Levensverhalen (pagina 1159)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

help!

hallo
mijn zus heeft autisme en mijn vader waarschijnlijk ook!
het is niet makkelijk thuis en dan komt school elke dag zitten ze tezeuren over mijn vriendje dat hij ierie is dat hij altijd hyper is ik heb viavia gehoord dat ze zeggen dat hij ADHD heef:'( ik voel me alleen en mijn leven heeft voor mij geen zin meer.
Datum:
02-03-2008
Naam:
suzanne
Leeftijd:
11
Provincie:
Gelderland

moe

ik wil zo niet verder leven al 20 jaar vecht ik en nog steeds is het overleven in plaats van leven.
Datum:
02-03-2008
Naam:
ikke
Leeftijd:
33
Provincie:
Gelderland

ik heb te veel probleme

eykes ik zen dus den ben
dees jaar heb ik nog niks goe meegemaakt van slecht naar erger
ga get bij mij
ik weet nimmer wat ik moet doen
ik zal beginne met nieuwjaar 08
ik ging met mijn vriendin naar complex(dancing) toen het 12 u werd dumpte tati (mijn vriendin ) mij voor een zekere nick
ik heb daar tot nu toe elke dag een traan voor gelost
de week derna 7/01/08 stierf mijn nonkel weer hetzelfde elke dag tranen
de week derna werd mijn nicht betrokken in een gevecht zij kreeg glas in het aangezicht zij is nu verminkt zij is blind aan 1 oog de week derna kreeg ik thuis probleme door mijn slechte resultaten in school
deze resultate worden hoe langer hoe slechter nu praat mijn vader niet meer tege mij en is het elke dag ruzie en zeker zondagsavond als ik mijn agenda moet late tekene met de vele nota's en slechte punten
ik wil niet meer voort leve met deze probleme echt niet ik ween elke dag ure aan een stuk en ik ben daardoor zeer uitgeput geraakt
daarom heb ik de gedachte gekrege om zelfmoord te plege
Datum:
02-03-2008
Naam:
ben
Leeftijd:
16
Provincie:
België

zinloos

ik zie gewoon de nut er niet van in. Het is een eindeloze saaie weg, met in het vooruitzicht een desillusinerende anti-climax. We worden allemaal geboren met het gevoel dat wat je doet, zin moet hebben, en we besteden ons hele leven met op wanhopige manieren zin te geven aan dit leven, via religie, spiritualiteit en weet ik veel met wat voor gekkigheid meer, maar uiteindelijk komen we allemaal tot het treurige feit dat er geen zin is. Niet dat dat heel erg boeit, maar dan moet het op zijn minst vermakelijk of intrigerend zijn. Een slechte film doe je uiteindelijk ook uit, en een waardeloos geschreven boek smijt je ook in de hoek. Soms denk ik, ik moet zelf een leuk verhaal ervan maken, maar na 26 jaar gaat daar de lol ook wel een keer van af. Ben ik nu lui, of zijn andere mensen hyperactief dat ze constant door kunnen gaan met dit nutteloze traject?
Datum:
02-03-2008
Naam:
ik
Leeftijd:
26
Provincie:
Utrecht

Vertrouwen of verrader

Hallo allemaal,

Het leven ben ik zat en mist vooral de sfeer van vroeger.

Ik ben nu 22 jr geworden. Op een gemiddelde school had bijna iedereen van mijn ex klasgenoten op mij gepest gehad over de joden en paar maanden ging het weer over. Anders kan ik met mijn leraar praten over de pesten. Ik voelde me helemaal niet lekker, toen ik sinds 13 jaar was, zet op de gemiddelde school. Ik dacht: ”ik zal in mijn goede leven leiden te krijgen.” Maar ik wist dat het correct niet is. Ik werd (15-20 jaar) een criminele jongen door andere vrienden geinvloed heeft gehad en ik rookte softdrugs al 8 jaren… en ik dacht dat ik het wel makkelijker kon gestopt. Later voelde ik me weer depressief. Ik deed het niks. Ik zit alleen maar met joints aan het tv gekeken en ze zocht alleen in zijn “prettige omgevingen” gevoeld. Ze vond me niks en ging me gepeste over de joden of anderen. Ik betwijl of ik foutje had gemaakt… Ik zou hem wel kunnen vechten. Maar ze had naar me geluisterd.
Jaloers en het ging me haten en werd roddels enz. Mijn sociaal zit allemaal achter en jammer, ik had niet aan vrienden over “de geheim” moesten verteld want ik kan achter komen zijn van mijn kennisvrienden. Hij en ik hadden het over met drugs verkopen.
Ik werd aangifte gedaan, omdat ik niet geld terug van hem kreeg.
Ik dacht nog steeds of hij het spelletjes speelde of niet. Hij denkt ook dat ik nog een verrader ben. Of hij wist het allang dat ik zo een verrader ben en ik denk dat hij geen verstaande mensen zoekt. Vroeger wist ik niks van hoe drugs erg gevaar kan zijn. Maar als toen ik nog niets verrader had, blijf het toch zelfde probleem. Ik werd een laatste tijden de waanzin en achterdochtig door vrienden. Ik ben steeds een minder humor geworden.
Vroeger kan ik erg goed met mensen gelachen om en voelde me zich geen probleem met vrienden en familie enz. Ik voelde me vrij en sterker in me leven zijn. Dus ik vertrouw t nu bijna iedereen niemand, behalve paar echt vrienden.

Toen ik email van kennisvrienden ontvangen had.
Hij wilde met mij werden opgelost.
Maar de zaken is het nog niet gestolen.
Iedereen weet t dat mijn kennisvrienden een gevaar is.
Hij weet t nauwelijks hoe t werkt, is het wat hij moet doen of zeggen.
Ik dacht dat mijn vrienden van oude school niet een andere iemand zou doorverteld. Omdat ik niet soms van de zaken in de gaten kon gehouden.
Ik krijg nou weer flink in de nesten zitten.. We komen er nooit meer uit, denk ik. Als ik de probleem opgelost wil, zal ik eerst wat andere dingen moet doen. Ik wilde het niet. Want ik kan niet “een duurdere leven ” betalen en moest smoesjes tegen andere mensen. Moet ik soms overal de bank geld stelen?
Al vonden meest vrienden het een laatste tijden vreemd dat ik een weinige geld in mijn portemonnee had meegnomen en ik heb ook bijna niet kleren gekocht. Ik wist niet of het slim is dat ik aan mijn echt vrienden moet vertellen waar ik over de zaken had gesproken. Want ze dachten t meest dat ik elke dag naar casino was gegaan en ik vroeg hun bijna elke keren of ik “een sigaret” mag of anderen wat als ik nodig heb vraag ik hun meest. Soms had ik pech gehad.
Ik weet ook niet of het slim is dat ik met kennisvrienden niet meer moet omgaan en mag zien… of …. Ik negeer hem, oke prima en dan zal hij me achter komen. He, ik weet het niet eens meer. Ik kan het nooit weten wat er in toekomst zal gebeuren.
Ik zou bang als kennisvrienden op me zult aanvallen of op mijn familie die ze me pijn wilt doen dat zou het zo helemaal kunnen zijn. Wereld kan t soms heel erg gemeen zijn.
Ik heb echt nodig probleem opgelost worden. Ik wil liever niet aangifte doen…. Ik weet het gewoon niet wat ik moet doen of zeggen.

Ik begrijp niet dat onderwerpen heel gevaar of geluk kunt brengen.
Ik hou niet van als liegen of gemeen zijn enz. Want het maakt niet vrienden.

Bedankt voor lezers.

PS: mijn naam staat het er niet op.(privé)
Datum:
02-03-2008
Naam:
0001
Leeftijd:
21
Provincie:
Noord-holland

NIET ALWEER

ik heb het gevoel dat niemand me mag, dat ik hier niet nodig ben.Alles gaat fout en dat is mijn schuld.om die pijn in mijn hart weg te krijgen, rook, snijt en kots ik. Ik heb het gevoel dat mensen me voor de gek houden, dat ze doen alsof ze me mogen. thuis heb ik heel vaak ruzie, moet naar een andere school voor rebound, ga ook nog naar het GGZ omdat ik niet over mijn gevoel kan praten,omdat ik dat heel moeilijk vind en omdat toch haast niemand me begrijpt. Ik vecht op school,voel geen pijn meer. Omdat ik dat al gewent ben door de ruzie,beledigt en gekwetst.Hep al van groep 3 minderwaardigheids complex, dat is dus al heel lang al 6 a 7 jaar al
heb ook een schriftje waar ik me gevoel in kan schrijven en een andere voor mijn depressieve teksten voor liedjes
maar veel helpt het niet
Datum:
02-03-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Drenthe

????

hallo,
ik wil graag mijn verhaal vertellen want ik voel me de hele tijd depressief en krijg het gevoel alsof ik mezelf iets ga aan doen. De vorige dag had ik ruzie met mn moeder over iets heel onzinnig, maar ik werd er heel boos over. Mijn moeder zat de heletijd te schelden enzovoort en toen zei ik tegen haar: Kom dan, ik sla je helemaal dood. Ik wist dat het verkeerd was maar gebeurde van zelf. Ik had me had tegen de houten trap geslagen waardoor er nu een deuk in zit, en mijn hand gezwollen. maar de dagen na de ruzie, keek mn moeder me niet aan en zei helemaal niks. ik voel me erdoor heel depressief van.
Maar dat is ook niet de enige waar ik depressief van ben. Er zijn ook nog liefdes problemen en schoolstress problemen.
Ik kan het allemaal niet meer aan, kan iemand me helpen?

Groet anoniem90
Datum:
02-03-2008
Naam:
anoniem90
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-holland

ik wil niet meer

ik wil niet meer.
ik heb een gevoel dat niemand mij mag zelf me moeder.
ik ben zelfs bang om te leven.
elke dag loop ik te janken.
ik geef het langerzaam steeds meer op.
ik heb al 3 keer geprobeerd zelfmoord te plegen.
mij 3keer heb ik een engeltje op me schouder gehad.
maar ik wil echt niet meer.
Datum:
02-03-2008
Naam:
mandy
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

Afmelden

Mijn moeder is overleden toen ik 8 was. Elke dag leef ik in pijn denkend aan haar. Op school gaat het slecht. Ik ben blijven zitten en het zit eraan te komen dat dat weer gebeurd. Ik vergooi mijn toekomst. Met mijn vader kan ik niet praten. Mijn stiefmoeder kan me ook niet helpen. Psychiaters ben ik al geweest, maar ik val terug in oude gewoontes. Alles wegstoppen en niemand lastigvallen. Ik heb steeds vaker ruzie met vriendinnen. Ik heb uiteindelijk een alcoholverslaving gekregen omdat ik elke avond een halve fles wijn achterover sla. Ik voel me niet meer fijn thuis omdat ik geslagen word. Ik kan met niemand praten. Ik ben volgens leraren en familie overal ongemotiveerd voor. Ik toon geen enkel respect meer naar iemand. Ik ben gewoon levensmoe lijkt het, ik heb zin om weg te lopen voor de problemen en cofrontaties en mezelf gewoon op te hangen. Net zoals dat ik me steeds afmeld op school, met de reden dat ik moe ben en geen zin meer heb. Ik meld me af van t leven, met de reden omdat ik er geen zin meer in heb.
Datum:
02-03-2008
Naam:
Anna-Marie
Leeftijd:
16
Provincie:
Drenthe

denk wel eens om uit het leven te stappen

Gelukkig is het nu wat beter maar om van alle zorgen af te zijn dat soms teveel word hoop ik op rust.
Datum:
02-03-2008
Naam:
th verweij
Leeftijd:
51
Provincie:
Noord-brabant

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.