HMHMMH, chocolade.... meestal werkte het wel tegen mijn depressieve buien. Nu al enige tijd niet meer.Niks helpt meer, ik leef al een tijdje in de schaduw van het leven. Daar zit ik dan, een jonge vrouw met een prachtig en gezond lichaam, mezelf depressief te maken. Het is bijna lachwekkend, hoe ik dagelijks tijdens het slikken van mijn vitamines van die donkere dachtes heb. Ik maak er constant grapjes over, grapjes maken over de foute mannen die ik kies..., over het "perfecte gezin"waaruit ik kom..., over de gouden toekomst die voor mij is weg gelegd... Nee, eigenlijk weet niemand dat ik verdrietig ben. Ja, nu weet jij het.
Ik kan iedereen zo goed kan troosten, iedereen behalve mezelf. Als ik mij wil laten troosten dan eindig ik weer met een lul in mijn mond. Tja, sommige mannen vinden dat heel troostend, erger nog, ze denken dat ik het lekker vind. eN dan zeggen ze"ooh, jij moet ook niet zo verdrietig zijn met je mooie gezichtje" en duwen ze hun lul nog dieper mijn keel in. Bij vriendinnen is het meestal een wedstrijdje, wie om het meest onzinnige onderwerp, het langst kan praten... en het meest ontevreden kan zijn over de partner.
Het voordeel is als ze weg zijn, dat ik blij ben dat ik alleen ben. Heerlijk alleen, met de wind die door het gras waait. Heerlijk alleen met de vogels in de lucht. Heerlijk alleen met de regen op mijn huid. Want ik huil van binnen, ik ben niet meer verliefd op het leven. Ik wil gewoon een tijdje zweven in de ruimte, in een tijdloze dimensie. Ik wil gewoon worden hergeprogrammeerd. Mijn softweare is gewoon kut. Ik heb mijn eigen gedachtes niet onder controle. Ik word zo moe om te vechten tegen de grootste vijand op aarde: mezelf. 24 uur per dag, zeven dagen per week, vechten. Boeken lezen die goed zijn voor je zelfrespect, naar de psycholoog, muziek luisteren, jezelf verwennen zoals nooit te voren, creatief zijn, vrienden opzoekn, bij familie uit de buurt blijven.... ik zit gewoon vast als een vlinder tussen twee glazen platen. Niemand ziet het, niemand stoort zich eraan, iedereen is blij met jou en kijkt je lachend aan. Er is geen kant en klare oplossing, ik zou iedereeen willen volgen of geloven. Maar die is er niet. De oplossing ligt in mij, ik ben het alleen zoek. En ik ben te moe om te zoeken.
Ik wil niet meer bewegen, ik wil niet meer denken. ik wil dat iemand anders ff mijn processen overneemt, zodat ik even op vakantie kan. Ff weg uit de dagelijkse sleur van ellende die ik maak... misschien is een kleine vakantie wel te proberen, voordat ik het besluit neem voorgoed op vakantie te gaan.Een plek waar het leven rustig is, of misschien wel een plek waar de ellende zo verschrikkelijk is dat ik het mijne even vergeet... ik weet het niet. ik weet het niet meer.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.