Levensverhalen (pagina 1696)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

no title

nja ik heb geen rede ,ja de rede dat ik ut leven niet zie zitten ,kwas jaartje of 5 a 6 ,en d8 wat is de wereld mooi ,totdat je wakker geschud word rond je 13e a 16e & blijkt dat het leven niet zo mooi en zacht is als je denkt dat het is ,
ik ben een erg negatief persoon,wat inhoudt dat ik niks leuk vind ,me kapot blow & drink/mezelf niet verzorg /bijna tot niks eet//geen werk kan behouden//ruim nooit me troep op///ga snachts alleen maar op pad om orde te verstoren (grafitti//)en dat alles met de rede dat ik niet oud wil worden mede door problemen vroeger (waar ik nu best vrede mee heb) en om me heen alleen maar blije mensen zie(bijv: kijk nr het wk) ,iedereen happy happy joy joy & ik vind (voetbal zowiezo niks)denk alleen maar ,shit,act normal man...waarom die blijheid??
heb vaak ook et gevoel om met een gun zo door me straat te lopen en iedereen die ik te blij vind ,neer te knallen ,ook mijn ouders en famillie enzo ,terwijl ik een rustig persoon ben ook een tikkeltje mensenschuw)
enige wie ik begrijp zijn me huisdieren ,want mensen zijn me te blij,ok dieren praten niet ,maar ze geven me een soort van rust//daar waar mensen me irriteren ,ik kan bijv ook geen relatie aan met een persoon ,omdat ik meiden vaak ook te blij vind& graag mijn eigen gang ga...
ik was net voorheen al op een site ,en dat ging over iemand die god gevonden had ...
nja ieder voor zich ,maar ik gloof dus echt niet in die klare onzin over 1 man die dit en dat schiep,dus dat *licht*puntje heb ik ook niks aan ,niemand begrijpt me ,en voel alsof ik er alleen voor sta ...
bijv : me moeder kampt nu met wéer kanker ,en zie dat zij vecht ervoor ,et doet me totaal niks ...geen druppel ,ja alleen dat et kut in haar belevenis is ,maar als ze er morgen niet meer zou zijn ,dan kijk ik niet vreemd op ,want doodgaan is menselijk en ik leg me er wat makkelijker er bij neer (zou ik denken)
misschien anders wanneer ik er zelf mee ge-confronteerd word ,maar dan alsnog zou ik niet opgenomen willen worden ...
mede om et cyclus doodgaan te versnellen.
ik weet niet wat mijn probleem is ,maar zie et vaak niet zitten ,ik zoek een snelle dood ,dus geen treinspringen of gebouw springen ,want daar benk bang voor (hoogstes en snelheid)
en zoek dus al een langere tijd een manier om et snel te kunnen doen ,
mensen komen vaak ook zovan: ja maar denk aan je ouders ,zouden die et leuk vinden als dat gebeurde? nee tuurlijk niet ,maar leef ik voor me ouders? nee leef ik voor me broers en zussen en vrienden collega's en resterende famillie? nee.. ik leef voor mezelf en dit is mijn keuze .....
Mijn ouders willen dat ik hulp ga zoeken ,maar weet nu al dat dat niks uithaalt ,want ik ga niet praten tegen zo'n nerd die zijn hele leven geleerd heeft om probleemgevallen te helpen...
kzie wel wat er komen gaat ,ik leef van dag tot dag ...
nja ik heb geen zin meer om te typen dus hou ik ermee op ..

thnx

me
Datum:
19-06-2006
Naam:
unknown
Leeftijd:
24
Provincie:
Zuid-holland

10 jaar leef ik al in een hel

Op het moment dat ik na de brugklas ben gegaan zijn mijn ouders verhuisd. Sindsdien slapen ze ook appart en maken ze eigenlijk constant ruzie. In 't begin was 't nog beetje zo van komt wel een keer goed maar 't is alleen maar erger geworden.

Met mijn vader kan ik totaal niet meer opschieten en ontloop ik eigenlijk zoveel mogelijk anders loopt 't toch weer op ruzie uit.

Met mijn moeder kan ik wel opschieten maar ik kan niet begrijpen waarom dat zij nogsteeds met mijn pa samenwoond. Ze weet dat ik totaal door een hel ga en zelf wordt ze er volgens mij ook niet vrolijk van.

Ik heb geprobeerd om na mijn Mbo werk te vinden om zo snel mogelijk weg te komen thuis maar dat is niet echt gelukt. Daarna ben ik dus maar aan 't Hbo begonnen nou dit is dus mijn grootste fout ooit. Heb vrijdag tentame die ik moet halen anders wordt ik dus van school gekickt.

Eigenlijk zijn voor mij bijna alle dagen 't zelfde ik ga werken of na school thuis eten en s'avond weg na vrienden of na de coffeeshop. Op dagen dat iedereen weg is weet ik totaal niet meer wat ik moet doen en voel ik me totaal eenzaam.

Vaak heb ik 't gevoel dat niemand mij begrijpt en dat iedereen maar misbruik probeert te maken. Het gevoel dat de toekomst nog iets goeds brengt wordt ook steeds minder. Steeds begint de regering de burgers in de steek te laten vallen en op straat zie je jongetjes van 12, 13 coke gebruiken. Vandaar dat ik me regelmatig afvraag wat heb ik eigenlijk nog waarvoor ik zal willen leven en komt er nog wel iets waarvoor het de moeite waart is op dit moment zal ik 't ook niet meer weten.
Datum:
19-06-2006
Naam:
Nick
Leeftijd:
21
Provincie:
Limburg

Wat m,oet ik toch het gaat niet over!!!!!!!!!!!

ik weet niet meer wat ik moet ik slaap nu wel bij iemand anders thus ik heb al eens eerder een bericht op deze site geschreven.
je kunt ff terug kijken nara mijn eerste bericht maar het gaat nog steeds slecht met me.
soms denk ik dat het beter met me gaat maar neej ik weet het niet.
het liefs loop ik weg.
ik heb me al in mijn pols proberen te snijden. maar ik durfde het niet omdat het zoon pijn deded ik vergat me zelf. opzich wilde ik dit niet dit doet pijn ik ga liever sneller dood.
ik wil naar de hemel. weg van deze klote werel. wat moet ik hier nog. ik he wel vrienden maar er zijn ook vrienden die beweren dat hte mijn eigen schuld is. ze geven mij de schuld dat zij ja zij hett zo slecht hebben terwiojl ik dan denk hallo wie heeft het hioer moeilijk. ja sorry hoor maar nou ja laat ook maar hte kan me eigenlijk ook weinig schelen.
ik denk dat als het deze week niet beter met me gata dat ik volgende week er mee kap. het spijt me god en al mijn vrienden. maar jullie moeten me gewoon begrijpen egt waar. het lukt mij niet meer. sorry. aub begrijp mij. ik kan het niet meer aan. ook al worden mijn problemen nu beetje voor beetje opgelost het zal altijd in mijn hoofd rond zweven en met dat gevoel kan ik niet leven elkekeer hijgend wakker wordt omdat je over dat rot beeld droomd de ergste nachtmerries heb ik en ik wil er van af. ik droom ook wel eens heel fijn. dan zien ik me uit mijn lichaam stijgen en voel ik een swevend prachtig vliegend gevoel. ik voel me rustig net of is mijn adhd VE4RDWENEN IK DENNK HEEL ANDERS IK ZIE RONDOM BL;OEMETJE BLOEIEN. EN GROEN GRAS WAAR IK MENSEN ZIE FLICFLAC SPRINGEN IK ZIE MENSEN MUZIEK MAKEN EN ALLEMAAL WOLKJES MET ZONNETJES. SOMS DENK IK DAN GA IK NU NAAR DE HEMEL BEN IK GOD. MARA DAN WORDT IK WAKKER EN DENK IK. WAT DOE IK EN DENK IK SJIT IK WIL WEER VERDER DROMEN MAAR DAN ZIE IK WEER VRESELIJKE DINGEN EN NACHT MERRIES. WAT HEB IK TOCH. ik weet niet meer wat ik moet doen. ik heb geen fluw idee.

sorry maar ik moet gaan.

doei
Datum:
19-06-2006
Naam:
Els
Leeftijd:
16
Provincie:
Friesland

Waar voor leef ik nog

Ik ben 38 jaar depressief,werkeloos al 3jaar en zit in de WAO want ik heb een psychose gehad 3 jaar geleden en ik heb de diagnose boordelijn en schizofrenie.Ik ben alleen en heb veel mensen kwijtgeraakt om mij heen voel me meestal erg depressief en eenzaam en kan niet meekomen met de huidige maatschappij m.b.t presteren.Hierdoor beland ik vaak in een isolement ben erg onzeker en vaak verdrietig. Ik heb al 2 zelfmoord pogingen gedaan. De eerste keer stond ik in een psychose op het ziekenhuis dak en wou springen,wat ik nu betreur dat ik het niet gedaan heb want dan was ik nu in rust geweest.De tweede keer heb ik mijn pols doorgesneden wat ook mislukte en ik werd er aan geopereerd en nu ben ik nog steeds bezig om mij zelf van het leven te nemen en daar zal het ook zeker op uitdraaien alleen ik weet nog niet precies hoe ik het ga doen,maar doen dat ga ik. Die innerlijke onrust en gedachtens constant zijn ondragelijk en ik wil daar ook niet mee doorleven. Mijn tijd zit er voor mij wel op en men heeft genoeg van mij kunnen genieten enik ben nu voor niemand van nut ik ben alleen maar een last want ik zit in de WAO en heb een psychische ziekte kom daardoor niet mee met de maatschappij en ben afgekeurd dit is voor mij allemaal ondraagelijk geworden en speelt zich de laatste 3 tot 4 jaar steeds meer op.Nee, ik stap er binnenkort uit ik ben mensnen meer tot last dan goed voor ze is in deze situatie zo. Ik heb mijn hele leven veel aan anderen gegeven en nu wordt ik uiteindelijk op gezadelt met een zieke geest waar ik nooit meer van af kom en die dag in dag uit mijn stemming beinvloed en mijn functioneren.Wie wil nu nog een 38 jarige jongen in dienst hebben om voor hem te werken die psychisch ziek is en de werk druk niet aan kan? Niemand toch! Ik heb ook wel vernomen dat de maatschappij langzamerhand steeds harder is geworden en er geen plaats voor verliezers als mij er is dus ga ik liever uitmijzelf weg dan ik word weg gewerkt,Sorry maar ik zie hier geen plaats meer voor mij zelf.En het tweede p[robleem is mijn adoptie verleden ik kan daar maar niet in matchen ik voel mezelf niet 1.Het is net of ik overal tussen in zweef dat ik geen hollander ben en ook geen surinamer maar ergens tussen in zit. Dat ik mijn plek niet heb en dat kost mij constant ook veel energie dat ik er ook daaral allleen veel energie kwijt ben op een dag en mij uitput.Ik ben altijd de goedheid hem zelf geweest en nu wordt ik zomaar aan de kant geschoven,zo voel ik het tenminste en ervaar het ook zo van de buitenwereld.Nee, ik wil niet meer ik stap er binnenkort uit ik kan deze situaties niet meer verkroppen mijn hoofd zit er constant dag in dag uit vol mee en het wordt tijd dat ik rudt krijg
Datum:
19-06-2006
Naam:
Edmund
Leeftijd:
38
Provincie:
Overijssel

Ik wil niet meer

Ik wil niet meer.....ik kan niet meer.....
Vroeger ben ik mishandeld door mijn vader, vernederd en daarna door mijn man. Omdat ik het leven niet aankon, ben ik verslaafd geraakt aan alcohol, ik heb me er voor op laten nemen. Nu wil mijn ex-man de voogdij over mijn kinderen, hij heeft ze al zo onder zijn invloed dat ze amper nog bij mij willen zijn. Mijn hele levensdoel is weg....ik wil niet meer. Iedere ochtend word ik wakker met een beklemd gevoel van eenzaamheid, ik voel me een loser, nutteloos en dom. Wie zal mij missen? Het maakt niet meer uit, misschien is het voor iedereen makkelijker als ik er niet meer ben. Ik weet het niet meer, het is alsof ik tegen een zeepwand probeer op te klimmen en ik val steeds dieper. Ik voel me zo alleen, zo afgewezen, zo mislukt, ik kan niet meer..
Datum:
19-06-2006
Naam:
Marjan
Leeftijd:
39
Provincie:
Gelderland

Eenzaam

Ik weet niet wat ik moet doen, alles wat doe of probeer mislukt gewoon en ik voel me gewoon eenzaam al me hele leven lang. Toen ik klein was ik waren er altijd veel uit de hand gelopen ruzies tussen mijn ouders. Elke maand kwam er wel minimaal één keer politie bij ons langs. Toen had ik er niet eens zoveel last van maar het bleef maar steeds doorgaan ook toen we waren verhuisd naar de bekende achterstandswijk van den haag. Daar begon ik op me 14e al met dealen. Ik kreeg er te maken met personen met die je liever niet wilt kennen. Ik werd op gegeven moment helemaal gek. Dat was de reden dat ik uit dat wereldje ben gestapt, ik ging verder met school. Tijdens mijn schooltijd ben ik altijd een zware blower geweest. Met weinig moeite haalde ik mijn mavodiploma. Hierna ben ik een mbo-opleiding gaan volgen. Maar het probleem was, is nog steeds zo, dat ik geen vaste onderdak heb. Ik woon overal, bij vrienden en familie. Maar dat wil ik allemaal niet, ik heb geen geld om zelfs een kamer te huren. Ik moet kiezen tussen werken of school. Mijn vriendin heeft me verlaten omdat ze nu de echte ik kent. Ze kende mij nog als de zelfstandige stoere jongen met altijd een stapel geld in mn zak. Nu weet ze dat ik niks meer heb. Ik kan hier met niemand over praten, ben er gewoon helemaal ziek van. Ik voel me als een zombie. Ik heb geen kracht meer om eerlijk te blijven en te doen alsof er niks aan de hand is. Eigenlijk zou ik het liefst dood willen. Maar zelfmoord vind ik weer te makkelijk. Ik wil gewoon met iemand praten die het leven ook niet meer ziet zitten, het hoeft niet per se over onze problemen te gaan maar ook over leuke dingen in het leven. En dan het liefst met een ouder persoon met veel levenservaring. En dan als het echt klikt kunnen we misschien zelfs vrienden worden.
Datum:
19-06-2006
Naam:
Romano
Leeftijd:
21
Provincie:
Zuid-holland

Ik wil zelfmoord plegen

Mijn vader en mijn moeder hebben al heel lang een echte ruzie,het lijkt wel oorlog..
Nu ben ik van plan om zelfmoord te plegen maar ik weet niet wat de minst pijnlijke manier is..Ik wil echt heel graag niet meer leven want mijn vader heeft net gezegt dat de ruzie die mijn moeder opa en mijn vader hebben gehad door mij komt!
En dat is echt niet leuk..
Ik woon al bijna een jaar in lelystad bij mijn vader, daarvoor woonde ik in beverwijk,bij mijn moeder.
Net hebben mijn vader, opa en mijn moeder ruzie gehad,
Het ging omdat mijn vader een sms´je naar mijn moeder had gestuurd:
Ga maar lekker zelfmoord plegen dan ben je bij je moeder(mijn oma is in oktober dood gegaan),en die dombo vader van je maak ik af of zo iets.
En dat had mijn moeder naar mijn opa gestuurd..
En die dacht dat het voor hem bedoeld was..En mijn vader had dat dus naar haar toe gestuurd!Dus toen sms'te ik naar mijn moeder:Luek sms'je heb je naar opa gestuurd,toen belde ze me op en toen heb zei ze dat mijn vader het had gestuurd en dat zij en toen het doorstuurde en toen gaf ik de telefoon aan mijn opa,mijn vader wilde op dat moment meteen weg.Toen hij had opgehangen vroeg hij heel gewoon aan mijn vader heb jij dat sms'je naar .....(mijn moeder) gestuurd?E toen werd mijn vader kwaad en hij zei dat hij maar naar mijn moeder moest luisteren als hij dat wilde terwijl hij allen maar vroeg of hij dat had gedaan..En toen we in de garage aan kwamen schopte hij een deuk in mijn opa's auto..
Mijn opa is de vader van mijn vader..

Groetjes Damien
Datum:
18-06-2006
Naam:
Damien
Leeftijd:
13
Provincie:
Flevoland

hoe nu verder

Ik heb al 3 pogingen gedaan maar is niet gelukt.
het zit in de familie mijn vader heeft ook zelfmoord gepleegt.
ik voel me zo eenzaam en leeg ik ben 26 en heb al een heel verleden achter me . hoe ik me nu voel heb ik me nog nooit zo gevoeld. is dit wat het leven inhoud een groot leer proces want ik word hier niet blij van.
hoeveel moet een mens leren in zon korte tijd.
ze zeggen altijd je krijgt zoveel een mens kan hebben ,maar hoeveel kan een mens hebben???
Datum:
18-06-2006
Naam:
daniela
Leeftijd:
26
Provincie:
Flevoland

Alleen

Bij mij is het eigenlijk een klassiek verhaal.
De manier hoe ik aan deze gedachten (en praktijken) ben gekomen zal ook niet heel intererssant zijn, maar misschien dat het van me af schrijven helpt.

Ik heb geen negatief zelfbeeld, ik ben gewoon realistisch. Ik kan net zo makkelijk goede dingen over mezelf zeggen in plaats van slechte. Ik kan dus uit ervaring en rondvragen zeggen, dat ik niet de knapste jongen ben.
Ook niet de makkelijkst contact makende. Op de basisschool had ik daar al veel last van. Elke dag werd ik geconfronteerd met mijn gebreken, werd gepest.
In elkaar geslagen worden was op het laatst ook geen uitzondering meer. Ik leefde al die jaren ontzettend toe naar de middelbare school. Logisch natuurlijk, want daar zou alles anders worden, en aangezien het redelijk ver weg is, stond niks een nieuwe start in de weg. Totdat bleek dat ook die klas verschrikkelijk was. Na al die jaren zwoegen kwamen toen echt de eerste serieuze gedachten. Vooral als je je mede puber-vriendjes wél succes ziet behalen met contact maken. En iedereen kreeg natuurlijk vriendinnetjes.
Na nóg een jaar doorbijten en pijn leiden kwam ik in de 2e, een veel betere klas. Nadat ik eerst lang moest wennen omdat ik niet steeds in de verdediging hoefde, kwamen de contacten steeds meer op gang, en mn cijfers gingen ook omhoog! Gek he;). Daar leerde ik een meisje kennen die tot op de dag van vandaag nog een enorm grote invloed op me heeft. Die gewoon de reden is van al deze ellende.
Ik zal eerlijk zeggen dat ik niet in detaill dúrf te treden, omdat dit verhaal voor haar -en anderen- redelijk herkenbaar is. Als ze dit lezen ga ik nog een hele zware tijd tegemoet.

Afijn, ik had dus goede kansen op -eindelijk- een goede vriendschap, en wel meer. Ik was helemaal gelukkig en in de wolken. en die vriendschap werd steeds beter! Ik kon mijn ervaring uit het verleden gebruiken om haar en anderen te helpen, en zo ontstond een hechte band.
Zo ruim zit ik niet in mn kansen, om eerder genoemde (uiterlijk) reden.
Toen ik háar nodig had was het echter een ander verhaal: niks.
En dat gevoel vult me nog elke dag. Ik ben daar zó ontzettend verdrietig over, al heel lang (denk aan jaren).
Niks, dat gevoel bepaalt mn leven.
Misschien straks niet meer.
Datum:
18-06-2006
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

Sick of this

ik snap niet wat mensen tege mij hebben wat doe ik nou in *...*snaam verkeerd met alles wat ik doe krijg ik cometaar van mijn ouders en ik voel me zowiezo al klote mijn zelfvertrouwe bestaat gewoon niet ik ben zoveel gepest omdat ik dik en lelijk ben en ik weer dat het zo is en toch ben ik veel te lui om er iets aan te doen ik snap mezelf gewoon niet meer elke keer denk ik: 'ik moet eens stoppen met zoveel eten en gaan sporten' en elke keer als ik wat probeert werkt het niet omdat ik gewoon altijd honger heb aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhh ik wordt gestoord vanmezelf alles wat ik kan doen is over mezelf prate en over hoe erg mijn leven wel niet is er zijn mense die honger lijde en dan kom ik aan met dat ik veel te dik ben.. kijk dit doe ik nou altijd ik spreek mezelf altijd tegen ik kan nooit positief zijn ik geef altijd overal een negatieve draai aan.. terwijl ik goeie vriendinne heb waar ik altijd mee kan praten maar ik voel me altijd het 5de wiel aan de wagen en ik voel me gewoon niet goed genoeg voor ze terwijl men vriende altijd zegge dat ik wel aardig ben en wel lief en dat ze mij harstikke leuk vinde en dat ik wel knap ben maar ik kan het gewoon niet tot me door late dringe ik geloof het gewoon echt niet het lukt me niet om het te gelove misschien.. aaaarrrggghhh ik weet zelf niet meer wat ik nou bedoel.. ik pieker en denk teveel na.. men vader kan nooit iets positiefs over mij zeggen en dat heeft hij ooit nog maar 1 fucking keer gedaan 1 fucking keer!!! kun je nagaan!! ik word gestoord hier ik kan nooit iets goed doen.. mijn vader loopt alleen maar te zegge hoe lui ik wel niet ben en dat ik nooit iets doen ik ben DE ENIGE VAN DRIE KINDERE DIE ONS MAM MEEHELPT!!!!! EN HIJ IS DEGENE DIE NOG NIET EENS KOFFIE VOOR ZICH ZELF KAN ZETTE!!! HIJ IS GEWOON TE FUCKING LUI OM ER OM TE VRAGE!!! HIJ IS DEGENE DIE TE FUCKING LUI IS OM ACHTER DE PC VANDAAN TE KOME!!!....................................................................................... ok ik ben weer rustig.. als je nou nog niet snapt dat ik zelfmoord wil plege dan weet ik het ook niet meer ik heb het al een paar keer geprobeert een riem om men nek pille ingenome maar ik ben te bang.. te bang dat ik iets ga misse.. ik snij mezelf zodat ik me op die pijn kan focische inplaats van de pijn binne in me.. maar ik durf gewoon niet door men aders heen te snijde om dat ik gewoon te fucking bang ben.. omdat ik zo graag zangeres wil worde en ik ben bang dat ik dat dus ga misse dat dat mischien wel gaat gebeure.. who am i kidding.. dat gebeurt toch niet.. ik durf niet te zingen voor mensen ik heb het nog maar 2 keer gedaan voor mijn beste vriendinne en de ene zei halleluja:P en de ander zei ook dat ik het goed kan maar ik vin dan zelf weer van niet.. mijn hoofd spoort niet de ene kant zegt ja de andere kant zegt nee en zo is het nou met alles!! aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh.. ik heb zo'n zin om kei hard te gille maarja dat doen we maar niet want dan word iedereen wakker.. ik snap niet eens waarom ik dit hier schrijf waarschijnlijk om het van me af te schrijve.. nou ja iedereen die geintresseerd was in mij levensverhaal ik denk dat je ondertusse wel gestoord ben geworde over hoe vaak ik het woordje IK gebruikt heb maarja ik ga ophoude ik word hier zelf gek van ik weet niet eens wat ik hier allemaal geschreve heb.. nouja dat merk ik dan zo wel.. hopelijk hebben jullie genoten en misschien tot een andere keer weer
Datum:
18-06-2006
Naam:
Melanie
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.