Tja eerlijk gezegd heb ik het recht niet heb om te denken zoals ik doe. Ik heb geen slechte jeugd gehad, geen nabestaande verloten, ik heb wel vriendinnen, lieve ouders en een fijne broer.
En toch zou ik er voor mezelf geen moeite mee hebben als het lichtje uitgaat. Eindelijk rust.
Feit is dat ik het leven maar moeilijk vind, worstelen tot de dood. Ik ben heel slecht in beslissingen maken, vind dat heel zwaar om te doen en kan er mega tegen opzien. Verder vraag ik me af wat ik hier doe op deze aardbol. Als ik er niet meer zou zijn draait de wereld gewoon door. Wat is de zin van het leven? De toekomst die zie ik liever niet, ik zou ook niet weten hoe die eruit zou zien. Waarschijnlijk heb ik dan nog steeds geen ene fuck bereikt, al zal iemand anders daar anders tegen aan kijken. Beld m’n broer net dat hij gaat trouwen, blij voor hem. Maar ook eng, ik heb het gevoel dat iedereen vooruit gaat in het leven, iets opbouwt en ik blijf staan. Dat heeft ook met m’n vriend te maken aan de ene kant houd ik van hem en andere kant als ik rationeel denk ben ik misschien wel beter af zonder hem.
Maar ja een einde eraan maken, hoe doe je dat zonder andere mensen tot last te zijn. Ik heb er al heel veel overnagedacht en denk er al een aantal jaar aan. Slapen en nooit meer wakker worden is het mooiste, maar dat zit er toch niet in. Per ongeluk doodgaan dat zou het mooiste zijn (ongeluk, ziekte), weten mensen tenminste ook niet dat je ertussen uit wilde stappen. De grootste drempel is vooralsnog is dat ik het m’n ouders niet aan kan doen. Die houden echt wel van mij en ik vind het te zielig voor hen om te verdwijnen. Daarbij gaan andere mensen dood die heel graag verder geleefd hadden. Het zou bijna niet eerlijk zijn omdat bewust de stekker eruit te trekken. Probeer soms evengoed wat leuks te doen en dus we ploeteren maar verder.
Verder snap ik niet dat andere mensen het als egoisme zien zelfmoord. Ik snap wel dat ze met onbegrip blijven zitten. Maar wat moet je dan als je zelf niet meer verder wilt, dan moet blijven leven voor anderen?
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.