Levensverhalen (pagina 1120)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

zucht.

Dat is alles waar ik als titel aan kan denken. Zucht. Ik ben het zo zat.... alles.
Niks is tot nu toe in mijn leven gelukt.
Ik kijk vaak om me heen om 'af te kijken' hoe andere mensen zich redden in deze maatschappij, hoe ze zich staande houden met alle regeltjes en tegenslagen.
Ik heb in mijn jongere jaren veel familieleden verloren, mijn moeder, mijn opa, mijn tantes en oom.
Ik heb sindsdien ook concentratieproblemen, maar niemand snapt dat. Ik zakte van het vwo naar havo, en zelfs dat haalde ik niet toen ik in de eind-examenklas zat.
Opleiding na opleiding heb ik geprobeerd, en nu ik de 85ste keus doe vind ik er en geen reet aan, en gaan de mensen dood die ik verzorg, ja die ik verzorg, want ik heb uiteindelijk de zorg moeten kiezen.
Iets waarvoor geen wiskunde of natuurkunde wordt vereist...
Ik ben het studeren zat, ik ben het leven zat, ik ben die nepvrienden zat, ik ben de maatschappij zat, ik heb simpelweg totaal geen behoefte meer om hier te zijn.
Gelukkig heb ik weinig vrienden of familie om te kwetsen, want dat is het laatste wat ik wil, maar als ik moet kiezen, dan kies ik toch liever voor mezelf...
Ik kan niet meer.
Datum:
25-04-2008
Naam:
ikke
Leeftijd:
29
Provincie:
Noord-brabant

Ik begrijp het niet meer.

Ik heb veel meegemaakt net als ieder ander mens in dit leven. Van pijnlijke kwellingen tot verlatingen van dierbaren. Maar ik heb zelf ook een probleem. Ik ben hooggevoelig en ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan. Door wat ik mee maak worden mijn angsten en gedachtens groter en probeer ik het weer te laten smelten door mezelf kapot te drinken, maar dat helpt niet. Ik zit in een omgeving waar ik niet accepteerd wordt als persoon en als mens. Ik wordt alleen maar verrot en als een hond gezien. En op deze manier kan ik niet mijn doelen bereiken al probeer ik mij in mijn omgeving te concentreren. Als dit nog zolang door gaat zal ik gek gaan worden en mezelf niet meer kennen.
Datum:
25-04-2008
Naam:
L
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-holland

m gebroken hart geeft het op

ik ben een meisje van 12 en heb net tehoren gekregen dat n jonge, waar ik bija mee had... er steeds minder over na dacht. het komt allemaal door dit kut weekend waardoor we erlkaar niet meer hebben gezien. het werd voor hem al minder en nu is het gewoon stop. ik heb nog nooit zoveel van iemand gehouden dat meen ik serieus en voor ik hem kende wilde ik ook al dood. het leven heeft geen zin meer. maar nu heb ik helemaal nietmand meer en nu ben ik helemaal alleen ik geef het op. het is nu klaar en ik stop ermee.
Datum:
24-04-2008
Naam:
een meisje met een gebroken hart
Leeftijd:
12
Provincie:
Noord-brabant

Achter me rug om =(

Ik kwam van een gesprek met het schoolhoofd en ik krijg een paar van mijn beste vriend(in)en over me heen. mijn beste vriend hat tegen allen maal mensen gezecht (wat niet waar was!) dat ik ze niet mocht, dat ik zou hebben gezecht dat is tog een lelijkerd , dat ik diegene niet mocht en nog veel meer lullige dingen zo kreeg ik op eens door m'n beste (nu slechste) vriend iedereen tegen me behalve m'n beste vriendin die wou het niet geloven. Maja m'n andere vrieden geloofde hem en niet mij daarom werd ik uitgescholden over voor al m'n stevige viguur. En daarom schoot zelfmoord door me heen (op m'n 12 levensjaar!)
Datum:
24-04-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
12
Provincie:
Utrecht

omdat ik een kutkiend ben

ik ben stom ,
ik ben kut,
ik ben lomp en
binnekort ben ik dood,
als het zo doorgaat..

Datum:
24-04-2008
Naam:
kenny
Leeftijd:
15
Provincie:
Limburg

waarom niet?

waarom?
waarom wil het mij niet lukken , steeds weer een mislukking,steeds weer opnieuw proberen en steed weer opnieuw falen,steed weer zeggen ,nu nu stop het leven,maar de moed de laaste stap,om die te doen,waarom niet?
waarom?
Datum:
24-04-2008
Naam:
ik ben ik maar wie ben ik dan?
Leeftijd:
46
Provincie:
Zuid-holland

Leef.. nu het nog kan

Probeer er iets van te maken nu het nog kan, die kans krijg je nooit meer ..

Je leeft maar 1 keer, doodgaan kan altijd nog

Het hoeft geen perfect leven te zijn, zolang jij maar gelukkig bent, zolang jij je maar goed voelt. Volg je hart en geniet.

Maak je geen zorgen om het verleden of de toekomst. Je leeft nu, op dit moment.

Iedereen is uniek
Jij bepaald wie en hoe je bent
jij bepaald je leven
jij hebt daar de controle over
Jij bestaat, je bent er
je leeft NU





En onthoud:
Je BENT je gedachte niet,
je HEBT een gedachte

Maak je niet zo druk om alles
Waar ben je bang voor?
Het komt goed
Geloof erin, geloof in jezelf.
Datum:
24-04-2008
Naam:
Toast
Leeftijd:
16
Provincie:
Gelderland

Mijn verhaal


Ik ben een meisje van 20 jaar en heb zelf geen slechte jeugd gehad of iets dergelijks en toch zie ik het leven niet zitten. Ik ben laat gaan puberen en heb nooit een echte relatie gehad en ben alleen maar gekwetst door jongens.

Dit zijn één van de notities die ik in me telefoon heb geschreven. Ik beschouw het als een soort dagboek. Begin 2007 ben ik dit gaan schrijven.

Ik heb het gehad met het leven! Ik hoor hier niet. Ik laat mezelf te snel kennen aan mensen. Ik ben altijd maar een voldoende, maar nooit een goed. Waar kan ik mezelf plaatsen? Ik ben veel te zwak!! Te lief. Ik voel me in de steek gelaten. Waarom ben ik op deze aardbodem gebracht? Om een luisterend oor te zijn voor mensen of hun te adviseren? Waar kan ik hulp krijgen? Waar heb ik iets aan. Zo wil ik niet blijven leven. Ik ben pas 20 en ik heb nog veel verder te gaan. Ik kan niet verder. Ik kan niet kiezen tussen leven en dood. In de hemel zou het voor mij prettiger zijn. Ik moest toch egoistischer zijn! Nou bij deze dan is het opgelost en heeft niemand meer last van deze onnodige 20 jarig meisje.

Ik voel me niet begrepen. Ik voel me alleen. Wie is nou wie? Wat betekn ik voor hen? Wie gaat ooit mijn vragen beantwoorden? Waarom weet ik niet wat ik wil? Wanneer weet ik dat wel? Wat moet ik doorstaan? Ik kan en wil niet voor mezelf opkomen, want er komt alleen spanning daardoor. Als ik mijn mond houd, dan hebben zij er geen last van. Ik wil helemaal niet zo denken! Ik ben bang. Bang om iets te verliezen, wat er waarschijnlijk nooit was geweest. Help!

Waarom krijg ik altijd het gevoel dat mensen mooier of beter dan mij zijn? Het wordt ook nog eens bevestigd doordat mensen mij niet aanspreken of iets dergelijks. Met name jongens. Ik word er onzeker van. Ik hoor eerder dat ik grappig of een leuk tof meisje ben. Waarom heb ik dat? Wat straal ik uit? Ik ben het leven zat! En blijf het zeggen. Men zegt dat je moet genieten van je leven, want het leven is zo kort. Ik wil het juist beeindigen. Het wordt me allemaal te veel. Ik vind het ook lastig als men zegt: 'Je wordt pas gewaardeerd als je jezelf waardeert.'
Waarom word ik niet serieus genomen. Wat straal ik uit of wat zeg ik dat jongens/meisjes me zo behandelen? Waarom gaat het bij mij zo moeilijk?Wie moet er voor zorgen dat ik niet meer zo'n geveol krijg. Is dat echt aan mij?

Datum:
24-04-2008
Naam:
Liesbeth
Leeftijd:
20
Provincie:
Noord-holland

Treinsuïcide

Ik wilde alleen maar vertellen dat ruim een jaar geleden de oudste zoon van een bevriend gezin door op de rails te gaan liggen een eind aan zijn leven heeft gemaakt. Er was, voor zover we weten, niets met de jongen aan de hand. Hij heeft wel een afscheidsbrief geschreven, maar goed, voor een heel groot deel zal het altijd een raadsel blijven.
Het was werkelijk hartverscheurend het verdriet en de grote verslagenheid te aanschouwen bij zijn ouders, broer en zus. Tijdens de herdenkingsdienst is ook gebeden voor de machinist, voor de politie en overige betrokkenen. Dat vond ik heel indrukwekkend. En ook terecht.

En ik kan na al die tijd nog steeds niet met een "normale" blik naar rails kijken, zelfs niet die van de metro. In gedachten zie ik hem dan altijd liggen.

Ik vond het fijn dit te kunnen vertellen. Ik ben zelf ook met enige regelmaat in psychische nood geweest, maar heb een zelfmoord nooit serieus overwogen. Het geval met deze jongen is de eerste - en hopelijk de laatste - keer dat ik het van (redelijk) dichtbij meemaakte en ik vond het één van de ergste dingen die me tot nu toe in mijn leven zijn overkomen.
Datum:
24-04-2008
Naam:
Suzanne
Leeftijd:
42
Provincie:
Zuid-holland

Zelfmoord is (g)een optie

Hallo, ik ben Mark en hier volgt mijn verhaal.
Ik heb veel domme dingen gedaan in mijn leven dat ontken ik niet en ik wilde dat ik dat kon rechtzetten.

Ik heb het idee dat iedereen mij haat, waarom?
Wat heb ik hun verkeerd gedaan...
Ik heb een enorm negatief zelfbeeld en heb veel Suicidale gedachten ik ben mijn eigen probleem, ik heb meerde zelfmoord opgingen ondernomen en ben een keer (bijna!) voor de trein gesprongen tot op het moment dat een goede vriendin van mij me heeft weten te overtuigen om het niet te doen, ik snap nog steeds niet waarom ik het niet heb gedaan.

Ik weet dat ik veel mensen pijn zal gaan doen als ik ook daadwerkelijk binnenkort zelfmoord pleeg, mijn enige steun zijn mijn 3 beste vrienden die niet ver van mij vandaan wonen, ik zie ze erg veel en probeer ook zo veel mogelijk bij ze te zijn, maar dat lukt niet altijd en dan begin ik weer met denken, ik denk te veel na over de dingn die ik allemaal verkeerd heb gedaan en begin steeds meer te veranderen dat merkt mijn vader en mijn vriendinnen merken dat ook en wel meer, ik wil niemand pijn doen maar ik weet dat ik veel mensen pijn zal gaan doen als ik een einde aan mijn leven zal maken en dat wil ik neit vandaar mijn titel Zelfmoord is (g)een optie ik heb te weinig keuzes maar ook weer niet het is of ik maar er een einde aan en ik zal de gevolgen niet meer meermaken of ik probeer er mijn best tijd van maken maar dan komen de vragen weer en ga ik weer nadenken, weglopen mezelf snijden en alles wat me lief is van mezelf wegnemen.

School gaat helemaal verkeerd en dat heeft het alltijd al gedaan, ik ben 1 jaar en driekwart geleden bij mijn moeder het huis uit getrapt en nu gaat het bij mijn vader ook al niet goed een jongen van 15 jaar met Suicidale gedachten en gedachten om weg te lopen en nog veel meer dat hoort neit een jongen van 15 hoort een normaal leven te lijden, leuk om kunnen gaan met de juiste vrienden en neit voor dit lot te staan en via internet melden dat diegene het leven zat is en zelfmoord te plegen.

Ik ben niet zon jongen ik zit anders in elkaar ik ben precies het omgekeerde en doe de dingen verkeerd die ik juist hoor te doen, in mijn hoofd is het nooit rustig de gedachten die iedere keer weer opnieuw in mijn hoofd dwalen ik kan er gewoon niet meer tegen het is nu afgelopen, klaar gewoon!

Groeten, T.R.A.K (the run away kid)
M.A.R.K
Datum:
24-04-2008
Naam:
Mark de Ridder
Leeftijd:
15
Provincie:
Overijssel

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.