Levensverhalen (pagina 1730)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

blauwe plekken en een betraand gezicht...

hallo...
ik ben een meisje van 16.. het gebeurde allemaal toen ik ongeveer 12 was vroeger hield ik egt van mijn vander hij was mijn grote voorbeeld..ik heb nog een zusje een zus en een broetje maar niemand kon zo goed met me vader over weg dan ik.. we waren alle twee even gek..me vader blowde altijd al.. dat wist ik.. maar ik wist niet wat het was.. wat het in hield.. nu wel...toen we verhuist waren naar een boederij en 4 paarden hadden kwam de euro en daardoor kon me vader 'zogenaamd' de druk niet aan.. hij had kunnen praten..moet ik nu ook altijd met iedereen..!! maar hij deed het niet zelfs niet tegen me moeder..hij ging aan de hard drugs..creak..een van de erste dingen..hij werdt zo dun het leek wel een skelet..en wij mochten niks weten.. me ouders hadden elke dag ruzie..en we wisten niet waarom..wist ik veel was 12..hoe moest ik weten wat drugs was..hij heeft ons hele leven op zn kop gezet..op de dag dat ik het hoorde ging me moeder uit huis.. en zat ik alleen met die vent op gescheept..me zus had net haar eerste exame's en was helemaal overstuur..ik was zo kwaad op me moeder hoe kon ze weg gaan en ons achter laten..ze heeft een week niets van haar laten horen..en me vader.. jah die was de hele tijd de hoort op..we moesten verhuisen en iedereen al me vrienden en kennisen en fam. wisten dat dat me vader een junk was..het is nu al een paar jaar geleden en er is ondertussen is er egt nog veel meer gebeurt.. me vader liegt nog steeds tegen me moeder terijl ze hem letterlijk uit de goort heeft getrokken hij gebruikt stiekum GHB en heeft al 2 keer een overdosis gebruikt 1 keer was ik er bij..het was afschuwelijk en hij bleef mar door leigen zei dat het geen drugs was.. ik heb 112 moeten bellen en ambulance ikwam pas na 15 min. 15 min zag ik me vader kramperen en rare worden uit scheuwen.. ik moest voor moeder spelen omdat me moeder alleen maar naar mijn zielige zieke vader om keek.. en dat doet ze nu nog steeds..ik heb nou een vriend waar ik al 2jaar mee heb..het ging eerst heel goed..tot dat me vader zich er mee ging bemoeien en nu is dat ook naar de 'kut' ook al mag ik het niet zo zeggen..hij heeft me al meerdere keren geslagen en geschopt het begon een jaar geleden..deze week al 2 keer..vandaag.. ik zit onder de blauwe plekken..maar zorg dat niemand iets ziet of merkt..op school ben ik altijd een vroelijk meisje met veel vriendinnen en vrienden..nooit zal iemand het zien of merken.. maar als ik even alleen ben stort ik al in..waarom mijn vriend ook.. ik hou zo veel van hem..zo veel..hij slaat en schopt me niet alleen... hij heeft zelfs een keer me keel dicht geknepen en gewurt vandaag was het een mes die hij net een dag nieuw heeft.. Hij scheld me voor alles uit..hij zegt dat me vader nog steeds een junk is.. en me moeder een achterbakse teef.. me zus en me zusje en broertje gaan der net zo hard over heen.. maar steeds kijk ik in die betraande ogen.. en sluit ik me me armen weer om hem heen.. ik schaam me.. ik wil niet meer veder zo..ik kan aan niemand me verhaal kwijt..mijn vriend is 18 en slaat hard..maar het is nooit het einde van mij geweest hoe wel ik daar wel bang voor ben... misschien maak ik zelf het einde wel af..ooit...
Datum:
13-04-2006
Naam:
...just me...
Leeftijd:
16
Provincie:
Gelderland

Doodgaan

Ik ben 23 jaar. heb een studie gekozen die ik helemaal neit leuk vind. Nu vind ik mezelf te oud en wil ik gewoon huisje boompje beestje. Anders hoor je er niet bij. Nederland is zo'n materialistisch land dat ik er soms bijna over mijn nek van moet. Dus als ze willen dat je geld hebt om erbij te horen dan moet je maar gaan gokken. Dus heb ik met ene doorlopend krediet van 30.000 euro maar belegd samen met 25.000 euro spaargeld. Ik heb nu nog maar 10.000 euro en de aandleen gaan slecht vandaag. Het gaat me nooit meer lukken. Ik hoor er niet meer bij. Ik ga binnekort op vakantie met een vriend. Ik denk dat ik mijn vriend naar nederland terug laat gaan. Daar in dat warme land laat ik mezelf vergaan. Ik wil dood. leven heeft geen zin meer voor mij. Ik heb mijn baan verloren en mijn droomappartement zal ik ook nooit kunnen aanschaffen vanwege de hoge schuld van 40.000 euro
Ook al zeggen mensen dat geld niet belangrijk is. Zonder geld geen lol. Dan zit ik nog leiver in het gevangenis. Maar dat wil ik ook niet want dan laat je het nederlandse volk jouw eten betalen. Over 2 weken ga ik op vakantie en wil ik jullie het allerbeste wenensen. Dit land is niet voor mij geschikt.

Groet,

P.
Datum:
13-04-2006
Naam:
P.
Leeftijd:
23
Provincie:
Zuid-holland

pijn

Ik weet dat het heel stom klinkt maar sinds mijn ex-vriend en ik uitelkaar zijn voel ik me zo verdrietig. Al een jaar lang heb ik pijn en spookt de gedachte aan hem door mijn hoofd. Al het leuks wat ik doe wordt door de pijnlijke gedachte dat hij me in de steek liet overheerst. Ik vraag me af wat er is met mij, waarom mensen zo gemeen kunnen doen. Ik heb lieve vriendinnen maar ze begrijpen het niet. Zo lang ben ik al bezig met schuldgevoelens hebben en pijn en hebben en niks begrijpen van het leven en de mens. Ik snap gewoon niet waarom ik 17 ben en de hele tijd maar aan 1 jongen kan denken, als dit het leven is dan hoeft het niet meer. Het voelt alsof niemand mijn pijn begrijpt. Ik heb nooit echt actie ondernomen maar de gedachte is de hele tijd in mijn hoofd. Het liefst zou ik gewoon in coma liggen en wanneer ik wakker word ik helemaal opnieuw kan beginnen en die nare herinneringen aan mijn exvriend en wat die met me gedaan heeft weg zouden zijn. Ik ben zo bang dat hte nooit meer over gaat.
Datum:
12-04-2006
Naam:
anne
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-holland

het begon

het begon met beetje spelen met een soort nagelknippertje. ik knipte steeds door in me pols zodat het steeds erger werd. toen kwam ik er achter dat het fout was wat ik deed dus ben ik er mee gestopt. maar 4 maanden later kreeg ik erge ruzie met mijn ouders en vrienden op school ik zag het niet meer zitten dus begon ik me weer te snijden maar dan met een schaar op me buik en in me pols. mijn vriendinnen die wisten het en zeiden dat ik moest stoppen maar het lukte niet er zijn steeds meer mensen achter gekome nu weet mijn halve klas het. ik kreeg een briefje van l en n waarop stond dat ze altijd voor me klaar stonden omdat l zich vroeger ook gesneden had toen ben ik helemaal ingestort. ik begon in een keer te huile in de klas ik mocht toen van de leraar naar het tussen lokaaltje om te praten met l dat heb ik gedaan en ik voelde me beter ze zei dat ik er mee moest stoppen en dat het alleen maar erger werd. en nu zit ik hier s'avonds dit verhaal te schrijven en dan denk ik, ik kan maar beter dood zijn met al die ruzie niemand heeft me nodig
Datum:
12-04-2006
Naam:
anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

Probeer me alsjeblieft niet eens tegen te houden

14-jarige scholier hier die het niet meer ziet zitten. Van school geschorst om een een klein onbedoeld acefietje en vader + moeder razend.
Datum:
12-04-2006
Naam:
-
Leeftijd:
14
Provincie:
Gelderland

.

hetzelfde als iedereen ben ik mijn leven ook zat..alleen maar onvoldoendes op school..vaak weg gelopen thuis..altijd ruzie..de jongen waar ik 3 jaar mee had heeft het uitgemaakt..Kdenk elke dag aan zelfmoord..maar van een flat springe durf ik niet..polse doorsnijde ook niet pillen slikken zou ik willen..ik wou paracetamol slikken maar ik las dat dat pas dodelijk is na een paar weken..
Datum:
12-04-2006
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

helemaal naar de klote

Ik wil niet meer maar hou vol voor de mensen die om me geven. Dat is het enige waarom ik het niet doe maar blijf zelf wel erg ongelukkig. Voel me leeg en voel me constant ziek. Wat moet ik doen om weer zin in het leven te krijgen en om weer te kunnen functioneren ?
Datum:
12-04-2006
Naam:
DAVID
Leeftijd:
23
Provincie:
Gelderland

Altijd zo rot voelen...

Ik weet niet hoe het komt, maar ik heb elke dag wel even een gevoel van depressiviteit. Ik denk dan aan de dingen die ik vroeger heb gedaan, waar ik spijt van heb. Ik heb mijn school verknalt en ik voel me daar vaak schuldig over. Ik heb een vriendin.. Ik voel me niet altijd even goed bij haar. Ze is heel mooi enzo, maar soms is het toch allemaal een beetje vreemd. Soms heb ik zoveel werk van school dat ik door de stress alles aan de kant haal en ga zitten piekeren in mezelf. Ik voel mezelf een sukkel, het voelt alsof ik alles verpest. Mijn ouders hebben vaak ruzie, ik ben veel vrienden kwijtgeraakt omdat ik 2 keer ben verhuist. Soms werk ik mezelf zo in de problemen dat ik 'S nachts in bed diep nadenk over zelfmoord, maar er nooit echt iets mee heb gedaan. Ik zou zo graag van al mijn problemen af willen zijn, ik zit altijd ergens heel snel mee. Ik weet niet wat ik moet. Het voelt goed om te weten dat als je dood bent je zorgen voorbij zijn. Ik zou zo graag dood willen.. Ookal klinkt dit wat overdreven ofzo.. Ik wil het. De tranen lopen in mijn ogen als ik denk aan het feit dat iedereen mijn begrafenis zou moeten meemaken. Maar ik kan niet altijd aan anderen denken. Ik heb maar 1 wens; Mijn zorgen laten verdwijnen. Daarvoor is maar 1 optie.. helaas.
Datum:
11-04-2006
Naam:
Nick
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

ik wil niet meer maar moet verder

Ik wil niet meer!! Maar ik moet wel verder... Ik ben moeder van 2 kinderen en die mag ik het niet aandoen, maar hoe vaak ik al dacht, en nu veroorzaak ik een enorm auto-ongeluk is niet meer op 2 handen te tellen. Maar misschien ben ik ook gewoon te zwak en durf ik niet. Nee springen doe ik niet, voor de trein geeft zo;n troep. Misschien ooit met slaappillen. Verder gaan is vaak geen optie maar doorgaan ook niet. Ik gebruik anti-depressiva en heb in therapie gezeten. De therapie verergerde mijn gevoel alleen maar. Ik weet het gewoon allemaal niet meer.
Datum:
11-04-2006
Naam:
Anno
Leeftijd:
38
Provincie:
Gelderland

ik wil niet meer..

ik, mijn leven heeft gewoon geen zin meer in mijn ogen ik heb altijd ruzie met mijn ouders ze willen me zelfs weg uit huis hebben omdat ik moeilijk opvoedbaar ben. maar buiten dat ik heb verkeerde vrienden, ik doe alles verkeerd, haal aleen maar onoldoendes, mijn allerliefste en beste maatje mun opa is overleden waarmee ik altijd kon praten en alles hij weet alles van me, ik word wel gesteund door iedereen maar ik voel me gewoon niet mezlef. ik snij mezelf heel vaak in me pols ook ik wil het egt gewoon maar ik hebniet zoveel vrienden maar eenn paar een stuk of 3 á 4. en die weten niej dat ik met dit probleem zit, en het ergste is ik doe heel bot tegen me vriendje waardoor hij het waarschiojlijk wil utmaken nog dieper in de put. maar nu klnkt het nu alemaal niet zo erg maar het is wel zo ik ben al vaak genoeg van huis wegegelopen om egt goed \na te denken ik stop nu maar want hoe meerik schrijf hoe verdrietiger ik wordt
Datum:
11-04-2006
Naam:
doet er niet toe
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.