Levensverhalen (pagina 1381)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

meisje 15 jaar

heey ik ben vijftien jaar en ben nu al meer dan drie jaar zwaar depressief ben al een keer opgenomen in een psychiatrische kliniek ik heb niet het gevoel dat dat heeft geholpen ik bleef thuis weglopen ik voelde me niet goed ik werd gepest op school had thuis enkel en alleeen maar ruzie ik kon er niet meer tegen en probeerde zelfmoord te plegen dat mislukte en ik belande terug in het ziekenhuis daar zeiden ze dat ze me niet konden helpen nu zit ik al 5 maand te wachten op een plaats in een andere kliniek en dat duurt heel erg lan ondertussen ga ik naar school waar ik elke dag word gepest en alleen zit aan zelfmoord denk ik elke dag meer en meer ik heb al vaak op het punt gestaan zelfmoord te plegen maar ondernam niks ik heb lange tijden aan automutilatie gedaan maar probeer nu zo weinig mogelijk aan alles te denken en hoop dat ik rap naar de kliniek kan en dat ze me daar kunnen
Datum:
13-06-2007
Naam:
farah
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

mijn gedachte

niemand weet wat ik voel ze denken dat ik alles doe om aandacht mee te trekken maar daar gaat het mij niet om!!als ze dat zo denken dan heb ik meer neiging om het te doen, ze vragen niet eens wat zit je dwars??ik automutilier al een paar jaar maar zelfmoord dat is het enige waar ik nu nog aan denk.....niemand zal mij begrijpen en weten hoe ik me voel, het enige wat ik nog wil is rust!
Ze zeggen wel het komt door je leeftijd je bent 15 maar als ze het wisten zouden ze dat niet denken.Maar soms vraag ik mezelf ook af waarom denk ik er toch zoveel aan ik weet het echt niet....maar ik heb een gevoel dat ik niet lang zal leven dat het binnenkort kan ophouden....dat lijkt mij het beste oplossing.
Datum:
13-06-2007
Naam:
meisje van 15
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-holland

Waarom

Hallo iedereen,

Waarom ik hier schrijf, weet ik zelf ook niet.
wil denk mijn verhaal kwijt, hoop dat deze of gene er iets aan heeft.
Ben geboren, direct tot mijn 22 ste jaar mishandeld in de ergste zin des woord.
ben 24 jaar getrouwd met een hele lieve zoon, komt mijn vrouw thuis met scheidingspapieren.
wist nergens van en mijn zoon ook niet.
woon nu samen met mijn zoon, ben afgekeurd ( wat zwaar balen is ) en nu laat mijn zoon mij ook in de steek zoals mijn familie ( was het zwarte schaap ) heeft gedaan en ook mijn ex schoonfamilie.
heb nu met niemand contact, De reguliere hulpverlening is in mijn geval erg tekort geschoten.
slik al 30 jaar prozac en andere medicijnen om aan de harde maatschappij mee te kunnen doen.
en dan hoor je om je heen alles komt goed, of er is altijd wel iets positief.
nou bij mij niet hoor, MAAR ik blijf doorvechten, en weet je waarom! Als die ene kans komt wil ik hem niet missen.

Fred
Datum:
13-06-2007
Naam:
Fred
Leeftijd:
49
Provincie:
Zuid-holland

help me

iedereen van mijn vrienden willen zelfmoord plegen 3 hebben et ol gedaan :( en ik mis ze mega ard maar nu zeg er nen maat van ik da tie ook ga zelfmoord plegen oe moe ik er ep reageren en wa mag ik juist ni zeggen
Datum:
13-06-2007
Naam:
anoniem
Leeftijd:
16
Provincie:
Friesland

levenlang verdriet

eindelijk na 15 jaar door me ouders aan de kant gezet te zijn vind ik me alles de jongen waar ik 2 jaar bij ben geweest, die laat me nu ook alleen...ik weet het niet meer ik heb niks meer...slaap bij me opa en oma ma die zijn al oud en hebbe ook niet lang meer.. ik wil niet alleen over blijven... ik voelde me jaren alleen en nu weer..ik weet het allemaal niet meer en ik zal zeggen ik wil het niet eens meer...ze zegge wel eens het leven is niet zo hard als dat het lijkt nou..dus wel..!!!!
Datum:
13-06-2007
Naam:
meisje17
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-holland

.... YOU

ik wil gewoon dood! ik kan gewoon niet meer leven! ik ben inmiddels 12 jaar geworden, en ik haat me leven nu al. ze zeggen wel ja je bent gewoon aan het puberen. nou ik verban iedereen naar de hel die dat over mij zegt! ze weten allemaal niet hoe ik me voel. van buiten ben ik het onzekere brave nurd meisje! maar van binnen zit ik vol met woede ik verlang ernaar iedereen die mij ooit heeft beleedigt naar de hel te sturen. ze zeggen dat ik zeur en als jij dat ook vind dan .... YOU! morgen ben ik er nou een maal niet meer! dan weet je hoe ik me echt voel want als jij mij morgen dood op het treinspoor vind in zoetermeer dan weet je hoe erg ik het heb. dat is dan ook de enige manier om er voor te zorgen dat de hele wereld duidelijk word hoe het is om mij te zijn! ze denken dat ik weer eens een boze bui heb maar eigenlijk ben ik me hele ZELFMOORD plan aan het uitdenken

en ik zeg geen vaarwel maar :
.... YOU EN IK ZIE JE IN DE HELL
Datum:
13-06-2007
Naam:
miss zelfmoord
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

ben t zat

ben t zo zat om me zo te voelen,ik ben altijd en eeuwig moe en suf.gewone dingen kosten me veel moeite om te doen,op mn werk krijg ik geen medeleven ik moet gewoon doorgaan,ik kan niet meer doorgaan ben t zat,ik wil niet meer ik kan nie meer,ik wil gewoon rust niet meer nadenken niet meer piekeren niet meer huilen,t houd niet meer op,naar de buistenwereld doe ik alsof er niks aan de hand is ga gewoon door,doe vrolijk en leuk mee mat alles,en toech waarom niemand geeft ene moer om me,ben gewoon te lelijk en te stom om door te leven,ik haat mezelf alles aan mezelf haat ik,ik haat mn leven,ik wil dood gewoon dood,
Datum:
13-06-2007
Naam:
tired
Leeftijd:
27
Provincie:
Zuid-holland

depresief

ik ben al meer dan een jaar depresief, ik sneed mezelf en deed zelfmoordpogingen. ik schreef alles op in mijn dagboek.
mijn ouders waren er achter gekomen en me goed gesteund.
maar mijn ouders zijn nu niet thuis, en ik voel me zwaar klote. ik heb echt buikpijn van de honger, maar ik krijg niks door mijn strot, zo gaat het al een tijdje, en ik ben al zo dun...
Datum:
13-06-2007
Naam:
nikki
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-holland

voor iedereen die zelfmoord wil plegen...

de titel zegt het al, dit is een bericht voor de mensen die zelfmoord willen plegen... het leven lijkt nu kut, maar als je naar de toekomst kijkt zou je er nog iets van kunnen maken (vrouw/man, kinderen...) ik weet dat je met die pijn blijft zitten maar je zou er mee kunnen leven als je positief blijft denken, jullie komen er doorheen! ik weet het, Als jullie maar blijven doorzetten

beloof me dat jullie iets in het leven vinden wat het nog waard blijkt te zijn.

I hope this helps
iemand
Datum:
12-06-2007
Naam:
iemannnndddd -.-'
Leeftijd:
20
Provincie:
Zuid-holland

Je bent niet alleen

Hallo,

Ik ben en man van 29 jaar en ben 15 jaar depressief geweest. Mijn eigen vader heeft zelfmoord gepleegd op mijn 7de. Dit heeft een groot effect op mij gehad. Ik miste niet alleen een voorbeeld waar ik naar op kon kijken, maar ik werd er ook door gepest. Mijn vader leek altijd vrolijk en goed, maar hij was depressief en was schizofreen. Hierbij was hij erg agressief. Hij sloeg veel door overmatig drank en drugs gebruik. De rest van de wereld had dit niet gezien en gaf ons dan ook de schuld van zijn zelfdoding.
Ik (en het gezin) zijn daarna jaren geterroriseerd. Er gingen bakstenen door de ramen, we werden geslagen, achterna gejoeld, etc. Na 12 jaar pesten kon ik er niet meer tegen. Mijn depressie werd steeds sterker, waarna ik op mijn 22 ste een zelfmoordpoging deed door vergiftiging. Ik heb het geluk gehad dat ik gevonden werd door een vriendin.
Ze heeft mij toen naar de arts gebracht. Op dat moment voelde ik maar een ding: NEE DAT MAG JE NIET DOEN!!! De woede die ik toen voelde is nu dankbaarheid.
Ik ben gaan bellen met een stichting die mij het gevoel gaven dat ik niet alleen meer was. Ik was niet alleen in mijn leiden. Sterker nog er waren er veel meer!
Ik ben blijven bellen totdat ik langzaam het licht weer zag.

Door het werk ben ik zelf gaan werken voor de stichting. Nu luister ik naar anderen die ook hun verhaal kwijt willen en een oor of een schouder nodig hebben.....

Probeer te genieten van de steun die je van anderen krijgt op deze site en luister naar anderen. Als zij dit ook doen naar jou, dan hebben jullie steun aan elkaar! Zo kunnen jullie elkaar helpen naar een positiever leven....

Bij mij heeft het geholpen... Ik hoop ook voor jullie

Datum:
12-06-2007
Naam:
Gerard
Leeftijd:
29
Provincie:
Groningen

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.