Levensverhalen (pagina 128)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Acceptatie

Toen ik 11 was kreeg ik het gevoel een jongen te willen zijn. Ik dacht dat het een fase was, maar dat was het niet. Ik was eerst bang om mijn oudes het te vertellen omdat ze streng gelovig zijn. Uiteindelijk heb ik het ze toch verteld. Ze accepteren me niet. En ben ik 13, ga ik naar de 2e van de middelbare school. En heb ik geen ouders( want die accepteren mij niet ) geen vrienden want ik word heel erg gepest op school, en geen familie want die woont in een ander land, in een ander werelddeel. Een paar weken geleden ben ik me begonnen te snijden. Als ik me snij voel ik me een beetje beter maar ik kan nooit over deze pijn heen komen dat ik niemand meer heb. HELP ME, Ik kan het niet meer aan!!
Datum:
31-07-2016
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-brabant

Ben het beu

Ik ben een meisje van 18 jaar die al van haar 12 is gediagnosticeerd met depressie. Na jaren vechten heb ik er gwn genoeg van. Ik zie geen uitweg meer. Ik heb t gwn gehad. Ik heb niemand waar ik mee kan praten want niemand snapt wat ik voel. Iedereen reageert enkel kwaad en denken dat ik het niet meen dat ik het heb gehad en dat k er een eind aan ga maken. Ik heb niemand die van mij houd of die snapt wat ik voel niemand! Ik voel mik zo verdomd alleen. Heb al meermaals geprobeerd om mezelf van kant te maken maar zelfs dit kan ik niet. Ik zie gewoon geen licht meer aan het einde van de tunnel. Ik ben dit niet meer waard. Ik weet niet wat ik moet doen ! ik haat gwn alles en mezelf nog jet meeste 😭😭
Datum:
30-07-2016
Naam:
Ashley
Leeftijd:
18
Provincie:
België

Zelfmoord / Ouders / Pesten-

Heel mijn leven ben ik gepest op school.
Heel mijn leven zien mijn ouders mj voor een duivel aan.
Heel mijn leven heb ik geen een compliment of een knuffel gehad van mijn ouders.

Het doet pijn als je geen familie of ouders hebt die je steunen. Ze weten dat ik zwak ben en faalangst heb.

Zelfs nu ik op mijn eigen met mijn vriendin woon zien ze me niet staan en halen ze mij naar beneden.

Het verhaal is te lang om mee door te gaan

Ouders kunmen je leven verpesten.
Datum:
30-07-2016
Naam:
Luuk
Leeftijd:
23
Provincie:
Noord-brabant

Al vanaf mijn 5e

Mijn duidelijkste herinnering van toen ik jong was dat ik dood wou. Ik vroeg me af wat is het nut van mijn leven? Waarvoor ben ik gekozen en niet iemand anders. Ik ben nu 31 en nog steeds zitten deze vragen in mijn hoofd. Ik ben misbruik, extreem gepest, mensen proberen mij altijd mentaal te breken, heb bloedlust dat ik mensen wil vermoorden waar niemand serieus mee omgaat. Om alles op bij elkaar te leggen alles wat tegen kan zitten in een leven zit tegen. Het laatste jaar is mijn drang steeds groter en groter geworden het gevoel hebben dat ik op geleende tijd leef.
Datum:
28-07-2016
Naam:
Kevin
Leeftijd:
31
Provincie:
Friesland

Van hell naar hemel

Het begon allemaal in groep 5. Toen ik van de bank af viel, vol op mijn gezicht. 2 tanden verloren & 1 tand is dood. De pesters gebruikten het om me te pesten. Een gemakkelijke manier, maar helemaal niet zo leuk. Ik groep 6 begon het "echte pesten". Waar ze me letterlijk pijn deden. Ze gooiden dingen naar mijn hoofd toe. Draaide m'n arm om. Gooide me op de grond. Etc etc. In groep 7 zakte ik van mijn verwachte vwo advies, naar havo advies. Ik werd steeds ongelukkiger. Het gescheld ging gewoon verder, maar in groep 8 werd het het ergst. Na groep 8 kamp kreeg ik een vriendje, maar niet voor lang. Hij had een verhaal verzonnen dat hij bij me was blijven slapen. En dat we beiden naakt waren en hadden "geneukt". Hij werd er "populair" door?! En ik zakte naar nog een ergere loser. Maar niet alleen dat. Ze scholden me uit met hoer en slet. In onze klassen groepsapp zetten ze foto's van mij, mer teksten erbij die vreselijk waren. Ik kreeg elke week wel 5 berichtjes met: "val dood". En ook hoop school werd het gezegt. Recht in mijn gezicht. Ik was blij toen ik eindelijk naar de middelbare ging, maar nee. Het ging gewoon door. Ik ben als ik het zelf zeg nogal mager. Maar ik heb nog net geen ondergewicht. Ik krijg op school dus erg vaak te horen dat ik anorexia heb, meer moet eten, dat ik op een skelet lijk. Ook kreeg ik nog steeds berichtjes van mn basisschool klasgenoten met: "val dood", "val nog een keer op je bek en breek nog meer tanden", "zoek een leven", "hoer, slet". Maar ook van kinderen uit m'n middelbare school klas: "Heb je anorexia of zo", "ga meer eten, skelet", "echt een hoer ben jij. Een beetje slank proberen te lijken, slet." Ik werd gek. Ik had zelfmoord neigingen. Ik wilde weg. Dat zou beter gweest zijn voor iedereen. Niet dat het veel verschil maakte, want ik had niemand. Ik had geen vrienden. Maar na alles wat er al gebeurd was, moest 1 van de ergste dingen nog gebeuren. Mijn opa... Werd opgepakt. Ik denk aan privacy, dus ik zeg niet waarom. Die dag veranderde mijn leven van een hell, naar een zwart gat. M'n leven stond op z'n kop. Ik wilde weg. Weg uit dit leven. Dood. Ik wilde er niet meer zijn. Ik begon mezelf pijn te doen door met scherpe dingen op m'n arm te krassen. Het loste niks op, maar ik deed het toch. Opgegeven moment moest ik naar een psycholoog. En ik ben daar zo dankbaar voor. Ze heeft me geholpen met alle problemen in mijn leven. We hebben samen een boek geschreven om alles in mijn leven te verwerken. Ik zal haar eeuwig dankbaar zijn. Dus van alle slechte dingen die er in je leven gebeuren, kan er altijd nog iets goed komen. & Dat was de reden van dit verhaal. Als je zelfmoord pleegt, krijg je de kans niet om misschien alles terug te draaien. Om het weer beter te maken. Zoals bij mij. Heel veel sterkte iedereen. Ik steun jullie allemaal. Heel veel liefs van Anoniempje
Datum:
28-07-2016
Naam:
Anoniempje
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

Zelfmoordgadachten van uw 10 jaar

Hey ik denk al van mijn 10 jaar aan zelfmoord en van af mijn 13 verwondt ik me en stik ik me met een veter en touw ze hebben ter nog niks van gemerkt of gezien ik wil geholpen worden ma ik durft het niet tevragen
Datum:
28-07-2016
Naam:
Jelka
Leeftijd:
14
Provincie:
Limburg

Ik wil niet meer

35 Jaar geleden ben ik met "mijn Johannes" getrouwd. In het begin waren we denk ik heel gelukkg samen. Maar all snel kwam zijn ware aard naar boven, hij was snel geïrriteerd en verloor snel zijn zelfbeheersing. Na 3 jaar huwelijk werd onze 1e geboren en 2 jaar later maakte ons 2e kindje ons leven compleet. Johannes bleef snel geirriteerd en ik baalde daar erg van, ik was niet gelukkig. Toch bleef ik bij hem, ik gunde onze kinderen een veilige thuishaven. Helaas zijn de kinderen vele male getuigen geweest van Johannes geirriteerd zijn. Hij kon zich voor niemand inhouden. Zijn tegenslagen waren het einde van de wereld.
Ik ging er aan kapot maar Johannes zag alleen zijn "eigen problemen".

Uiteindelijk heb ik na lang nadenken voor mezelf gekozen. Ik heb daar veel verdriet van gehad vooral voor onze kinderen.

Mijn leven is nu veel rustiger, geen stress om niets. Ik ben wel verdrietig voor mijn kinderen maar voor mezelf is het beter.
Datum:
27-07-2016
Naam:
maria
Leeftijd:
58
Provincie:
Gelderland

Zelfmoord

Hoi, ik ben een meisje en als je aan mensen in mijn omgeving zou vragen hoe ik ben zouden ze zeggen: vrolijk, eerlijk, betrouwbaar. Aardig en behulpzaam, maar in werkelijkheid ben ik eenzaam, depressief en denk ik aan zelfmoord.

Mijn vader wilde maar twee kinderen, sus slikte m'n moeder de pil. Toch werd ze zwanger van mij en toen ging mijn vader weg. Ik loop al m'n helele leven met heftige schuldgevoelens. M'n broer en ik hebben autisme en ik heb ook misofonie. M'n broer woonde bij m'n vader en stiefmoeder. Daar werden hij en ik mishandeld. We werden uitgehongerd, onderkoeld laten worden, geslagen, uitgescholden en getrapt. Het was zelfs zo erg dat m'n broer een zelfmoordpoging heeft gedaan en ik hem achterna wilde. Ik heb trauma's en bondingsabgst. Ook nu word ik gepest. Ik kan niet meer. Ik wil dood
Datum:
24-07-2016
Naam:
Bente
Leeftijd:
12
Provincie:
Gelderland

Zelfmoord

Ik kan het leven niet meer aan, en de echte reden is pijn verdriet en eenzaamheid.
Omdat wij onze kinderen niet meer zien,en het ergste is nog onze kleinkinderen die we 3/12 jaar elke dag hier hadden toen onze dochter moest werken,wat hebben we genoten,nu heb ik alleen nog maar gemene mail gekregen,wat was ik gelukkig met mijn kinderen, maar nu zou ik willen dat ik ze nooit gekregen had, na een zeer moeilijke jeugd met een zeer dominante 11 jaar oudere zus en oude ouders heb ik het niet fijn gehad.maar ik wilde graag een gezin, en waar ik er altijd zou zijn voor mijn kinderen.dit laatste heb ik ook gedaan tot de laatste dag dat ze hier kwamen nooit is er vergeefs een beroep op ons gedaan, maar het ergste is de zeer onduidelijke reden van de breuk, zeer onbegrijpelijk morgen word de oudste kleinzoon 12 jaar alweer zo,n vreselijke dag maar morgenavond ga ik het leven verlaten,
Ik kan het niet meer aan gegroet ria
Datum:
24-07-2016
Naam:
Ria
Leeftijd:
70
Provincie:
Limburg

Probleem

Het begon toen ik op de basis school zat. Ik werd gepest omdat ik anders was ik probeerde nieuwe dingen uit zoals me haar rood verven. Ik was al gauw een buiten staander. Ik kreeg op de middelbare school een vriendin maar die is ook anders dan mij en ik werd nog steeds gepest. Toen ontmoette ik een jongen die het leven wat makkelijker maakte na een tijdje begon ik hem leuk te vinden en hij mij ook maar volgens hem was ik te verlegen dus kreeg hij iets met een vriendin van mij. Toen ik dat te horen kreeg was ik zo depressief dat ik me eerst snee in me arm snee zo ben ik een tijdje door gegaan. Na een half jaar was het uit tussen die jongen en mijn ex-vriendin maar ik vond hem nog steeds leuk dus ging met hem praaten en spraken ook een keer af toen kwam me zus er achter dat ik mezelf snee en ging de hele tijd op me letten ik mocht zelfs niet meer in de buurt komen van messen en die jongen ging ook steeds minder tegen me praten en ik begin steeds meer depressief te worden en ik weet gewoon niet wat ik er aan moet doen
Datum:
23-07-2016
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.