Levensverhalen (pagina 1695)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

genoeg is genoeg

Hoi allemaal.
Ik ben 21 jaar en heb er echt genoeg van. Ik ben opgegroeid met twee ruziende ouders. Toen ik jonger was en in huis woonde heb ik mij nooit thuis gevoelt. Ik heb het idee dat ik nooit van mezelf heb kunnen houden omdat ik volgens mijn ouders toch alles verkeerd deed. Ik ben gaan werken, werken en werken en heb al mijn geld opgespaard voor een betere toekomst. Toen was ik eindelijk oud genoeg om op kamers te gaan en ik had ook geld om voor mezelf te kunnen zorgen. Ik ben verliefd geworden op iemand van wie ik dacht dat deze persoon ook van mij hield en heb een dochter gekregen. Nu heeft deze persoon al mijn geld opgemaakt met de belofte dit terug te betalen, maar dit is helemaal anders gelopen. Ik ben gedumpd voor een ander zit nu zonder woning en het ergste van alles zonder mijn dochter. 9 maanden lang heb ik haar gedragen in mijn buik, haar gevoeld uiteindelijk bevallen. Mijn leven had zin voor mijn dochter. Maar nu mag ik haar niet zien van de vader en ben vervangen door een nieuwe vriendin van de vader die een 'happy family'heeft. Nu heb ik al die jaren gespaard voor een betere toekomst en nu kan ik niet eens een woning veroorlofen. En elke dag dat ik moet op staan zonder mijn dochter sterft weer een gedeelte van mij. Ik heb genoeg gehad; nooit het gevoel gehad thuis te zijn, nooit van mezelf gehouden, nooit het leven rooskleurig ingezien. Ik ben erg moe en ben al bij vele pshychologen geweest en niemand die me kan helpen. Geld maakt niet gelukkig maar zonder geld kun je niet wonen, eten, reizen, 'leven' dus waarom??? Graag wil ik slapend sterven en hoop dat in spritit op die manier bij mijn dochter te zijn. Ik heb mijn best gedaan. Ik ben gaan studeren, afgerond, woning proberen te zoeken, rechtzaak gestart om mijn dochter te zien, maar ik kan niet meer hebben ik ben opgebrand, gestorven van binnen, moe van vechten voor rechtvaardigheid en een bestaand 'leven'. Heb sowieso nooit echt geleerd om te genieten van het 'leven'. De dark site daarintegen ken ik maar al te goed en elke keer dat ik hoop de bright side of life te zien wordt ik weer teleurgesteld, keer na keer na keer. Genoeg is genoeg. Mijn dochter is twee jaar en ik hoop dat het goed met haar gaat en hoop snel bij haar te kunnen zijn.
Groetjes
Datum:
20-06-2006
Naam:
rosepaars
Leeftijd:
21
Provincie:
Gelderland

geobsedeerd...

Om beginnen heb ik geen problemen thuis, niet op school, genoeg vrienden en dat soort dingen.
Ik heb een vader, moeder, broertje en zus. Geen lichamelijke ziekte en dergelijke.
Zelfmoord kwam denk ik het eerst in me op tijdens de basisschool, maar dan zo: als ik blijf zitten dan pleeg ik zelfmoord: ik ben nooit blijven zitten en zou het waarschijnlijk ook niet hebben gedaan maar dan alleen omdat niet wist hoe percies.
Ik heb min of meer 3 verschillende soorten vrienden:
Thuis: mensen die ik al heel mijn leven ken: aardig en normaal. Maar ze worden nogal beïnvloed door de leugens van mijn broertje + daar komt bij dat deze het nooit zullen begrijpen.
Dan school-vrienden: vrienden die op school zitten en ik normaal gezien alleen daar zie.
Mijn dichtste vriendenkring werd gevromd toen ik 14 was, Ik, mijn beste vriend + 4 anderen. Allemaal heavy metal fans.
1 ervan pleegde zelfmoord op zijn 16de, 2 jaar geleden.
1 ander is ongeveer een half jaar geleden gestorven aan een hartstilstand.
Hierdoor ben ik overgens niet deprissief geworden ofzo.
Ik heb ook niet het gevoel dat niemand zal missen als ik er niet meer ben.
Toch is de enige reden waarom ik nog leef omdat ik om zo te zeggen 1 manier zoek.
Ik snij mezelf sinds dat ik dat heb gezien in een film een tijdje geleden.
Het was min of meer de bedoeling dat ik gister zelfmoord zou plegen door middel van een mes en mijn polsen maar ironisch gezien: er kwam een examenfeest door heen.
En toen ik terug kwam was ik moe en had ik er geen zin meer in.
Ik blijf gewoon door plannen met mijn leven: bijvoorbeeld ik heb gister ook gewoon geleerd voor een proefwerk dat ik morgen heb...
Ik ben trouwens ook niet echt wanhopig maar heb meer het idee dat als ik zelfmoord pleeg dan hoef ik een hoop dingen niet meer te doen zoals bijvoorbeeld: ooit uit het huis te gaan, een echte baan zoeken en dergelijke.
Dat is min of meer mijn verhaal...
Datum:
20-06-2006
Naam:
Anomiem
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-brabant

alles

ik ben verkracht geweest..
ik ben gestalkt geweest..
ik heb gekotst omdat ik te dik was..
ik heb mezelf gesneden..
ik heb zelfmoord pogingen gedaan..
mn ouders hebben heel vaak ruzie..
ik heb gerookt om af te vallen..
ik mis mn opa die dood is..
ik mis mn konijn die dood is..
ik mis de manege met mn lievelings pony die ik altijd alles vertelde..
..ik wil niet meer wordt moe..
Datum:
20-06-2006
Naam:
tjaaa
Leeftijd:
15
Provincie:
Utrecht

x

Zelfmoord.. Ik wil t al zo lang..
al 6 jaar ben ik depressief..heb ik angstaanvallen.. agressie aanvallen..ben ik verslaafd geweest aan automutileren..
ik heb op het curium gezeten voor een tijdje,,
vanwege ruzies met mn moeder thuis..
Met m'n 16e verjaardag had ik weer ruzie met mn moeder,, kmocht niet van haar naar huis,, heb ik de hele dag * was op 29 dec.. * op een bankje gezeten in een park,, tot 7 uur 'Savonds,, was ik onderkoelt geraakt,, heeft iemand me toen naar huis gebracht,, heb toen de hele tijd in mn bed gelegen,, ben paar keer over mn nek gegaan toen, :( , mn moeder gaf er nix om..
Mn vader neemt geen contact met me op, ligt nu in een coma, en heb via zn vriendin gehoord dat hij tijd terug had gezegd dat hij wenste dat ik zn dochter niet zou zijn..
ik heb geen broers of zussen, geen oma's, opa's, tantes of ooms, allemaal willen ze geen contact met mij en mn moeder..
Verkracht..Gepest..
Dan is er nog een bepaalde jongen in mn leven,, hij betekend alles voor me..alles..
Alleen ik lieg..ik lieg alleenmaar..waarom, ik weet het niet :(..
nu heb ik weer door een leugen ruzie met hem,, en is het contact verbroken,, de enige persoon waardoor ik positief bleef,, is nu ook weg..
alles ging zo goed..ik zou weer naar school gaan.. een leuke opleiding doen..nieuwe mensen ontmoeten..en nu..dit..
Ik heb geen vrienden, geen vriendinnen, ookal probeer ik zo m'n best te doen..
Mensen die zelf verdrietig zijn,,probeer ik te helpen.. altijd..
Maar nu.. moet ik mezelf helpen..

..Goodbye....
Datum:
20-06-2006
Naam:
Iris
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

DOOD

hoi,, ik benneen meisje van 13 jaar en denk vaak aan zelfmoord plegen.
toen ik ongeveer 9 jaar was ben ik verkracht.. daar zit ik heel erg mee, je voelt je vies en heel onzeker. Vaak moet ik daar aan denken en pak ik een mesje en ga op mn armen krassen dan denk ik even niet meer eraan en voelt het goed.
ik vond mezelf te dik en ben gaan kotsen soms wel 5x pd en gaan roken omdat ze zeggen dat je daar van afvalt. gelukkig ben ik nu van het roken af.. soms kots ik nog.... ik praat nu met een leerlingenbegleiding samen met een goede vriendin die dit allemaal al weet. ik vertel haar alles omdat ik haar kan vertrouwen. we zitten samen op voetbal en gaamn op dansen ook zitten we in de zelfde klas.
zei snijd zichzelf ook..
ik vind het heel fijn dat ik haar alles kan vertellen en kan vertrouwen maar ben bang dat ik haar een k*t gevoel ga geven..
ik ben afgelopen vrijdag naar de schoolarts geweest zei zegt dat ik het toch tegen mn ouders mmoet vertellen:S
dat wil ik niet maar heb gezegt dat het goed was.. nu gaan ze een keer mn ouders bellen maar weet niet wanneer..
ik heb een aantal keren geprobeerd zelfmoord te plegen mn polsen door te snijden en mn keel dicht knijpen het gaf een fijn gevoel je voelt je duizelig en zakt dan weg maar na een paarseconde kom je weer bij.. toch heb je het gevoel dat je een heletijd weg bent geweest.
ik wil niet langer hier meer blijven maar ben bang om er echt een einde aan te maken..
ik wil niet meer maar moet..
xxxx

Datum:
20-06-2006
Naam:
boterbloempje
Leeftijd:
13
Provincie:
Utrecht

radeloos

kort want ik kan niet meer,7j moeder verzord dood fout op fout ziekenhuis,nu 3j dood pa werd demet lanzaam,heb hem verzorgd maar de thuishulp heeft hem verpruts ,kreeg hem ook niet in een tehuis pas toen hij helemaal verw was,de pus en bloed door zijn kleren kwamen benen ,kreeg ik hulp hem plaatsen ,maar zo ver weg ,hij was op het is te laat hij gaat dood ,ik kan niets meer doen,woonde eerst 5huizen verder ,maar werd uit huis gezet,weet de eigenlijke rede niet nooit huurschuld nooit de politie dat ik wat deed ,ja een jalourse buurvrouw ik werd geslagen tot bewusteloosheid,maar er moet iets anders zijn ,ik kan het niet begrijpen en het klinkt ook ongeloofwaardig ,maar wat doe je er aan ,ook dat heeft mijn vader geknakt,mocht van weller niet eens de uispraak van het beroep afwachten,ik had of zouw oma pollewop aan de buurvrouw gwzegd hebben,maar marleen fiegen ,wilde mij als je het begrijpt ,maar ik ben nu eenmaal niet bisexoweel,en toen ze hoorde datik ging trouwen ,zij ze dan pak je maar een advkaat,denk dat ze heel veel te zeggen heeft bij weller alleen niets goeds over mij,en echtmaar wie gelooft dit ,ik kan mijn innerlijk e pijn niet meer aan ,en nu mijn is strervende ,ja eens ga je dood ,maar zo was niet nodig geweest,bedankt sorry voor het lange schrijven,hopelijk word dit niet openbaarlijk gebruikt,ben 61 j en radeloos dank u
Datum:
20-06-2006
Naam:
margiet
Leeftijd:
61
Provincie:
Limburg

ouders + vrienden

ik heb soms gewoon de neiging om zelfmorod gte plegen omdat ik soms heel erg ruzie hem met mijn moeder en dan kan ik er gewoon niksmeer aan doen en dan snij ik mij zelf en dan weet ik het niet meer.
ook heb ik een jongen die in mijn klas zit waar ik heel erg verliefd op was geweest die jongen doet mij ook heel veel pijn want dan gaat hij liegen tegen mij en tegen mijn vrienden zegt hij de waarheid en de waarheid is gewoon niet meer leuk dus hem haat ik sowieso0o dus soms ga ik mezelf ook snijden door hem
ik kan er gwoon niks meer aan doen soms heb ik van die buien en dan wil ik gewoon dood ik heb er al met ijn mentor over gepraat alleen lukt dat niet echt
maarjah misschien ga ik geen zelfmorod plegen omdat ik het ook nie durf maar ik an het wel doen:(:(
Datum:
19-06-2006
Naam:
ANONIEM
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

Ojee

Ik weet dat ik pas 13 ben en dat ik heel jong bent. Te jong om zelfmoord te willen plegen. Maar alles gaat gewoon fout, Fout ja. Ik snijd mezelf en heb al een paar pogingen gedaan. Ik heb op mijn zesde mijn vader verloren en op mijn achtste pleegde mijn moeder zelfmoord. Ik woonde destijds bij mijn oma, maar die is pas geleden ook overleden op een leeftijd van 89. Ik woon nu bij mijn oom en tante waar ik iedere dag wel ruzie heb. Maar ik kan nergens anders heen. In groep 4 werd ik gepest tot en met de eerste klas. Nu ging het wel goed. Ik heb het nooit kunnen verwerken maar het ging beter. Tot ik nu bij mijn oom en tante kwam. Ik wil dood. Ik wil gewoon dood. Ik kan het niet meer aan. Niemand zal me missen, niemand geeft nog om me. Dus waarom niet. Ik doe mezelf al zolang pijn, dus waarom snijd ik nou niet gewoon een keer door. Help me! Aan de ene kant wil ik niet dood, maar aan de andere kant wel. Help me!
Datum:
19-06-2006
Naam:
--
Leeftijd:
13
Provincie:
Friesland

en toen wou ik gewoon dood zijn..

ik loop ongeveer al een jaar rond met zelfmoord neigingen.ik ben opgegroeit met 3 broers en die werden door mijn vader altijd al voorgetrokken(die mochten alles, ik mocht niks..want ik was tog maar een meisje, en meisjes zijn in zijn ogen gewoon lucht.) Mijn moeder werd geslagen, en werd depressief, wat mijn leven alleen maar erger maakte want toen stond ik er helemaal alleen voor. toen ik 7 was gingen mijn ouders scheiden. ik en mijn moeder zijn in een flat gaan wonen. mijn vader en broers (die ik nooit meer heb gezien) zijn ergens in een landhuis gaan wonen. ik weet niet waar, en ik wil het ook niet weten. een tijdje (ongeveer 3 jaar) ging het wel goed met me. tot ik steeds meer jongens dingen ging doen. (ik ging op voetbal, ik ging skateboarden, het meerendeel van mijn vrienden waren jongens) En ik werd gothic/punker. Er werden al snel kinderen bang voor me, omdat ik 'anders' was. en omdat ze tog niks beters te doen hadden, gingen ze me maar pesten. zo ging het een tijdje door. zelfs de leraren gingen mee pesten, dus daar kon ik ook mijn verhaal niet kwijt. mijn moeder was onderhand weer depressief en was zwaar aan de drank.op mijn 12de sloeg ik tegen een spiegel, waardoor ik naar het ziekenhuis moest voor verwondingen aan mijn hand. mijn moeder raaakte helemaal overstuur toen ze mij vond in de badkamer. toen dat met mijn hand over was, ging ik weer naar school. op de middelbare school viel het pesten wel mee. alleen dat werd ook steeds erger en erger. ik was niet zo braaf in de klas en had na 3 weken al een vierkant rooster voor de rest van het jaar. ondanks dat werd ik alleen maar vervelender. toen we voor nederlands een gedicht moesten schrijven over een ervaring schreef ik over mijn verleden. die mevrouw schrok zo erg, dat ze met mij is gaan praten, niet dat het hielp.maar het was goed bedoel. (was er tenminste nog iemand op de wereld die iets om me gaf...) toen mijn beste vriend ZM pleegde kon ik het eigenlijk niet meer aan. toen heb ik weer een lange tijd met ZM-nijgingen rondgelopen. nu is het een beetje weg. maar ik denk dat het nooit meer helemaal goed komt. ook ben ik bang dat ik mijn vader, of 1 van mijn broers ooit nog zal zien, ik weet niet wat me dan te wachten staat maar het zal niet fijn zijn...


xxx
Datum:
19-06-2006
Naam:
Maria..
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

no title

nja ik heb geen rede ,ja de rede dat ik ut leven niet zie zitten ,kwas jaartje of 5 a 6 ,en d8 wat is de wereld mooi ,totdat je wakker geschud word rond je 13e a 16e & blijkt dat het leven niet zo mooi en zacht is als je denkt dat het is ,
ik ben een erg negatief persoon,wat inhoudt dat ik niks leuk vind ,me kapot blow & drink/mezelf niet verzorg /bijna tot niks eet//geen werk kan behouden//ruim nooit me troep op///ga snachts alleen maar op pad om orde te verstoren (grafitti//)en dat alles met de rede dat ik niet oud wil worden mede door problemen vroeger (waar ik nu best vrede mee heb) en om me heen alleen maar blije mensen zie(bijv: kijk nr het wk) ,iedereen happy happy joy joy & ik vind (voetbal zowiezo niks)denk alleen maar ,shit,act normal man...waarom die blijheid??
heb vaak ook et gevoel om met een gun zo door me straat te lopen en iedereen die ik te blij vind ,neer te knallen ,ook mijn ouders en famillie enzo ,terwijl ik een rustig persoon ben ook een tikkeltje mensenschuw)
enige wie ik begrijp zijn me huisdieren ,want mensen zijn me te blij,ok dieren praten niet ,maar ze geven me een soort van rust//daar waar mensen me irriteren ,ik kan bijv ook geen relatie aan met een persoon ,omdat ik meiden vaak ook te blij vind& graag mijn eigen gang ga...
ik was net voorheen al op een site ,en dat ging over iemand die god gevonden had ...
nja ieder voor zich ,maar ik gloof dus echt niet in die klare onzin over 1 man die dit en dat schiep,dus dat *licht*puntje heb ik ook niks aan ,niemand begrijpt me ,en voel alsof ik er alleen voor sta ...
bijv : me moeder kampt nu met wéer kanker ,en zie dat zij vecht ervoor ,et doet me totaal niks ...geen druppel ,ja alleen dat et kut in haar belevenis is ,maar als ze er morgen niet meer zou zijn ,dan kijk ik niet vreemd op ,want doodgaan is menselijk en ik leg me er wat makkelijker er bij neer (zou ik denken)
misschien anders wanneer ik er zelf mee ge-confronteerd word ,maar dan alsnog zou ik niet opgenomen willen worden ...
mede om et cyclus doodgaan te versnellen.
ik weet niet wat mijn probleem is ,maar zie et vaak niet zitten ,ik zoek een snelle dood ,dus geen treinspringen of gebouw springen ,want daar benk bang voor (hoogstes en snelheid)
en zoek dus al een langere tijd een manier om et snel te kunnen doen ,
mensen komen vaak ook zovan: ja maar denk aan je ouders ,zouden die et leuk vinden als dat gebeurde? nee tuurlijk niet ,maar leef ik voor me ouders? nee leef ik voor me broers en zussen en vrienden collega's en resterende famillie? nee.. ik leef voor mezelf en dit is mijn keuze .....
Mijn ouders willen dat ik hulp ga zoeken ,maar weet nu al dat dat niks uithaalt ,want ik ga niet praten tegen zo'n nerd die zijn hele leven geleerd heeft om probleemgevallen te helpen...
kzie wel wat er komen gaat ,ik leef van dag tot dag ...
nja ik heb geen zin meer om te typen dus hou ik ermee op ..

thnx

me
Datum:
19-06-2006
Naam:
unknown
Leeftijd:
24
Provincie:
Zuid-holland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.