het leven bij mensen waar het "altijd goed" mee gaat, gaat. Waar halen zij al het geluk vandaan? De enige problemen die die mensen hebben, zijn kleine problemen.
Zelfmoord is geen optie meer voor mij, maar het blijft altijd in mijn hoofd omgaan......
Datum:
09-03-2006
Naam:
ano
Leeftijd:
19
Provincie:
Flevoland

geen gedachten, geen gevoel, bang voor toekomst, dood!

ik heb hier twee maanden terug al een tekstje geschreven omdat ik het echt niet meer zag zittn, wel mijn gevoel is nog altijd hetzelfde! ik ben deze klote wereld echt beu!!als ik rond me kijk zie ik alleen maar donkerte en pijn! overal gaan godverdomme mensen dood, doen mensen elkaar pijn en is er haat! we maken ons zelf kapot!!!ik zelf kan mezelf echt niet aanvaarden zoals ik ben, ik heb geen zelfvertrouwen, voel me altijd aangestaard en eenzaam! ik heb wel vrienden enzo, maar ik mis alles zoals het vroeger was! vroeger waren er ook al van die kutmomenten, maar nu is alles veel erger en doet alles veel meer pijn!!Al mijn hele leven lang heb ik het gevoel dat ik niet thuis hoor in mijn gezin, ik ben een buitenstaander! als klein kindje wou ik ook geen contact met mijn ouders, een knuffel enzo wilde ik niet, ik dacht ook altijd dat ik geadopteerd was ofzo en dan zij ik dat ik bij mijn tante ging wonen. Natuurlijk is dit allemaal nog heel onschuldig, maar dit gevoel gaat niet weg! je thuis moet toch een plaats zijn waar je je goed voelt!?dat gevoel heb ik totaal niet! ik denk heel veel aan de toekomst, ik wil later gewoon gelukkig zijn en een goeie mama zijn, meer niet, volgens mij denk ik er gwn veel aan omdat ik mezelf nooit thuis gevoelt hebt en nu wil ik ervoor zorgn dat ik later echt gelukkig ben!!Nuja ik haat mezelf en heb enorm veel last van schuldgevoelens, ik wil alleen het beste voor iedreen en toch verkloot ik alles! ik haat mezelf zo hard é en daarom snij ik mezelf kapot! ook voor mijn schuldgevoelens weg te werken, het lucht zo op om mij zelf te pijnigen, het mes in mijn klote vel te voelen en het bloed er zien uit stromen!!ik voel me schuldig tov alle mensen die het nog veel slechter dan mij hebben en veel ergere dingen meemaakten dan mij!! ook voel ik me schuldig als vrienden van me triestig zijn enzo, kortom voor vanalles! twee weken geleden stond ik echt op het punt om er een einde aan te maken, alle hoop dat ik had op een beter bestaan was weggevloeid, gelukkig was er een jongen die me tegen kon houden en van gedachten kon doen verandern! anders was ik hier nu niet meer!al heel dit schooljaar loop ik rond met zelfmoord gedachten en voel ik me zo slecht!!de eerste maanden ging het nog, maar het werd steeds erger en erger! ik denk vaak dat ik een vorm van borderline heb, want ik heb enorme ups and downs, het ene moment voel ik me beter en schaam ik me enorm en haat ik me enorm dat ik mezelf pijn doe en zo'n gedachten heb, maar op andere momenten loop ik als een gek rond opzoek naar pillen om zelfmoord te plegen of zit ik me open te snijdn!want het zijn geen krasjes hoor, het zijn grote sneeën! Nuja nu zit ik zo'n met een ander gevoel, ik verlang iedere dag meer en meer om mezelf te pijnigen en ween bijna iedere dag, maar nu heb ik zo'n gevoel dat ik geen tijdsbesef heb, alles gaat voorbij, ik leef wel nog, maar ben er toch niet echt meer! er gebeurt niets leuks meer in mijn klote leventje! alles in deze wereld is donker en gevuld met pijn!! overal om me heen is het donker en vind ik het lichtpuntje in deze tunnel niet meer!!! ik zit in een vicieuze cirkel en raak er niet meer uit!! ik snij mezelf dus totaal niet voor aandacht, maar gewoon uit zelfhaat, schuldgevoel en voor het zalige gevoel dat ik er van heb, een last valt van me schouders als ik mezelf gepijnigd heb!Ik zie echt geen uitweg meer, altijd als ik me weer effe beter voel gebeurt er iets waardoor ik alles niet meer zie zittn! ik heb ook de jongen van me dromen tegen gekomen en heb hem laten schieten, ik zal hem nooit meer terug zien en zoiets doet enorm pijn!! thuis ben ik het kotsbeu en op school gaat het ook niet meer!ik ben al naar zo'n dom clb-mens moeten gaan, ik dacht dat het uiteindelijk ging helpen, maar neen dat stom mens laat me gewoon vallen! vele vrienden hebben me ook al laten vallen toen ik ze het hardste nodg had en nu vertrouw ik niemand meer! mijn laaste schreeuw voor hulp was met mijn slechte schoolresultaten maar uiteindelijk door taken vieln ze nog mee en spreekt niemand me aan voor hulp! ik weet van mezelf dat ik nooit meer hulp zelf zal durven vragen!! ik vertrouw ze niet meer, en toegeven dat ik een serieus probleem heb zal ik ook niet durven! mensen moeten me verplicht helpen anders zal ik het nooit aanvaarden!! ik praat nie veel over mezelf en kan het ook heel moeilijk en voel me veel te vlug schuldig en slecht!! ik schreeuw diep in mijn binnenste om hulp, maar toch krijg ik er geen!ik verlang gewoon naar iets om mijn pijn en angsten weg te nemen, mijn sigaretten geven de voldoening niet, dus verlang ik meer en meer naar drugs! de dood zou natuurlijk het beste zijn, dan ben ik direct van alles af, maar dankzij die ene persoon waar ik zo van hou, maar nooit nog zal zien of horen doordat ik er niets van weet, blijf ik nog even leven, hoe lang weet ik niet maar ik wil er echt vanaf van dit klote leven!
MIJN LICHAAM IS NOG OP DEZE WERELD, MAAR MIJN GEVOEL EN MIJN GEEST VERLANGEN NAAR EEN BETERE PLAATS, EEN PLAATS WAAR IEDEREEN ELKAAR LIEF HEEFT,WAAR ER GEEN PIJN EN GEEN DARKNESS IS!
Datum:
09-03-2006
Naam:
zeg ik liever niet
Leeftijd:
16
Provincie:
Friesland

ik voel me zo lusteloos

ik mis de energie die ik heb gevoeld lang geleden. Het is net of ik mezelf in de steek heb gelaten en nee heb gezegd tegen mijn eigen leven. En daar voel ik me schuldig over ten op zicht van mezelf. Waarom kon ik niet meer gelukkig zijn, waarom leef ik te veel in mijn hoofd. Ik wil weer gelukkig zijn maar ik voel me teneer geslagen en ik snap niet waarom ik me niet meer gelukkig voel.
Datum:
09-03-2006
Naam:
stefi
Leeftijd:
28
Provincie:
Groningen

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.