Met m'n 19 jaar sexueel misbruikt in mijn militaire dienst tijd.
In mijn jeugd ben ik veel verhuisd ongeveer om de 5 jaar ivm m'n vader z'n werk. De laatste keer was in 1981 en ik was toen een jaar of 14. Ik had heimwee en kon daar niet over praten met m'n ouders of wie dan ook.
Mijn middelbare schooltijd was ook niet alles omdat ik veel gepest werd en dat ging soms heel erg ver en dat deed zeer , heel erg zeer.
Rond m'n 16 jaar begon ik met alcohol te drinken en merkte dat het allemaal wat makkelijker ging en voelde me daar ook fijner bij.
Toen ik aan mijn militaire dienst tijd begon merkte ik al dat ik een drank problereem had maar de buiten wereld vond dat schijnbaar niet zo .
Op mijn 24jaar begon ik ook met speed en dat gaf mij veel voldoening ik kon makkelijker praten en zag alles mooier dan het in werkelijkheid was ik gebruikte behoorlijk veel voor ongeveer een jaar of 5 of 6 ook heb ik 1x LSD genomen en dat ging helemaal fout , ik was bang angstig enz enz.
Daarna heb ik het met de speed ook rustiger aan gedaan maar gebruikte nog regelmatig wel werd mijn drankprobleem groter en zelf zo erg dat ik s'morgens 05:30 al bier dronk in de auto naar mijn werk en ook in de pause ging ik een stukje met de auto rijden om wat te gaan drinken.
In 2000 ging het niet meer en heb ik me vrijwillig aangemeld bij Novadic om van m'n alcoholverslaving af te komen. ik heb daar 4 weken intern gezeten en heeft me heel goed gedaan.
Ik kreeg als advies om nog minimaal 3 maandene te blijven maar ik wilde naar huis naar m'n 2 honden.
Ik was een uurtje weg bij novadic en kocht al m'n eerste bier dus dat was balen.
Zo ging het nog een jaar verder af en toe wat speed en veel alcohol heel veel .
In september 2001 op een woensdag op mijn werk werd het zwart voor mijn ogen en werd ik heel angstig en ben toen ook meteen naar huis gegaan.
Ik kreeg heel veel last van angst en paniekaanvallen en ging toen ook vaak naar de huisarts en EHBO van het ziekenhuis.
Ik kreeg toen als advies om naar een psychiater te gaan en die verwees mij door naar het GGZ.
Daar heb ik ruim 4 jaar vele vormen van therapie gehad en ik ben daar nu ongeveer een jaar weg.
Wel ben ik nu ruim 5 jaar alcohol vrij ik ben 5 jaar geleden voor de tweede keer naar novadic gegaan voor 1 avond in de week om van m'n verslaving af te komen en dat ging goed heel erg goed ik heb sinds 5 jaar geen druppel meer gedronken.
Ongeveer een maand of 2 geleden heb ik een leuke lieve vrouw ontmoet en daar voel ik me heel goed bij ze weet van mijn sexueelmisbruik en ook zij heeft verschrikkelijke dingen meegemaakt .
Zij heeft zelf nu heel veel moeite om zich weer te binden aan een nieuwe liefde en ik begrijp dat ook heel goed.
Zo als het nu gaat tussen ons gaat het prima ook haar zoontje van 6 jaar vind het leuk en we kunnen allemaal goed met elkaar opschieten.
Maar ik merk bij mezelf dat ik heel veel onrust heb ,ik zou het liefste de hele week bij haar willen zijn ik voel me goed als ik bij haar ben ik ben blij haar te zien en te voelen en nu gaat het omdat we 100 kilometer van elkaar wonen zo dat we elkaar 1 keer per week een paar dagen zien ik ga altijd naar haar toe omdat ze zelf door de paarden en geiten en honden enz enz niet lang van huis af kan gaan .
Omdat zij veel elende heeft meegemaakt in haar vorige huwelijk is ze bang om mij meer toe te laten in haar leven als wat ze nu doet .
Ik heb daar veel moeite mee en weet daar bijna niet mee omte gaan ik zeg wel teggen haar dat ik haar begrijp maar diep van binnen ben ik heel onrustig.
Ik laat haar dagelijks weten hoezeer ik van haar hou en hoeveel ik om haar geef en ze zegt dan dat woorden niet veel voor haar betekenen maar ze vind het daarom des te mooier hoe ze mij ziet rond lopen op haar boerderijtje tussen de beesten en hoe ik met haar paard om ga en hoe ik met haar zoontje kan spelen en taart bakken dat is voor haar belangrijker dan de woorden ik hou van jou.
Maar omdat ik haar zo weinig zie vind ik de tijd dat ik alleen thuis ben moeilijk heel moeilijk en zelfs zo moeilijk dat ik ga denken dat het allemaal niet gaat werken op den duur en dat trek ik niet .
Ik ben daar door dood moe aan het worden de hele dag aan haar denken ik zou willen dat het wat minder zou zijn maar dan ben ik bang haar te verliezen omdat ik bang ben haar te weinig aandacht te geven dus ik ben op ik ben moe ik heb hoofdpijn en ik weet het effe niet meer .
Moet ik stoppen met aandacht te geven moet ik mee aan haar over laten ik weet het niet meer ik ben bang om haar kwijt te raken en dat trek ik niet.
En hierbij wil ik het met mijn verhaal bij laten .
Gelukkig ben ik een lafaard anders had ik er wel eerder een eind aangemaakt omdat ik vaak diep in de put heb gezeten maar mocht het nu fout gaan weet ik het niet ik weet wel dat ik niet meer bang ben voor de dood ...........
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.