vrijheid wordt zo gewoon gevonden,
en je waardeert de kleine dingen niet die je hebt. mijn nummer is DFK6498.
Dit nummer staat op mijn dossiers sinds mijn leven op aarde begon.
VEROORDEELD TOT GEVANGENSCHAP.
ik heb niemand vermoord.
ik ik heb geen misdaad begaan.
ik heb nooit gedronken of gerookt, nooit naar drugs omgekeken.
helemaal niets,maar hier zit ik dan in deze hel, mijn persoonlijke gevangenis van vier muren.
allemaal vanwege DIT. DIT ding . Deze demon die ik moet voeden, daardoor zit ik hier. 't is verbazingwekkend hoe zoiets simpels zoveel kan vernietigen. het eten is hier verschrikkelijk, dat zegt iedereen.
't is verbazingwekkend hoeveel een mens verdraagt om te overleven.
't is hier altyd hetzelfde. altyd. ik nijg naar zelfmedelijden, maar denk steeds aan de anderen hier.
deze mensen,ze zijn allemaal maar jong, zij heben ook gen misdaden gepleegd.
Want iedereen hier is onschuldig.
ik doorloop de dagelijkse routine..? de hoofdbewaker is zo punctioneel.
hij komt elke morgen binnen en bind me vast in men kamer. 'n straf die ik onder ogen moet zien als onderdeel van m'n veroordeling. het is als kryptoniet voor superman.. ik haat het.. , het enige is dat het allemaal voor mijn eigen bestwil is.
'tsal wel mijn schuld zijn dat ik hier ben want ik heb he noodlot jaren lang getart. misschien tart het nu mij. in dat geval is het noodlot daar goed in geslaagd, ik was zoo vrij. de wereld als mijn speelplaats, de bodem mijn arena. 't noodlot heeeft me aan het wankelen gebracht, op de rand van 'n gebouw, maar ik zou nooit springen. ik leef voor mijn ouders en geliefden, als ik sterf treft mij dat niet maar diegene die ik achter laat.
dit is denkik de enige gevangenis war de deuren niet op slot zijn.'tis een marteling die allen hier ondergaan, maar ik durf niet te gaan.zelfs niet voor de vrijheid.
het ergste hier is hoe de tyd zo langzaam verglijd. door opgesloten te ziten stopt de tijd niet, iedereen left me de klok. ik dus ook maar veel langzamer.seconden lijken minuten , minuten lijken uren , uren dagen, dagen maanden. het ils als het najagen van een regenboog, zonder resultaat, je jaagt hem alleen maar na..
de tyd verglijd 't best doorte slapen, want dan droom ik . en wanneer ik droom stijg ik uit boven de muren van de gevangenis.
ik droom dat ik wakker word tussen lelies en dat ik dat gvoel krijg.. dat je alleen krijgt als je alleen bent. ik droom van de simpele dingen die zelfs de meest ongelukkige bezit. ik droom vant luisteren naar het gefluister van mijn adem... en besteed daar meer aandacht aan dan op ieder ander moment. ik droom van digen die zo mooi zijn dat het pijn doet ernaar te kijken.vrijheid word zo vanzelfsprekend geacht dat je het kleine niet meer eert. het moeilijkste van wakker dromen is het wakker worden..omdat als ik wakker word.. hier nog steeds ben
op 15 februari 2002 werd botkanker ceconstadeerd in men linker dijbeen
in men verhaal bedoelik met gevangenis het ziekenhuis..
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.