ik ben ne gast van 16 met problemen mijn verhaal is niet alte kort dus zit je goed?
het is allemaal begonnen toen men broer is gestorven. dit was toen ik nog maar tien was maar het probleem is dat het iedereen van de familie heeft geraakt en we zijn uiteen gegroeit.ieder ging zijn weg en geen een dacht meer aan een ander. dit is al erg op zijn eigen.ik kon nooit overweg met de dood van men broer en zo kon men moeder en vader dat niet eigenlijk niemand kon er mee overweg.men moeder is beginnen drinken en is nu elke dag dronken. ze kan niet meer luisteren naar een ander zijn verhaal want ze is zo in de war.pff
men vader is beginnen afscheidelijk doen en kan em niet meer schelen wat er is gebeurt. ik denk zelf elke dag aan die dag en breek nog in tranen uit.wat die dag heeft gedaan ik ben een broer moeder vader en zus en nog 2 broers kwijt.een is maar overleden maar het komt op het zelfde neer ik ben ze allemaal kwijt ik kan niet meer te recht bij niemand buiten men oudste broer die heeft het al een beetje verwerkt.ik ben zo depri elke dag want men moeder haat me nu.ik ben niet een van alle gemakkelijkste maar ook geen uitschot maar nu denk ik daar anders over.door men verdriet ben ik verandert en ben een zak geworden ik drink gebruik drugs rook en vecht ben al meer met de politie in contact gekomen dan een serie moordenaar.ik doe zoveel dingen fout pff:'( op een dag toen ik wegliep van huis door problemen met men ouders en de politie vond me en bracht me terug thuis. men ouders konden niet zeggen wat er is gebeurt en logen over vanalles dus ik kwam in de problemen ik heb toen al weenend naar boven gelopen waarbij ik een bad deed vollopen ik pakte kaarsen en de beste cd"s die ik had die wou ik op men begraffenis stond op een briefje naast het bad. het was evanescence en die is deprimerend.
de muziek stond op en ik kroop in bad ik pakte een aardappel mes en sneed men polsen over in een louw bad. na een tijdje ben ik slaapgevallen of black out maar toen ik wakker werd lag ik in het ziekenhuis met verband rond men polsen . men ouders waren woest op mij dat ik daar ook nog maar aan dacht ze gaven mij de schuld van hun problemen en besloten me in een phygiatrie te steken.
ik was er kapot van maar toch heb ik vol gehouden daar heb ik me ingehouden maar toen ik buiten kwam ben ik in een gezakt. ik was gewoon kapot van verdriet.
hou men eigen ouders dat ook nog maar konden doen. ik ben door die pijn en verdriet nog maar meer naar de dood beginnen verlangen.in men hooft dacht ik aan verschillende soorten dingen om zelfmoord te plegen.maar dat was maar men eerste poging ik heb daarna nog verschillend keer zelfmoord te plegen ik heb al me zelf neergestoken en polsen nog eens overgesneden en me proberen op te hangen maar elke keer mislukte dit.
nu zijn we iets verder en ik ben nog niet helemaal beter van mijn verdriet tot op vandaag heb ik besloten me zelf neer te schieten dit moet lukken men broer een andere heeft vandaag zelfmoord geprobeert. pillen gepakt overdosis men ouders kunnen dit niet meer aan en zsteken alles op mij dit zou mijn schuld moeten zijn meschien is dat wel zo want rond mij is er een cirlkel van problemen.
ik kan dit allemaal niet meer aan en heb besloten zelfmoord te plegen zie dit maar als een laatste brief of iets anders. maar ben er kapot van nog een broer kwijt nee dit kan ik niet aan dit word me te veel en ik verlang al heel lang naar de dood dit keer zal het me lukken maar waar vind ik een pistool? waar dat is het probleem ik kan zelf geen zelfmoord plegen doch ik dit hel graag wil pff waarom hebben ze me toch gemaakt kon ik niet helemaal niet besaan hebben dat zou beter geweest zijn geen problemen geen pijn...
dank u om te luisteren naar mijn verhaal
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.