Levensverhalen (pagina 1500)

Ik ben een meisje van 23 jaar en ik ben sinds vorige maand verhuisd van Noord-Holland naar Drente. In Noord-Holland heb ik mijn vriend en enkele vriendinnen achter gelaten. Hier, waar ik nu woon heb ik niks, ik ken niemand, werk vinden lukt niet, ik voel me zo eenzaam, ook heb ik het gevoel dat ik geen luisterend oor heb aan mijn ouders, die proberen mij dan een schuld gevoel aan te praten met opmerkingen als: waren we maar nooit verhuisd en bla bla bla. Ik ben verhuisd vanwege familie gebeurtenissen/problemen. De familie van mijn moeder woont hier en mijn ouders wilden allebei erg graag terug naar Drenthe, en ik had weinig keus, want ook in Noord-Holland had ik weinig tot niks, meiden van mijn leeftijd wilden niet met mij omgaan omdat ik dikker ben dan andere meisjes, ik hou niet van r 'n b ik luister liever naar nederlandse muziek. Ik heb me altijd al alleen gevoeld, al van kleins af aan. Maar nooit is er iemand geweest die naar mij wil luisteren. De enigste op wie ik kan bouwen is mijn vriend maar die woont 200 kilometer bij mij vandaan en zie ik alleen in het weekend, en zijn ouders zijn tegen onze relatie dus ook dat beïnvloed onze relatie op een negatieve manier, door de weeks hebben mijn vriend en ik alleen maar ruzie, in het weekend is er niks aan de hand. Ik zie het leven gewoon niet meer zitten en ik denk dat iedereen in mijn omgeving beter af is zonder mij, ik heb het gevoel dat ik iedereen alleen maar tot last ben. Ik heb al een keer zelfmoord geprobeerd te plegen maar dat is mislukt, mijn ouders reageerden daar vrij laconiek op, ze maakten er grapjes over. Maar zien ze dan niet dat ik het echt meen?? Ik wil niet meer verder leven.

ik zelf heb er ook andrhalf jaar mee gezeten en weet dus ook goed hoe het is. mijn leven stond op zen kop. zag geen uitweg. wist alleen maar me zelf aftekraken. het begon alemaal al toen ik in groep5 zat van de basisschool. gelukkig dagt ik toen nog nie aan zelfmoord. sterker wist nie eens wat het was. groep8 was erg moelijk. ik ging met verkeerde mesne om! die juist de mensen waar ik bij wou horen slecht vonden of nie goed genoeg. het ging zo slecht met me ik was volkomen wasig. gelukkig ging het thuis wel allemaal goed. en had voor groep5 een onbezorgde jeugd niks aan de hand. kon doen en laten wat ik wou. maar ja! in groep 7 kreeg ik een vriendje. hijwas iets jonger dan mij. een maand ging het goed. toen kwam een maand wat me bijna de das om dee. hij woonde verweg en zag hem maar eens per jaar met carnaval.het was een groot knipperlicht. ik ging er bijna aan onderdoor. hij is 2 keer vreemdgegaan. en ik wist dat ik zo nie verder wou. ik zag op tv dat er veel zelfmoord werd gepleegd en ging er ook langsamerhand aan denken. ik was het beu. ik heb de tijd voor mezelf genomen en heb toen een vrienidn die de kinderen niet goed vonden aan de kante gedrukt. een hele opluchting voor mij. sinds een maand gaat het weer beter. maar het werd eiglijk nog erger. met gala op sgool. kon ik het nie meer houden en viel bijna om. ik moest steeds huilen en steeds vroegen ze wat erwas. ik werd gek ik begon te trille om me benen. en het werd naar mijn gevoel zwart. ik ben wel de hele tijd bij geweest. ik heb het hoog woord er uitgegooid. ik was opgelucht. eindelijk kon k weer verder. een week daarna kreeg ik grote ruzie met een vriendin die ook nog erg populair is. die week was het swaarst. omdat mijn ouders werkete van half10 tot 6 werkete dagt ik: asl ik me nou ziek meld maak ik me van kant. want me ouders zijn tog nie thuis. mooi het rijk voor me alleen. ik begon na te denke. warom comandeert ze me so. warom dit warom dat. de ruzie heeft een week geduurd dus voor mij genoeg tijd om er over na de denke. mijn ouders had ik al verteld dat ik nie meer wou leven. ik zat bijna met een mes op me keel teon ik ineens heel erg begon te huile. ik dagt i n meself doe nou doe nou!! maar van buiten waist ik dat het geen nud heeft. er zijn wel mensen die ik ermee pijn doe. me ouders me broertje me familie. me beste vriendin. het werd me duidelijk. ik moest verder leven. er begon een lichtje te branden. ik wist dat ik het zelf moet doen. en heb dus wat hulp gezocht met de kidnertelfoon enso.het werd me duidlijk en wist nu dat ik gewoon zwaar down was(lichte vrom van depressief) ik wist wat me te doen stond. leven zoals ik het zelf wil.

nu een maand verder heb ik een vriendje hij is ongeveer een jaar ouder dan mij. mijn vriendinne kraakte hem af enzijden steeds dat hij tuig is enso en toen was de emmer dus vol. mijn vriendin zji tegen me ik hoop dat het senll uitgaat. nou ik was woest. ik begon te tieren en te sgreeuwe tegen die vriendinne en zij dat ze zig besig moesten houden met zichtzelf en mij met rust moet laten. eindlijk wist ik de draad weer op te pakke. mijn zelfvertrouwen kwamen weer trug. mijn vriendje en ik hebbe nu een week verkering en hebbe al gezoend enso. het was hartsikke fijn. ik wist genoeg en weet dat ik me nie meer laat commanderen.

mijn leven deel ik zelf in. genoeg mensen om me heen en kan weer lachen. het was zo fijn toen ik me weer kon laten gaan. laggen. soenen vriendje.

SKIJT AAN DE HELE WERELD
mensen het leven is te kort het kkomt goed. het is jammer om je leven weg te gooien. het is moeilijk om je te realiseren. dat je weg wilt en heb me maar overgeven aan de gevolegen.

ik zie het leven weer vrolijk.
MET EEN PAAR MESEN KUN JE AL BLIJ ZIJN

mensen die zelfmoord willen plegen. zijn doorzetters. praat erover doe geoeg dingen.

ga nie als een zielig pietje op de bank zitten. heeft geen zin. ga een feestje bouwen. met wie maak nie uit ga dansen ga zwemme ga feesten. het leevn is te kort. GENIET

mensen die zelfmoord willen plegen ik ben jullie vriendin. ik weet al te goed hoe het is. je bent nie alleen je hebt MIJ.

mijn leven was een goot gat. zat geklemt en nu nu zie ik het leven zoasl ik het zlef wil. soms moet je dingen doen die je zelf nie eens wil. maar de opluchting is fijner.

IK BEN BLIJD AT IK HET NIE GEDAAN HEB!

onthou: KIJT AAN DE HELE WERELD.




ZET DOOR JE KOMT ER EGT WEL.

-XXX- Manon

ik d8 altijd dat het wel goed zou komen...maar dit kan niet mer goed komen.toen ik mijn basischoolklas in de steek moets laten vond ik dat al erg genoeg...ik ging in mijn eendje weg van al mijn vrienden en daar begon het al met snijden. laater hoorde ik dat mijn ouders als een maand een ander huis hadden gekogt. ik had net nieuwe vrienden en was al niet zo gelieft omdat je me eng vonden. ik moet nu weer naar een andere school...weer nieuwe vrienden maken en weer anderen in de steek laten. mijn ouders zijn ook nooit meer thuis. ze zijn alleen maar weg om te genieten van hun nieuwe huis en als ze thuis zijn noemen ze allemaal opdagten en klagten over alles...ze scheeuwen dan tegen me..en vervolgens lief doen tegen me broer en broertje. ze wondern egt verwend en als ik dan een keertje iets krijg beginen ze te zeuren en krijgen ze gelijk het grotste wat er is. ze kunnen nooit eens blij zijn voor me en iedereen zijkt me af. IK KAN ER NIET MEER TEGEN!!! ik zou zo graag willen dat het een keerdje ging zoals ik dat wilde....maar alles moet gaan zoals hun dat willen en breng ik er iets tegen in dan slaan ze me. de sleutel van mijn kamerdeur hebben ze ook al in beslag genomen dus thuis in mijn eigen kamer ben ik nu ook niet meer vijlg. ze zijn bang voor me...ik roep geesten op en pijnig mezelf..snijden...ik hou van bloed...ik bijt mensen in hun nek...maar ik ben geoon een een beetje anders...en dat accepteerd niemant! ik word niet geaccepteerd door de wereld dus waarom zou ik er nog blijfen? k heb de klijnste kamen van het huis op zolder dus van het dak springen kan makkelijk...stommem mensen...geef mij maar monsters...het ergste wat er is...want dan ben ik er niet meer

ik kan niet meer leven zo mijn moeder ken ik niet en me vader woont in marokko die zie ik allebij nooit.
ik ben depresief en ik zit aan de drugs iedere dag word ik gediscrimineerd en daarvan word ik gek die skinheads hebben lol terwijl ik me vol zit te spuiten met heroïne ik ben vaak inelkaar geslage en me neef en me broer meote voor mij zorgen ik ben pas 9 jaar maar het maakt mij niet meer uit ik wil dood niemand geeft om mij of wil me vriend nog zijn omdat ze denken dat ik gek ben alleen esther een vriendin begrijpt me daar ben ik blij om maar we willen allebij Zelfmoord plegen.
ik zie leven niet meer zitten ik kan er niet meer tegen ik snijd in mezelf en ik heb mezelf wel eens bijna bewusteloos geslage , eerst liep ik naar school en ik was depresief ik probeerde voor de auto te springe helaas stopte die en toen had ik geen kans meer want iemand die het zag leide me naar school en zorgde dat ik niks kon doen. ik schrijf dit nu op me kamer helemaal alleen omdat er niemand thuis is ik had allang zelfmoord gepleegt nu als esther er niet was en dese site stuurde ze helpt me echt maar we gaan samen van de hijskraan afspringen hand in hand samen afscheid van de wereld die mij niks emer kan schelen

Hallo,
Hoewel ik ongeveer alles heb wat mijn hartje maar kan wensen en helemaal geen probleen heb op welk vlak dan ook, wil ik er toch uit stappen. Ik heb eigenlijk geen gegronde reden om er mee te stoppen. Maar ik zie ook geen reden om er mee door te gaan. Ik wil er uit. Ik heb helemaal geen interesse of behoefte om te weten wat er volgende week, volgend jaar, of binnen tien jaar zal gebeuren met wie dan ook. Niets kan me bekoren. Enkel bij de gedachte mij neer te leggen en van alles af te zijn geeft me een goed gevoel. Ik loop met die gedachte al een aantal maanden rond en zie geen uitweg. Mijn enige wens is om zonder fysieke pijn te kunnen vertrekken.

begrip het niet meer,ben altijd zoveel met energie geweest,maar nu het lijkt wel wel, ik ben dood

hallo.ik ben marc en tot ik 40 was,er niks aan er aan de hand.nu zijn we drie jaar later,en het een puinhoop.het lijkt wel een country liedje.gescheiden,zaak kwijt. huis openbaar verkocht,en echt niemand waar.ikm mee kan praten.

Ik ben bij een Russische man weggehaald,
Hij verzekerde mij een beter leven.
Hij drinkt WEER, hij denkt dat hij er mee om kan gaan,(hij is alcoholist.)
Hij slikt al HEEL een tijd een middel tegen Alcohol zucht, nu refusal, dat is minder sterk.
Een maatschappelijk werker heeft hem er nu 1 per week voorgeschreven.(Petra ROON)
Ik Wil ABSOLUUT GEEL RUZIE MET MIJN VRIEND.
Hij Heeft mij net in Elkaar geslagen.
Ik heb al hulp bij de Huisarts gezocht, maar die neemt t niet serieus genoeg.
Gisteren ben ik er naar towe geweest, maar ik zei dat hij hem er niet mee lastig moet vallen, dus mijn eigen schuld.
Ik maakte vanochtend een briefje voor de boodschappen,maar hij haalde er maar 3.
De rest haalde hij ALCOHOL.
Hij ontkent t maar ik ken zijn blik en doen en laten van karakter, ik zie t aan hem.
Ik wist wat er voor bedrag in zijn portomonee zat,hij Neemt t mij kwalijk dat ik in zijn portomonee zat.
Wij hebben t moerlijk met t geld, door aanpassingen in de tuin(voor dat hij dronk).
Wij hebben nu schuld bij famillie, maar dat mag per maand.
Ik kwam van 7 uur werken thuis, t is zaterdag, ik heb een ERG FLINKE ONTSTOKEN MOND DOOR EEN OPERATIE, hij vind dat ik mij aanstel; en dat ik aandacht zoek, ik ben bij de huisarts geweest en heb t hem voorgelegd,hij vind dat ik moet kijken hoe t gaat lopen.
Ik kwam thuis.
Hij zou de coniferen bij snoeien.
Ik kreeg een sms op mijn mobil,ik wilde terrug smsen maar ik heb geen beltegoed meer,dus kon ik hem niet laten weten hoe ik hem miste en vragen hoe t bij hem was.
Toen ik thuis kwam vond ik m op bed en de coniferen waren er niet meer.
alleen nog de stamen, ik ging naar boven en zei WAT HEB JE NU GEDAAN,NU HEBBEN WE INKIJK,Hoe kun je dit nu doen.
Ik zag zijn ogen en ik zag dat hij flink gedronken had.
Hij kwam wat bij en deed net of hij alleen geslapen had en daar van bij moest komen.
Hij was BOOS./
BOOS op mij omdat ik had gezegt voor dat ik wegging dat hij na zijn werk op bed mocht uitrusten.
DAT IS OOK ZO.
MAAR we hadden ook afgesproken dat hij pas zou gaan drinken als hij klaar was met t werk.
HIJ WAS HEEEEEL BOOOS op MIJ.
We waren beneden,mijn kaak IS ontstoken en hij gaf er een RAM op alsof ik een vent ben die erom vroeg.
Hij is 187 cm en 103 kg zwaar.
Ik ben 158 cm en 60 kilo zwaar.
Hij heeft bij de marine geleerd hoe hij moet vechten, en zo vecht hij tegen MIJ.
Ik kan hem niet aan en ik durf niks terrug te doen omdat ik bang ben dat hij mij nog meer pijn doet.
Hij ligt nu op bed.
Ik heb borderline.
Ik ben er voor onder behandeling.
Toen alles goed was was er niks aan de hand.
Nu hij weer drinkt weer WEL.
Ik zie t niet meer zitten.
Hij wil Dat ik laat weten wat ik wil.
Ik weet t niet meer.
Het enigste wat ik nu nog kan doen is mijzelf voor een passerende vrachtwagen gooien,die merkt er toch niks van.
Zo ben ik eerder een famillielid verloren.
Hij heeft mij zo hard op mijn gezicht gestompt dat ik een bol gezicht heb en bloeduitstortingen.
ik wil annoniem blijven maar ik wil wel kunnen praten met iemand, MAAR HOE.
ALS HIJ erachter komt dat ik jullie schrijf is alles voorbij.
Mijn famillie.............ik wil ze niet eens op mijn trouwen.
we zouden 26-3-07 trouwen, maar hij wil niet meer.
IK ZOCHT ALLEEN NAAR
IEMAND DIE ECHT VAN MIJ KAN
HOUDEN .

IS DAT ZO VERKEERD??

ik Ben al een keer getrouwd geweest, hij is nog steeds een knulletje.
Ik heb mijzelf opgewerkt en geef leiding.
ik ben een PROBLEEM drinker.
NU heb ik al wat op maar nog ECHT NIET VEEL.
Ik ga stoppen met eten.
Ik kijk wel hoe lang ik t uithou.
Mocht t te lang gaan duren en het word alleen maar erger, of snijd ik mijn arm in de lengte door of ga stoppen met het tot mij nemen van alles wat mij in leven houd.
ik heb een kindermishandeling achter de rug waar ik nooit mee geholpen ben, toen de politie aan de deur kwam zei ik dat er niks aan da hand was.
Tot mijn 15e ben ik thuis mishandeld.
Toen ben ik in pleeg gezinnen gekomen.
Toen kwam ik door omstandigheden weer thuis en vandaaruit ben ik op mijzelf gaan wonen.
Ik kan moerlijk alleen zijn.
Daar bedoel ik mee; ik kan t een hele dag uithouden, maar er moet iemand zijn die iop mij wacht.
Ik dacht t nu eindelijk gevonden te hebben.
Maar nu hij van die Petra Roon maar 1 tablet per week hoeft in te nemen bouwd hij geen spiegel meer op en neemt hij hem niet meer in en drinkt steeds MEER.
Hoe meer hij drinkt HOE MEER HIJ VLOEKT
/slaat/stompt vooral in mijn gezicht.
En als ze het zien LIEG IK NOG VOOR HEM OOK EN VERZIN IK IETS WAARDOOR ZE GELOVEN WAT ER (NIET) GEBEURT IS.
Ik heb net de huisarts een brief gestuurd.
Achter gelaten in hun bus.
(hij ligt op bed)weet dus van niks.
Mijn huisarts weet ervan.
Ik heb hem geschreven dat hij mij MOET oproepen voor een consult.
Dan kan Hij van niks zeggen.
Ik heb Heel wat kaakoperaties achter de rug (die hij steunde).
Hij weet maar al te goed waar hij moet slaan voor de meeste pijn.
EN DAT DOET HIJ DAN OOK.
MIJN leven was 100% beter, nu gaat t HARD achteruit nu ons huwlijk achter de deur staat.
Hoe dichterbij t komt HOE ERGER HIJ MIJ MISHANDELD.
Dr.R... zegt dat hij OOK alleen maar zenuwachtig is,maar ik ben bang van hem.
Als hij niet meer drinkt is t een engel,en doet hij ECHT ALLES voor MIJ.
Maar als hij drinkt is HIJ DE DUIVEL.
Hoe meer hij drinkt hoe erger het is.
Ik ben al meerdere malen weggelopen, nu is t zo erg dat hij mij zelfs ergens wil dumpen.
Zo erg als alles nu is, Ik kan t nietn meer aan.
Ik HOUD ZOVEEL VAN HEM, maar als hij mij niet meer WIL.WIE dan NOG WEL.????
Hij vrijd bijna nooit met mij, als hij dat doet ben ik hem HEEL Dankbaar, want voor mij is t Zeer Moerlijk.
Door wat ik in t verleden heb meegemaakt.
Met hem kan ik t wel, wat ik nog NOOIT met iemand eerder kon ZONDER MISBRUIKT te worden.
ik heb meerdere mogenlijkheden om er een eind aan te maken.
1 is de makkelijkste en weet ik zeker dat t lukt.
Maar aan de anderwe kant wil ik niet door de mooie tijden die we gehad hebben.
MAAR HIJ WIL MIJ NIET MEER EN DAT WAS ZEER DUIDELIJK TOEN HIJ HET MIJ LIET VOELLEN.
Zelfs mijn wang aan de binnenkant is blauw.t bloeden is net gestopt, maar vanmiddag dat ik net thuis was aan gebracht(16.00 ur.)
t is net alsof ik bij de kaakchirurg een verdoving gehad heb die verdomd zeer doet.
ik heb 38.5 verhoging door de spanning.
Ik MOET NAAR BED WAAR HIJ LIGT.
IK BEN BANG,bang dat hij mij WEER begint te rammen of zo.
ik heb al ZEER SLECHT geslapen toen hij gisteren begon.
Waarom????
WAAROM MOET IK NU DEGENE WAAR IK ZOVEEL VAN HOUD WEER KWIJTRAKEN????
WAT DOE IK DAT ZO FOUT IS????
Ik werk HARD,8 uur op t werk en thuis ook nio eens 2 uren terwijl hij op z,n reet zit, eet en vroeg naar bed gaat.
ik moest snel eten om mee te gaan,
daarna wachte tot ik moe werd en dan gingen we pas.
Nu licht hij er al op als hij thuiskomt.
Ze merken t wel als t niet meer gaat.
als t te ver gaat.

Ik hoop alsnog op een huwlijk.
Misschien STOM maar hij is de enigste die toen in mij geloofde.
Die van mij was gaan houden.
Die besliste om met mij te trouwen.
Nu t dichterbij komt, VLUCHT HIJ IN DE DRANK.
We wonen al 3 jaar samen.
T GING ZO GOED.

tOCH NOG BEDANKT VOOR T LUISTEREN.
iK ZIE OF merk wel WAT HIJ MET MIJ GAAT DOEN.

GROETJES babizan.
SORRY.dat ik jullie lastig viel.
DAG.Sorry.

hallo
ik ben sivan
ik weet eigenlijk niet wat ik hier doe, maar ik moet alles ff kwijt
ik heb thuis, op school en overal het gevoel dat iedereen mij haat
als iemand iets doet met goede bedoelingen, dan neem ik het meestal verkeerd op, en dan denk ik 's avonds in bed; wat ben ik dom geweest, als ik dit of dat niet had gedaan, dan zou hij/zij nooit zo over mij denken
meestal huil ik dan
en dan heb ik nog ruzie met me broertje, die denkt dat alles kan en mag, omdat me ouders er toch niks van zeggen
dan zeg ik tegen hem dat hij dat niet mag doen, slaat hij mij, komen me ouders, zien ze dat ik boos word op hem, worden zij boos op mij, als het probeer uit te leggen, dan geloven ze me niet en word ik boos, dan zegt me vader dat ik brutaal ben, en soms als hij zijn geduld verliest, dan slaat hij me en zegt hij; waag het niet om te huilen, dit is geen slaan, dit is straf, vroeger werd ik veel harder en vaker geslagen.
nou dit is mijn verhaal

Het begon allemaal op een dag, ik zat op school, en zowat de hele klas was weer is aan het pesten. Op dat moment was het voor mij genoeg, toen ik 's middags thuis was heb ik een mes gepakt en ben ik in m'n polsen gaan snijden. Op het moment dat ik bijna bij m'n aders was, kreeg ik een inzinking dat het fout was wat ik deed. Later heb ik nog een aantal zelfmoord neigingen gehad, nu snij ik mezelf nog steeds, omdat ik er soort verslaafd aan ben, maar ik loop nu wel bij een psycholoog die mij heel goed helpt, en probeert me zover te krijgen dat ik stop met mezelf te snijden, en te denken aan zelfmoordneigingen. Ik wil tegen alle mensen en vooral ook kinderen zeggen.. zelfmoord is geen uitweg voor je problemen, er zijn altijd wel mensen die van je houden!!