Levensverhalen (pagina 1364)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

lofdicht

Hee, ik ben een meisje van dertien
dat klinkt jong maar ik voel het anders
ik had een vriendje van zestien
en hij is heel . ja . slim
maar nu is het uit, omdat hij problemen heeft
met zijn moeder en hij is uit huis gezet enzo
en als hij zij dat we beter vrienden konden zijn wou ik niet luisteren; omdat ik van hem houe n hem niet kwijt wil.
maar hij is zo verstandig
en toen was hij op kamp
en heeft hij gezoent met een ander meisje.
en ze heeft hem ook gepypt , en weet ik veel wat ze allemaal hebben gedaan
en het vreemde is nu, ik kan neit boos zijn op hem.. ik probeer het zo hard maar het lukt niet, hij vergeeft mij alles wat ik fout doe. en nu .. kan ik niet anders dan htzelfde doen voor hem.
maar weetje
mijn hoofd zegt me dat ik verstandig moet zijn
dat hij me zoveel pyn doet dat het niet verder kan
maar mijn hart zegt dat ik bij hem moet blijven
dat ik hem niet zomaar moet laten gaan
en nu weet ik niet wat k moet doen
ik blijf nu expres vrienden met hem
zodat hij kan ZIEN wat eht met mij doet
hoe het mij pijn doet
ik ben nog zo jong
en dan zoveel al dat ik mee maak
daar kan ik niet tegen
en nu krijg ik zelfmoordneigingen
gewoon puur door wat hij me aandoet
ik weet mensen zullen denken; het is maar een jongen
je kan hem aan de kant zetten en klaar ermee.
maar zo zit het niet
hij is echt alles vooor me
ik kan echt niet zonder hem en het doet me zo'n pijn
elke keer als ik langs een sloot loop ofzo
denk ik.
die is vast wel diep genoeg voor mij
dat soort dingen
ik word er zo gek van dat ik het nog een keer zou willen Doen ook .

heeft iemand advies
wat ik nu moet doen?
moet ik doorzetten?
opgeven?
bij Hem blijven,
of bij Hem weggaan?
aardig blijven doen of hem haten?
ik hou echt heel veel van Hem
zoveel dat ik mijn leven zou willen opgeven
omdat i niet bij hem kan zijn..

Groetjes
Datum:
02-07-2007
Naam:
Ik
Leeftijd:
20
Provincie:
Zuid-holland

ben zo ontzettend moe

waar moet je beginnen,als je al ruim anderhalf jaar deppressief bent en het vechten zo moe bent.
heb zoveel verdriet en pijn,weet gewoon niet meer waar ik ermee heen moet ,ik wil diep in mijn hart er dolgraag mee stoppen ik kan niet meer ,maar ik heb 3 heerlijke kinderen wat doe je ze aan ,maar zoals het nu gaat ,gaat het ook niet .
ik denk dat ik straks lekker onder de dekens kruip en al mijn slaap pillen in ga nemen ,gewoon ermee stoppen is niet erg ,van binnen ben ik er allang niet meer .
ik heb van een hoop mensen heel veel gehouden ,bedankt voor al die mooie liefde.xxxxx
Datum:
02-07-2007
Naam:
monique
Leeftijd:
40
Provincie:
Zuid-holland

zelfdoding,,,trikkers

Weet heel goed dat vele er van zullen schrikken, zou denken dat ik een de bloei van het leven sta,,toch hadden me vriend en ik samen een deal gemaakt,,als me kids het huis uit waren, samen te gaan, ik heb, mps/dis en ben er pas 8 a 9 jaar mee bezig,,therapieeen zat gehad, van aales,,me eertse poging was ik 15 jaar en wist niet waarom,,ongewenst, maar alles van toen drong niet meer toe, in me,,drank, en coke, en polsen door snije lichaam kapot maken ,,werdt van af, ik kan heugen al misbruikt, en die me meest zeer deden, kwam er te laat achter zijn dood, en de andere die me gebruikete onkennen of zeggen, je vondt het zelf ook fijn,,sexueel ben ik kapot,,,nu heeft me vriend zonder te wachten me pillen in genomen en ja voel dat ik weer genaaid ben,,sta voor iedereen klaar,,,deed pijn, eerts een pleegbroer,,van 21 jaar die stierf, zelfmoord, me vriend 3 maand later en daarna me moederfiguur, alles in een half jaar,,de overdossis die ik te vaal al deed, hielpne me niet,,nu ja diep in me is woede,,was al vaak door arsten door verwezen en klinieken, nu niet meer, laat het niet toe,,ben 3 jaar verder, van me vriend waar ik echt veel van hield en boos dat hij niet op me wachte,,we hadden ff weer ruzie, en wou ff time out, en met kerst zouden we weer samen komen, was zelfs voor hem bij de aa geweest,,zijn ex heeft zijn leven goed kapot gemaakt, ja heb de pest aan der,,me huidige vriend is totaal anders,,en ja kan echt genieten zonder dat iemand me misbruikt, of gebruikt, slik me medicijne op tijd, en ga spanningen uit de weg,,,als ik ooit zelfdoding doe, doe ik het met me medicijne,,,dat staat vast in me,,,al lukte het me 2 jaar terug nog niet goed,,maar nu ren ik niet meer voor iedereen, vang geen mensen meer op,,en soms ja denk ik aan me vriend die dood is, en me alleen liet,,mis hem,,hij was echt me grote liefde, en dat me huidige vriend, er respect voor heeft, is raar,,me fam heeft me uitgekost, omdat ik de incest, op 22 a 23 jaar leeftijd over had,,ze waren woest,,sorry weet niet of ik dit zo aan vreemde moet schrijven,,zie wel,,he tot? chadouw
Datum:
02-07-2007
Naam:
chadouw
Leeftijd:
45
Provincie:
Drenthe

heeft het nog zin

nja ben niet uit nederland ijgenlijk ben ik blij dat ze daar meer moeiten doen dan in belgie ik heb er nu een jaar terapie op zitten eheft het iets geholpen nee blijf nogaltijt met de zelfde gedachte ront lopen men ouders zijn geschijden ze hadden veel ruzie maar ik weet niet of het dat is men vrindin heeft het over 1 jr terug uit gemaakt zag ze dood graag kep onder tussen nog andere meisjes gehat ma mis ze zo kep nu en vrindin zie ze ok graag maar het kan nooit het zelvde worden als met haar maar zij hout me om eerlijk te zijn in leven maar nu gaat ze op internaat in september en dan denk ik dat ik weer ga hervalle zoals bij men ex ik denk nu dat ik nog met haar ben ook aan zelfmoord wil het wel maar heb bang wat er mij te wachten staat als het mislukt wil daar zekerheid over
ben zo onzeker men pa weet dat hij me indoog moet houden elke 5 minuten kontrolle op men kamer begrijp ik wel als ik bij men moeder ben niet veel wantz ij zorgt ok voor problemen belt hij elk uur
ik ben zen vertrouwen kwijt omdat ik me snij kan er mij iemand helpen
Datum:
01-07-2007
Naam:
anonienpje
Leeftijd:
14
Provincie:
Limburg

Tjaa

ik zat in een psychiatrishce inrichting en ik moet daar nu weg en dan verlaat ik me beste vriendin en me vriendje ook en dat wil ik niet :( En ik ben fan van een band en die heet Tokio Hotel en niemand accepteert dat :( En ik wil die zanger zo graag zien dat ik me snij enzoo :(
Datum:
01-07-2007
Naam:
Annie
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

een radeloos verhaal

hallo ik ben een meisje van 14 en wil hier niet meer op de wereld zijn, ik gedraag me als iemand van 16 en zie er ook zo uit, maar mn ouders behandelen mij nog als een klein kind van 10 jaar, dat vind ik echt niet meer leuk!! vroegermocht ik meer dan nu, mn ouders slaan ook vaak op mij, ik word zeer veel gepest op school en kan me soms er niet tegen weren, ikheb rare gedachtn in mn hoofd, ik wil dood ik wil dood... elke seconde spookt dat rond in mijn hoofd, ik vraag me elke dag af, wrm ben ik hier nog?? ik ben toch maar iemand die problemen uitgeeft.!! kheb al veel geprobeert mo steeds lukt het mij niet, ik heb te veel pijn en veel te veel verdriet:( weet iemand een manier hoe ik zelfmoord kan plegen zonder pijn en verdriet??? ik voel me echtongelukkig en met mn ouders kan ik daar zeker niet over praten!!!!!! kan iemand mij echt niet helpen?:(
Datum:
01-07-2007
Naam:
lies
Leeftijd:
14
Provincie:
Limburg

mijn leven is lijden in de ergste zin

na het stoppen van de anticonceptiepil Diane35 zijn mijn problemen begonnen.ik voel me heel dikwijls heel down, geen zin om te praten, geen zin in niets, duizelig...soms heel koud, dan ineens beginnen te zweten...k ben nu al maanden echt down en de situatie is uitzichtloos...ik zou er zo graag een einde aan willen maken , maar wil m n ouders en familie geen verdriet doen....mijn hoofd voelt dikwijls zo slecht en raar en duizelig, misschien zou het goed zijn dat ik eens onder een scanner ga maar daar heb ik de fut niet voor. k heb gewoon geen energie en ben heel lusteloos, k zou zo graag nooit meer wakker worden.... s morgens doet het me pijn dat ik wakker ben...k wil slapen en nergens aan denken...dit is geen leven...dit is lijden ...dit is de hel...en niemand kan me helpen....vroeger had ik zoveel dromen, ideeen, ...nu kan ik precies niet meer denken...k voel me ziek, dom en lelijk....waarom komt God me niet halen...het is nie eerlijk om iemand zo te laten afzien...moesten mensen voelen hoe ik me voel...ze zouden niet begrijpen hoe ik het volhoud....ik hou het ook nie vol...ik heb geen leven meer...en ik vind de oplossing niet...mijn buik is dikwijls zo opgezwollen, precies allemaal gifstoffen...het duurt te lang....ik kan niet meer
Datum:
01-07-2007
Naam:
kim
Leeftijd:
34
Provincie:
Groningen

ik wil niet meer

Ik wil niet meer ik wil er niet meer zijn
alles gaat verkeerd ik lever slechte prestaties op school,
ik heb bijna geen vrienden. op korfbal heb ik 1 hele goede vriendin en zij mag niet met me omgaan.
er gaan allemaal verhalen rondover mij,
ik wil niet meer
alles gaat fout
Datum:
01-07-2007
Naam:
Verwelkt Bloemetje
Leeftijd:
13
Provincie:
Overijssel

ik wil niet meer

ik wil niet meer..dit leven doet zo veel pijn...jaren lang strijdde ik tegen mijn ziekte ...steeds moe en op en nu weer dit...ik kan alleen maar verdriet en woede voelen...woede tegen mijn moeder die werkelijk alles fout heeft gedaan wat er maar kon om me een meeste walgelijke onveilige jeugd te geven...en dan altijd maar haar oogkleppen ophoud en doet alsof alles goed is...bang om in te zien dat ze zooo veel fouten heeft gemaakt...diepe wonden in mijn ziel...ik ben dat prachtige meid, met een leuke baan en veel aandacht, die geen intimiteit aankan, die aan alles twijfelt, die haar huis niet meer opruimd en het steeds maar camufleert, ik ben die jonge vrouw die haar hele leven zo onzeker is geweest dat ze nooit haar dromen heeft kunnen realiseren, ik ben die meid die nu dagen voor de tv hangt met drie maatlijden en pakken koek, ik ben die meid die schreeuwt om hulp maar niemand ziet en hoort het...valt toch wel mee jus, je hebt toch een fijn leven zeggen ze...ja heeel fijn, zo fijn dat ik niet meer verder wil! ik wil echt niet verder!
Datum:
01-07-2007
Naam:
jetta
Leeftijd:
29
Provincie:
Noord-holland

Zelfmoordpoging door familie

Ik wilde zelfmoord plegen door mijn familie die ik intens haat. Ze martelen mij dagelijks, ik krijg net genoeg voedsel om in leven te blijven. Ik ben nu ontsnapt naar een speciale inrichting in Leeuwarden. Mijn familie heeft mij niet eens geprobeerd te zoeken. Dit laat toch maar eens zien, dat mijn familie niet liefdevol is. In de toekomst zal ik zeer zeker zelfmoord plegen... Tenzij ik vóór die tijd al van het leven ben beroofd door één iemand van mijn familie.
De vele zelfmoordpogingen zijn allemaal mislukt door het gebrek aan middelen. Ik heb mij proberen op te hangen, maar tevergeefs. Ik heb gezocht naar iets om me aan op te hangen maar daarin ben ik niet geslaagd. Ik heb dus meerdere riemen gepakt, gewone riemen om je broek omhoog te houden, en die heb ik aan elkaar geknoopt en aan de punt van de kastdeur gehangen. Het was niet hoog genoeg dus ik hield mijn benen omhoog zodat ik niet ondersteund werd. Maar, door ontzettende angst, pijn, en onbeschrijfelijke andere emoties/gevoelens, heb ik mijn benen weer op de grond geplaatst. Ik heb ook geprobeerd mijn polsen open te snijden. Ook hier, ontzettende angst en pijn. Ik had niet de kracht om door te zetten en daadwerkelijk mijn polsen door te snijden. Met een vuurwapen, zou ik het waarschijnljk al gedaan hebben. Maar, zoals ik al zei, heb ik het gebrek aan middelen, het gebrek aan een middel om mijn intenties te verwezenlijken, het gebrek aan doorzetten in de zin van daadwerkelijk zelfmoord plegen, het gebrek aan een vuurwapen, en te sterk het gevoel van een mooi leven in mijn achterhoofd. Ik wil mijn gevoelens met jullie delen en ik wil jullie verduidelijken dat jullie hulp als een prioriteit moeten gaan zien en dat hulp essentieel is. Persoonlijk, denk ik dat ik niet meer geholpen kan worden. Maar, jullie, jullie zijn anders en het zal jullie lukken! Het ga jullie goed, vaarwel, ik zie jullie in de hemel...
Datum:
01-07-2007
Naam:
Jan de Vriesmankan
Leeftijd:
43
Provincie:
Friesland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.