Levensverhalen (pagina 1121)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

niks en niemand meer.

Hallo, al 2 a 3 jaar zit ik erover na te denken om zelfmoord te plegen.

Toen ik 8 jaar was werd ik mishandeld door mijn vader. Hij probeerde me te laten stikken in de gootsteen vol met water, en met een kussen. Dat is hem bijna gelukt. Een jaar later toen we op vakantie waren moest ik als enige in een tent (niet mijn broertje). Toen ik in de tent op een dag een boek zat te lezen, kreeg ik weer ruzie met mijn vader. en hij sloeg me een hersenschudding.

Toen ik 16 jaar was kwam ik terug van een vriendin om 10 uur sávonds. ik was alleen thuis met mijn broertje en vader. Mijn vader ging weer ruzie zoeken en ik kon het gewoon niet laten om mee te doen. op een gegevenmoment vluchtte ik naar de badkamer om mezelf te beschermen. hij deed de deur open met de ruk, bij brak het slot en de deur viel zo op hem. nou werd het een bloedbad bij ons thuis en hij moest naar het ziekenhuis. Mijn broertje en ik moesten naar het opvangcentrum. in Arnhem.
mijn vader zat een week in de gevangenis.

Nu, kan ik alleen nog een klein beetje met mijn vader opschieten gek genoeg. maar met mijn moeder en broertje helemaal niet meer.

ik weet niet wat ik moet doen.

Gister ging het uit met mijn vriend. ik vertelde hem alles. egt alles. maar hij is vreemdgegaan. en het is een player, ik heb alles uitgevonden....

daarom weet ik het ff niet meer.... heb ik egt zo'n kutleven? waar heb ik dat aan verdiend?

x
Datum:
24-04-2008
Naam:
Phoebe
Leeftijd:
17
Provincie:
Zuid-holland

waarom?

Waarom toch al die deprimerende teksten van deze mensen?! Ik voel me zo gelukkig en heb kanker veel kapsones. Hierdoor lukt het me niet om in jullie situaties in te leven. HELP!
Datum:
24-04-2008
Naam:
De vliegende Holl-ander
Leeftijd:
21
Provincie:
Noord-holland

waarom nog

Ik ben in het verleden al een paar keer onder behandeling geweest van psychiese hulp.
jammer maar zonder reseltaat.
Nu is het zover gekomen dat mijn dochter van net 16 jaar oud niks meer met mij te maken wil hebben. Het probleen is zij is alles wat ik nog heb.
Ik heb geen ouders meer en het enige waar ik nog van leven is de lach van mijn dochter.
Nu dat drijgt weg te vallen heb ik geen reden meer om door te gaan.
Ik zou echt niet meer weten hoe ik mijn verder leven in moet vullen of beter gezecht in wil vullen.
Geschreven door een vader
Datum:
23-04-2008
Naam:
gerry r
Leeftijd:
42
Provincie:
Noord-brabant

opoffering

Hij Wist het.....

Een Jongen en een meisje.
ze zaten op de moter het meisje achterop..
ze gingen wel 120Km p/h
Het meisje werd bang en vroeg of hij wat langzaamer wou rijden.. De jongen zij nee..
Het meisje begon te huilen en smeekte hem De jongen zij : Zeg dat je van me houd !
Het meisje zij het
Omhels me !
Het meisje deed het.
Hier pak mijn helm en zet hem op ik vind het niet zo stoer.

4 dagen later stond in de krant : Meisje en jongen MoterOngeluk. 1 mens heeft het niet gehaald...

Wat is er nu echt gebeurd.

De jongen had de Moter opgevoerd en hij merkte dat zijn remmen het niet meer deden. Hij kon niet langzamer. Hij wist dat ze het niet zouden overleven.
De jongen wou het meisje zo graag nog een keer horen zeggen dat ze van hem houd.
Nog 1 laatste omhelzing,,

Daarna offerde hij zijn leven op voor het meisje om zijn helm aan het meisje te geven..

De Jongen omgekomen Op 12 Maart 2001
Datum:
23-04-2008
Naam:
opoffering
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

'k raak soms alleen maar gefrustreerder en verdrietiger door on

'k heb hier al een keer eerder mijn verhaal geplaatst...
'k raak eigenlijk alleen maar des te gefrustreerder en vooral verdrietiger als ik dingen lees als; je bent egoistisch wanneer je aan zelfmoord denkt. Dan denk ik bij mezelf: ben ik echt egoistisch ? is mijn leven niet voor een groot deel gevormd door toedracht van anderen ? Is dat niet de reden waarom ik me nu vaak zo eenzaam, alleen en gewoon elke dag weer somber voel. en soms mezelf weer uit een diep dal moet zien te halen ?
HET IS EEN CONSTANTE TWEESTRIJD IN MIJN HOOFD op het moment dat er suicidale gedachten door m'n hoofd spoken. JUIST OMDAT IK EEN ANDER GEEN VERDRIET WIL DOEN DOOR MIJN ACTIES !!!
Natuurlijk weet ik dat je er zelf ook vaak een aandeel in hebt voor bepaalde situaties. Maar men vergeet geloof ik nog weleens dat men ook kan opgroeien in situaties waarbij je verwaarloosd wordt. en je nooit echt dat gene hebt kunnen leren en ervaren als "normale" mensen. (wat is eigenlijk nog normaal...) Van mij wordt gezegd dat ik heb geleden onder o.a emotionele verwaarlozing. waardoor ik mezelf geheel wegcijferde. (dit is een overlevingsstrategie). En dat is heus niet het enigste probleem(pje). Men zegt soms te snel dat er wel weer een oplossing komt en dat alles weer goed komt... MAAR AAN SOMMIGE DINGEN KOMT HELAAS GEEN EINDE!!! alleen al ik in mijn eigen omgeving kijk... familieleden die "psychisch ziek zijn" b.v. schizofrenie. Dingen die soms verrekte moeilijk zijn om mee te leren leven. Ik probeer ondanks alle tegenslagen die ik heb meegemaakt nog door te ploeteren. Maar voor mij geldt niet uitspraken als verkoop alles en begin een nieuw leven. 'k wou dat het zo simpel was... MAAR DAT IS NIET IN ALLE GEVALLEN ZO EENVOUDIG !.
In de meeste gevallen is het niet zo dat je even een dipje hebt... Ik ben nu al bijna twee jaar zwaar depressief. en heb perioden dat ik jankend de dag door kom omdat ik gewoon op dat moment geen uitweg meer zie. Op momenten dat ik me iets beter voel, lukt het me nog een beetje om mezelf weer vooruit te pushen.
Zet alsjeblieft geen reacties op een site als deze: zoals het is egoistisch, of er is altijd een oplossing. Het is vaak al moeilijk genoeg, ook zonder zulk soort commentaar. voor iedereen die het niet meer ziet zitten: 'k hoop dat jullie gauw weer een lichpuntje zien, zodat je tenminste niet zo gauw de neiging hebt om het op te geven.
'k hoop dat mijn reactie geplaatst wordt, zodat het vanuit een ander oogpunt inzicht geeft
Datum:
23-04-2008
Naam:
meisje van 26
Leeftijd:
26
Provincie:
Overijssel

hoe nu verder

hoi ik heb te veel mee gemaakt dat ik niet meer weet hoe ik heb mijn broer verloren hij was 19 hij heeft zelfmoord gepleegt mijn vader kon er niet tegen maar mijn ex heeft nooit geweten wat er almaal speelden ik ben ook verkracht door mijn broer en de opppas maar ik kan er niet meet tegen wat moet ik doen
Datum:
23-04-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
38
Provincie:
Overijssel

Waarom

Waarom voel ik me zo rot, net of ik niets in het leven heb bereikt.
Ik had zoveel dromen maar niets is uitgekomen.
Datum:
23-04-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
26
Provincie:
Noord-holland

znls

i drug myself with music
that's my life-fuel
i don't have a drive anymore
i'm stuck in this rut
why not end it
i don't see the purpose
i drug myself with music
my body is numb
Datum:
23-04-2008
Naam:
yeros
Leeftijd:
22
Provincie:
Noord-holland

tsjah...

hallo mensen, ik heb op de 18e maart van dit jaar ook al wat op deze site neergezet. ik heb zoon 5 weken geleden geprobeerd een einde aan mijn leven te maken. tot 2 keer toe is dit mislukt. ik heb een aantal dagen in het ziekenhuis moeten verblijven vanwege de schade die de overdosis pijnstillers in mijn lichaam veroorzaakte. ik heb in de tijd daarna op gesloten afdelingen van psychiatrische instellingen gezeten. ik heb er zelfs mijn 18e verjaardag moeten vieren.

de reden waarom ik dit alles heb gedaan is NIET omdat ik verlang naar de dood, maar ik wil rust. ik snap opzich wel dat je dat niet oplost met zelfmoord maar ik zie niet zoveel andere uitwegen. ik heb zoveel dingen waar ik niet tevreden over ben maar ik heb geen idee hoe ik die kan veranderen.

Ik ben TE dik, Te verlegen, ik kan niks, mn zusje is in alles beter, school, sport, vrienden, vriendjes! AALLLLEESSSS!!!!!

anyway, ik krijg na die weken in die instelling GEEN hulp, ze vinden me te goed. ik heb namelijk nogal de gewoonte om te blijven lachen en alles waar ik moeite mee heb goed te camoufleren met een lach en spontaan gedrag.

nu zit ik dus thuis, af en toe een beetje school om weer te wennen maar ik trek het niet!!! als ik straks weer voor 100% naar school moet en mn oude leventje weer oppak ben ik binnen een week DOOD!!!

XX
Coco
Datum:
23-04-2008
Naam:
CC
Leeftijd:
18
Provincie:
Anders

waarom vecht ik nog

mijn kinderen zijn vanwege problemen mijnerzijds (borderliner) weg genomen door jz nou ben ik al een heel eind op weg de psych zegt nog 4 mnd en dan ben ik er waarschijnlijk weer klaar voor
maar vandaag deelde jz mij mede dat de kids bij mijn ex gaan wonen en of ik ze ooit nog terug krijg is de vraag terwijl dit wel de insteek was en dan moeten jullie wetwn de oudste is 12 en mijn ex heeft hem4 x gezien
Datum:
23-04-2008
Naam:
daphne draak
Leeftijd:
38
Provincie:
Limburg

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.