Levensverhalen (pagina 1660)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

iedereen dnek dat er niks is

hej ik ben 16 jaar en me ma zie het leven neit meer zitten van wegen dat ze longkanker me zus dnek dat ze alles is omdat ze havo doet snap ze me niet ik zal het wat anders uit leggen ik heb zeer zware dyslexy en toen ik in groep 3 zat ben ik van school gehaalt van wegen me juf me de helledag in een hoek liet zitten omdat ik toch neit sprak toen ben ik naar een andere school gegaan daar prate niemand tegen mij ik was dus weer in de hoek maar ja dat ging later beter maar onder tussen werd ik thuis heel erg gepest om ik dyslexy had ik goed kon praten ik ben toen 7 jaar gepest nu ben ik stukke sterker niemand zegt er meer wat over maar toch voel ik de pijn als ze langs me lopen nu zie ik al die mensen elke dag en elkekeer voel ik die pijn het wilt niet weg gaan toen het 2005 werd werd me ma erg ziek en toen bleek ze longkanker te hebben dat brak me hart al hellemaal toen ik met me beste vriend op vakantie ging bleek me pa een erg ziek te zijn die moest naar de eerst hulp in het zieken huis toen is zijn galbaas weg gehaalt en hij kan nu heel weinig en me ma blijft maar zeggen dat ze geen zin meer in het leven heeft me zus ziet niks die denk dat alles perfect is en me broer is me helf broer die had een vader die hem sloeg en me ma maar dat is al heel lang hgeleden me broer is de enege reden dat ik dit nog kan schrijven maar me broer word op dit moment heel erg afgestoten door me ma maar me ma ziet niet dat me ma zijn enege echt familie is dus alles gaat echt kut en me examen komt er aan en ik kan niet lezen op school van wegen dat ik die kinderen zie moet ik aan pesten denk en als ik thuis kom denk ik kostand aan me ma die er geen zin meer in heeft zo word ik ook leeg gezogen ik heb er langsemand ook geen zin meer in ik heb het 1 keer geprobeert maar van het bibberen snee ik mis niemand kwam er ooit achter daarna heb ik het nog een keer geprobeert me hondtje heeft bulten op zijn kont als je daar over aait bijt hij dus ik deed dat maar hij beet niet goed maar dat is ook al een jaar geleden op dit moment voel ik me best goed maar als komt weer terug van vroeg op dit moment voel ik me alleen goed als ik een mes op zak heb dan doet niemand wat het helpt maar niet zo lang ik ben al een keer op gepakt van wapenbezit me ouder zijn toen echt geflipt ik toen ook toen ben ik2 weken weg gelopen naar een vrieden en me ouders hadden me amper gemist.
Datum:
12-08-2006
Naam:
Fa
Leeftijd:
16
Provincie:
Drenthe

ikke

mijn leven is gewoon echt *****
mijn moeder is blind
ik werd op de basisschool gepest heel erg, vaak zelfs bedreigd
nu op de middelbare school gaat het echt heel slecht ik heb er moeite mee om op de havo te blijven, nu heb ik vriendinnen omdat ik veranderd ben en omdat ik niet naar een school in de buurt ben gegaan.
tog is mijn leven nog altijd *****. mijn moeder scheld altijd op me, mijn pa wordt kwaad als ik zeg dat hij ook aan mij mag denken, mijn zus wordt altijd voorgetrokken, mijn ouders willen dat ik me op mijn "studie" richt maar die is toch allang vergald, omdat zei maar aan mijn kop blijven zeuren. Mijn zus heeft slechte vrienden, ik ben een wereldverbeteraar.
ik breng mezelf in de problemen en als ik daar over denk dan wil ik alleen maar zelfmoord plegen. Ik heb op het dak van een flat gestaan, naar beneden gehaald door de brandweer, en toch snapt niemand mij, het keukenmesje was te bot... een vriendin van mij heeft laatst zichzelf opgehangen, ik wil ook.
ik wil naar haar toe, omdat mijn leven gewoon 1 grote chaos is. ik ben gewoon bang. tog kan ik het niet! ik wil graag, maar ik kan het niet, ik besef heel goed dat er mensen zijn die WEL van MIJ houden. tog wil ik dood, of naar een andere wereld, waar ik het veel beter heb dan nu. mijn vraag is: waarom kan ik het nou niet!?
Datum:
12-08-2006
Naam:
zeg ik echt niet
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

pijn en verdriet

sinds een paar maanden weet ik dat ik de ziekte van crohn heb,,en zit er nog al mee
ben erg depresief op dit moment ben constant moe heb elke dag pijn psygis en lichamelijk heb nog steeds niet de juiste medicijn en dat kan ook nog wel even duren maar das niet het enige mijn vader vind mij een mislukkeling en wou dat ie een andere dochter had,,dat doet me veel pijn,,denk vaak om mij van kant te maken
maar heb het lef er niet voor,ik hoop dat het in de toekomst beter gaat want zo kan ik niet verder mijn lichaam is op kan niks meer,,en als dat zo blijft kap ik met leven tenminste dat wil ik dan ik blijf vertrouwen hebben dat het goed komt en weer gelukkig word
Datum:
12-08-2006
Naam:
anoniem
Leeftijd:
17
Provincie:
Overijssel

/

er zijn zoveel redenen waarom ik zelfmoord zou plegen :mijn school...leraren....leerlingen....internaat......moeder....mn leven....ik snap gewoon niet wrom ik geen zelfmoord pleeg maar iets houd me tegen en ik snap niet wat.ik snij wel mn polsen door of gebruik drugs om me zelf te kalmeren ik ben ook al 2 keer weggelopen van huis ik moet nu blijven zitten of ik pleeg zelfmoord of ik loop weer weg ik weet geen oplossingen meer voor mijn leven p.s. ik hoop niet dat ik hierdoor problemen krijg pleas
Datum:
12-08-2006
Naam:
j
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

mijn zoon van 14 wil dood

ik ben een moeder van een liefe jongen maar met veel problemen,nu er eindelijk erachter wat er aan de hand is. hij is vanaf de lagere school door drie jongens geestelijk en lichamerlijk zwaar mishandeld heeft hij nooit laten merken dat het zo ernstig was hij praaten er niet over en ontkende alles
op de groote school heeft hij een jongen leren kennen waar hij veel aan had en die jongen heeft hem een paar keer van joeys pogingen afgeholpen maar had zelf ook erge problemen.en is op een gegevenmoment voor joeys ogen van een fladgebouw afgesprongen ondangs dat joey hem tegen wilden houden maar hij sprong dat heeft joey zo dicht laten klappen en nooit verteld
hij is erg hard en geblokeert en geschrokt weg gefietst we hebben nu wel wat hulp maar ben erg bang dat joey het alnog gaat proberen hij is geestelijk stuk maar wil mij kind niet kwijd wie kan mij en joey helpen
Datum:
12-08-2006
Naam:
cora hofman
Leeftijd:
40
Provincie:
Friesland

zelfmoord

hallo,,
ik heb veel problemen met myn familie!
iedere dag moet ik huilen omdat myn stiefbroer heel myn familie heeft pijn gedaan!
ik kan het gewoon niet meer aan!
soms zit ik zelfs met een mes op myn pols en een reisje naar de rails heb ik al gehad!
ook heb ik heel vaak ruzie met myn vrienden..
als ik myn stiefbroer weleens zie breekt myn hart..
en binnenkort zal myn broer miss sterven aan kanker!
ik kan het gewoon niet meer aan!
Datum:
11-08-2006
Naam:
anOniempje
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-brabant

----------

toen ik kind was was ik mishandelt door mijn zus!als ik daarover vertel tegen mijn vrouw moet ze er niets over horen het zijn volgens haar oude koeien uit de dijk halen zij en mijn zus gaan samen uit met mijn kind en haar kind verder doe ik thuis niets goeds het is alsof ik alles weer herbeleef
Datum:
11-08-2006
Naam:
anoniem
Leeftijd:
28
Provincie:
Limburg

Schrijfsel van Liaan **voor wie het nodig heeft ;)

Vandaag ren ik weg.

Weg van alles wat me eens pijn deed,
wat zich herhaalt.

Maar des te harder ik ren,
des te eerder heeft het me ingehaalt.

Bang voor het donker,
voor de nacht.

Bang er in te verdwijnen.

Dat het mn pijn niet verzacht.

Zal ik blijven,
of gaan...

Is het daar mooier,
durf ik daar rechtop te staan...

**Kus Liaan
Datum:
11-08-2006
Naam:
Liaan
Leeftijd:
18
Provincie:
Drenthe

KLOTE

IK HAAAAAAAAAAAAAAAT mezelf. In ALLES! Dus voldoende redenen.
Datum:
11-08-2006
Naam:
Onbekend
Leeftijd:
27
Provincie:
Flevoland

ik snap het (gelukkig) niet

Ik ben erg geschrokken van wat ik hier allemaal lees. Ik heb zelf 12 jaar geleden een dierbare vriendin verloren door zelfmoord. Ik wist dat ze het erg moeilijk had, ze was een paar keer opgenomen geweest op een PAAZ afdeling. Maar niemand kon er achter komen wat er nou precies met haar aan de hand was. Geen hulpverlener, geen vriendin, niemand.
Tot op een avond de telefoon bij me ging en ze me vertelde dat ze jarenlang misbruikt was door haar opa. Samen met haar zusje. Ik ben erg boos op haar geworden waarom ze dit niet eerder verteld heeft, aan niemand. Ze zei dat ze het niet kon, maar dat ze het nu niet meer voor zich kon houden. Ik heb haar gezegd dat ze dit ook tegen haar psychiater moest zeggen, dit zou ze doen.....
Die zondag daarop zou ik bij haar eten en daarna zouden we naar de kerk gaan. Haar vader belde me op op mijn werk, dat ze niet was komen opdagen die middag bij haar ouders thuis. Dit was niks voor haar, ze was altijd erg stipt.
Ik ben eerst naar haar ouders gereden en toen samen met haar vader naar haar huisje. De auto stond er, gordijnen dicht. We belden aan, geen gehoor. Rond gelopen, niks te zien. Toen kwam haar buurvrouw. Die zei: ze is een paar dagen naar een vriendin, ze is vrijdag opgehaald.
Toen werden we bang. Want we wisten dat dit niet kon, we hadden afgesproken dat weekend.
We kregen de sleutel van die buurvrouw en zijn naar binnen gegaan. Eerst ik, toen haar vader. Wat ik zag, zal ik mijn leven niet vergeten. Alles was netjes opgeruimd, normaal was het wat rommelig. De afwas was gedaan, doosjes van medicijnen stonden op het aanrecht. We keken elkaar aan, zeiden niets.
Ik ging naar haar slaapkamer, en daar lag ze, op bed, net of ze lag te slapen. Maar we wisten wel beter.........
Ze lag daar met haar handen gevouwen, tevreden. En ik wist dat het goed was zo, voor haar, ze had rust. Maar ik werd gek! Gek van verdriet. Gek van wat ik zag. Gek, overal van, van iedereen.
Ik kon haar toch niet missen.
Nu jaren later, denk ik nog elke dag aan haar. Heel even maar, als ik fiets met de kids dan denk ik, zou ze me zien?

Ik moest dit verhaal gewoon kwijt. Maar ik schrik van al die verhalen van jonge kinderen die school zat zijn. Mensen, dan ga je toch geen zelfmoord plegen. Praat met iemand, zoek hulp, doe wat maar geeen zelfmoord. Je laat zoveel vragende mensen achter. Geniet van het leven, het heeft zoveel moois te bieden, echt waar, als je het maar ziet. En ik weet, als alles zwart is in je hart, kan er geen kleurtje doorheen. Maar praat met iemand die een beetje zwartheid kan weghalen en je zal zien dat er een kleurtje doorheen komt!!
Lieve mensen, ik wens jullie heel veel sterkte met alles!!!
Datum:
10-08-2006
Naam:
een moeder
Leeftijd:
33
Provincie:
Overijssel

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.