nooit had ik gedacht dat het zover zou komen, ik heb al een zelfmoord poging gedaan op mijn dertiende. ik heb toen een poging tot een overdosis medicijnen gedaan . ik heb alles geslikt wat ik kom vinden van vitamine tableten tot zware antie depresieva's. ze hebben op een jonge leeftijd al borderline vastgeseld niet dat ik nou niet meer jong ben maar toch de last is me te zwaar ik ken niet meer met mezelf leven ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. ik heb een stoplicht relatie van al 2 jaar dat is voor mij heel erg lang maar ik ben in die tussen tijd nog wel met een andere jongen geweest . maar dat duurde maar een week. en toen weer trug naar mijn die ander. maar nu snap ik pas hoe dat zit ik ben er nou dit weekend pas echt achter gekomen wat borderline nou echt inhoud. en ik kan daar niet mee leven. daarom weet ik nou ook waarom mijn ralatie zo slecht was . hoe ken ik nou van iemand verwachten om daar mee te leven . terwijl ik het zelf niet eens es kan. ik woon niet meer thuis want daar gaat het gewoon kut ik heb nou niemand meer die achter mij sataat en ook al ben ik onder de mensen ik kan met geen pen geen pen beschrijven hoe eenzaam ik me voel ik zie het niet meer zitten ik wil dood. ik ben nou ook echt vastberaden en het is niet impulsief ik ben nou bezig met brieven te schrijven over wie er op mijn begravenis mag komen en wie niet over welke muziek ik wil welke kist wat voor een boeket ik daar op wil de koffie tafel mag me moeder zelf beslissen hoe dat wil doen als er maar wel een komt. ik weet dat als je zelfmoord pleegt je nog niet van de problemen af bent maar mischien is daar wel makelijlker omdat je niet meer met die pijn angst verdriet en wanhoop hoeft te leven want je bent dood.
ik ben nou bij de broer van mijn ex met mijn ex omdat ik geen pc heb want ik woon in een opvanghuis voor daklozen.ik rook elke dag veel wiet en weet dat dat niet goed is mja. ik was nou aan het proberen om op internet op te kunnen zoeken hoe je zelfmoord snel een pijnlijk kan doen maar bovendien waar je 100% zekerheid van hebt dat je ook echt doodblijft. k heb een paar handige tips gevonden. ik ga het deze week nog doen ik wil nog naar de mensen waar ik toch nog wel om geef een brief schrijven zodat ze begrijpen waarom ik het doe. ik heb 2 hele lieven vrienden en een hele lieve schoonfamielie die heel veel van me houden. maar die last en ondraagelijkheid wat ik elke dag opnieuw met me meedraag is me teveel ik hou ook heel veel van hun en ik wil ze geen pijn doen maar mensen begrijp me ik kan het niet meer ik heb geen hoop geen toekomst voor ogen niks ik hoop dat jullie hier wat van kunnen leren en als je kut begint te voelen vraag dan om hulp voordat het te laat is ps dit is geen afscheidsbrief dit is een les voor andere borderliners ik leef met jullie mee hoe jullie je voelen veel liefs en mensen pleeg geen zelmoord het is geen oplossing het maakt het alleen mss wat draagelijken maar doen als je verdriet het om ook maar een persoon die je achterlaat anders heb je er niks aan want dat is het niet waard hoogachten lovleyroseangel
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.