Levensverhalen (pagina 1693)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

door school

ik ben heel erg gepest geweest op me oude scholen...
ik zit nu op een school waar het ook niet goed gaat! ik ben nu gewoon thuis maar me moeder zegt van ga naar school zo erg is het niet! het raakt mij, heel erg
maar dat snapt ze zelf niet.
ik verlang zo om een eind aan me leven te maken. niemand zal me missen ja me hond dat is ook het enigste. jaren heb ik gevochten voor mijn problemen me moeder was de enigste die me snapte, maar nu net ze zegt dat het allemaal niet zo erg is dat het nog maar 5 dagen zijn nee! lekker gepest worden in 5 dagen kan je leven al kapot maken. ze denkt als een meisje zegt van niemand is boos op haar dat dan niemand boos is. ik ken haar langer dan vandaag mijn moeder heeft haar ware ik niet gezien ik haat mijn moeder echt! kinderbescherming zit achter ons aan dus ik kan niet veel.
zelfmoord is de enigste oplossing wat heb ik nog? heb ik niet genoeg mee gemaakt?
blijkbaar dus niet naar alles wat IK heb meegemaakt durft mijn moeder nog te zegge je moet je niet aanstellen het is niet zo erg. het kwetst mij... meer kan ik niet zeggen dat ik het zwaar moeilijk heb
en aan nisk anders kon denken en doen!
mijn leven is al slecht begonnen laat staan als ik 25 of zo ben mijn leven.... is niks niemand zal mij missen....
Datum:
23-06-2006
Naam:
anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

mijn verhaal..!!

ik weet op dit moment even niet waar k moet beginnen..
mijn vader is toen ik ongeveer 5 was overleden..hij was drugsverslaafd..daardoor hebben ik en me moeder al veel meegemaakt,hij sloeg me moeder,ik was mischien wel 5j..maar k weet alles nog héel goed..dat is nu achter me,ik heb nu weer een nieuwe vader..kan wel goed met hem opschieten
ik heb al een paar x hartsvriendinen gehad..ALLEMAAAL zijn ze uit mijn leven..(niet dood) maar ze hebben me gewoon allemaal laten zitten

maaar op mijn 14de verjaardag was een lichtpuntje in mijn leven..k heb daar mijn vriend ontmoet waar ik nu al anderhalf jaar mee heb..
Máar de laaste tijd gaat het best slecht..
hij praat veel overzelf moord..
als ik het uit zou maken enzo
gister hadden we een domme discusie..
toen liep hij opeens naar de keuke en het ging allemaaal zóoo snel hij had zijn pols doorgesneden VOOR ME NEUS..toen is hij naar buiten gelopen..ik weet het allemaal niet meer precies..ben helemaal in de war
met me moeder kan ik ook niet echt goed opschieten..ik ben al eens weggelopen..toen zeiden ze dat ze me in een tehuis zouden stoppen..maar k ben nu nog gewoon thuis..
mijn vriend maakt me op somige moment erg bang..
niet dat hij me iets aandoet ofzo..maaar dat hij zelf moord wil plegen..
hij is heeeel onzeker overzich zelf terwijl hij een hele mooie lieve en romantice jongen
ik wil hem gewoon echt neit verliezen
als k hem niet meer heb,heb ik gewoon echt niemand meer,,en ik weet niet of ik dan ook nog zin er in heb..=(
ik lach altijd..terwijl ik diep van binnen kapot ga
niemand weet dit van mij

ik weet het op dit moment echt even niet meer
Datum:
23-06-2006
Naam:
M
Leeftijd:
15
Provincie:
Limburg

de dag.

Hallo,
Woensdag 21 Juni 2006 saonds had ik steeds de nijging zelfmoord te plegen door allerlei slechte mediceinen te gaan slikken, dit had ik gedaan en wordt nu steeds wel duuizelig, erder wil ik nog steeds dood, dit komt doordat ikenkele keren mensen wel hep opgelicht, en andere stomme dingen had gedaan, wat oet ik doen! het enige wat ik nog wil is dood!

Anoniem 06
Datum:
22-06-2006
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
12
Provincie:
Drenthe

moeders

ik ben 14 en ik ben heel ongelukig thuis ik word altijd achteruit gestoken mijn 2 zussen zijn ales voor mijn moeder ik heb elke dag ruzie me haar als ze me slaag is het altijd in men gezicht of ze trekt aan men haar of ze speekt ik mijn gezicht of ze
stampt mij tis altijd iets ze scheld mij uit dan heb ik een tijd gehad dat ik in men armen begon te snijden en putjes maakte in men arm met het puntje van een scherpe schaar toen werd ik betrapt men moeder begon te huilen en kreeg azma aan valen ik sloeg in paniek op den duur was het gedaan 2 uur later begon ze weer zo te doen ze begon me weer te slagen en zit tegen de mensen te liegen over mij en ze begon ook te liegen tegen men vader over mij en ja hij gelovde haar als ze me slaagt wil ik zo graag iets terug doen maar ik kan het niet en toch blijf ik met haar wonen dan paar dagen later ging ik met de school naar de aardene heb ik me super ge amuzeerd kwam weer thuis en weer van tzelfste dus ben ik maar naar mijn vader gegaan maar ik had het echt moeilijk vroeger kon ik niet naar men vader gaan om dat hij vroeger heel veel dronk en dat deet me ook zeer maar hij was heel lief voor mij maar dan graakte hij ook in de put een deed hij zelmoord met pile te paken zijn vrindin was toen al lang aan het slapen en wij ook dus ik met men stief zus en broer mijn vader hat onder tusen pile gepakt en ja hij lag daar voor de zetel in de living zijn vrouw werd waker om naar de wc te gaan en de radio uit te doen want dat stond ook nog aan en zij lag mijn vader ligen ze probeerte hem waker te maken maar dat lukte haar niet ze maakte mij waker en zij wat er was ik vlug naar bine en probeerte mijn vader waker te maken maar het lukte mij ook niet en hij begon blouwe lipen te krijgen en een zwaare in halings ademing ik sloeg in paniek en we belde de ambulans ze hadde hem mee genomen em wij maar wachte en en dokter kwam vertelen dat hij in coma lag voor leve en dood ik had echt bang toen moesten we naar huis en we zaten we alemaal in de zetel we zeide niets tegen elkaar en du muziek stond op waar hij het hed gedaan en maar afwachte tot er nieuws was maar gelukig is ales terug goed gekomen met hem maar nu ik terug mij mijn moeder ben ben ik terug ongelukig en ik snij mijn armen niet over ik doe die stomi tijd niet weer ik zal wel zien hoe ik hed aan vabg het zal ooit hoop ik terug goe komen xxxjes shana
Datum:
22-06-2006
Naam:
shanake
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

ongelukig

waarom een moeder als je geslagen word en je zussen zijn de lievelinge van je moeder en jij word achteruit gestoken als je zus je pest krijg jij de ruzie trekt aan je haar slaagt op je gezicht tot er een blouw plek komt en tuft in je gezicht je hebt het altijd gedaan ik hoop dat het ooit nog op houd
Datum:
22-06-2006
Naam:
prive
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

De wereld draait door

mijn leven heeft de bodem van de put bereikt. ik kan en wil niet meer. sereniteit komt er over je heen. vrede dat je mag gaan. punt is; wel pogingen gedaan maar nooit zover gekomen. reden: bang voor de dood en lichamelijke pijn erdoor. liever een vrachtwagen, maar schuldig over het leed van de chauffeur. hoe verder te gaan? nee het moet stoppen. gek word ik van de tallozelaatjes in mijn hoofd. ze consumeren me. haal het weg! alleen ik ben degene die dat kan. nog een last erbij. ik ben een last. het is een mooi gegeven voor iedereen als ik er niet meer ben. geen gezeik en eindelijk verlost van het monster. heb niet gevraagd om geboren te worden. al helemaal niet te moeten leven constant bewust te zijn van je gebrek aan kunnen. nee dit moet stoppen. wie helpt mij? kom niet aan met prozac of psychiaters. been there done that. drank is mijn enige vriend. die begrijpt me. mijn hele ik is verworven met emotie. wil zoveel zeggen pagina's vol echt, maar waarom die moeite? ik wil gillen en schreeuwn. maar wederom waarom die moeite. ja er zijn mensen die om me geven. ik stoot ze af. expres. ze moeten me haten. ik voed mezelf met die gedachten. haat mij. ogen zijn de spiegels van je ziel. spiegels zeggen de waarheid elke klote dag dat ik aards aanwezig ben. alvast bedankt voor je luisterend oor lezend oog. groet.
Datum:
22-06-2006
Naam:
Astrid
Leeftijd:
33
Provincie:
Noord-holland

. kUt leven.

nOuu , iC ben dus een meiSjhee vn 13 en heb al een aantal keeren prOberen zelfmOord te plegen, bYv. doOr dat iC verkraCht ben, mYn beste vriendin van een viadUcht gesprOnGhe is [ en nU in een zware cOma liCht ] . iC wil niet meer . een gOede vriendin had thUis prOblemen, iC stOnd altYd voor der klaar. en had iC prOblemen en sneeD iC mezelf liet ze mY gewOon . iC zaGh ht niet meer zitte en prObeerde me zelf te wUrGhee maar tOen kwamen myn OUders binne [ waar van iC daCht dat ze werke waren :S ] iC trek dit niet meer iC wil niet meer ..
Datum:
22-06-2006
Naam:
..
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

geen

hallow ..ik wil even zeggen..

mensen die vertellen over hu zware leven ,,endan er aantoevoegen,,duz ik pleeg zelfmoord..makkelijke weg om te kiezen niet? wie laat je in de steek..je vader,moeder broetjes zusjes...mischien kindern..dat is tog een laffe daad? of vergis ik me daar in.. ook al pleegje nu zelfmoord..je komt terug op de aarde..egt waar..als je je geest nu opgeeft..kom je terug..leef je leven..mischien krijg je nog wel een veel slegtere..........
Datum:
22-06-2006
Naam:
mii
Leeftijd:
13
Provincie:
Friesland

ik haat mezelf

Ik ben op deze site gekomen, omdat ik eigenlijk behoefte heb dat iemand naar me wilt luisteren over hoe ik me voel. Ik ben opgegroeid met mijn ouders en mijn broer. Ik heb een vrij normale jeugd gehad. Alleen mijn ouders maken tot op de dag vandaag elke dag ruzie. En slapen sinds ik 5 was niet meer samen. Ik heb vaak het gevoel dat niemand van me houdt. Niemand heeft het ooit tegen mij gezegd. Met mijn vader heb ik eigenlijk niet echt een band, we zeggen alleen hoi en doei tegen elkaar. Met mijn moeder kan ik wel goed,maar wanneer ik aan het huilen ben of wanneer ik boos wordt zegt ze altijd dat ik me aanstel en dat ik lui ben, en dat ik niks wadeer. En dat ze alles maar voor me doen. Mijn ouders doen veel voor me dat klopt, ze betalen mijn school en zetten eten voor me klaar, maar ze hebben nog nooit tegen mij gezegd dat ze trots op me waren. Mijn moeder zegt altijd alleen maar iets als ik iets fout doe, dan begint ze te schreeuwen. Ik heb pas mijn mbo diploma gehaald waar ik 4 jaar lang hard voor heb gewerkt, ook ben ik aangenomen op één van de beste scholen van nederland waar ik nu ga studeren. Maar niemand die trots op me is. Ik had een jaar geleden een hele leuke jongen ontmoet, en ik zag het al helemaal gebeuren met hem een relatie, maar nee hij wilde me niet. Keer op keer wordt ik weer terleurgesteld, en voel ik die pijn, pijn in mijn lichaam vanuit mijn buik. Het gevoel dat elke dag weer komt, omdat ik me eenzaam voel en weet dat er niemand is die om me geeft. Ik heb wel een paar vriendinnen maar die snappen niet als ik een keer huil aan de telefoon. 2 vriendinnen hebben me ook laten zitten omdat ik vaak niet mee uit wilde gaan, Het was vaak omdat ik het te druk had met school, of omdat ik me zo eenzaam voelde. Door al deze gevoelens denk ik welleens aan zelfmoord. Dan vraag ik me af wat ik zou willen doen maar ik durf dat toch niet. Maar wat moet ik anders, niemand begrijpt me, niemand wilt mij. Ik haat mezelf zo, ik kots van mezelf letterlijk en figuurlijk! Toch wil ik er met iemand over praten misschien met mensen die zich ook zo voelen. Ik heb net het verhaal gelezen van ook een meisje van 21 rosepaars is haar naam, ik hoop dat ze me mij in contact zou willen komen!

madonna lover
Datum:
22-06-2006
Naam:
madonna lover
Leeftijd:
21
Provincie:
Gelderland

ik stop..

ik heb geen zin meer...ik heb alles en toch ook niets... voel me leeg...en kan niet meer... alle die verhalen hier..mijn leven is niet zo.. ben niet verkracht, ben nietgeschopt getrapt.... maar... ik kan gewoon niet ...mijn energie is op... IS dat zo raar?
Datum:
22-06-2006
Naam:
maartje
Leeftijd:
24
Provincie:
Noord-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.