Levensverhalen (pagina 1487)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Hoe lang nog?

In juni 2006 ging het voor het eerst mis. Ik heb een poging tot zelfmoord gedaan maar niet op de juiste manier. In december 2006 heb ik ik een tweede poging gedaan die op zich bijna geslaagd was. Het probleem is dat alles wat ik in de laatste jaren heb mee gemaakt nu posttraumatische stress heb. Het enge hiervan is dat ik flash backs heb maar ook mijn bewust zijn verlies maar gewoon door ga met wat ik. Het schijnt dat de hersenen bij het herinneren van ernstige gebeurtenissen uitschakelen. Ik loop hier nu al een tijd mee en de hulpverlening schiet ook niet op. Ik weet niet hoelang ik dit nog vol hou. Zeker nu ik mijn ex die ik al kwijt was ook nog eens definitief weg is en met een ander is. Mijn ex is de enige waar ik echt mezelf kon zijn. Ik hoef me nooit anders voor te doen dan ik altijd bij andere mensen doe. NU is mijn grootste angst dat ik ook haar echt kwijt ben. Ik denk niet dat ik op een normale vriendschappelijke manier met haar om kan gaan. Ik hou zoveel van haar. En ik denk niet dat ik zoiets nog ooit ga voelen.
Daarom vraag ik me af hoe lang nog voor het echt niet meer gaat.
Datum:
04-03-2007
Naam:
Danny
Leeftijd:
27
Provincie:
Zuid-holland

Ik wil weg

Ik weet het allemaal niet meer..
Elke keer als ik langs een vrachtwagen of auto rijdt of als ik over moet steken bij een weg dan denk ik.. Als ik nu mijn stuur opzij trek dan is het gedaan.. of ben ik iig voor een tijdje er tussenuit.. Ik wil geen zelfmoord plegen, maar mezelf genoeg verwonden om weg te kunnen. Ik weet dat ik daarmee alleen mijn problemen ontloop, maar alles komt tegenlijk: Mijn opa is overleden en mijn 2 beste vriendinnen laten me in de steek, op school gaat het slecht en thuis word ik niet begrepen. Ik kan met niemand praten en er is niemand die mij begrijpt. Ik heb meer meegemaakt dan de mensen om mij heen die ik ken, en zij begrijpen niet hoe ik me voel. Ik weet niet wat ik moet. Het enige wat ik wil is mijn verhaal kwijt. en dat mensen het kunnen lezen. Ik wil niet dood, ik wil nog leven.. maar niet op deze manier, niet als de mensen niet eens merken dat ik me ook maar rot voel. Er is niemand die door mijn masker heen kan prikken en ik ben het helemaal kwijt. Ik vergeet te genieten van alles om me heen.. En het kost me te veel moeite om iedere dag weer uit mijn bed te komen om te beginnen aan een dag die me opnieuw pijn en moeite gaat kosten. Ik wil er even tussenuit..
Datum:
04-03-2007
Naam:
Manon
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

wat is het leven

de laatste tijd krijg ik alleen maar meer zelfmoordgedachten, ik wil dat dit een keer overgaat want zo kan ik het niet meer leven. Ik heb het gevoel dat ik mezelf niet meer ben. Geen vertrouwen meer in mensen (zelfs m'n vriend vertrouw ik steeds minder) en angsten. Ik heb het gevoel dat iedereen maar met me speelt, niemand kan me serious nemen. Ik voel me super waardeloos!! Ik laat zo min mogelijk merken dat er iets met me is. IK WEET VEDOMME NIET WAT IK MOET DOEN! IK HAAT MEZELF!
Datum:
04-03-2007
Naam:
Vissen
Leeftijd:
18
Provincie:
Overijssel

Waarom?

Omdat ik niets goeds kan zeggen of doen,ik zeg elke dag wel min 5 dingen verkeerd of die ik niet mag zeggen of die ik niet mocht doen.
Ik ben een pessimist,bezit faalangst en wat nog meer niet.
Ik ben lelijk,zelfdestructief,ik duw mensen weg,antisociaal,draag een bril,heb ,welliswaar per ongeluk,een konijn vermoord.
Ik krijg vaak onder mijn voeten,mijn punten voor Grieks verslechteren.Desondanks dat ik veel lees ben ik amper in staat deftige zinnen op te bouwen,ik heb veel pech.Ben bijna verdronken al,ook al min 8 keer van de trap gedondeert.Ik haat mezelf gewoon,van kop tot teen ,alles en nog meer
Datum:
04-03-2007
Naam:
BDW
Leeftijd:
14
Provincie:
Limburg

NIKS

Wie wil mij nog? Ze pesten mij.Er is alleen maar ellende in de wereld......
Datum:
04-03-2007
Naam:
Jeroen
Leeftijd:
9
Provincie:
Groningen

waarom zelfmoordneigingen?

heey
ik ben een meisje van 12 jaar en heb al eens eerder iets op deze site gezet.
ik zit nu nog op de basisschool en heb er een (......)hekel aan.
ik heb er maar 1 hele goede vriendin op.
de rest pest me alleen maar.
ik heb mijn spreekbeurt erover gehouden maar het gaat nog steeds door.
en op m`n ouder hoef ik ook niet te rekenen.
bij mijn ouders heb ik het gevoel dat ik er niet meer bij hoor.
alles vragen ze aan mijn broertje of hij nog zin heeft ofzo en dan doen we zijn zin.
ik doe mezelf heel vaak iets aan en sluit ook vaak mijn handen automatisch om mijn keel.
ik heb zelf al bijna 45 zelfmoordpogingen geprobeerd: ik heb geprobeerd mezelf op te hangen, maar toen ging de knoop los en ik ben ook heel vaak bijna gestikt.
vaak denk ik altijd aan hoe ze me dan zullen missen, maar ik heb het altijd mis dus dacht ik gelijk dt ze blij zijn dat ze van me af zijn.
in m`n dagboek schrijf ik ook altijd dingen hoe ik me voel en laat dan ook altijd expres mijn dagboek open zodat ze kon lezen hoe ik me voel en ik ben bijna lij als ik zie dat ze moet janken.
ik ben ook 1 x in de zomer de bosjes ingesleurd.
door een jongen van rond de 15, 16 jaar.
hij had de knoopjes van mijn jurk al losgetrokken en was bezig met mijn bh.
toen ik keihard gilde en hij er vandoor ging
ik deed snel mijn bh-tje vast en deed de knoopjes van mijn jurkje dicht.
een maand of 2 later heeft hij het opnieuw geprobeerd maar toen had ik een ketting omgedaan met een best wel zware steen eraan en had hem daarmee een klap verkocht.
ik durfde niks tegen mijn ouders te zeggen
sinds die tijd heb ik veel meer zelfmoordneigingen.
doei
Datum:
04-03-2007
Naam:
The sunshine of sad
Leeftijd:
12
Provincie:
Noord-holland

waarom

ik ben een vrouw van 38 heb 2 prachtige kindjes, ben al 2 jaar gescheiden na mijn scheiding heb ik iemand leren kennen waar ik zielsveel van hield , maar ook dit is misgelopen .ik zat in de put maar heb dan na 3 maanden mijn leven terug herpakt het ging allemaal goed tot dat ik te horen kreeg dat ik mijn werk ging verliezen en dat mijn vriend die ik nu heb het nog niet weet om een relatie te beginnen met mij .vrijdagavond toen mijn kindjes naar hun papa waren heb ik geprobeerd er een eind aan te maken. ik heb in mijn polsen gesneden maar goed dat mijn vriend mij op het nippertje kon helpen of ik was er niet meer . toen ik het bloed zag dacht ik aan mijn kindjes en besefte dat het allemaal niet waard was.ik ga nu proberen verder te gaan met mijn kinderen , en zien wel wat de toekomst brengt .gr van een eenzame boogschutter
Datum:
04-03-2007
Naam:
jessica harri
Leeftijd:
38
Provincie:
Limburg

weg met mij

ik ben van mening dat de hele wereld beter af is zonder mij....
Datum:
04-03-2007
Naam:
jet
Leeftijd:
38
Provincie:
Gelderland

angst regeert nog...

De angst voor die andere wereld maakt dat ik nog geen pogingen heb ondernomen. Maar ik voel dat t steeds meer aan mij trekt. Ik kijk alleen nog maar op afstand naar mijn familie en het leven. Vrienden heb ik al één voor één losgelaten en dat ging heel makkelijk. Ik bouw af en ik voel opluchting. Ik sluit me zoveel mogelijk af van de mensen en de dagelijkse beslommeringen. Er zijn nog wel momenten dat ik huil, maar dat is meer omdat ik er nog tussenin zit. Tussen t leven en de dood. Ik wil hier niet meer zijn maar ben bang voor waar ik terechtkom. Ik ben bang dat ik gestraft wordt omdat ik dit leven heb gekregen en mij geleerd is dat ik t mezelf niet mag ontnemen. Toch voel ik de dag naderen dat ik niet meer bang ben. Als ik dat moment beleef dan ga ik.
Datum:
04-03-2007
Naam:
Indy
Leeftijd:
33
Provincie:
Utrecht

ik wil nog steeds dood

mijn ouders zijn overleden toen ik 1 jaar was. ik ben later geadopteerd maar mijn adoptievader heeft mij misbruikt en mishandeld. mijn moeder wist ervan maar is toch bij hem gebleven
toen ik 22 was heb ik een zelfmoordpoging gedaan, dit is mislukt.
ik heb enorm veel pijn en verdriet en kan er niet goed mee omgaan.
verder ben ik op dit moment ongeneeslijk ziek.
Datum:
04-03-2007
Naam:
anne
Leeftijd:
34
Provincie:
Groningen

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.