Mijn leven heeft veel ups en downs...
maar de downs komen het zwaarste aan en die lijken de ups te verschaduwen en maken mijn leven toekomstloos, onaangenaam,doelloos.
Iedere dag denk ik waarom sta ik nog op er is niks waarnaar ik zou willen leven, na alles wat ik ervaren heb, of wat nog door speelt en niet tot stilstand zal komen, ik vrees voor de dingen die zouden kunnen gebeuren.
Het liefste zou ik er een einde aan willen maken maar...
het gene wat me tegenhoud is het feit dat ik dan nooit zal weten wat voor moois er zal kunnen gebeuren of wat er met me nabestaanden zou gebeuren als ik er niet meer ben.
De voornaamste redenen zijn in mijn familie met vele is er iets aan de hand en dat beinvloed ons alle in de familie.
ik zit er erg mee al is dat niet altijd te blijken het vreet me van binnen uit op en ik prop het op en dat maakt het allemaal maar erger, vandaar het feit dat ik véél afleiding zoek en dat doet me goed maar je kan het niet blijven ontlopen ik wordt er steeds mee geconfronteerd en zit er de laatste tijden erg mee en ik weet me geen raad en heb daarom vaak last van zelfmoordneigingen.
Alles lijkt gerger te gaan,
ik ben erg emotioneel, oppervakkig, verlegen en ben erg onzeker.
Ik sluit me voor de meeste dingen de laatste tijden buiten ik sta nergens meer voor open het maakt me allemaal niet meer uit ik wil er gewoon niet meer zijn.
Ik heb vaak het gevoel dat mensen me niet mogen en me buiten sluiten en maar aardig doen uit beleefdheid en dat mensen wel zonder mij kunnen en dat dat juist mij aanmoedigt om er niet meer te zijn, maar dan denk ik aan me familie die ervoor heeft gezorgt dat ik ben zoals ik ben en dat ik dat allemaal opgeef voor mischien wel valsen gedachten.
Mijn familie heeft veel met kanker te maken mijn opa is eraan gestorven,mijn oma heeft het , twee andere tantes ook, en me moeder en die heeft daardoor ook nog veel lichaamlijke problemen en gronische onstekingen en werkt weinig en is vaak ziek en rookt veel en drinkt,mijn vader heeft reuma en heeft ook veel lichaamelijke problemen en fuctoneert ook niet zo goed en werkt veel en rookt en drinkt veel ,mijn grote broer heeft toen hij 7 was de ziekte streptokok in zijn hersenen waardoor zijn verstand is aan getast en met begeleiding werkt en nooit meer zou kunenn leven als vroeger, en mijn tweeling zus heeft het er ook zwaar mee netzoals ik, en onze gezinssittuatie wordt daardoor beinvloed en maakt het er niet echt prettig op en de contacten met bepaalde familieleden gaat ook niet zo goed en die hebben ook veel problemen waar ik ook mee zit.
Soms zou ik gewoon er niet meer willen zijn maar toch blijf ik leven om te zien of het nog beter word maar soms zak ik gewoon in en dan hou ik het niet meer.
Er zit een ander soort mens in mij die eruit wilt maar de kans nog niet krijgt.
Mijn boodschap is blijf doorgaan wat er ook gebeurt er zijn altijd mensen die je steunen en willen helpen en mensen die om je geven ook al heb je dat niet in de gaten.
Met vallen en opstaan kom je er wel je weet nooit wat de toekomst je brengt als je niet blijft doorgaan.
Praat erover prop het niet op het maakt het er niet erger op zoek afleiding naar de dingen die je leuk vind, neem tijd voor jezelf om je zelf te leren kennen.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.