Hallo!
K voel me wel een onmeunige aansteller, dat ik hier allemaal verhalen lees over mensen die vanalles meemaken en het daarom niet meer zien zitten, terwijl ik gewoon eigenlijk 'niks' heb. ik heb niet echt een heel groot probleem ofzo. Ik heb gewoon het gevoel dat ik er alleen voor sta, terwijl ik wéét dat het niet zo is. ik weet wel dat mijn ouders enzo van me houden, maar dat is niet genoeg. ik heb bijvoorbeeld een vriendinnengroep op school, maar heel erg verbonden voel ik me er niet mee. t is wel gezellig, maar ik heb altijd het gevoel dat ik het 5e wiel aan de wagen ben. K vind mezelf niet echt lelijk, maar mijn zus is echt knap, lang en bruin. ik niet.. dan denk je altijd wel van; he.. waarom ben ik nou niet zoals zij is, waarom mis ik nou nét weer dat laatste beetje. Ook heb ik het gevoel dat ik nooit echt met iemand kan lachen. als ik iets vertel is het nooit grappig of boeiend.
ik heb één goede vriendin waar ik alles tegen vertel. eerst lachten we altijd en deden we leuke dingen. maar nu gaat alles heel serieus. we hebben bijna nooit geen lol meer. ik ken haar bijna té goed. ik weet echt alles van haar, waardoor niks me meer verrast. we hebben elkaar dus ook bijna nooit wat te vertellen.
ik voel me gewoon een beetje een buitenstaander. niet dat mensen me bewust niet accepteren/buitensluiten, maar ik heb het gevoel dat ik iets mis. een leegte die ik zo niet op kan vullen. ik heb het gevoel dat ik niks bij kan dragen aan deze hele wereld. Dus, wáárom zou ik hier nog langer blijven? ik heb serieus heel vaak nagedacht over hoe het zou zijn als ik er niet meer was. ik heb er zelfs over gedroomd. dat ik zelfmoord had gepleegt en in een kist lag. over hoeveel mensen er zouden zijn, of juist niet? de gedachte om mijn polsen door te snijden vind ik niet eens heel eng. ik heb ook al eens geprobeerd hoe het voelt om jezelf te snijden. niet omdat ik stoer wilde doen, of dat ik aandacht wilde, maar ik wilde gewoon kijken wat het met me deed; of ik er opgelucht van werd of dat ik me weer goed voelde.
Ik weet gewoon niet precies wat ik hier op deze wereld te zoeken heb.
zijn er meer mensen die ongeveer hetzelfde denken?
Heel veel liefs en alvast bedankt..
Xx
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.