1972. Ik was 10 toen mijn moeder in de zomervakantie 6 weken in het ziekenhuis moest verblijven. Ik mocht naar oom en tante op de boerderij en vond het daar geweldig.
1973. 11 jaar, ik ga gezellig 3 weekjes logeren bij oom en tante want het is daar superleuk natuurlijk. Helaas kan oompje ineens zijn vieze handjes niet bij zich houden en ik ga me misdragen omdat ik naar huis wil. Pa en ma komen me halen en zijn niet blij. Over oompje en zijn handjes heb ik nooit durven vertellen.
1974. 12 jaar, ik kom in de pubertijd ofzo want thuis gaat het niet lekker, ik krijg een steeds grotere mond. Ik zit vreselijk met het feit dat ik nooit over mijn oom heb durven vertellen. Mijn ouders zijn me helemaal zat en als ik 14 ben krijg ik zo'n draai om mijn oren, lees knal voor mijn kop, van mijn vader dat ik mijn kamer doorvlieg met mijn hoofd tegen de muur. Ik heb buiten wat contacten op school geen vriendinnen.
1977. Ik ben 14 en via een of ander blaadje, ik dacht muziek express, denk ik een leuke vriend te hebben gevonden, hij is 32. Mijn ouders weer niet zo blij maar de verkering duurt niet lang.
1979. Ik ontmoet een jongen die mij wel ziet zitten, hoeraaa eindelijk iemand die mij leuk vindt, en in 1980, ik ben dan 18, gaan we samenwonen.
1981. Na een jaar samenwonen en vele ruzies later wil ik weg. Naar huis is geen optie dus ik bel de woningbouw. Vriend zegt 'als jij weg gaat rij ik met de auto tegen een muur' . Woningbouw belt 'we hebben een woning voor u' ik zeg 'het hoeft niet meer' en pak mijn koffers weer uit.
1984. Mijn allerliefste oma gaat ineens dood. De oma waar ik vaak zat vanwege de ruzies thuis. Geen afscheid kunnen nemen, de kist was dicht. Ik zag haar als mijn 2e moeder.
1989. Trouwen en kind 1 wordt geboren.
1994. Kind 2 wordt geboren.
Iets later, ik wil scheiden. Man zegt 'je doet maar, zoek maar een ander huis maar de kids blijven hier'.
Ik heb geen koffers ingepakt en ben gebleven.
1995. Schoonpapa krijgt kanker.
1997. Schoonpapa gaat dood.
1997. Man krijgt kanker.
1999. Man gaat dood.
1999. Ik ben 37 en alleen met mijn kids, ben ik blij ??????
2000. Schoonmama krijgt kanker maar heeft het tot op heden overleefd.
2000. We verhuizen want oudste vindt het niet leuk in het huis waar papa ziek heeft gelegen.
Nu 2006. Woon al 6 jaar in een heel gehorig huis. Naast mij zijn een stel mensen komen wonen die uit een woongroep voor geestelijk minderen komen. Ben met politie, woningbouw, extreme overlast in de weer om de buren s'nachts stil te houden maar het enige wat ik ermee bereikt heb is dat de buren mij zwart maken in de hele buurt en doorgaan met herrie maken s'nachts terwijl ik om 6.30 om moet staan.
En nu?
Nu ben ik het even kwijt.
Ik wil verhuizen maar daar is een wachttijd van ongeveer 16 tot 20 jaar voor.
Ik wil niet verhuizen want ik heb een lekker huisje en de buurt is geweldig, mits je de mensen niet allemaal tegen je krijgt.
De laatste tijd bedenk ik steeds vaker:
ik kan 2 dingen doen...
1. ik vermoord de buurman
2. ik spring van een hoge flat.
In het eerste geval zijn mijn kinderen de dupe.
In het tweede geval zijn mijn kinderen de dupe.
Help.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.