Levensverhalen (pagina 1506)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

hopeloze problemen...

een leven lang vol problemen, hoe kan een kind van 14 dat verdragen? Punt 1:Eergister kreeg ik te horen dat mijn vader al 3 jaar lang naar een hoer gaat, terwijl hij zei dat hij met 'vrienden' uitging. Ik was er kapot van en rook sindsdien anderhalf pakje om stress af te dwingen, wat zelfs niet eens lukt. Punt 2: Ik heb ruzie met een stel molukkers die me al 3 keer in elkaar geslagen hebben en 2 keer hebben bedreigt.
Datum:
11-02-2007
Naam:
kees
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

geen uitweg

In de zaken overstresst door multifuncties ,leeg gevoel ,burn out.Prive gedomineert en gestalkt door een 13 jaar oudere heks die het laatste graantje plezier door financieel belang terroriseert, kortom ik azie geen uitkomst meer tenzij verdwijen op aarde
Datum:
11-02-2007
Naam:
John
Leeftijd:
57
Provincie:
Zeeland

49 jaar pijn is echt te lang.

bij mijn geboorte ging het al mis mijn moeder speelde de hoer en wou me niet,mijn vader was verslaafd dus die ook niet.toen maar tot me 6 de jaar van de een naar de ander die voor me wilden zorgen tegen betaling,dat waren mestaal ouden hoeren die niet meer konden werken toen naar een tehuis en daar ben ik vanaf binnen komst misbruikt door leiding/bewoners,op mijn 7 verkracht door een turk,en op mijn 12de door 4 zee verkennis.die me ook hebben geprobeert te wurgen.van af mijn negende ben ik al geld voor sex gaan vragen,dit heb ik tot mijn 35ste vol gehouden daar tussen in had ik een klote leven veel slaag gehad verslaafd en al wat er mis kan gaan .nooit was ik op school,met 12 jaar kreeg ik vrijstelling van de leer plicht en moest gaan werken.ik had op mijn 14 jaar 4 keer een poging gedaan om zelfmoord te plegen.ben de rest van mijn leven depresief gebleven tot de dag van vandaag.in 1995 ben ik zelf uit de soos gestapt en heb ik werk gevonden als beheerder van een uitleen aan kinderen van speelgoed.daar in heb ik echt iets van geluk gekregen,en die het nu zo 13 jaar maar ik top al wel met zo 12 jaar dat ik dagelijks pijn heb door twee mislukte hernia operaties.en ik ben stokdoof geworden en draag gehoorapperatjes.en heb veel lichamelijkke klachten.maar ik werk nog steeds.vol plesier trouwens.ik heb nooit iemand ontmoet die van mij wilden houden.en ben altijd alleen gebleven.nu moet ik weg bij me baas omdat de id gegeling stopt.ik ben te einde raad.ook heb ik schuld door dat ik me neef heb geholpen een lening op moijn naam voor hem te nemen en die is alleen mar hoger geworden omdat ik een tijdje gokverslaaf was.nu al weer 4 jaar geleden .ik kom dan in de schuldhulpsaniring.dat vind ik vrezelijk omdat ik nu 49 jaar ben voel ik me mislukt.met al mijn kwalen en doofheid zal ik nooit meer werk vinden.terwijl mijn huidigge baas me graag wil houden en ik me werk nog goed kan doen.ik heb wel maatschappelijk werk maar die lult alleen maar gezellig.een keer in de week maar er gebuurt niets.ik kan nouwelijks bellen omdat de meeste niet hard praten.en ik heb nu elke dag zin om zelfmoord te plegen maar ik ben bang dat die pillen niet werken en ik dan nog waker woord met nog ergere ziekte.ik ben niet een slecht mens en heb veel liefde gegeven maar ik kreeg niks terug ook heb ik altijd spullen en geld weggegeven om mensen aan me te binden,er zijn er wel een paar die ik om me heen heb maar die luisteren niet echt.het gaat altijd over hun en ik wil me niet opdringen.en ook niet te veel klagen.maar ik weet niet hoe nu verder en ben bang dat het alleen maar slechter gaat.vooral al is me werk kwijtraak en elke dag aan die rotdingen denk van vroeger.en niet begrijp waarom ik niet iemand kan vinden die van me wil houden.
Datum:
11-02-2007
Naam:
aron levi
Leeftijd:
49
Provincie:
Zuid-holland

Het leven is onzinnig

Tja, ik ben 28 jaar en sommige mensen vinden dat jong, maar als je al 6 jkaar last hebt van je tong (allergieen?) voel je je soms 56. Soms heb ik nare gedachten en huil ik van binnen en buiten. Zo wil ik niet leven, als jongeman met pijn. Dan denk ik aan mensen die het misschien veel erger hebben dan ik, maar dat is relatief natuurlijk. Ik hoop dat er ooit een eind aan komt, omdat ik best wel dromen heb, maar die pijn maat me onzeker. Ik heb eigenlijk een soort deadline; als ik op mijn 30ste er nog zo last van heb, maak ik er een einde aan. Het leven is sowieso onzinnig, niet dan?
Datum:
11-02-2007
Naam:
Thomas
Leeftijd:
28
Provincie:
Noord-brabant

niet zonder jou!

ben meisje vn 16jaar,heb gescheiden ouders dat ging niet gemkkelijk maar ben er uiteindelijk over geraakt. een jaar geleden is men neef gestorven, en daar geraak ik nooit over!ben et zo moe zonder hem weet ni wat ted oen soms zou ik zo graa een overdosis vn iets nemen om terug naar hem te gaan das het geen wat ik wil he zien hem voelen en er tegen praten!
Datum:
10-02-2007
Naam:
bitch
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-brabant

ik besta niet

Het leven zuigt, soms denk ik : ik wil dood! als ik vrienden heb , zijn ze zo weer bij je weg, vroeger ben ik vaak gepest , heel me leven lang... me moeder is verkracht en heeft het er heel erg moeilijk mee.
me hele familie ziet ons niet staan, ze hebben schijt aan ons, alleen omdat we niet veel geld hebben...

diep van binnen wil ik dood, waarom leef ik nog? de enige die om me geven zijn m'n ouders en mijn lieve zusje...
en om die reden durf ik het niet aan...

het leven zuigt, ik ben een nietsnut...
ik doe nooit wat, en toch heb ik ruzie aan me kop...
het is niet leuk meer, waar je echt om geeft vertrekken zo weer bij je, en willen niks meer met je te maken hebben...
Datum:
10-02-2007
Naam:
prive
Leeftijd:
19
Provincie:
Zuid-holland

Nutteloos

Ik heb geen traumatische jeugdervaringen (voor zover ik weet). Ik werk, heb een appartement gekocht vorig jaar en heb een goede band met mijn familie. Ook heb ik 2 hele goede vrienden, waarom ik hier terecht kom?

Ik vraag mij af wat voor nut het heeft om zo mijn dagen te slijten. Ik doe het hoognodige, afspraken, onderhoud van mijn lichaam en werken.

Maar op mijn vrije dagen zit ik thuis, gekluisterd aan de tv of computer zonder enige zin of plezier.

Ik mis iemand om voor te leven, als ik iemand ontmoet ben ik zo blij dat ik haar verstik.... Het leven werkt niet meer bij mij als ik vasthou aan de gedachte dat ik mijn wederhelft mis. Ik ben al zo lang alleen met mezelf, ik ben het zat en het zal wel zo blijven omdat ik geen genoegen neem met minder. En dus als ik alleen blijf en nog tot mijn dood zo leef, leeg en verveeld wanneer ik vrij ben dan zou ik het niet erg vinden als er een eind aan kwam.

Ik prakizeer niet zozeer om de hand aan mezelf te slaan maar ik heb gewoon geen zin meer om te leven. My love for life is gone.... Ik ben zo verdomd eenzaam thuis na het werk. Het leven bestaat uit werken en eenzaam voelen... al veel te lang! Ik wil slapen alleen maar slapen niet opstaan... heel lang slapen... En toch doe ik steeds weer wat er van me verwacht wordt als een robot, ik leef zonder gevoel wat is mijn leven nog waard voor mezelf.....
Datum:
10-02-2007
Naam:
Eenzaam
Leeftijd:
36
Provincie:
Zuid-holland

alles lijkt zo normaal wat ik doe

ik ben 51 jaar en heb over 3 jaar lijmfenkanker gehad. toen de kanker werd vastgesteld vonden mijn kinderen en mijn m vra

an dat ik dat maar moest aankunnen ik ben daardoorgeraakt maar zie ik weinig nut in het leven. ik heb op 2 januari een zelfmoordpoging ondernomen maar mislukt.ik heb vroeger heel veel meegemaakt met mijn man en ook meet mijn kinderen en soms wens ik dat ik ga slapen en niet meer wakker word ik
Datum:
10-02-2007
Naam:
st
Leeftijd:
51
Provincie:
Noord-brabant

Ik vertrouw niemand meer

Ik wil niet meer vind het leven niks meer aan.ik mag toch nooit gelukkig zijn.
het begon al op me 6e
werd ik misbruikt door een familie lid.
Op de hogerschool werd ik gepest.
Mijn eerste vriend ging weg en liet niks meer van zich horen.naar een hele lange tijd kreeg ik een blinddate en toen die voor de deur stond zij hij zonder pardon ik zie er van af.me 2 de vriend maakte het naar 4 en halve maand uit via een mailtje en me 3 vriend heeft me waarschijnelijk gewoon gebruikt 2 en halve maand om ze ex vriendin trug te krijgen.
van deze 3e vriend was ik ook nog eens ondanks de voorbehoedsmiddelen zwanger geworden maar dat eindigde in een miskraam naar 11 weken
En daarom wil ik niet meer leven.


Datum:
09-02-2007
Naam:
Isa
Leeftijd:
32
Provincie:
Noord-brabant

Next Step?

Ik heb in me arm gesneden omdat het me teveel werd.. ik wist niet wat ik deed . maar ik kon niet stoppen .. ik moest het wel .. ik was bang ... IK WERD GEK!! dacht ik bij mezelf. &. toen dacht ik aan de mensen die om me geven , wat ik ze hiermee doe.. Pijn. Waarom doe ik dat ... ik dacht even dat ik niet meer kon stoppen .. maar gelukkig ging de deur van me zus der kamer open en toen gooide ik de schaar weg. Eigenlijk heeft ze me gered. Ik weet niet wat ik nog meer van plan zou zijn geweest , maar het zou niet goed zijn .. Het gaat nu we weer goed. gelukkig
-xxx- Anoniempje
Datum:
09-02-2007
Naam:
liever anoniem*
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.