In dit geïndividualiseerde land zullen alleen mijn ouders mij missen.
Vrienden heb ik niet (meer). Iedereen is druk bezig met zijn eigen leven, carrière en kinderen. Nooit kan je ergens spontaan langs. Een afspraak moet weken van te voren worden ingepland. Als ik een platonische vriend(in) vaker dan één keer per maand wilt zien ben ik claimerig of benauwend. Want, "vrienden hoeven elkaar toch niet iedere week te zien?" En twee keer in de maand is ookal te veel. Uithuilen bij een vriendin als je ruzie hebt met iemand kan ook niet want ze zijn druk. Dat zijn dan vrienden. Ik voel me zo eenzaam in dit land.
Ik heb geen vrienden, wel schulden, geen werk, geen geld om iets te doen met kennissen. Wat blijft er dan in hemelsnaam over om voor te leven? Solliciteer me te pletter voor banen die slecht betalen en wordt gewoon niet aangenomen. Het is dat ik de kracht niet heb om zelfmoord te plegen en dat het een onomkeerbare daad is. Begrijp heel goed dat het water mensen aan hun lippen staat. Er zijn wachttijden voor schuldhulpverlening en mis je een afspraak moet je 4 maanden wachten. Tegen die tijd is alles al kapot.
En dan zullen er een aantal mensen zijn die zich schuldig voelen....Tsja. In een land waar je zoveel moeite moet doen om hulp te krijgen is het niet gek dat mensen er tussenuit knijpen. En ja.. Ik ben zelf schuldig aan de ontstane situatie, maar houdt dat dan in dat ik alles moet verliezen?
Als boer of bankier dan mag je alle (onverantwoorde) risico's nemen en de overheid trekt je er wel weer uit. Maar als normale burger laten ze je barsten.
De politieke en sociale situatie in Nederland is waardeloos. We zijn met zijn allen globaal bezig met een race to the bottom. Zoveel mogelijk willen kopen voor zo min mogelijk geld en het zijn de arbeiders die daarvoor moeten bloeden. Verschil tussen arm en rijk wordt alleen maar groter. En als je dan niet tot de hoger opgeleiden hoort is het zwaar. Sociale woningen die beginnen bij 509,- euro maar makkelijk aan de max van 710 euro zitten. Je zorgverzekering die almaar stijgt. Het leven is duur. Een leuk leven is onbetaalbaar. Zelfs een dagje naar het strand of bos (vervoer) is niet te doen.
Als je een leuk inkomen hebt is het leven fijn. Maar maak je fouten, kom je in de schulden dan is er snel niks meer aan. Ik zit in een sociaal isolement en ben eenzaam, dreig mijn huis en kat te verliezen.
Mensen zijn vaak hard en egoïstisch en dat moet je hier ook zijn want anders red je het niet. Nee, het is echt niet leuk.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.