Levensverhalen (pagina 12)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd. Ook afscheidsbrieven worden niet gepubliceerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

zelfmoordgedachten.

Ik stotter en veel mensen accepteren mijn spraakgeek niet..ze zeggen snel; even een stottertherapie en je raakt verlost van je stotteren..ze vinden mij ook dom omdat ik op een sioschool heb gezeten, gelukkig ben ik niet de enige die stotter. We zitten in hetzelfde schuitje en gelukkig heb ik stotteraars ontmoet in Nederland en in België. Ik ben 54 jaar en ik heb jaren geleden gepraat met een maatschappelijk werkster..ben opgenomen geweest vanwege verwaarlozing; ik heb 6 jaar alleen gewoon maar dat ging bergafwaarts. Nu ben ik 54 jaar en woon in een woongroep. Nu ben ik niet alleen en ik kan praten met de leiding als ik dat wil. Ik schrijf verhalen in Frans, Engels, en ik maak ook gedichten in nl, frans en engels.
Een medium Jomanda : ook al heb je het nog zo moeilijk; je mag je nooit zelfmoord plegen. Ik zal het nooit snel doen omdat deze daad pijnlijk is. Ik heb beide ouders verloren...Ik ben volgens medium heel mijn ;leven depressief en ik slaap veel..
Datum:
18-10-2019
Naam:
Anja
Leeftijd:
54
Provincie:
Noord-brabant

Het ging zo goed!

Het begon allemaal op mijn 13e toen ik naar de middelbare school ging. Ik ging nog voor geen maand en ik werd al iedere dag gepest en ging met tegenzin naar school. In die tijd had ik nog zoiets van; "Als ik de juiste vind en z'n kop verbouw zal het gepest vast wel stoppen." En zo halverwege het eerste jaar vond ik 1 van de andere jongens zodanig vervelend dat ik hem een geoken neus sloeg uit de kracht van alle woede en pijn die ik door mijn basisschool jaren heb opgekropt. (Ik ben mijn hele leven trouwens ook dood leuk door de hele familie de grond in getrapt door mij angst voor de toekomst in te zaaien. (Vandaar ook vertrouwings problemen.) Waarna de hele school een half jaar me niks meer flikte. In de 2e klas werdt ik al meer gepest door instromers, racisten en mijn oude klasgenoten. Ik heb het hele 2e jaar alles op lopen kroppen. 3e jaar ging precies het zelfde en het 4e jaar sloeg ik weer van de zelfde jongen zn neus geoken. Op de middelbare buiten school om alleen maar depressuef op mijn kamer lopen gamen en nooit geen sociaal contact gelegd. Na de 4e klas naar mbo 4 game design gegaan. Dacht dat ik me daar op mijn plek zou voelen. Tussen mensen die net zo veel van het spelen als maken van de games hielden als ik. Maar nee hoor. Ik was alweer het buitenbeentje. Ik werd weer gepest. Ik begon het leven zo somber in te zien dat ik mezelf probeerde op te hangen en dat ik mezelf heb gesneden, heb proberen te elektrokuteren, heb coma gezopen enz. Ben ieder maal gered of mentaal niet sterk genoeg geweest om mezelf dat aan te doen. Uiteindelijk ontmoette ik een meid. Alles was leuk alleen zij had al een vriend. Er onstonden ruzies en het ging weer de zelfde kant uit. Bij haar ben ik vrijwillig aan de drugs wereld begonnen waar mijn ouders uiteindelijk ook weet van kregen en ik zoveel hevige ruzies thuis heb gekregen daar zeg je U tegen. Later tot heden verliep mijn leven gewoon hoed en liet iedereen me mijn gang gaan alhoewel ik wel met schulden kwam te zitten en mijn ouders keer op keer op keer weer om geld moest vragen. Uiteindelijk. Waren mijn ouders me zat en is mijn moeder me nu zo zat dat ze me op straat wil zetten. Mijn vader zegt; "als je nog 1 fout maakt of dingetje fout doet ben je weg. Dus zodra dat gebeurt ben ik dakloos, onteigend door mijn familie en klaar met mijn leven. Dat is dan ook het moment dat ik dit zielige leventje beëindig en iedereen die o zo een hekel aan me heeft uit zn lijden verlos.
Datum:
11-10-2019
Naam:
Dutch
Leeftijd:
22
Provincie:
Friesland

Er klaar mee zijn

Na een raar leven en veel gezien en meegemaakt te hebben ,ben ik nu in een stadium dat ik niet veel meer aan mijn hoofd kan hebben en niet alles meer kan hebben,na veel gegeven te hebben aan andere .
En erg weinig terug te hebben gehad ben ik er wel een eentje klaar mee.

Ik heb geen zin meer om dit in mijn hoofd te hebben.
Datum:
29-09-2019
Naam:
Frank
Leeftijd:
44
Provincie:
Noord-holland

Einde

Na depressies sinds jonge leeftijd, en sinds 2 jaar ook de diagnose ptss, leek het alsof het niet erger kon.
Maar, sinds enkele jaren heb ik een lichamelijke ziekte de niet overgaat en waar geen oplossingen voor zijn
Ik kan niet meer fietsen, het lukt me soms 500 meter te lopen, en ik kan niet meer zitten.
De laatste maanden werd de pijn erger en het enige wat ik kan is thuis zitten.
Er is weinig vangnet, de zorg laat het af weten, ik slaap nauwelijks, ik eet bijna niets sinds een maand of 4.
Mijn lichaam geeft het op, terwijl mijn geest het probeert te begrijpen, maar ik kom er niet uit.
Ik heb alles geprobeerd elke dokter, elke zorg instantie.
Maar het komt erop neer dat ik 33 jaar ben, dat ik niets meer kan en dat euthanasie op deze leeftijd niet iets is dat ze gaan doen.
Ik kan met therapeuten praten maar, nu ik niet meer kan zitten is dit ook niet mogelijk.
Het wás al teveel, het was al overleven, maar nu ik niets meer kan, wat maakt het dan nog leefbaar?
Datum:
19-09-2019
Naam:
Leeftijd:
33
Provincie:
Anders

Reïncarnerend suïcideren

Ik geloof in reïncarnatie, dat is me een troost. Anders had ik mezelf na jaren van schijnbaar uitzichtloos lijden wel wat aangedaan, of euthanasie aangevraagd. Vier à vijf psychoses op rij, chronische vermoeidheid, fobieën, eenzaamheid, je niet begrepen of gezien voelen, het valt me erg zwaar.
De leer van karma leert me dat mijn lijden rechtvaardig is, dat het niet voor niets is. Loutering. De reïncarnatieleer vertelt me ten eerste dat zelfmoord het me enkel moeilijker maakt, omdat dat zorgt voor nog meer narigheid in mijn volgende leven, en ten tweede dat volhouden zorgt voor een meer positieve incarnatie hierna.
Mensen met een zelfmoordwens zou ik dan ook willen zeggen: hou vol! Want dat nieuwe leven, wie weet komt het wel vóór je dood. En anders wel erna.
Datum:
14-09-2019
Naam:
Leeftijd:
37
Provincie:
Noord-holland

Zelfmoord gedachten

Hallo ik heb al een tijdje zelfmoordgedachten
En heb het al 2 keer proberen doen maar er hou mij altijd iemand tegen
De reden dat ik zelfmoord wil plegen is ik word al 3 jaar gepest door een fake foto van mij (naakt) en heb zo juist een berichtje gehad dat ze het naar mijn vriendin gaan doorsturen ze weet dat het fake ben ook al naar politie geweest en ze weten dat ik met zelfmoord in mijn hoofd zit maar ze doen er niets aan heb me ook al veel gesneden waardoord me polsen en armen vol staan met litekens
Datum:
10-09-2019
Naam:
cain
Leeftijd:
17
Provincie:
Oost-vlaanderen

No title

Aangezien ik nog zo jong ben. Mensen zeggen dat ik nog een heel leven voor me heb liggen. Je voor je uiterste moet gaan, is het lastig om NIET die blikken te krijgen.
Ik vraag nooit om hulp, meestal als ik het gevoel heb om te huilen vraag ik mijn docent of ik naar de wc mag gaan. En wanneer er niemand in de wc’s zijn, komen de tranen al.
Maar dit gebeurt telkens weer, door mijn domme gedachtes begin ik te huilen. Mensen vragen zich af waarom ik zo vreselijk stil ben, praten achter mijn rug om dat ik uit een groep moet aangezien ik “te stil” ben. Omdat ik “Toch nooit praat.” Ook zijn er veel problemen thuis wat me ook verdrietig maakt. Alles zit tegen, ik haal slechte punten.
Maar hé, ik ben veertien. Ik ben veel te jong om verdrietig te zijn. Die woorden spoken door mijn hoofd. Je bent een tiener verdomme, stel je niet aan. Je ouders waren waarschijnlijk ook blij op die leeftijd. Die zouden wel terug naar jouw leeftijd willen gaan. Opstaan en doorgaan. En ga zeker geen hulp zoeken, dan lijk je net een trieste tiener dat alleen maar aandacht vraagt omdat ze het thuis te weinig krijgt.
Je bent niet de enige dat verdrietig is, er zijn ergere dingen in de wereld dat gebeurt bij mensen, je stelt je aan. Stop.

Maar soms wil ik dat mensen mijn verdriet zien, dat ze een beetje medelijden krijgen met me. Dat ze me in de ogen kijken en me steunen. Dat ik óók een keer aandacht krijg, en dan bedoel ik geen aandacht van al die jongens. Maar een steun, dat ik weet dat er mensen om me heen zijn dat er altijd voor me zullen zijn wanneer dan ook.

Maar, of course, ik vraag dan teveel.
Datum:
09-09-2019
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

Niks

Het is niks, het is nooit wat geweest en het zal nooit wat worden. Zo duidelijk is mijn leven. Fijn hoor...
Datum:
01-09-2019
Naam:
Fritz
Leeftijd:
54
Provincie:
Gelderland

Ik kan niet meer

Ik ben vroeger altijd aangepraat dat ik niet goed genoeg was en niets waard bent en opgegeven moment ga je het zelf geloven. Daar was ik een tijdje overheen maar nu heb ik zoveel bevestiging gehad dat ik inderdaad nergens goed genoeg voor ben. Wat doe ik hier dan nog? Ik ben ook zo moe van de pijn van af gelopen jaren. Ik wil gewoon niet meer Ik kan ook niet meer. Het liefst zou ik er vamavond een eind aan maken.
Datum:
31-08-2019
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-holland

Weg

Ik wil hier zo graag weg, gewoon weg van de wereld. Er wordt teveel op mij gelet door vriendinnen en de jongen juist niet.

Ik met de gele tijd op de treinen. Want dat is het makkelijkst voor mijn gevoel en het meest 'normale' want ik reis elke dag bijna met de trein. Ik wil zo graag naar het station fietsen en het eindigen, maar het is nu te maat want alle treinen zijn al geweest.

Ik wil rust, ik wil vrolijk zijn en mensen kunnen helpen zonder zelf rot te voelen. Ik wil er voor mensen kunnen zijn zonder dat ik denk wanneer ben je er voor mij. Ik wil mijn vrienden kunnen helpen met hun problemen en ervoor zorgen dat ze zich niet alleen voelen.

Maar ik wil er niet zijn, want ik weet het gewoon niet. En dat ik de reden die niemand acceoteerd. Ik weet het niet het kan zijn dat iemand anders het weet tuurlijk maar op dit moment zit ik in het donker. Ik weet het niet en dat doet alleen maar meer pijn want hoe moet ik iets verbeteren als ik niet weet wat? Ik denk dat deze forum voor mij ook niks is want ik voel me niet beter
Datum:
22-08-2019
Naam:
Weg
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.