Levensverhalen (pagina 1313)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Mensen bedenk goed na over wat je nu aan et overwegen bent...

Ik weet niet waar ik moet beginnen omdat er zoveel dingen zijn wat ik hier nu lees over depressies en allerlei andere vervelende dingen. Het enige wat ik wil vertellen is dat het leven sowieso klote is, maar jij moet het verschil maken.. niemand zal dat anders voor jou doen we maken veel dingen mee in het leven waaronder veel klote dingen en veel goede dingen. Wat ik weet is dat de negatieve dingen altijd blijven hangen en de positieve altijd vergeten worden. Vergeet dat alsjeblieft niet... Het is een zonde om je leven weg te gooien als alles tegen zit. Er is ALTIJD maar dan ook ALTIJD een weg uit. Het is absoluut niet een feit dat jou leven bedoeld is om 'kut' te lopen. JIJ hebt het in de hand. Jij hebt het mooiste geschenk gekregen die je maar kan krijgen en dat is vrijheid in handelen.

Ik zelf heb nooit zelfmoord neigingen gehad.. zou het ook niet eens durven. De gedachte geeft me al een koude ril in me rug. Al de nabestaande die verdriet zullen hebben of de mensen die de zelfmoord poging mee moeten maken ( denk maar aan voor de trein springen). Of dat ik nu ineens op hou met bestaan. Waarom, omdat ik nog veel dingen wil mee maken in het leven.

Ik heb tijden gehad dat ik heel depressief ben geweest.. dat ik dacht als ik morgen dood zou gaan zou mij het niet eens boeien.. het enige wat mij geholpen heeft is niet alleen aan de negatieve dingen denken maar aan de positieve dingen dat heeft mij zo sterk gemaakt.. Daarbij hadden mijn beste maat en mijn broertje ook een bijdrage ingestoken.

Echt mensen alsjeblieft denk er overna....

Ik hoop jullie wat steun hieraan hebben, anders een andere manier van denken bijgedraagd..

Yasin
Datum:
24-08-2007
Naam:
Yasin
Leeftijd:
21
Provincie:
Gelderland

Zelfs deze sight wil teveel van mij!

ik wil niet meer, ik ben moe
Datum:
24-08-2007
Naam:
ja, dag!
Leeftijd:
47
Provincie:
Noord-holland

k en zelfmoord..

k werd vroeger al gepest,,toen heb k al zelfmoord wille plege,,maar toen heeft mijn vader mij bij het raam weg gehaald,,
maar nu heb k de heletijd ruzie met mijn ouders en zus,,ze zeggen dat ze een gebroke hart van me hebben dus niemand word gelukkig van mij,,k weet niet meer wat k moet,,k kat iedereen af,,k denk dus nu dat dat beter is,,niemand is meer gelukkig k ben heel onaardig tegen iedereen,,k weet dus nog niet precies wat k moet doen,,k heb mijn beste vriendin gevraagt,,ze zegt dat ze kapot gaat zonder mij dus dat k het niet mag doen,,maar zelf voel k me zo k.u.t en k heb geen zin meer in het leve k weet niet meer wat k allemaal moet doen,,k kan er met niemand overpraten want of ze vertellen het door,,of ze laggen me uit,,of ze zeggen dat k verder moet gaan met leven en niet stoppen k moet het oplossen en op nieuw proberen en dat k nog zo jong ben,,MAAR HUN VOELEN NIET WAT K VOEL!!!!,,
Datum:
23-08-2007
Naam:
Mirte
Leeftijd:
14
Provincie:
Limburg

Het is niet easy.

Moeilyk.. mijn leven gecontroleerd door angst gedachtes..

Elke seconde denk ik eraan.. bang om te verliezen van de dierbaarste persoon waar van ik houd.. Mijn vriendin. Ze is mooi.. dat is ze zeker.. veel jongens kijken.. maar ook oudere mannen. Het doet pijn.. elke blik breekt mijn hart weer.. elke opmerking doet pijn. Ze denken alleenmaar aan een ding.. het laat me niet los. Paniekgedachtes.. zweetuitbarstingen.. ik weet niet waar ik met mezelf naar toe moet.

Helaas is dat niet het enigste wat mijn geest plaagt.. door die angst is mijn dwangneurose weer teruggekomen.. ik ben onzeker.. bang om te falen.. het is moeilyk om sterk te staan.. want zodra ik sta val ik weer harder &harder.. het loopt uit de hand, moeilyk het verschil tussen realiteit en niet te zien. Helaas is de realiteit waarin we nu leven geschapen door het systeem.. de mensen aan de top.. ze beslissen over alles.. het is moeilyk om zelf een mooi plekje te creeeren.. altyd weer haat &pijn van buitenaf.. soms zie ik geen uitweg meer.. weinig dat mij er van af houdt, alleen mijn vriendin.. haar wil ik niet alleen laten.. ik houdt namelijk zo ontzettend van haar..

Telkens weer proberen we het getijde te wenden.. helaas lijkt dit zo onmogelyk.. telkens weer gaat het fout.. het doet zo'n pijn.. ik sterf telkens weer van binnen..

Ik weet niet meer hoe lang ik dit nog volhoud.


Datum:
23-08-2007
Naam:
rabe
Leeftijd:
18
Provincie:
Limburg

Ik Ben kapot

Ik ben kapot.Helamaal .. Van binnen...
M'n ouders die maken allen maar ruzie! ick word er gek van zeg. Ik schaan me zelf. En dan vinden zij het gek dat ik geen vrieden meer mee nar huis neem!. Neej toen ik een keertrje iemand meenaam gingen ze lopu schelden. Mijn beste vriedin is er met me vriedje van door gegan... M'n vrienden hebben een hekel aan me door roddels van mensen. Nu zit ik elke dag opp mijn kamer te huilen....Dit allmaal is nog klein maar als ik het allemaal vertel...... Ik zoek een meisje of een jongen tegen wie ik kan praten...... Ik vertrouw niemand dus daar moet je geduld bij hebben. Ik wil zelfmoord plegen!!
Datum:
23-08-2007
Naam:
Wilma
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

..

IK HAAT MYN LEVEN EN IK HAAT IEDEREEN; IK HEB ALTYD PECH RUZIE EN VERDRIET EN IK BEN HET GEWOON VERDOMME BEU en ik hebgeen zin meer om te leven en NIEMAND begrypt me WAAROM MOET IK DIEGENE ALTYDZYNN ?
Datum:
23-08-2007
Naam:
.
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

ER IS HOOP

ER IS HOOP,, mischien heb je al 100 x zijn naam gehoord maar Jezus leeft echt als je het niet meer ziet zitten als een ieder jou verlaten hebt roep Jezus aan in je kamer enz eg maar als u echt bestaat kom in mijn leven, als u echt van mij houd wijs mij het dan, als je dat vanuit je hart zegt zal je zien dat jou leven zal veranderen,Waneer men je afwijst is hij de gene die je aanneemt, er is niemand zoals hem, mijn leven is verandert sinds ik Jezus heb aangenomen, zoek een evangelische kerk op en geef je leven aan Jezus het zal nooit meer hetzelfde zijn
Datum:
23-08-2007
Naam:
ER IS HOOP
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-holland

toen mijn zus vermist werd

het begon allemaal toen mijn zus vermist raakte . op 1 april 2003 toen ik mijn gevoel na ging kwam ik uit aan het kanaal . bij boregharen ik vertelde het de politie maar die vertelde mij toen dat het kanaal groot was. de dagen erna begon ik mijn ouders die inmidals overleden waren erg te missen erger dan ik al deed en daarop besloot ik een poging tedoen om zelfmoord teplegen . met de gedachten zo hen weer terug tezien .
na 8 pogingen is het nog steeds niet gelukt omdat steeds weer iemand net optijd komt en nu heb ik er ook geen behoefte meer aan maar soms ja dan word weer ff alles je teveel maar ik weet dat als ik het nu doe ik deze aarde ga verlaten . en dan maar hopen dat ik nie meer in coma terecht kom groetjes henry
Datum:
23-08-2007
Naam:
henry
Leeftijd:
22
Provincie:
Limburg

rOt leven

HoOiiJj..
Hier spreekt een meisje die niet weet wat ze moet doen..?
Ten eerste 1- Ik ben aangerand..door vele jongens
2- Mijn ouders hebben vaak ruzie
3- Ik heb gestolen en daardoor heb ik 2 dagen in de cel gezeten
4- Ik heb gerookt ..(nu niet meer)
5- ik doe al m'n vrienden pijn , en verdriet
ik wil gewoon dood..weg van de aarde...
Kan iemand misschien een opplossing geven ?
Datum:
23-08-2007
Naam:
Isabella
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-holland

Done with it all

Het leven lijkt me niet gegund. Ik vecht en vecht en vecht, maar iedere keer word ik weer in de put gegooid. Met 5 zijn m'n ouders gescheiden, maar om eerlijk te zijn heb ik mn ouders nooit gelukkig met elkaar gezien. M'n moeder is toen begonnen met beweren dat ik een gestoorde persoonlijkheid had. M'n ouders hebben me in de steek gelaten...me bij m'n drugsgebruikende biseksuele tante achtergelaten. Na een jaar kwam m'n moeder weer eens....om me van de ene psychiater naar de andere te sturen. Want bij haar dochter zat toch echt een steekje los. Met 12 voor de keuze gesteld; bij pa of ma wonen. Zoiets kún je je kind toch niet aandoen?! Toen wilde ik met al het liefst op de treinrails leggen en wachten tot het allemaal voorbij was. Uiteindelijk voor pa gekozen, want met m'n ma was ik ondertussen echt wel klaar. Maar m'n pa was ondertussen met een Barbiepop getrouwd die hem helemaal in haar macht had. Dus ik werd als huishoudster aangesteld. Naast mn gymnasium ook nog boodschappen doen, koken, wassen, strijken, bedden verschonen, opruimen, schoonmaken. Maar nooit hebben ze me het gevoel gegeven dat t gewaardeerd werd. Op school paste ik er ook nooit bij..nooit vrienden, want ik was anders en raar. Niet dat ik tijd had voor vrienden naast mn leren en schoonmaakplan. Toen besloot de Barbiepop dat ze in een grote boerderij wou wonen op t platteland..ZONDER MIJ! Ze wou mn pa helemaal voor zichzelf, ik zat haar al jaren in de weg. En toen begon m'n pa met praatjes dat ik een uitbuitster was en niemand me aardig vond. Dat zelfs iedereen in mn familie me haatte en m'n zogenaamde vrienden er ook zo over dachten. Ik had een verstoorde persoonlijkheid, er zat een steekje bij me los. Het heeft m'n hart gebroken. Gelukkig kon ik bij m'n vriend en zijn ouders intrekken. Nu woon ik met m'n vriend in Oostenrijk, maar alles zit me tegen. Ik weet niet hoe, maar we komen niet meer uit de schulden. Het lijkt wel alsof overal het verkeerde besluit hebben genomen. Ik moet het studiegeld dat m'n opa jaren voor me heeft gespaard verbruiken om weer een beetje plus te staan. Ik vraag me af of ik überhaupt nog wel kan studeren. En dat terwijl ik op een priveschool ben aangenomen...ik heb er zo hard voor gevochten en weer is alles voor niets geweest. Ik kom er niet meer uit. Ik heb geen vrienden, geen familie, geen geld, helemaal niets! Ik kan niet meer. Ik heb m'n hele leven voor m'n bestaan moeten vechten, maar kennelijk gunt God me het leven niet. Ik word steeds teruggeschopt in dat zwarte gat...ik kom er echt niet meer uit. Ik ben zo moe van het vechten, zo moe van de schijn ophouden van een gelukkig leven. Ik wil gewoon niet meer...hoe ik er vanaf ga komen weet ik nog niet...misschien met die pijnstillers die de arts me laatst heeft voorgeschreven. Of op een vliegtuig stappen naar...wat boeit het waarnaartoe...m'n naam veranderen, verdwijnen voor de wereld. Ik ben een mislukkig en iedereen kan het zien. De schaamte en de leegte zijn me teveel. Laat dit stoppen, ik wil dit niet meer!
Datum:
23-08-2007
Naam:
TorturedGirl
Leeftijd:
19
Provincie:
Anders

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.