Levensverhalen (pagina 1284)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

mijn ex pleegde zelfmoord

hooi

mijn ex heeft 1 week geleden
zelfmoord gepleegt omdat ik bij hem weg
gegaan was
ik zie het leven niet meer zitten ik heb al een paar x gebrobeert me pols door te snijden maar steeds dan was me moeder op tijd,,

mijn vriendinnen en vrienden zeggen steeds dat ik het niet moet doen maar ik zie het egt niet meer zitten
ik hoop dat jullie me kunnen helpen

xx meisjj 13 jaar
Datum:
28-09-2007
Naam:
daphne
Leeftijd:
13
Provincie:
Utrecht

een depressieve belg

Al veel aan gedacht.
Ben nochthans een vrolijke kerel, maar door de medicamenten/inspuitingen die mij voorgeschreven worden, krijg ik een serieuze dip. Al geprobeerd, 2 jaren geleden, maar dan is het "gelukkig" mislukt. Ze zeggen soms, als het éne voor wa goed is, kan het misschien schadelijke gevolgen hebben voor iets anders. Ik ben nu gelukkig "gelukkig". bedankt, om deze opmerking te lezen
Datum:
28-09-2007
Naam:
zeg iklieverniet
Leeftijd:
47
Provincie:
België

Iets...

Bij het lezen van deze verhalen kreeg ik tranen in de ogen... Niet zo zeer tranen van verdriet, maar tranen van herkenning. Wetend dat ik niet de enige ben die zijn uitweg in iets anders zoekt dan drank.. Zelf heb ik al 2x een suicidepoging ondergaan... De eerste keer met een overdosis pillen, de 2de keer met polsen oversnijden...


Het begon allemaal in het 3de middelbaar. Ik was een gelukkig kind met veel vrienden... Ik leerde toen ook mijn eerste vriendje kennen (een superknappe jongen!). Het leven was rozegeur voor mij, er ging een nieuwe wereld open en ik had geen zorgen.. Toen hij het uitmaakte dacht ik dat het aan mij lag.. Ik begon een dieet dat uiteindelijke leide tot de welgekende ziekte "anorexia"... In die tijd verloor ik al mijn vrienden, en ging ik van een 'knap, zelfzeker,sociaal' meisje naar een 'mager, onzeker, lelijk' kind. Ik begon mezelf te snijden, bleef maandenlang in bed en had geen levenslust niet meer... uiteindelijk leidde dit allemaal tot vaginisme (voor mensen die dit niet weten; samentrekking van de bekkenbodemspieren door negatieve ervaringen of soms ook gewoon zonder dat de patient het wilt)... Bij mij was het het 1ste... Ik werd door mijn ex verplicht om seksuele handelingen te ondergaan (Dit was dus mijn 1ste keer, mijn ontmaagding)..Verder ben ik nog eens aangerand door een paar jongens op de burcht... Ik was nog maar een schim van de eens zo sociale 'ik'..

Vele mensen zeggen mij dat ik niet moet treuren omdat ze me een knap meisje vinden... Ze vinden me speciaal, sociaal en iemand die altijd lacht... Van mannelijke aandacht heb ik ook geen tekort... Om het cruw te zeggen kan ik naar het schijnt iedereen krijgen...
Maar dat is het hem juist, ik ben heel onzeker geworden en vind mezelf aartslelijk. Ik ga zelfs niet meer naar school omdat ik bang ben om over straat te lopen, mensen te moeten aankijken, laat staan te praten.. Als ik met iemand babbel lukt het me de 1ste minuut om wat zeker te zijn...Daarna verzin ik snel een smoes om terug naar mijn kamer "mijn veilig plekje" te kunnen gaan. Me op te sluiten in het donker en te snijden...

Ik was het echt beu, en dan vreesde ik het ergste dat mijn ouders me niet verstaan en me buiten hebben gesmeten.. Ik woon momenteel bij een vriendin die alleen woont.
Psychologen, seksuologen, dietisten, opnames,... Alles heb ik al geprobeert maar niets helpt. Daarom zoek ik mijn uitweg ook in zelfmoord, wetend dat ik waarschijnlijk veel verdriet zal aandoen aan de mensen die toch een beetje om mij geven, maar ik ben het leven gewoon beu. Kotsbeu weliswaar!

Aan alle anderen zou ik zeggen, hou de moed vast!! Na alle tegenslagen die een mens kan te verduren krijgen, komt hopelijk ooit een straaltje zonneschijn.
Datum:
28-09-2007
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
19
Provincie:
België

gepest op school

in het begin van het schooljaar voelde ik me echt goed het was leuk en ik zat eindelijk in een leuke school en klas en zat bij allemaal vrienden op school

maar opeen word ik in de gang aangevallen door iemand van de andere groep hij begint me te duwen en wil me slaan en schoppen ik kon de meeste slagen tegen houden

ik heb dat geweest gaan melden aan de leeraar dat ik dat lesuur had

in de speeltijd kwamen ze me teurg lastig vallen nu was het iemand van dubbel zo groot en dubbel zo breed en 1a2 jaar ouder dat ben ik dan gaan meldn aan de leerlingen begeleiding
eerst wist ik niet waarom dat ze me lastig vielen maar uiteindelijk wel het was omdat ik anders was omdat ik emo was omdat ik voor een anders gerne van muziek was

dan ben ik de donderdag tuisgebleven en vrijdag was er geen school
iemand van men klas is met die ene gaan prate en eeft gezegt tege me dat hij niet wist dat ik pijn had
dus ben ik de maandag terug naar school geweest
op school deden ze niets
heel de dag deden ze niets
hun klas had die dag een uur eerder gedaan met school
waneer dat ik naar huis mocht stonden ze me optewachten buiten toen hebben ze me willen meelokken naar dat bendje om me inelkaar te slaan en dat alllemaal op mijn verjaadag
maar ik ben kunnen wegrijden met m'n fiets die 1 heeft me zitten achtervolgen
hij heeft me willen van men fiets te duwen maar is zelf met z'n fiets neergegaan
maar door dat ongeval
heb ik horen zeggen dat zij vriend heeft gezegt die gaat dood

en juist op die periode is mijn overgrootvader ook nog eens overleden

en enkele dagen geleden ook in die periode

gaat het nu helemaal slecht tussen men ouders
mijn vader heeft mij en men moeder in de badkamer opgesloten maar daarvoor kreeg ik ook nog een klein houten krukje naar men hoofd gesmeten van men vader en daar was ik zo boos voor dat ik dat krukje gewoon terug heb gesmeten naar hem


enkele dagen geleden heb ik zelfmoord proberen te plegen maar dat is mislukt ik had de verkeerde pillen genomen en daardoor heb ik 2dagen liggen overgeven
en nu denk ik dat er iets mis is met me want ik denk dat er bloed bij zat bij dat overgeefsel en ik ben nu nog vermager ik weeg nu nog maar 53

ik zie het gwoon niet meer zitte met dat op school
Datum:
28-09-2007
Naam:
E
Leeftijd:
15
Provincie:
België

zoveel pijn

ik ben zo gekwetst het afgelopen jaar het voelde alsof alles fout ging en zo voeld het nog steeds heb het idee dat er niemand is die mij begrijpt
ik heb andrehalf jaar een vriend gehad ik was harstikke gelukkig na een tijdje liep het niet meer zo goed er gingen verhalen rond over dat hij zou vreemd gaan wat ook zo was ik heb hem daarna nog een kans gegeven maar het ging weer uit veel ruzies.
we probeerde vrienden te zijn maar we kwamen elkaar tegen in de stad waar hij me aansprak met dat hij me heel erg miste en me ontzettend graag terug wou ik zei dat ik hem ook miste maar niet wist wat ik er mee moest het bleek dat hij dus nog een ander meisje had gebeld en had gzegd dat hij van der hield en mij in elkaar zou hebbe geslagen voor hem.. wat niet waar is...nu heeft hij een andere vriendin waar ik echt van walg is dat hij er zo makkelijk van af komt en dat doet me ondertussen ook ontzettend veel pijn.
ik voel me doodongelukkig en heb het idee dat niemand me meer aardig vind of zich intresseerd in mij ik ben gewoon kapot van elke keer die ontzettende pijn en huilbuien ik kan er gwn niet meer tegen
daarom denk k elke dag aan zelfmoord om me polsen open te snijden of net zoals me opa me op te hangen.
Datum:
27-09-2007
Naam:
Robina
Leeftijd:
16
Provincie:
Utrecht

spijt

Mijn moeder is een paar maanden geleden overleden aan longkanker, deels haar eigen schuld want ze rookte al heel haar leven, en nu woon ik bij mijn stiefvader want bij mijn echte vader kan ik niet wonen want daar woont mijn broer en die heeft me mijn hele leven lang mishandelt! ik ben niet mooi veel te dik en mijn vriendinne peste me alleen maar!
mijn stiefvader verdient niet zo veel en waar we wonen is onwijs duur , maar hij geeft mij de schuld dat we niet veel geld hebben! niemand houd van mij of al ooid van mij houden en dat weet ik voor een feit.ik zeg dit niet om symathie op te wekken.
laura
Datum:
27-09-2007
Naam:
laura
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

Schijt aan de rest.

Hoi.. Ik heb kut ouders die me naar een internaat hebben gestuurd omdat ze dachten dat dat beter voor mij was omdat ik de laatste tijd nogal in de shit zit. Ik heb wel eens zm gepleegd wat mislukte, ik spijbelde veel, sloeg mensen in elkaar en jatte dingen, ging met de verkeerde mensen om, gebruikte drugs en rookte. Thuis begrijpen ze niet dat het slecht gaat op school en dat ik het leven gewoon zat ben ze zeggen steeds we houden van je maar dat is gelul!!!! Ik heb veel erge dingen meegemaakt wat voor altijd op me netvlies blijft gebrand ik zit met veel dingen wat ik maar niet uit me hoofd kan krijgen. Ik ben vaak depri en agressief terwijl ik zelf niet eens weet waarom.. D. en ik zitten samen in een internaat en we worden er allebei knetter gek je hebt totaal geen eigen leven meer de mensen die hier werken maken je leven kapot en zeiken steeds maar aan je kop je mag bekant niks en ze zijn focking streng.. De jongeren hier op de groep waar ik zit zijn het er allemaal mee eens dat het hier kut is en het ergste is is dat ik niet naar huis kan ik zit hier vast en als ik wegloop naar huis dan moet ik als nog terug we kunnen geen kant op en daarom willen we zm plegen wat heeft het voor zin als je in een strafkamp zit waar je niks mag en je geen eigen leven meer hebt niks toch? Voor de jongeren die beslissen om naar een internaat te gaan of een gestoorde strafkamp zou ik vooral niet doen!
Datum:
27-09-2007
Naam:
R&D
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

Zm

Soms zit ik ook wel aan zelfmoord te denken omdat ik het gewoon niet meer aankan alles is verpest

EErst me vader die me 3 jaar lang niet wou zien door zijn vrouw en nu woon ik bij hem maar heeft hij weer een nieuwe vrouw die alle aandacht op eist
en ben me allerbeste vriendin verloren door dat ik bij hem kwam wonen
Het doe echt pijn ik haat mezelf ik eenzaam en praat niet meer gouw tegen mensen maar sluit me zelf buiten of zonder me af het lijkt soms net alsof ik niet bestaa
maar ik kan me zusje en broertje het niet aandoen om me zelf te vermoorden want ze zijn hun vader al kwijt geraakt door een ongelluk & ik weet hoe verdrietig ze waren en ik ook
maar soms wil ik er gwn echt niet meer zijn en wou ik dat alles voorbij was
niet meer naar school niks meer doen wat je niet wilt heerlijk tog?
Datum:
27-09-2007
Naam:
Anonièem
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

Mijn nog korte leventje

ik was 2 toen ik seksueel misbruikt werd door mijn opa. Dat samen met mijn zus tot mijn 10e. Ik ben op de basisschool altijd gepest en mijn bijnaam was poep- en piskoningin. Daarna naar een andere school en verhuizen. Andere omgeving misschien zou het helpen... Ook naar de psycholoog. Daar nieuwe school ook al gauw gepest. Niet veel vrienden. Vooral zogenaamde vrienden die me gebruikten. Toen de middelbare. In het eerste jaar opgenomen in psychiatrisch ziekenhuis. Ze wisten niet wat er aan de hand was. Het was gewoon aandacht trekken van mijn kant. uiteindelijk mijn ouders scheiden. We zaten met het hele gezin in een psychiatrisch ziekenhuis voor mij. Mijn vader hield het niet meer. Altijd boos. de glazen vlogen letterlijk door het huis. Toen er een tegen mij aankwam ben ik naar mijn kamer gerend. Ik heb uren aan mijn bureau gezeten. Toen zag ik de medicatie die ik had voor zogenaamd epilepsie wat ze dachten dat ik had terwijl dat niet zo was. Voor ik het door had, waren alle 43 pillen in mijn keel gegleden. Langzaam voelde ik mezelf wegzakken. Ik was half gelukkig. Een briefje aan mijn moeder geschreven. Toen ze het las heeft ze gelijk de ambulance gebeld
. Ik werd 3 weken later wakker uit mijn coma. Ik had erg veel geluk gehad zeiden ze. Had ik verder weg gewoond van het ziekenhuis had ik het niet gered. Ik vond het vreselijk en beloofde mezelf het nooit weer te doen. De jaren daarna werden echter niet beter. Ik verwisselde weer van scholen. Nu zit ik op het mbo terwijl ik vwo niveau aankan. Ondanks dat ik nu eindelijk op een leuke school zit gaat het slecht. Thuis is het gezeur. Mijn vader is in augustus overleden aan kanker. Binnen een jaar was hij weg. Ik ben doodsbang dat ik het ook krijg omdat het in de familie zit. mijn oma, mijn tante, mijn moeder, en dan mijn vader. Niemand heeft wat door. Ik heb me al die jaren verstopt achter een vrolijk masker. Ik snij mezelf in mijn polsen voor de pijn. Ik ben te laf om het goed te doen en wil eigenlijk ook nog niet dood. Toch begin ik steeds meer te twijfelen. Ik probeer steeds dieper in mijn polsen te snijden. De wondjes genezen steeds minder snel. Maar toch wil ik zo dood. Niemand heeft het door. Als iemand het over polsen doorsnijden heeft laat ik mijn andere pols zien die onaangeraakt is. Niemand kent me echt. Niemand weet echt hoe ik ben en hoe ik me voel. Wanneer neemt iemand me zoals ik echt ben?? Help ik weet het niet meer. Waarschijnlijk is het binnekort toch over.
Datum:
26-09-2007
Naam:
Inorah
Leeftijd:
19
Provincie:
Zuid-holland

'Arrogant'

Ik woon in een vrij groot huis en schaam me er dood voor. ik neem nooit iemand mee naar huis en schepte dus nooit op. maar volgens sommige meide bij mij op school zocht ik ruzie met ze omdat ik zo 'arrogant ben'. Ze begonne me te slaan en te vernederen bij iedereen tot iedereen slap lag van het lachen.
Ik ben ook model,maar heb dat nooit verteld aan iemand bij mij op school. mense denken dan dat ik alles krijg zonder er wat voor te doen.

laatst werd ik zo vernederd, ik zat in de klas. een jongen uit me klas zat rukbewegingen naar me te maken en dat soort dingen. ik vond het ranzig en zei dat hij moest oprotten. verder lette ik niet op hem. Toen begon ie me etui af te pakken en wou 't niet terug geven. ik wou hem perse terug, zo kon ik niet verder werken en de leraar zou zo controleren! ik probeerde het terug te pakken, toen ging het mis. Hij werd agressief en begon stoelen om te schoppen. hij smeet me tas door de klas en alles viel eruit(ja ook de dingen waarvan je niet wilt dat medeklasgenoten het zien zoals tampons) ik stond machteloos in de klas, werd uitgescholden voor alle dingen die god verbood. toen kwam de leraar 'wat is hier aan de hand?' hij schrok duidelijk. een of ander snert joch uit me klas zei doodleuk 'ze gooit haar tas door de klas meneer!'
iedereen moest keihard lachen ook me 'vrienden'(ik kan op die jongen na met de hele klas opschieten)
ik barsten in tranen uit en rende de klas uit..

toen ik thuis kwam had ik het niet meer, ik heb me ouders huilend verteld dat het zo niet ging. ik werd al jaren gepest en vernederd. ze vonde dat ik overdreef.
die avond heb ik alle maal medicijnen geslikt(2 doosjes vol) maar iemand daarboven liet het niet toe dat ik zo zou eindigen, ik werd die uren doodziek. maar vechte me erdoorheen. de dokter noemt het een 'wonder van boven' want een normaal persoon zou dood zijn.

ik woon nu bij mijn oma en ik word niet meer gepest! ik schaam me ook niet meer voor me huis. ik ben nu gelukkig.
Datum:
26-09-2007
Naam:
Estelle
Leeftijd:
15
Provincie:
Friesland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.