Levensverhalen (pagina 1379)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

lieve mensen

Lieve mensen,Wat naar om te horen dat julie zo moe zijn,moe van het leven vooral de jonge kinderen wat is dat nou ,ik kan het wel heel goed begrijpen wat er in jullie omgaat ik heb ook zon periode gehad toen ik op school zat maar alles wordt anders als je van school af bent ,en je moet je vooral geen zorgen maken voor je ouders je ouders zijn er om te helpen daar heb je kinderen voor gekregen het zal zeker geen teleurstelling zijn om te zeggen dat je je zo rot voelt ,ze zullen je zeker willen begrijpen en helpen,en voor degene die ouder zijn dan 18,waarom niet 1 x een ommekeer in je leven maak een plan en vertrek rek naar iets waar je altijd al naar toe heb willen gaan ,pak je biezen en verhuis maak voor jezelf 1 x de stap om een nieuw leven op te bouwen dat heb ik ook gedaan en ik ben nu tevreden,ik wou dat ik jullie allemaal kon helpen
Datum:
16-06-2007
Naam:
anoniem
Leeftijd:
29
Provincie:
Zuid-holland

Zucht

The dreams in wich i'm dying are the best i've ever had... Goed liedje, Wat zou het geweldig zijn om een knopje naast mijn bed te hebben die ik vanavond indruk en ik ben weg.. Moet dat nou perse met een touw of een sprong of wat anders engs? En ik kan het mijn familie niet aandoen denk ik dan steeds. Zelfmoord dat durf ik niet.. Ben altijd teleurgesteld.. keer op keer op keer op keer, en dat terwijl ik steeds maar positiever word en blijf!!! Nu niet meer..., een positieve houding zou moeten helpen volgens de psycholoog, nou dan zou ik nu stinkend gelukkig moeten zijn, "ja maar je moet er ook echt in geloven". Hoe dan? Als iedereen het je leven zuur maakt constant? Volgens mij is de halve wereld depressief, dat kan bijna niet anders.. Het leven is het niet waard ik begrijp veel mensen op deze site. Absoluut. Ik ben te moe om alles op te schrijven.. Misschien dat ik ooit het licht zie. Ik wil geen boodschap meer hebben aan bepaalde mensen, maar dat zeggen alleen mijn hersenen, mijn gevoel lijkt onbestuurbaar.
Datum:
15-06-2007
Naam:
Ik
Leeftijd:
22
Provincie:
Groningen

over mij en m'n vriend.

het was 11 mei toen ik met hem ging, het ging goed tussen ons, behalve elekekeer als hij van s0own domme grappen deed maken, ik zei ook tegen hem dat ik het niet leuk vond enzo. maar hij ging er gewoon mee door. en toen un 1x was ik met mijn vriendin zo. vraag hij is je vriendin vrijgezel. en ik zij neej zij heeft een vriend hoesow, hij zij daarna nee gewoon als zij geen vriend had kon ik haar nemen, en toen werd ik boos begon ik te schreeuwen aan de telefoon en drna zij hij is maar een grapje dit dat, ik ben naar huisgegaan ik heb in m;n pols gesnedén, ik heb in totaal nu 10 strepen, ik heb 2 maanden in het ziekenhuis gelegen, ennu is het sinds 14 junii uit, ik vind het so erg. als het aan mij ligt snij ik weer in mijn pols of ik hang mezelf op. maar het probleem is, dat ik nu 24/7 in de gaten gehouden word doorr bepaalde mensen ofsow, die ik zelf ook niet eens ken, het maakt niet uit waar ik ben, zijn hun ook, ik haat gewoon m;n hele leve, mijn leven is niksz zonder mijn (ex) vriend =( =(
Datum:
15-06-2007
Naam:
anoniem,
Leeftijd:
15
Provincie:
Limburg

Net meer sien sitten

Ik sie het neit meer sitten het leve.
me ouders wetuh niet wat se met me moeten (Se willen me kwijt) En Ik haat meself en de manier waarop ik leef.
Heb al meer pogingen tot selfmoord gedaan maar dat lukte niet.
Soms heb ik wel het idee pak een mes en het is ten einde. Klaar. Afgelopen.
Sown idee heb ik nu oowk. :'[
Datum:
15-06-2007
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

ik ben het zo zat...

Al heel lang volgt het ene probleem het andere op of sterker nog ik heb al een zeer geruime tijd veel problemen te verweken..en zo'n 2 jaar geleden belande ik uiteindelijk in de ziektewet...omdat ik al die problemen ook niet meer aankon..ik was op ...ik ben op..Maar de problemen zijn helaas echt nog niet op !ik heb inmiddels al de ene avond 9 oxacepan ingenomen ...ik viel in slaap en wed ook weer wakker en de andere avond nam ik er 10 in...wetend dat het niet gezond is ..maar ik ben gewoon op!in mijn huwelijk ben ik ook zeer ongelukkig.
Ik heb helaas een man die regelmatig stiekem bier drinkt...en er ook nog eens mee achter het stuur stapt !Dus dat is ook geen steun voor mij.maar een probleem erbij....
gisteren heb ik een scheermes hard op mijn pols gezet met de nodige risicoos...maar de schade viel mee...tenminste voor het oog.
En de buitenwereld kent mij vooral als die gezellige moeder....maar van binnen voel ik me erg eenzaam en alleen...en er lijkt geen eind aan te komen.
De hele tijd gonst het door mijn hoofd dat ik blijkbaar pas weer rust krijg als ik dood ben.....ik ben op....ik zou iemand om me heen willen hebben die ik kan vertrouwen.....Heb echt wel vriendinnen hoor dat is het niet....maar ik verberg eigenlijk hoe ik me echt voel...kwam nu bij toeval..nou ja toeval...op de site...en ja ik schrijf nu gewoon eens eerlijk hoe ik mij voel.....sorry maar ik ik ben op!
Datum:
15-06-2007
Naam:
vlinder
Leeftijd:
45
Provincie:
Zuid-holland

Mijn vader, Mijn vriendin en ik

hallo,

sinds kort heeft mijn vader kanker. ik word daarmee gepest en raak daardoor depressief. k behandel daardoor de mensen waarvan k hou slecht en kan ze ieder moment kwijtraken. omdat mijn vader zo depressief is en aan de medicijnen zit slaat en trapt hij mij en zegt dat hij geen respect voor me heeft. Mijn vriendin weet alles van me en kwam erachter dat k al een keer een zelfmoordpoging had gedaan. voor mijn huis staat namelijk een flatgebouw. 2 dagen geleden had k weer een poging. ik denk dat de volgende fataal kan zijn. ik praat met mensen, ook met gespecialiseerde mensen. maar daar moet k niks van hebben. ik zoek naar een andere uitweg want leven voor mij is nu een hel.
Datum:
15-06-2007
Naam:
iemand
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-holland

zelfmoord he

het leven is soms zo kut he
als je weet dat mn vader in den bak kon zitten als iedereen met u voeten speelt en omdat je liegt omda je nie anders kunt wat moet je dan doen eh tegen mijn ouders moet ik constant uitvluchten bedenken en dat is zkr nie leuk u lief die tegen u liegt iedereen zegt dak een hoer en een bitch ze zitten mij de hele tijd de pesten oke kben nie lelijk kheb zogezegt bijna anorixa da denken ze toch this ook een beetje zo mo de laaste is het vree verandert de enigste die ik nog kan vertrouwen is mn ma :s kwete echt niet meer wat ik kan doen kging uit mn raam springen ma twas te laag :s:s:s
Datum:
15-06-2007
Naam:
zielig
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

Ana.

Ik eet niet; spuug alles uit; ik snij. Ik haat mijn moeder, zij mij. Ik snap het niet. Soms opeens komt ze en doet ze me pijn.
Ze laat me geloven dat ik dik ben. Dat is dom ben. Dat ik geen toekomst heb, ik heb mezelf proberen te doden in bad.
Het lukte niet. Ik leefde nog. Ik wil niet langer zo door gaan, ik snap het ook niet want wat ben ik waart?
Vmbo-t, dik, lelijk.
Het leven doet me pijn. Laat me maar rusten. Dood. Alleen.
Ik kan de pijn niet meer aan. En ach. Ik honger mezelf uit, ik ga toch wel dood.
Datum:
15-06-2007
Naam:
Libelle
Leeftijd:
12
Provincie:
Noord-holland

Een kijkje in m'n hoofd

Een kijkje in mijn hoofd

"Het leven is een hel, waarom zou je er niet vandaag nog mee ophouden? Misschien gaan de poorten van de hemel wel voor je open!"

Anders gezegd: kijk maar niet in m'n hoofd.
Datum:
15-06-2007
Naam:
xxx
Leeftijd:
17
Provincie:
Zuid-holland

....

ik weet niet waar ik moet beginnen. dit is weer een van de nachten waar slapen onmogelijk is. eigenlijk slapen voor mij altijd onmogelijk geweest.
slapen...... mensen denken vaak dat slapen betekent dat je in bed ligt je ogen dicht hebt en droomt.
maar dat is het niet. veel mensen "slapen" wel maar worden nog slechter wakker dan dat ze naar bed gingen. ikzelf "slaap" pas als me lichaam er genoeg van heeft maar dan word ik nog moeier wakker dan dat ik k.o. ging.
mensen vragen dan denk je veel. mijn antwoord is dan vaak valt wel mee of nee. maar onbewust ben ik zo hard aan het denken dat normaal ergens over denken niet meer mogelijk is.
ik ben nou al depressief sinds ik me kan herinneren en slik ook medicatie wat natuurlijk geen verschil maakt.
ik ga het niet over mijn jeugd hebben wat ik heb geen behoefte aan mensen die dit lezen en denken van ahh wat erg etc.
ik ga het meer hebben over hoe ik leef en wat ik bij dingen denk.
iedere dag word ik net als velen wakker (jaja) in mij hoofd slaap ik nog wel daaorm ben ik altijd suf de eerste paar uur.
mijn eerste gedachten vershillen van zo nog niet dood en hmm weer een dag of wat nu.
verder zijn mijn dagen leger dan die van een kasplantje. kompleet doelloos dwaal ik rond door het leven. hoop heb ik niet ook nooit gehad voor zover ik weet.
toekomst beelden zijn voor mij net zo ondenkbaar als voor de meeste een wereldreis is.
mijn moeder vertelde me een keer (nadat ze hier veel mee is geconfronteerd) dat ze dit al wel door had aangezien ik al als 6jarig blaag aan haar vroeg wat het nut van het leven was. ik zeg nog wel moeder omdat het voor iedereen duidelijk is over wie ik het heb maar voor mij heb ik geen moeder.
we hadden een sterke band toen ik klein was aangezien we alleen waren en ze opzig wel alles probeerde om ons leven zo goed mogelijk te houden. mijn vader heb ik niet echt gekend. ik weet wie het is en heb op de basisschool een maand of 2 wekelijks contact emt hem gehad.
na veel tijd door te brengen bij jeugdzorg/gelderse roos leek het een goede zet om mijn vader beter te leren kennen. maar helaas een week later kwam ik een neef van me tegen en die vertelde me dat mijn vader al een half jaar dood was. de eerste dag deed het me wat ik wou me helemaal lam zuipen maar mijn moeder hield me tegen. de volgende dagen was het weer alsof er niks was.
ik was al suicidaal rond de tijd dat ik naar het vmbo ging. ik dwaalde daar wat jaren doorheen totdat een leraar me zat was en vroeg wat wil je nou. mijn antwoord was : dood.
hierna volgde vele gesprekken emt de schoolpsycholoog die me beschreef als een zwart gat. hierna stroomde ik dus door naar jeugdzorg etc.

tegenwoordig zit ik alleen nog bij de gelderse roos bij 2 mensen. echt helpen doet het niet. ik kreeg medicijnen voorgeschreven en slik nog ze nog steeds.
ben nu anderhalf jaar arbeidsongeschikt verklaard er is me nooit verteld voor hoeveel % maar dat is makkelijk te achterhalen door naar het percentage te kijken wat ik aan uitkering krijg en dat valt tussen de 90/100%.
ik heb me een maand of 2 beter gevoeld dat kwam mede door mijn toenmalige vriendin. ik had een doel om te leven ik had IETS. maar dat hield voor mij al snel op.
ergens van genieten kan ik niet. "vroeger" voordat ik medicijnen had kon ikd at wel maar dan alleen op zaterdag ancht. dat was de nacht waar ik voor leefde. alcohol alcohol en nog meer alcohol. als ik aangeschoten/dronken was voelde ik pas mezelf ik kon mezelf zijn ik was iemand anders. die kant van mezelf heb ik met me medicijnen nooit meer gezien.
een jaar lang was ik niet meer suicidaal, de gedachtes waren er nog altijd maar nier zo dominerend. helaas is het weer terug bij af sinds een jaar. het enige waar ik nog aan kan denken is mijn dood en wanneer die nou eindelijk eens komt. zo ga ik naar bed zo sta ik op.
Datum:
15-06-2007
Naam:
smR^
Leeftijd:
19
Provincie:
Gelderland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.