Levensverhalen (pagina 1135)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

geen gezeik meer

Ik denk erover na en tot nu toe is het de beste oplossing. Geen gezeik meer aan je hoofd.Ja de beste oplossing zeker weten
Datum:
04-04-2008
Naam:
wilma
Leeftijd:
42
Provincie:
Noord-holland

Wat heeft het leven nog voor zin.

Ben een jongen van 34 jaar en heb in principe alles. Heb een moeilijke jeugd gehad enz. zoals zovelen met mij. Ik zie de zin van het leven niet meer zitten omdat ik een gevoel heb dat niemand mij begrijpt en ik doodongelukkig ben en er niet uit kom. Ik heb 2 hele leuke lieve en mooie dochters van 7 en 1,5 jaar waar ik mijn eigen nog een beetje aan vast hou. Ik heb het gevoel dat als ik zo door ga ik de zelfde voortgang doorgeef aan mijn dochters en dit niet wil. Ik ben harstikke dol op de kinderen maar ken zelf geen geluk. Het doet mij veel pijn na twee gebroken relaties en geen ouders om mee te praten om het leven weer op te pakken en iedereen zegt wel je moet aan de kinderen denken en dat snap ik wel maar het is blijkbaar toch een probleem.
Ik denk als ik zo nog eens 30 jaar door ga wat hebben de kinderen dan aan hun vader gehad net zoveel als ik aan mijn vader,en dat is waar ik voor pas. Ze zeggen dat iedereen voor het geluk is geboren maar daar heb ik mijn twijfels over. Er zullen toch ook wel mensen voor het ongeluk geboren zijn blijkt. Iedereen zegt maar dat ik geen slechte jongen ben en dit en dat.Wel een beetje gesloten maar voor mijn eigen gevoel heb ik het toch niet goed gedaan en dat knaagt heel erg aan mij.
Veel mensen zullen het niet begrijpen deze situatie maar dat is het gevoel van mij zelf. Ik zou graag mijn leven weer oppakken maar kan dit helaas niet. Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen terwijl de gedachten van het slechte steeds door mijn hoofd spelen. Misschien zijn er mensen die in de zelfde situatie hebben gezeten en mij een stapje vooruit kunnen helpen. M.v.Gr Henry
Datum:
03-04-2008
Naam:
Henry
Leeftijd:
34
Provincie:
Noord-brabant

dood gaan lukt niet

ik heb meerdere pogingen gedaan pillen, drank voor een trein gestaan
helaas is mij geen enkele poging gelukt

ben ook gestopt met eten mijn gewicht is nu 42 kilo ben 27 het leven geeft ook liefde
Datum:
03-04-2008
Naam:
suzan udo
Leeftijd:
27
Provincie:
Zuid-holland

Dag mensen

ja ik ben eruit, het is klaar ik weer het ineens
de knop ging zonet om na de zoveelste ruzie ik ben klaaar,,,,
zak om mijn kop en weg
het lijkt me heerlijk
weg zijn
rust
zalig
Datum:
03-04-2008
Naam:
mij
Leeftijd:
17
Provincie:
Anders

Geen zin meer

Ik ben niet down, niet depressief, niet verdrietig, maar ik heb er geen zin meer in. De lol van het leven is eraf. Ik moet van alles en ik wil niets. Ik word moe van de haastige wereld en ik heb geen zin meer zo mijn best te moeten doen elke dag. Ik ben er gewoon klaar mee. Doe mij maar rust, eindeloze rust. Heerlijk.
Datum:
03-04-2008
Naam:
Lisa
Leeftijd:
23
Provincie:
Groningen

Wat heb ik te verliezen?

Hallo,

ik ben een jongen van 17 jaar oud.
Mijn leven stelt niet zoveel voor. Ik ben een in tegenstelling tot andere vrij lelijke jongen. Een sociaal leven leid ik vanwege dit niet echt. Omdat ik in mijn basisschool jaren een plankenkoorts heb laten uitgroeien tot een Ontwijkende Persoonlijkheidsstoornis waar niemand vanaf weet.

Ik ben bang voor de mede-mens, hoe ze me zien.. En omdat ik weet dat m'n uiterlijk er zo bij staat, is dit vrij hard..

Ik loop met m'n hoofd omhoog, maar naar mijn gevoel hangt ie omlaag.. Vooral omdat ik 3 jaar geleden, verliefd werd op 'n meisje, die juist het tegenovergestelde in alles is.. Via msn goeie contacte, helemaal top.. Ik kon erheen, maar deed dit hierom niet.. Bang dat 't allemaal uiteenspatte, waarom zou zij niet denken wat andere wel allemaal denken.

Echter heb ik faalangst en kan ik niet echt normaal werk uitvoeren zonder de angst dat anderen me zien falen, de reacties.. Vanwege dat ik ben wie ik nou eenmaal ben..

Ik denk vaak aan zelfmoord, en denk dit ook wel ooit in de praktijk te brengen.. Omdat de drang soms zo sterk is.. En soms merk ik dat ie sterker en sterker word.. Dus 't zal er wel inzitten ooit..

Dat was mijn verhaaltje in 't kort.
Datum:
03-04-2008
Naam:
Beckett
Leeftijd:
17
Provincie:
Limburg

leven???????????????

ja zit er nog steeds meej maar met snijden ben ik voorlopig gestopt heb een leive vriend wie me elke week 3 sigaterren geeft om me eigen daarmeej te kalmeren echt aardgi maar dood wil ik nog steeds echt waar waarom me leven wordt beter en kutter
Datum:
03-04-2008
Naam:
anoniempjee
Leeftijd:
15
Provincie:
Gelderland

pesten

ik was op school 7e en 8e uur (techniek)
een meisje kneep me ineens ik sloeg haar (zij vond niet hard)
ok ik was fout en zielig
maar toen gebeurde het:
een ander meisje staat op en zegt ''hallo je slaat tog geen meisje''
na school wachten ze me op en sloegen me maar... ik heb adhd en daar kan ik dus ook nie tegen dus ik sla er gelijk op los
daarna ging ik weg en had er geen zin meer in de volgende ochtend komt een jongen naar me toe ja ben jij in elkaar geslagen door een meisje enz
nu haat de helft van de school me
nu heb ik ook zelfmoord gedachtens maar dan word ik tegen gehouden door de gedachten: wie zullen me missen:S
en dat hun dan ook spijt hebben en dat het dan al telaat is en wat er nog allemaal in het leven nog gaat gebeuren
Datum:
03-04-2008
Naam:
ars
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

fuck it

Ik wil er niet om huilen,
Ik wil me er niet kut om voelen

Maar toch elke dag denk ik eraan
De pijn die ik voel elke dag begint ondragelijk te worden
Ik weet niet meer waar ik er mee heen moet. Ik weet niet meer wat ik er mee aan moet.
Wat moet ik toch met die gevoelens de goeie en de slechte.
Ze worden steeds heviger en steeds pijnlijker
Elke dag denk ik van wat zal er vandaag weer gebeuren zou het goed gaan of niet..?
Ik wil zo graag een normaal leven net als iemand anders. Waarom moet mij dit nou over komen..? Ik zou zo graag willen dat het goed ging met mij en me familie.
Gezellige verjaardagen ipv ruzie en geschreeuw. Mekaar niet negeren maar gewoon gezellig kletsen.. waarom kan dat nou niet..?

Omdat ik gewoon niet weet wat ik met die gevoelens moet doen..?
Of omdat ik gewon niet met mensen om me heen kan om gaan..?
Of omdat ik me gewoon te druk maak wat andere mensen van me vinden
Ik weet het allemaal niet meer.
Ik zou zo graag een leuk leven hebben
2 ouders die er altijd voor me zijn. En niet een vader die je misschien 1 keer in de week op belt om te vragen wat ik aan het uit spoken ben en niet altijd maar dat wantrouwende gedrag.


Ik weet niet meer waar ik de kracht vandaan moet halen om nog te kunnen lachen..
Ik weet nie meer waar ik de kracht vandaan moet halen om me nog goed te kunnen voelen.
Ik kan het gewoon niet meer. Ik kan het gewoon echt NIET meer. is dan maar beter om te gaan..? om gewoon niet meer hier op de wereld te zijn..? Of is het dan toch beter om er wel voor te gaan ik weet het allemaal niet meer..=(
Datum:
03-04-2008
Naam:
LiilloO
Leeftijd:
16
Provincie:
Drenthe

ik ben het gewoon zat

ik heb geen zin meer in mijn rekeningen, ik heb echt een lieve man drie leuke kinderen die hun kuren hebben uiteraard, waar ik erg moe van word, maar ik ben het gewoon zat heb heus wel dingen in mijn jeugd meegemaakt, me vader is alcoholist, maar over het algemeen niet te klagen.Mijn moeder heeft ons goed opgevoed.Ik heb geen zin meer we werken allebei redelijke baan en nog komen we niet rond we hebben een koophuis leuk huis niet in de buurt waar ik wil wonen maar ik heb gewoon nergens meer zin in.Ik denk steeds vaker aan zelfmoord en zit nu ook al een tijd te bedenken hoe ik dat het beste zou aanpakken pillen slikken dat lukt me niet een paracetamol daar ga ik al van over me nek maar het lijkt me toch de beste manier om dat te doen. hoef ik ook geen machinist de schrik van ze leven te geven die man kan erook niks aan doen denk ik dan.Ik wacht nog even op de 2 verjaardagen en in die tijd dat rest kan ik goed overwegen om te bedenken wat en hoe ik het ga doen, ik ben er klaar mee,ik heb het gehad met alles.
Datum:
03-04-2008
Naam:
j
Leeftijd:
32
Provincie:
Utrecht

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.