Heej allemaal,
Ik weet dat sommige mensen veel ergere dingen hebben meegemaakt dan ik zelf.. Maar met mijn dingen zit ik er al zo erg mee.. Dat het voor jullie nog 100 x erger moet zijn.. Het intresseert jullie misschien niks.. zoals zoveel mensen me een aansteller of wat dan ook vinden..
Ik zelf had een leuk leven.. Ik heb mijn vader nooit gekend.. Omdat ik via een spermabank ben 'ontstaan'. Dus ik weet ook echt niet hoe het is om een vader te hebben.. Ik heb wel een moeder.. daar had ik vroeger altijd een hele goeie band mee. Tot er iets veranderde.. Mijn moeder ging weg van haar baan, maar ze is juf en ze is niet de jongste meer. Dus het is voor haar heel moeilijk om een baan te vinden.. Ik zat hier zo erg mee dat ik vaak huilde en alles.. Mijn moeder wist hier natuurlijk niks van.. Nu is het nog steeds zo.. ze heeft steeds een andere baan.. en we moeten de hele tijd op alles bezuinigen en alles.. Vaak is mijn moeder ook chagarijnig en ze heeft het altijd druk.. Ik weet niet, maar ik had een keer met iemand gepraat en die vroeg of ik van mijn moeder hield, daar kon ik geen antwoord opgeven.. Ik weet niet waarom, maar ik geloof dat ik geen houden van voor haar voel.. Ik zit nu in de 2e van het gymnasium en kan heel goed leren.. Vorig jaar toen ik in de 1e zat ging het niet zo goed met mij.. in groep 8 kreeg ik een eetstoornis.. Een paar meisjes haalden me ontzettend naar beneden altijd ik was altijd onzeker.. Ik wou dunner worden.. terwijl ik wel een mooi lichaam heb.. In de 1e werd het heel erg, ik at dagenlang niks enzo.. Ik had een grote groep goeie vriendinnen, maar toen ik ze vertelde dat ik een eetstoornis had en het leven haatte vonden ze dat ik me aanstelde en niet zo dom moest doen.. het maakte me kapot, ik had het eindelijk verteld, begrepen ze me niet! Uiteindelijk hebben ze me in de steek gelaten op 1 na.. Die had thuis ook veel ruzie met haar moeder.. met haar ben ik vriendinnen gebleven.. wij begrepen elkaar.. we waren hele goeie vriendinnen.. en dat tot begin de 2e.. Ik had halverwege de 1e een vriendje gekregen.. die vriendin was inmiddels mn beste vriendin.. en zij kende hem ook.. het ging eerst goed, maar later zei ze op een dag hij vind een ander meisje leuk.. Ze was me beste vriendin dus ik vertrouwde haar en kreeg ruzie met hem.. Later bleek dat het verzonnen was door haar.. En ik maakte het goed met mn vriendje.. en kreeg ruzie met haar.. Zij ging haar nieuwe beste vriendinnen erbij halen en die werden boos op mij. Toen begon de ellende echt.. Die 2 vriendinne van haar gingen me bedreigen en alles.. Toen had ik met mn conrector en die van hun gepraat en toen ging het redelijk oke. Maar nu zijn ze weer begonnen.. Ze wouden me vrijdag helemaal in elkaar slaan maar mijn vriendin waar ik toen mee was die trok me weg.. Ik had mijn vriendje 100 x gebeld hij zou alles voor me doen.. Maar hij nam niet op.. Ik voelde me zoo alleen.. Ik kom uit een dorpje vlakbij Amsterdam, maar zit in Amsterdam op school.. en in Amsterdam als je met iemand ruzie heb ga je vechten en dan is het klaar.. Dat ken ik helemaal niet ik ben nog nooit in elkaar geslagen en heb ook nog nooit iemand geslagen.. Tegen dit soort dingen kan ik dan ook echt niet.. Mijn vriendje is altijd heel beschermend geweest maar sinds een paar dagen heb ik echt het gevoel dat ik hem kwijt ga raken binnenkort.. We hebben dan wel bijna 10 maanden iets.. Maar we zijn al lang bij elkaar en hij is echt mn alles.. Hij zou me echt voor alles beschermen, hij zegt als ze jou dood willen geef ik mijn leven, maar ik weet zeker dat zijn leven zoo veel meer waard is dan mijne.. Hij kent veel mensen enzoo.. Veel meisjes vinden hem leuk.. Hij is zo speciaal.. Ik hou ook echt veel van hem.. Mijn vorige vriendje toen ik hem kwijt was.. ik heb 2 jaar lang liefdesverdriet van hem gehad.. En dat was heel anders dan mijn vriendje nu.. Om mijn vriendje nu geef ik zo veel meer.. Zonder hem kan ik echt niet.. Aan de ene kant wil ik helemaal niet dood.. maar aan de andere kant weet ik gewoon dat ik het niet overleef zonder hem.. En ik heb al zoveel problemen thuis en het gaat ook niet zo goed op school.. En ook nog al die bedreigingen.. Dat als ik hem ook nog kwijtraak er gewoon niet meer uit ga komen.. Soms als ik me echt super klote voel dan doe ik mezelf pijn.. Maar ik ben bang om mezelf pijn te doen.. dus bijvoorbeeld pols door snijden of ophangen of doodschieten.. Maar dood gaan kan niet zonder pijn.. Ik weet dat andere mensen het veel zwaarder hebben maar ik voel me nu al zo klote..
Maar het voelt goed om even je verhaal kwijt te kunnen.
Sterkte iedereen!!
Kusjes van mij.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.