Levensverhalen (pagina 1517)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Blijven schrijven

Kan dit leven meer brengen dan pijn en verdriet? Ons eeuwige zoektocht naar geluk. We zoeken het in alles, in ons werk, onze relaties met anderen, op een gegeven moment proberen we het in onszelf te vinden. Tevergeefs, we keren altijd weer terug met een bepaald gemis. In de weinige gevallen dat het toch wordt gevonden, is het veelal tijdelijk, dat gevoel van intens geluk. Meestal echter ontbreekt het in zijn totaliteit. Is en blijft geluk voor velen een ongrijpbaar streven. Ik behoor tot die laatste groep, dat weet ik vandaag voor morgen. Het gemis is er bij mij altijd al geweest, nooit gedacht dat het ooit zou verdwijnen trouwens. Het zijn de antwoorden op gestelde vragen die in mijn leven ontbreken. Het is dat gevoel van onzekerheid dat allesoverheersend aanwezig is. Het willen, maar niet kunnen, het voelen, maar niet kunnen uitspreken. Mijn gedwongen aanwezigheid. Een eeuwige streven te gaan en nooit weer terug te keren. Ik heb het leven afgesloten, maar ik mag het nog niet loslaten. Of liever gezegd, het wil mij nog niet loslaten. Deze onzichtbare ketenen weerhouden mij ervan geluk te zoeken; geluk te vinden. Hoe geluk te definiëren in de context van mijn bestaan? Onmogelijk. Het bevindt zich niet in dit leven, tegelijkertijd heeft het alles te maken met mijn volgende leven. Het is slechts verdriet dat ik kan voelen. Het is slechts pijn dat het doet, moeten ontwaken in de ochtend. Dit leven, mijn bestaan, had ik in een heel vroeg stadium van mijn leven willen teruggeven. Hij wilde het niet accepteren. Dus ben ik nog steeds. Het verkeren in mijn huidige toestand is wat ik doe, ik heb nooit anders gedaan. Het was nooit gemeend, die lach op mijn gezicht. Het is me nooit gelukt, werkelijk ergens van te kunnen genieten. Ik ben slechts, omdat ik moet zijn. Ik ga pas wanneer ik mag gaan. Tot die dag blijf ik schrijven.
Datum:
31-01-2007
Naam:
Hidden Presence
Leeftijd:
23
Provincie:
Noord-holland

borderline

iemand nog meer bekend met borderline?
iemand nog meer de behoefte aan zelfmoord? waarom toch ? waarom leven we steeds in 2 gedachten ? de ene keer gaat het super goed, daarna zit alles tegen ....waarom geen grijstinten?
praten jullie hier wel eens over? Stefan!
Datum:
31-01-2007
Naam:
steve
Leeftijd:
27
Provincie:
Zuid-holland

geen hoop meer

ik ben sinds vorig jaar gescheiden en voel me zo schuldig ,heb een zoon die erg lief voor me is en een dochter die me haat en al 5 jaar geen kontact meer mee heb,ben sins vorig jaar erg depressief en opgenomen geweest ,op de paaz nu nog in deeltyd maar het word steeds erger de gedachten om dood te willen,ben als kind ook altijd erg onzeker geweest en incestslachtoffer geworden,dit speeld ook een grote rol mee ik heb geen zelfvertrouwen en kon er niet over praten,de mensen om me heen denken dat ik zo sterk ben ,maar ik ben heel bang en heb door mijn familie ook geen steun gekregen mn ex heeft een hesenbloeding gehad toen we 8jaar getrouwd waren en is daardoor ook helemaal veranderd ,ik kreeg er na anderhalf jaar revalidatie eigenlijk twee kinderen bij toen hij weer thuis kwam ,hij was linkszijdig verlamd en was erg moeilijk in omgang moest vaak zn zin hebben en ik kon er niet meer tegen,na 27 jaar huwelijk ben ik gescheiden ,we zijn totaal uitelkaar gegroeid.maar de eenzaam heid en het schuld gevoel maken me zo depressief dat ik niet meer verder wil leven .iedereeen zegt het komt goed het heeft tijd nodig,maar ik geloof er niet meer in ik voel me zo angstig en alleen .hopen op een einde .waarom nog
Datum:
31-01-2007
Naam:
ina
Leeftijd:
49
Provincie:
Overijssel

waarom in leven blijven??

Moeilijk, ik heb het gehad met leven, en waarom durf ik die verdomde stap niet te zetten...Ik krijg hulp, genoeg, maar ik wil niet meer, ik heb veel klachten zoals Borderline en andere persoonlijkheidsstoornissen, maar cah dat neem ik voor lief!! Die klotefobie voor aanraken, ja je leest het goed, een simpele aanraking bezorgt mij een dissociatie, een gevoel dat je weg wilt proberen te gaan van de wereld, daar ben je zo mee bezig dat je ademhaling stokt door de angst en ja denk je dan...volhouden..En dan komt altijd die prikkel van je lichaam weer, een teug adem Ik zou er zo graag niet meer willen zijn, maar durf niks uit angst dat het mislukt en ze me dus....moeten aanraken!!! Stel je voor dat ze doorkrijgen dat het teveel pillen waren, een voordeel ik woon alleen. Enne denk niet dat ik dit zomaar schrijf, ik denk en praat er al meer dan zes jaar over, zes jaar GGZ, zes jaar therapie, en ik zal niet beter worden....Klote ik, klotewereld, tranen over mijn wangen..........
Datum:
30-01-2007
Naam:
bel44
Leeftijd:
31
Provincie:
Noord-brabant

Gevoelens,gedachtes.. uitgeput

24 uur per dag al die gedachtes, gevoelens die door mn hoofd en lijf heen spoken. Wat moet ik nog hier? Alles zit tegen, ruzie thuis constant in de verdediging.. Geen zin meer om naar huis te gaan, helemaal nergens geen zin meer in.. Als ik thuis ben benk alleen, niemand die mijn kant kiest.. Lekker alleen op mijn kamer, heerlijk om alleen thuis te zijn. Tranen die dan vloeien, het enigste wat ik dan denk WIE BEN IK? WAAROM LEEF IK NOG? Mijn vrienden zijn me alles, ik hou van hun, met heel mijn hart! De angst om hun te missen, dat is het enige kleine beetje kracht wat me tegen houd. Ze weten van niks, helemaal geen idee wat er in me om gaat, in mn hoofd rond spookt. Ze storten hun hart bij me uit, dan voelk me nog kutter. Het gevoel dak er niet genoeg voor hun ben, omdat mijn gedachtes heel ergens anders zitten.. Ik kan ze niet helpen als ik met mezelf in de knoop zit. Ik kan met niemand praten, dat wil ik niet. Ik ben sterk en stoer zo, moeten ze me zien. Ik lieg hierdoor tegen iedereen.. Slecht op school, slecht op mn stage. Mijn band met mijn ouders is alleen maar slechter geworden.. Ik kan niks tegen hun vertellen. Doe me anders voor dan ik ben,, niemand ken me echt. Ik ben die vrolijke, gekke meid waarmee ze kunnen lachen. Van binnen huil ik. Met mn vriendin praat ik wel over de ruzie met mijn ouders, maar niet dat ik daar erg mee zit. Ik deed er alleen heel lacherig over.. Zij denkt dat alles goed, kon ik het maar vertellen, alles wat er in me om gaat.. Dan denkt ze vast, wat een onzin aanstelster! Ik houw van haar, ze is mijn liefste vriendin mijn skatje, zo noemen we elkaar, maar toch wil ik niet mijn ware ik tonen..
Mijn opa is 3 jaar geleden verongelukt, hij was ook mijn alles, ik mis hem nog iedere dag, het was een hel.. Sinds dien begrijpt ook niemand mij, sinds dien kan ik niet praten.. Ik zou er alles voor over hebben om bij mijn opa te zijn, van alles af te zijn. Kon ik maar bij hem zijn, kon ik maar tegen iedereen zeggen:
Vaarwel..
Datum:
30-01-2007
Naam:
D klein meisje
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-brabant

Erge flashbacks

Hallo, ik ben vijftien en wat ik heb meegemaakt is niet echt prettig. Ik heb in de lagere school op een school gezeten zonder vrienden en waar ik dag in en dag uit gepest werd 6 jaar lang door mensen waarvan ik dacht dat ze mijn beste vrienden waren. Nu woon ik in Antwerpen en zit op een school waar ik vrij veel vrienden heb. Maar er zijn zo van die momenten dat er iemand mij begint te pesten dat ik geen vrienden heb, dan heb ik af en toe een flashback van vroeger. Ik kan er niet meer over komen.
Datum:
30-01-2007
Naam:
Gepest
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

waarom

het leven doet zo veel pijn.en ik heb gewoon echt het gevoel dat ik kapot ga.hoe en wat er is mis gegaan ik heb geflauw idee
Datum:
30-01-2007
Naam:
haja lammers
Leeftijd:
29
Provincie:
Overijssel

heeft het nog zin?

H0oi..
Ik had een heel gelukkig leven.. tot ik naar de middelbare ging.. Ik ontmoete een jongen die Thijs heet.. We hadden 3 maanden verkering maar toen het uit ging.. Hij veranderde totaal.. Sinds dien maakt hij me het leven zuur.. Me ouders snappen me niet, de leraren kunnen er niks aan doen.. Hierdoor ben ik niet geconcentreerd op school en doe het steeds slechter.. Het gevolg.. zeikende ouders en leraren.. Heb wel eens gedacht aan zelfmoord.. Maar is er echt geen uitweg.. Denk daar goed aan.. Want als je het gedaan hebt is het telaat.. Het leven is kut.. dat weet bijna iedereen.. maar het leven heeft ook goede kanten.. Liefde en Vrede en Geluk.. Misschien denk je omdat ik 13 ben dat ik het nog niet weet.. Maar geloof me.. Zelfmoord is echt de laatste optie...
Datum:
30-01-2007
Naam:
Naamloos
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

waarom loopt alles fout !!

eigelijk weet ik dit niet zo goed te verwoorden ik heb zoveel probleemen het begon met mijn vriend 4 jaar samen hij heeft mij bedrogen en gewoon buiten gestamp uit ons huisje .hij vernederde mij voor langst te komen met zijn nieuwe vriendin ik werkten in een opebaar plaats dat was voor mij teveel .dan moest ik terug naar mijn moeder gaan wonen waar ik 6 jaar eerder bij weg gegaan omdat we niet overéén kwamen ik ben op zoek gegaan naar een studio en vondt die zeer snel dat was goed voor mij nieuw begin tot nu ik had een nieuwe vriend leren kennen maar hij net een kindje gekregen hij heeft gewoon zijn vriendin laten vallen .ik ben met hem 2 maanden samen geweest en dan heeft hij mij gedumpt voor zijn ex .nu mijn studio staat te koop en die vrouw wilt mij der uit ik woon der nu 3 maanden ik kan niks meer betalen omdat ik mijn werk verloor en dit allémaal op zeer korte tijd nu belt mijn ex van 4 jaar mij en ik hou van jou en dan voel ik mij terug gelukkig maar het meisje waar hij mij heeft voor laten vallen ze werken samen en elke keer dat ze ruzie heeft met haar belt hij mij en met elke keer het zelfde verhaal en ik ben zo stom om dat te geloven en elke keer wordt ik weer gedumpt of gekwets ik weet het niet meer mij leven is in korte tijd zo veranderd dat ik mij zo alleen voel en misbruik ik denk over zelfmoord na ik wil mijn eigen geen pijn doen maar ik kan het niet meer aan !!!!
Datum:
30-01-2007
Naam:
iris
Leeftijd:
20
Provincie:
Limburg

Waarom?

Ik ben een jongen van 18 jaar.. Alles zit tegen in het leven.. Al hoewel ik een vriendin heb ben ik toch niet gelukkig.

Ja, waardoor ga je denken aan de dood? Als alles tegenzit.. Ik zie mn vriendin bijna nooit meer.. Ik moet alles ondernemen.. Het gevoel dat ze niet meer van me houd.. Ik probeer afstand te nemen.. ik heb zonet haar nr. uit mn telefoon gewist.. maar toch blijf ik haar missen..
Ze heeft me als het ware uit haar leven gezet.. ze heeft geen tijd meer voor mij
alleen voor haar vriendinnen..
Ik had haar gister opgebeld en verteld dat we samen zouden eten na stage en vanmorgen kreeg ik weer te horen.. dat ze al iets anders heeft gepland.. terwijl ik het eerder tegen haar had gezegd..
En dan krijg je het gevoel dat je bij alles op de tweede plaats beland..
Hier door voel ik mij heel erg verdrietig.. En zie ik maar 1 levensweg.. en dat is de DOOD..

Ik hou heel erg veel van haar.. maar ik kan niet meer..

Ik ga liever dood dan dat ik haar kwijt raak, want dan hoef ik niet meer te treuren..

Ik heb een moeder waar ik heel veel waarde voor heb.. ze voedt mij en mn broer en zus samen op. Dat kan ik wel gelukkig noemen. Ze doet er dan ook alles aan als ze ziet dat ik verdriet heb om mn vriendin mij naar haar toe te brengen..

Veel liefs Din..

Ik hou van jou!
Datum:
30-01-2007
Naam:
Din
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-brabant

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.