Levensverhalen (pagina 1202)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Allebei met dezelfde vreselijke gedachtes!

Hay,

Ik ben Ester en ik ben 16 jaar! Kheb een vriendin (wil geen naam noemen) en we kunnen egt mega goewd met mekaar op schieten.. Owk kunnen we al onze verhalen aan mekaar kwijt! Echte hartsvriendinne dus.. Maar de laatste tijd hebben we niet egt leuwke verhalen die we aan mekaar vertellen. We zijn het allebei zo mega zat om nog te leven.. We hebben allebei owk al eens een zelfmoord poging gedaan door een overdosis te nemen enzow maar helaas het werkte niej egt!

Maar net een paar minuten geleden zitten we met onze vriendjes op msn.. mijn vriend zei dat hij me minder zal zien en haar vriend zei: dat hij nixx meer in haar zag.. We zaten hier dus allebei met vreselijke tranen en een gebroken hart achter de pc. Nu hebben we der weer over gepraat enzow.. We zeiden weer tegen mekaar: zou het niet beter zijn als we... nou jah vul zelf maar in.. En mijn vriendin die stemde daar mee in.. Maar daarna draaide er even een knop om in mijn hoofd. Ik zei dus tegen haar: We willen dit nu wel dolgraag maar we denken er niet bij na wat onze ouders wel niet voor vreselijke gevoelens zullen krijgen! En owk al die andere mensen die ons lief hebben.. Maargoewd dat was maar voor even want ik heb al weer een lading gepakt en in een doosje gedaan! Ik ben zelf borderliner dus ze zeggen dan meestal ook wel van: ooh dat doen ze allemaal.. Maar ik heb dan zoiets van DONDER DOOD!!!

Eventjes hadden we allebei het idee dat het een beetje beter ging en dat we der weer tegen aan konden.. Maar nee het ging niet! En nu nog steeds niet..

We weten allebei niet wat we moeten doen.. We zijn allebei onwijs bang! dat is het gewoon.. WE ZIJN EGT BANG! en dat doet ons dan denken aan deze dingen.. als een snelle uitweg..

Mijn ouders enzow weten er nixx van maar ik zal ze ook niks vertellen. Ik wil ze niet ongerust maken!

Nou dat was het dan wat ik egt even kwijt moest want ik ga egt kapot!

Bedankt dat jullie hebben geluisterd! Dat doet me egt goewd.. Als jullie willen praten hierover.. ( ik wil dat wel DOLGRAAG) dan mag je me toevoegen op msn.. Ik heb egt een luisterend oor nodig!

Groetjes Ester (16) en vriendin (17)
Datum:
07-01-2008
Naam:
Ester
Leeftijd:
16
Provincie:
Overijssel

niet langer meer

ik ben een meisje van 14 jaar oud,
ik heb veel problemen thuis en op school.
ik kon er op een dag niet meer tegen,
ik ben die dag weggelopen van huis...
mijn 2 tante's zijn me achterna gekomen,
mijn zus is me achterna gekomen, en mijn vader.
De ruzie kwam allemaal door mijn moeder,
en zei is degene.. die het helemaal niet boeide dat ik wegging,
mijn moeder is me niet komen zoeken, me niet achterna gelopen..
en haar excuses niet eens heeft aangeboden.
ze heeft er helemaal niet over gepraat en niks,
ik ben overbodig bij haar.
nu nog elke dag als ik haar zie,
zie ik steeds weer de keer dat ze op me is uitgevlogen,
toen heeft ze hard op mijn hoofd staan slaan,
het was vreselijk,
omdat het toch je moeder is,
durfde ik niks terug te doen.
Verder heb ik nog veel problemen in mijn familie..

Op school haal ik alleen maar onvoldoendes,
ik heb ook geen vrienden in de klas,
ze voelen zich allemaal veel te goed..
buiten de klas heb ik wel redelijk veel vrienden...
maar twee goeie vrienden,
blijken geen echte vrienden te zijn..
met eentje heb ik grote ruzie,
en zei dat ik een mes tussen mijn ribbe zou krijgen,
meschien is het wel beter als dit gebeurd,
dat ik van alles af ben..
want mijn leven heeft toch geen zin..
ik heb al een lange tijd in mijn hoofd zitten,
om er gewoon een eind aan te maken,
zodat ik ergens anders kom,
waar het beter zal zijn..
beter voor iedereen,
en binnekort..
is het zover.
Datum:
07-01-2008
Naam:
brenda
Leeftijd:
14
Provincie:
Limburg

Geef NOOIT op

Ik vind 't heel erg dat velen van jullie zo ongelukkig zijn. Ik wou dat ik met een vingerknip al jullie problemen kon doen verdwijnen. Ik begrijp ook dat ik niet kan oordelen voor jou. Toch hoop ik dat dat je blijft leven. Natuurlijk kun je opgeven, maar bedenk eens hoe trots je op jezelf zult zijn als je het gevecht wint. En dat kan je! Succes!
Datum:
07-01-2008
Naam:
Emjee
Leeftijd:
36
Provincie:
Anders

alleen

Sommige dingen zijn moeilijk in het leven. Iedereen heeft wel is z'n dag niet. Maar andere mensen kunnen nooit voelen hoe jij je voelt. Wat er met jou aan de hand is. Je kan je verhaal doen, ze kunnen zeggen dat ze het begrijpen! Maar het begrijpen is moeilijk, hoe rot je je voelt, wat JIJ mee maakt, hoe je het mee maakt. Al gaat het om een klein ding. Voor de een is het niets, maar voor de ander wel. Ik voel me zo eenzaam.. en ik kan niet met woorden uitleggen hoe dat komt. Ik wil alleen maar zeggen dat de dood niet de juiste oplossing is, ookal heb je drangen in je dat je het wilt.. maar ook weer niet durft.. Soms zou ik willen dat ik de tijd kon terug draaien, dingen op een andere manier had aangepakt.. Ik zie een mooie toekomst voor me, maar ik weet niet of die uitkomt.. het liefst zou ik gewoon verdwijnen naar een ander land, waar ik opnieuw kan beginnen.. en ik hoop dat het me gaat lukken! blijf positief, ik weet hoe moeilijk het is.
groeten..
Datum:
07-01-2008
Naam:
alleen
Leeftijd:
16
Provincie:
Zeeland

niet om mij , Maar om me vriend.

Me vriend is zwaar depressief & dat komt door me ouders hij is 20 & ik 14 me ouders accepteren het niet & daar kan hij niet over zijn verleden komt omhoog en zijn verleden was geen pretje.
Hij krijgt allemaal gezeur van mijn ouders en ik ook maar hij trekt het niet lang meer.
Hij heeft laatst zijn arm vast getapt En had z'n mes ernaast liggen de buurman kwam al snel naar zijn kamer en is tegen hem gaan praten maar dat helpt niet lang.
8 mensen hadden politie gebeld en politie komt nu aldoor bij hem op bezoek
Hij valt steeds terug.
Maar als hij gaat heb ik het gedaan.
Datum:
07-01-2008
Naam:
Wasknieper
Leeftijd:
14
Provincie:
Groningen

wou dit zeggen

ik ga niet rond de pot draaien .zie het al een eindje niet meer zitten .heb een jongen leren kennen we zijn nu ongeveer een jaar samen .maar het gaat niet goed tussen ons we hebben heel veel ruzie .soms doet hij me dan pijn.en zijnzelf.ik heb vroeger nog zelfverminking gedaan .ik wil echt stoppen met die relatie.maar ik zie hem te graag om weg te gaan van bij hem .hij betekend alles voor me.ik kan met niemand praten .heb teveel problemen.ik ben een klein meisje met een groot hart.maar ik weet geen weg meer.ik probeer dit in hoop in contact te komen met een vertrouwenspersoon zodat ik mss nog een beetje steun kan krijgen.moet me inhouden om te snijden .wacht op laatste hulp.kun je dit niet ik wil niet dat dit verhaal op internet staat .als er iemand dit kan lezen is dat goed.maar geen publicatie xx dikke zoen van een meisje die echt ...pfff kan het niet utlegn xx
Datum:
07-01-2008
Naam:
nietsnutje
Leeftijd:
17
Provincie:
België

Zelfmoord

hallo,
Ik heb zelfmoord ged8ens en het gaat allen maar slechter met mezelf. is zie het niet meer zitten en het word aleen maar erger met mezelf snijden.
Datum:
07-01-2008
Naam:
Fuji
Leeftijd:
15
Provincie:
Utrecht

Helemaal Para.

Hallo, ik ben een jongen van 19 omg. Eindhoven.

Ik ben op mijn 17e gestart met het gebruiken van drugs omdat ik toendertijds ruzie en problemen kreeg met de mensen in mijn naaste omgeving. Doordat ik drugs begon te gebruiken ben ik met een hele andere vriendenkring verdergegaan.

Nu, 2 jaar later, zijn die "vrienden" nagenoeg gestopt met drugs, en wordt ik aangekeken als een junk (ik blow alleen, zuip héél soms doordeweeks en snuif elk weekend (coke)). Ik heb het gevoel dat ze me niet meer mogen en ze drijven ook vaak de spot met mij. Hierdoor ben ik eigenlijk een beetje in de war geraakt, ik bedoel; 2 jaar lang non stop blowen wordt je ook niet wijzer van.

Ik weet van mezelf dat de vrouwen me niet aantrekkelijk vinden, je kunt zeggen; daar zet je je zo overheen. Maar niet als je daar zo vaak mee geconfronteerd wordt en ook je eigen ouders zeggen dat je lelijk bent.

Ik ben al aangemeld bij novadic (afkick dinges) maar daar wordt je op 'n wachtlijst gezet van 4 maanden en daar kun je het mee doen. Ik ben momenteel echt ten einde raad aan het raken, ik zit vast in de sleur van mijn werk, mijn ouders hebben geen tijd meer voor mij en mijn "vrienden" bouwen allemaal een carrière op met school. Ik voel me echt een hele elendige, lelijke mislukkeling die deze wereld niet waard is.

Groeten.
Datum:
07-01-2008
Naam:
Sjaak
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-brabant

Ik kan niet meer

Hoi,
Ik ben 21 jaar en en ik kan me niet eens meer herinneren hoe het voelt om gelukkig te zijn. Op de basisschool ging alles goed. Ik was wel heel verlegen en onzeker, maar had toch veel vrienden. Alles veranderde toen ik naar de middelbare school ging. Daar werd ik gepest. Omdat ik zo verlegen was durfde ik er niet tegenin te gaan. Elke dag weer werd ik vernederd. Ook ben ik in die periode verkracht. Daarna ben ik begonnen met snijden. Toen had ik bijna zelfmoord gepleegd, maar op het laatst heb ik het toch niet gedaan.Het laatste jaar op de middelbare school ging het goed. Ik werd minder gepest en had meer vrienden. Maar toen ging ik studeren. En toen raakte ik pas echt diep in de shit. Ik kan de stages niet aan. Ik durf niks, ben steeds bang vernederd te worden. Mijn ouders heb ik nooit iets verteld over het pesten en de verkrachting. zij begrijpen dus niet waarom het zo slecht gaat. Inmiddels ben ik al een jaar verslaafd aan wiet. Ik blow elke dag. Ik weet niet meer hoe het verder moet. Ik wil zo graag dood, maar ik wil niet dat iemand zich schuldig voelt. Ik wil dat het op een ongeluk lijkt, maar dat is erg moeilijk, vooral omdat ik geen rijbewijs heb en er in nederland geen bergen zijn. Ik ben bang dat ik me straks niet meer kan beheersen en mijn polsen doorsnij, maar ik wil niet dat mijn ouders zich schuldig voelen!!!
Datum:
07-01-2008
Naam:
Sophie
Leeftijd:
21
Provincie:
Gelderland

Ik moet altijd vroeg thuis zijn en voel me niet lekker thuis

Hey
ik ben 16 jaar, ik mag van mijn ouders niks, ik mag niet eens in het weekend op stap, ik moet altijd om 9 uur al thuis zijn, ik voel me daardoor net een kleuter, ook heb ik kei weinig vrienden daardoor omdat ik nooit iets mag :( ik wil zo niet meer leven, ik wil dood, ik denk er iedere dag aan, me ouders laten me nooit met rust, ik haat ze
Datum:
07-01-2008
Naam:
Sjors
Leeftijd:
16
Provincie:
Friesland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.