Levensverhalen (pagina 1657)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Ik wil echt dood,ikheb er geen zin meer in..echtniet !!! Maar ik

Ik ben Marissa,en ben een meisje van 17 jaar. Ik was 2 jaar toen ik misbruikt werd door de Vader van mijn Vader. En ik werd 10 en toen werd ik weer misbruikt..maar dan 5 jaar lang. Ik was zo bang,hij dreige me met van alles,en ikkon nergens uit,de deuren en ramen zaten gewoon op slot..en bellen kon ik niet,want hij had de mobiel altijd in zijn zak. Die man die het mee heeft aangericht toen ik 10 tot en met 15 jaar was ,,heeft zelfmoord gepleegd op 7 April 2005.,,Voor de trein. Ik had het daar een beetje moeilijk mee..maar ikwas wel gelukkig van die afschuwlijke man verlost !!! Hij kon me gelukkig niksmeer aandoen!!! Alleen nu bent ik 17 en,toenk 15,16, was werd er veel mee getruitert door me ouders en me familie. Nu nogsteeds. Ze zeggen,, dat ik het lekker gevonden heb,Je had gewoon niet moeten liegen tegen ons,enzvnezvnenzv..de heletyd. Ik heb vaak pillen ingeslikt,polsen besneden,hals besneden,enzv,en zelf ook voor de trein en auto's gestaan. Ik kan het gewoon nietmeer aan. This nu ongeveer 3 weken uit met me vriend. Hij was echt super lief. Als ik geen sex wou deed ie het ook niet,hij was gewoon perfect. En nu ben ik hem kwijt,en zie ik het leven echt nietmeer zitten. Ikwil het gewoon echt nietmeer. Ikwou dat iemand me zo vermoorde !!! Dan bestond ik tenminste nietmeer !!! Ikdenk veel..was ik maar niet geboren!!! Dan had ik al die pyn en verdriet en ellende niet meegemaakt !!! Het duurt niet lang meer,of ik spring echt voor de trein,hoe bang ik ook ben..ik ga er gewoon voor,,mijn leven is toch niets meer waard,ikheb er gewoon 1 in woord: GEEN ZIN MEER IN MIJN LEVEN !!!!!!
Datum:
17-08-2006
Naam:
Marissa
Leeftijd:
17
Provincie:
Gelderland

..

het leven is 1 groot kutspel!!!
ik doe nooit iets goed ik word hele dagen vernederd door me vriend en me moeder sta altijd aan zijn kant geloof hem altijd!!!
elke dag hoor ik weer hoe slecht ik ben en ik kan er echt niet meer tegen!
ik wou dat iemand mij begreep!

ik zie het leven echt niet meer zitten.....

Datum:
17-08-2006
Naam:
joyce
Leeftijd:
18
Provincie:
Zeeland

fockop life

ik ben een jongen, van 24 jaar.
ik ben t leven langzaam zat aan t worden.
ben vroeger als pingpong bol gebruikt tussen m'n ouders.
je kent t, rechtzaken om m'n voogdij.
ik was 11 jaar en ben bij m'n vader geplaatst. nou dat ging goed (NIET DUS).
IK BEN GEESTENLIJK HELEMAAL AFGETUIGT.
mishandelt en misbruikt.
ik ben toen verslaafd geraakt aan drugs.
ik raakte alles kwijt, m'n kind en vriendin, ouders, vrienden. ik heb nu het gevoel dat ik al 8 er helemaal aleen voor sia.
ik trek 't niet meer.
misschien is dit m'n laatste bericht aan jullie.
ik wens jullie 't beste.

laterz
Datum:
17-08-2006
Naam:
bart
Leeftijd:
24
Provincie:
Noord-holland

Uitgespeeld

M'n moeder denkt dat ze het altijd aan het rechte eind heeft door spellen eruit te gooien zodat m'n toekomst beter wordt. Nou fliker maar op met die kut zooi dan heb ik geen ontspaning en aan sport doe ik al zat. IK weet geen andere uitweg ..
Datum:
17-08-2006
Naam:
Hooligun
Leeftijd:
15
Provincie:
Friesland

Ik weet het niet meer..

Ik ben zo ongelukkig..Alles uit mijn kinderjaren en daarmee bedoel ik vooral de scheiding van mijn ouders, het feit dat ik mijn vader nooit meer heb gezien, mijn moeder opnieuw is getrouwd en niet met mijn stiefvader kan omgaan, alles heeft zich gewoon opgestapeld in mijn hoofd en ik kan er niet meer tegen. I
Elke dag als ik opsta heb ik er gewoon geen zin meer in..
Binnekort beginnen de scholen weer, en ik kijk er echt tegenop..weer alle stress
Ik ben zo onzeker over alles, over school over mijn vrienden en over mezelf.
Ik voel me zo lelijk als ik in de spiegel kijk, ook qua innerlijk. Ik heb niets dat leuk is aan mezelf..ik heb geen 1 goede kennmerk, zowel niet aan het uiterlijk als het innerlijk. Ik ben ook een perfectionist..als ik faal (vooral op school) word ik depressief en dat verpest gwn mijn hele week omdat ik allerlei dingen gwn niet uit mijn kop kan zetten.
Ik heb de afgelopen jaar geen 1 dag gehad dat ik savonds niet moest huilen van alle stress op school, stress thuis stress over mezelf..ik heb er gewoon geen zin meer in..ik zie het nut er niet meer in..Ik kan niet van mijn leven genieten..
Ik ben zo moe van alles..Ik heb en aantal gesprekken gehad met een vertrouwingspersoon op school, maar dat leidt tot niets..als ik in bed lig komt alles weer naaar boven en dan wil ik er gwn een einde aan maken..Ik wilde laatst aceton drinken, pillen slikken ik weet het ook niet meer..maar ik wil zo snel mogelijk van dit leven af zijn! Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen, en denk daarom ook dat dit de enige oplossing is.
Datum:
17-08-2006
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
17
Provincie:
Zuid-holland

kut

ik ben een jongen.
en ik heb al jaren een probleem.
ik denk nu al 40 jaar aan zelfmoord.
maar ik durf het niet.
ik wagt wel af tot de tijd daar is.
Datum:
17-08-2006
Naam:
appie
Leeftijd:
61
Provincie:
Drenthe

Ik weet het soms niet meer

Ik ikom uit een gezin met gescheiden ouders, zij zijn later toch nog weer bij elkar gekomen. Ik had mij voorgenomen om het allemaal voor de toekomst anders te doen en mijn kinderen in de toekomst een goed en ander, beter leven te geven. Op weg in de jaren heb ik drie relaties vanaf 1988 versleten. In de 1e relatie een kindje en mijn relatie ging uit. In de 2e relatie een kindje in 1999 het ging uit, in mijn 3e na een lang proces in mijn kop, toch ook nog een kindje in 2004 en het ging uit. Het valt alles zo zwaar nu, de omgang etc..... Wie kan mij nu nog gelukkig maken of wie kan ik geven wie ik ben en wat ik te bieden heb wat overkomt? Alles dit in een een notedop......want het is een heel verhaal en er zit zoveel meer aan vast. Help, help mij!!!!! En hoor en luister naar mijn hele verhaal.......want ik ben ten einde raad, ik weet het soms niet meer..........
Datum:
16-08-2006
Naam:
Eppo (Gerit)
Leeftijd:
42
Provincie:
Flevoland

Geen lol in het leven

Ik ben een vrouw van 41 jaar en voel me diep- en diep ongelukkig. Voel me eenzaam, de pijn van eenzaamheid voel ik elke dag. Daarnaast heb ik geldzorgen, ben bezig met het aflossen van een schuld.
De enige reden dat ik er nog geen eind aan heb gemaakt, is dat ik vind dat ik dit mijn ouders niet aan kan/wil doen.

Ik probeer wel van het leven te genieten, me te verzetten, maar het lukt me niet. Ik voel me mislukt.

Ben opgegroeid met een oudere broer en jongere zus. Mijn broer was altijd geweldig, hij heeft het ook gemaakt. Is getrouwd, 2 kindjes, eigen zaak, riant leven, geen geldzorgen etc. etc. Mijn zusje was altijd leuker dan ik en heeft het ook getroffen in haar leven. Lieve man die ook nog es heel goed verdiend en 2 kindjes.

Ik heb een relatie gehad van 17 jaar, maar mijn ex is bij me weggegaan. Ben nu ruim 6 jaar single. Na mijn scheiding wel wat vriendjes gehad, maar sinds 2 jaar helemaal niets.

Als ik aan de toekomst denk, stemt me dat somber. Het idee dat ik de rest van mijn leven alleen door moet, vind ik geen fijn vooruitzicht.

Daarnaast drukken die geldzorgen op me. Ik heb thans een tijdelijke baan, maar vanwege mijn leeftijd is het lastig een vaste baan te krijgen.

Ik had een hele lieve kat, maar ik heb haar 2 jaar geleden in moeten laten slapen.

De enigen die me echt zullen missen als ik er niet meer zou zijn, zijn mijn ouders en om die reden doe ik het niet, maar als ik eerlijk ben zou ik liever vandaag dan morgen nog uit dit leven stappen. Het lijkt me heerlijk om dood te zijn, weg van alle pijn en zorgen
Datum:
16-08-2006
Naam:
Sigrid
Leeftijd:
41
Provincie:
Zuid-holland

zelfmoord

niemand vind mij aardig ik wordt nergens bij betrokken kinden waar ik nu niet meer in de klas zit seggen dat ik een kut kind ben ik zie het leven niet meer zitten ik word gek!!
Datum:
16-08-2006
Naam:
anonieu
Leeftijd:
12
Provincie:
Utrecht

zelfmoord

hallo ik ben en jongen van 18 jaar
ik zie het leven niet meer zitten ik kom niet verder in het leven ik heb geen vrienden zit alle dagen alleen thuis te niksen wil zo graag paar vrienden waar ik alles en beetje kan vertelen maar die heb ik niet ben maar alleen weet niet hoe ik verder moet en dan denk ik wel heeft het leven nog wel zin als ik straks dood ben zal het ja niemand merken wat maak het voor de mensen dan uit als ik leef of nou dood ben het verschil is er dan ja niet meer ik denk als ik zelf moord ga plegen dat ik in en andere wereld kom misschien is het daar wel beter voor me waar ik wil wat aan heb zo hoe ik er nu over denk hou ik dit geen week meer vol elke dag zie ik er weer tegen aan hoe kom ik nou weer de dag door ik heb niks aan me moeder kan ik verder niet mee praten mijn vader kan ik heele maal niet mee opschieten dus korton het leven is mij niet veel meer waard hoe moet dit verder ik weet het niet meer ik heb nog meer 1 ding en dat is zelf moord misschien heeft iemand anders en andere oplosing
ik hoop het dan maar heel veel groetjes mij
Datum:
16-08-2006
Naam:
johan
Leeftijd:
18
Provincie:
Groningen

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.