Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.
Hoi 'Page' ons advies is om hulp te zoeken, je bent erg onzeker door alles wat je hebt meegemaakt. Wat zou het goed voor je zijn als je hulp krijgt. Ook jij bent het waard.
Zo dat is inderdaad al heel veel wat jij hebt meegemaakt. Je hebt weinig steun gehad in je leven tot nu toe. Ik wil je alle goeds toewensen, en hoop dat er voor jou ook mensen zijn die je wel willen steunen. Dat je lelijk bent en niemand jou zou willen is een leugen ... er zijn ook mensen die je wel willen helpen. Hopelijk vind jij goede hulp, misschien via je huisarts of een telefonische hulplijn. Je staat er niet alleen voor !
Zo zeg, dat is niet niks. Als je op school wordt gepest en je zowel fysiek als mentaal pijn wordt gedaan, en daar thuis ook geen rust van kan krijgen, kan ik me goed voorstellen dat je je nu zo voelt.
Probeer de hulp die je nu krijgt via de gemeente vol te houden. Erover blijven praten is belangrijk. Misschien zou je daar ook eens kunnen voorstellen of het een optie is dat je ouders ook worden betrokken bij de hulp, zodat je thuissituatie verbeterd kan worden. Dit moet je zelf natuurlijk wel fijn vinden, en je ouders moeten hier dan ook voor openstaan. Maar het kan nooit kwaad om dit eens te overwegen.
Weet dat mensen met autisme niet minder zijn dan mensen zonder. Mensen met autisme hebben vaak vaardigheden of sterke punten die anderen niet hebben. Dat niet iedereen dat wilt inzien ligt niet aan de persoon met autisme.
God wilt met je zijn en kan je rust geven. Je hoeft je hart alleen maar open te stellen en het aan Hem te vragen. Je problemen zijn hierdoor niet meteen weg, maar het kan wel grote steun zijn.
Bedankt voor je bericht. Hou vol en laat het ons gerust weten als je nog iets kwijt wilt!
Hoi Anna, je hebt veel pijn ... ik ben al iets ouder dan jij, ik had ook veel pijn, maar ik heb nu wel echte vrienden, en ik kan praten over wat er in mijn leven pijn doet. Dat wens ik jou ook toe: als je met mensen die je vertrouwt over je pijn kan praten, dan wordt de pijn een beetje minder en kun je ook weer meer van de mooie dingen gaan genieten. Als je het echt niet meer ziet zitten kun je eens proberen om anoniem te bellen of chatten met Stichting 113 Zelfmoordpreventie.
Geef niet op, dat is zo belangrijk ... en je hebt helemaal gelijk, het is verdrietig als je vader of moeder ernstig ziek wordt. Dat jij emo wordt genoemd vind ik een compliment ;-) Iedereen heeft emoties en die mag je laten zien.
Hoi fie
Wat een verdrietig verhaal. Dat je je zo alleen voelt, en dan ook nog gepest gaat worden. Ik zou je willen laten weten : wat anderen over jou zeggen is niet de waarheid. De waarheid is dat jij een mooi en uniek mens bent.
Als je een depressie ontwikkelt is het vaak moeilijk om nog een oplossing te zien, maar ik denk dat het goed zou zijn om je verhaal met meer mensen te delen. Dat lucht op en dan sta je er niet alleen voor!
Hey Mrs Nobody, en eigenlijk is dat helemaal geen goeie naam voor je want ook jij bent iemand met gevoelens en verlangens. Jij en ook je vader hebben een trauma meegemaakt, en ook nu kun je je denk ik nog heel alleen voelen door alles wat er gebeurt. Gelukkig heb je ook positieve vrienden om je heen. Heb je er aan gedacht hoe goed het zou zijn om samen met een therapeut te zoeken naar een uitweg ? Een manier vinden om alles wat er gebeurd is en nog steeds gebeurt een plekje te geven ? Mail ons, wij kunnen je helpen een goede therapeut te zoeken! Veel sterkte, geef niet op, je staat er niet alleen voor.
Hoi Ubo dat is heel heftig voor je ... hersenletsel, je huis uit ... ik ken je niet, maar toch wens ik voor je dat er oplossing voor je komt., dat je er niet alleen voor staat.
Wat rot zeg dat je je zo voelt en dat je thuis ook nog eens je zus tegen je hebt. Heb er erg in dat mensen die alleen met je om gaan om je te gebruiken geen echte vrienden zijn en daardoor alleen maar negatieve invloed op je kunnen hebben. Misschien dat je ouders je daarom op afstand proberen te houden van hen.
Het is niets om je voor te schamen om weinig vrienden te hebben. Beter 1 goede vriend dan veel neppe "vrienden".
Ik raad je aan om open te zijn naar de mensen die je willen helpen over wat je is aangedaan toen je 10 was. Dan kunnen anderen misschien beter begrijpen waarom je soms op een bepaalde manier reageert. Daarnaast kan het erover praten erg opluchten, ook al voelt dat nu misschien niet zo. Hoe lastig dit ook is, wij geloven dat je het kunt.
Weet dat God met je is en dat ook jouw leven waardevol is.
Hou vol!
Wat anderen ook zeggen, je emoties uiten is niets om je voor te schamen. Hopelijk vind je het fijn om je gevoelens hier even van je af te schrijven.
Het is goed om te weten dat het bijna een onmogelijk taak is om alles alleen te doen. Zeker als je als minderjarige een aanranding hebt gehad. Om een dergelijk trauma te verwerken kan het erover praten echt heel erg helpen. Wanneer je ouders van dit voorval op de hoogte zijn kunnen zij mogelijk ook wat meer begrip tonen als je de behoefte hebt om je te uiten.
Mocht je verder willen praten mag je ons altijd een berichtje sturen naar info@zelfmoord.nl of via het contactformulier.
Ook jij doet ertoe!
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.
