Levensverhalen (pagina 1325)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

zat

Hoi allemaal ik heb zo veel dingen meegemaakt dat ik er bijna niet meer tegen kan ik werk me kapot en als nog vindt me moeder het niet goed. volgens haar kan het beter. nu will ik mijn hard luchten, waarom ik het hier doe is omdan jullie allemaal ook zo iets hebben. ( jullie begrijpen mij).

Al 3 weken werk ik fultime in een winkel ik werk heel erg hard en mijn vm {filiaal managar }}mij gewaarschuwd dat ik te hard werk en dat ik een burnout kan krijgen maar ik blijf maar werken. Ik kom thuis gelijk beginnen de ruzies. ik ben het zat heb al vaak geprobeerd om zelf moord te plegen maar het lukte niet omdat ik te schijterig ben. Wat mijn ouders zeggen en doen doet me pijn. het is alleen maar mijn schuld ik weet er geen raad meer voor ik ben het nu echt zat vroeger sloeg mijn vader mij. heb hem vergeven. maar nu is het aleen maar schreewen en met woorden in je gezicht slaan. NOU DNK IK WEER AAN ZELF MOORD het leven is het niet waard meer ik probeer mijn best te doen maar het wordt aleen maar erger. Ik wil gewoon een leven ( en leven zonder deze pijn ) tuurlijk is het leven niet altijd prettig. maar waarom maken mijn ouders het aleen maar erger voor me en waarom helpen ze me niet om mijn leven te verbeteren EN HET IS NIET ZO DAT HET ALLEEN MAAR VOOR MIJ EIGEN BESTWIL IS HET IS NIET ZO!!! het is dat mijn ouders mijn leven zuur maken. ER VALT OOK NIETS MET HUN TE PRATEN. ze doen er alles aan om gelijk te hebben OOK AL HEB IK GELIJK is het altijd mijn fout. ALs ik nou ruzie heb met mijn moeder wil ik steun van mijn vader wil is het "'je moeder heefd gelijk wat heb jij ,waarom luister je niet wat is er met je aan de hand wat heb ik verkeerd gedaan om dit te laten gebeuren"' en het is anders om ook zo het zelfde. ik ben het helemaal zat NOU WAT MOET IK DOEN WAT!!! KAN HET DEZE KEER WEL LUKKEN OF BEN IK WEER EEN SCHIJTERD of kan ik iets doen zo dat ik tog vredigkan leven. kennen jullie het gevoel van :::: ik hou heel erg van je waarom doe je me pijn ::: ::: wou je me niet op de wereld brengen:::: ::: ben ik echt te zwaar om in je leven te blijven:::

ik voel deze pijn 24/7



ik wil iedereen zeggen van hier leef om te houden hou om te leven

maar wat je ook doet doe je geliefde geen pijn

.......... leven van pijn.....
Datum:
14-08-2007
Naam:
anoniempje
Leeftijd:
20
Provincie:
Anders

waarom?

Al sinds mijn pubertijd begon zijn mijn woede en depressie aanvallen echt serieus geworden, en nu is alles voorbij. Ik heb heb echt goed verkloot, mijn vrienden hebben me in de steek gelaten. Zij waren zo ongeveer nog de enige reden waarom ik nog wilde leven. Mijn band met mijn ouders is niet goed, mijn zus gaat het huis uit en ik heb geen vriendje of een vriendin. Ik ben dagelijks depressief met geen enkele kans op verbetering.
Ik wordt verwacht van iedereen te houden, voor ze te zorgen en ze te begrijpen, maar ik houd niet eens van mezelf, ik kan niet voor mijn eigen lichaam zorgen want ik snij mezelf en heb vaak eet aanvallen en ik begrijp helemaal niets van alles wat er dagelijks door mn hoofd heen gaat... Ik wil niet langer leven tussen mensen, want ze zijn niet te vertrouwen. Ik wil gewoon weg van dit altijd zo menselijke leven, elke dag school, boodschappen doen, werken eten op vaste tijden, het is om gek van te worden. Ik wil echt vrij zijn, in een leven waar, als je het echt zou willen je alles achter je zou kunnen laten en verder zou kunnen gaan en niet steeds achter volgt zou worden door dingen die je ooit hebt gedaan of gezecht waar je zo ongelovelijk spijt van hebt.
Gister heb ik weer met een zakmes op mijn pols in de douchcabine gestaan, maar ik ben gewoon zo bang voor de pijn, en voor het feit dat het misschien niet zou lukken.
GVD!! Waarom begrijpt niemand mij toch !!
Datum:
14-08-2007
Naam:
Inge
Leeftijd:
16
Provincie:
Groningen

't doet gwn pijn

Ik voel me al een tijdje niet goed in mn vel...
Mijn beste vriend is onlangs gestorven en ik weet gewoon niet wat ik moet doen, ik voel me zo alleen en ik wil er wel met mensen over praten, maar ze kleineren het altijd zo.
Ik kan ook zo vaak niet mee met vrienden omdat ik thuis veel moet helpen, omdat mijn mama kanker heeft en door haar behandeling vaak moe is en ze van de tijd ervoor wil profiteren om dingen gedaan te krijgen. Ik zeg dan wel dat het niets uitmaakt dat ze alleen afspreken, maar als ze het toch doen, doet het erges wel pijn. ik kon er vroeger mee terecht bij mijn beste vriend, ma sinds hij zo onverwacht en zo vlug weg is, voel ik me gewoon zo alleen. Ik heb niet eens afscheid kunnen nemen
Datum:
14-08-2007
Naam:
Margo
Leeftijd:
16
Provincie:
België

ik sie het niet mer sitten

het begon toen me ouders het ofer sgeiden hadden.. Me ouders leken sow gelukkig en fooral dat ik en me zusje en twee broertjes naar pleeg gezinnen moesten omdat se het anders niet zouden halen.. Toen hb ik 1 keer een mes gepakt en gedreigt als ze gingen sgijden dat ik me zelf zou ferminken. Daar sgroken ze zo erg fan dat se heel erg ruzie kregen en se me begonnen te slaan.. ik was bond en blauw terwijl ik nogh boos was terwijl se hun excusen hadden aan geboden.. IK was die middag thuis gekomen en me ouders saten samen te praten op de bank.. Ze boden elkaar hun excusses aan en dat se neit meer zouden sgeiden
Datum:
14-08-2007
Naam:
k
Leeftijd:
13
Provincie:
Friesland

er genoeg van !!

ik had 16 dage ofzo verkering me ne gast, et was mijn eerste egte relatie me ne gast die ik dood grg zag!! Ik weet da 16 dage weinig is ma ik zag die e zo zo grg..
Ik had em gistere vertelt da ik em miste en nog graag zag en da hij mij da niks kon schele da hij nu een lief eeft enz !!
hij zegt dan van mij intresseert da wel enz.. en hij begint mij dan uittekake van dikke en al da gedoe !! ik wordt ier egt zot, ik wil mij egt snijde, ik snap ni waarom God mij ni laat sterve.. ik wil hier niet meer zijt, ik ben al die pijn ZO beu en ik ben nog ma 14 wa wordt da dan als ik ouder wordt, dan worde de relatie ma serieuzer enzo.. Ik wordt dan zeker zot!!
Ik heb al vaak aan overdosis gedacht en ik kan aan xtc-pille gerake ma voor ik daar aan kom eb ik mij al gesnede en ben ik al kalmer.. ik weet gwn ni meer wa ik moe doen, iedereen vindt mij stom omda wij ni lang same ware en omdak wist da hij nooit EGt een serieuze relatie aankon ma ik dacht egt da die mij grg zag!! ik dacht da ik em kon verandere.. IK WEET NI WA DOEN !!!
Datum:
14-08-2007
Naam:
Clara
Leeftijd:
14
Provincie:
België

kan niet verder

niemand heeft wat ik heb, zo denk ik. zo weet ik dat.. omdat het altijd zo is geweest in mn leven. ik heb geen identiteit alles wat ik doe is gedrag wat ik van iemand anders overneem. en ik word daar nu zo ziek van, uiteindelijk doen we het misschien allemaal wel maar ik ben me daar constant zo bewust van. ik kan niks vanwege mn psychotische denkwijzen, alleen ik zal hier een eind aan moeten maken. klopt niks aan deze opbouw het dit berichtje komt heel verward over zo is het de hele dag door daar leef ik mee. damn.
Datum:
14-08-2007
Naam:
serieus
Leeftijd:
18
Provincie:
Flevoland

Graag iemand om mee te praten

Hallo,

6 maanden geleden is mijn relatie beeindigd door vreemdgaan van mijn vriendin met een vriend van mij.
Ik heb haar tijdens onze relatie gesteund in vele moeilijk momenten omdat zij last had van angstaanvallen.
Nu heeft zij een relatie met hem en zit ik echt op de bodem de goeie momenten worden steeds minder en voel ik me eigenlijk steeds slechter worden.
Niets boeit me meer en het liefste wil ik geen mensen om me heen hebben.
Ik heb gesproken met een psycholoog maar hij heeft me niet overtuigd om een andere weg in te slaan.
Ik denk de laatste tijd veel aan zelfmoord en zou graag met iemand willen communiceren over deze moeilijke periode misschien herkent iemand zich hierin.
Datum:
14-08-2007
Naam:
michael
Leeftijd:
31
Provincie:
Noord-holland

Diep gevoel van eenzaamheid

Het begon allemaal toen ik 16 werd en je eigenlijk voor het eerst echt keuzes moet gaan maken.. Je gaat dan denken: "wat wil ik in het leven?" "Wat wil ik later bereikt hebben?", etc. In het begin kon ik die gedachtes nog van me af zetten maar sinds iets langer dan een jaar beginnen die vragen echt op mijn hart te drukken..

Ik heb veel vrienden en vooral veel vriendengroepen. Ik voel me soms een beetje een kameleon, omdat die mensen allemaal zo verschillend zijn en ik mij eigenlijk aan hun aanpas. Ik ben daar erg goed in: beetje stoer gedragen bij de zogenaamde gangsters; kakkerig gedragen bij de kakkers, etc.

Een paar maanden terug heeft mijn zus geprobeerd zelfmoord te plegen. Het was haar bijna gelukt, maar ze heeft t uiteindelijk door een wonder overleefd. Zij deed t, terwijl ik op dat moment er net ernstig aan zat te denken...

Hoeveel makkelijker zou t zijn om niets meer te voelen, nergens meer zorgen over te maken, die pijn in je hart en onzekerheden zouden wegzijn...

Toen mijn zus een zelfmoordpoging had gedaan zat ik daar erg mee, en wilde ik er graag met iemand over praten.. Ik dacht ik heb vrienden zat, das geen probleem. Maar pas toen kwam ik erachter hoe eenzaam ik eigenlijk was. Iedereen bedoelde het goed, maar zodra ik mijn verhaal begon gooide die ander al zijn verhalen er tegenaan(die ik al vaker had gehoord want ik heb een goed luisterend oor voor mensen) en kreeg ik pas echt het gevoel dat niemand naar me luisterde en me kon helpen...

Ik heb echt het gevoel dat ik alleen sta op deze wereld, en als ik tv kijk en al die gelukkige mensen zie voel ik mij nog ongelukkiger...

Het enige wat mij nog tegenhoud is dat t zo definitief is.. Ik hoop nog altijd iets mee te maken wat mij weer hoop geeft voor de toekomst..
Datum:
14-08-2007
Naam:
Joe
Leeftijd:
18
Provincie:
Utrecht

Gedicht!!

Ik denk ernog veel aan,loop met gedachten rond.

Liefde is de sleutel

Liefde is de sleutel voor het kloppen van je hart. Liefde is de sleutel, je bent heel en niet apart. Liefde is de sleutel, die geeft je zoveel kracht. Met liefde als je sleutel, is het de wind die naar je lacht. Liefde is de sleutel. je hebt een lange weg te gaan. Met liefde als je sleutel zal het altijd beter gaan.Die sleutel opent poorten die leiden naar het Licht, die opent de deur naar je eigen aangezicht. Je zal door liefde krijgen wat jou is toe bedeeld, Zodat je hele leven al weldra wordt geheeld. Door liefde zal je weten wat je taak op aarde is. In liefde zal je zijn en heb je geen gemis.
Datum:
14-08-2007
Naam:
Mark Stolwijk
Leeftijd:
31
Provincie:
Noord-holland

hard wereld!!!

2 jaar geleden toen ik 14 was vree ik 1.5 jaar met een heel lief meisje waardat ik heel gelukkig bij was totdat ze een roddel over staat wa ste weten gekomen van dat ik met een ander meisje ook vree terwijl dat helemaal niet waar was maar toch geloofde ze dat en kwam ze woedend naar me toe en vroeg ze dat aan mij waarop ik antwoorde neeh da kan niet ik hou van je hoezo zou ik da dan doen maar zij luisterde niet naar me en draaide haar rug naar me toe en liep kwaad weg waardoor ik als reactie ook achter haar aan liep maar toen gebeurde het er was een grote baan waar er heel drukte auto's waren ik zag auto's aan komen maar zij niet en ze liep gewoon door totdat een auto ze aangereden had ik zag hoe het gebeurde ze werd omhoog gekatapulteerd met haar rug tegen de voorruit van de auto aan en zo kwam ze in de berm terecht lang de baan ik als reactie liep zo snel mogelijk naar haar toe maar het was te laat ze was opslag dood en nu twee jaar later: telkens als ik naar die plek terug keer begin ik te wenen en val ik gewoon in elkaar de ouders van britt(het meisje waar ik mee vree) vertellen tegen iedereen die z ekennen dat het mij schuld is dat z er niet meer is ik kan nog niet meer buiten komen of ze kijken me kwaad aan ook d eouders van britt beginnen te roepen tegen mij als ze mij zien op straat ik weet gewoon neit meer wat doen ik ben alles kwijt ik heb geen uitweg niet meer het bliujft me altijd en altijd achter volgen!!!
Datum:
14-08-2007
Naam:
waarom??
Leeftijd:
16
Provincie:
België
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.