Levensverhalen (pagina 1112)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Ik wil rust. Niks anders meer.

Ik zet hier mijn verhaal, omdat ik toe ben aan rust. Ik ben net 18 en het leven vind ik nu al niks meer dan één grote ergenis. Ik heb een vriendin, lieve ouders die nooit gescheiden zijn of ernstige ruzies hebben gehad, broer en een zus die allemaal kerngezond zijn. Toch zie ik niks aan positiviteit in mijn leven. Ik durf er geen einde aan te maken, omdat ik mijn vriendin en mijn familie niet verdrietig wil maken. Ik pleeg het dus ook niet. Maar ik zie niks meer in het leven, ik vind het saai, onnuttig en onnodig. Je MOET altijd vanalles doen. Ik wil rust niet al die chaotiek waartoe iedereen mij wel wilt brengen. Je moet vanalles doen, ga naar school, haal je diploma, ga werken, haal je rijbewijs, betaal je zorgverzekering, hou je vrienden te vriend, bevredig je vriendin, verzorg je dierbare, etc. Ik kan er niet meer tegen, het enigste dat ik ooit heb gewilt in mijn leven is vrijheid. Vrijheid om te doen wat ik wil, wanneer ik het wil. En dan bedoel ik niet dat ik alles kan doen, maar wel dat ik gewoon eens wat kan doen wat ik leuk vindt, aan mijn hobby werken, zelfs daar is de tijd te klein voor. Ik wil wel eens een goeie nachtrust en niet elke avond maar 4 uur slaap omdat ik nog weer vanalles MOET doen. Dit leven.. wat stelt het nou voor.. iedereen moet vanalles doen.. ik persoonlijk vindt het helemaal niks, als je niet kan doen waar je altijd al om heb gevraagt en gedroomt. Je zou zeggen, jij hebt het allemaal, een vriendin een gezonde familie, hoe kom jij nou toch zo depressief? Dat komt doordat ik het leven niks aan vind, niet meer dan een verspilling en één grote irritatie. Want wat heeft het leven nou voor zin, wat doen we hier, wat doe ik hier, waarvoor bestaat dit alles, ik zie het nut er gewoon niet meer van in.
Datum:
11-05-2008
Naam:
Een naam is niets meer dan een reden om te worde
Leeftijd:
18
Provincie:
Flevoland

zelfmooord enige waar ik aan denk

hej
ik bn 15 (bijna al 16) k wee neij of k mee blij moet zijn ofso want ik voel me eggt naa de klotee gaan met ouderss gaat neij goet me moeder wilt me niej meer op sgool haal ik aleen onvoldoendes thuis snij ik me pols aleeen ik ben echt te mager miss wel anorexia k snap niej dat ik dat heb k vind gwn raar vind me self niej eens dik ofso maark bn soo k weeg 40kilo kom echt noooit aan ik durf neij ens op straat te lope want dan heb ik het gevoel dat iedreen naar me kijkt omdat ik so lelijk en dun ben ik zit aleen thuis in me kamertjeee me pols door te snijde en denk steeds aan zelfmoord ik heb het al een keertje met pille geprobeert maar dat lukte neij eggt kotse het uit omdat het verkeer pille waren ofsoo ik ws wel blij dat ik nog leefde maar aan de andre kant was het echt klote ik wil het nog steeds proberen maar dan met goede pille en veel sodat ik me self neij tege kan houde en gewooon dood ga maar aan de ene kant denk ik ik wil nog so veel doen maar oowk dnek ik ik genees tog nooit ik kan nooit meer gelukkig worden niemand helptt me iemand mischien advies want dit is egt noodgevall k ehb geen sin meer in ut lefe:(
Datum:
11-05-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-holland

voel me mislukt

ik ben bijna 15. en ik had een vriend. die was vreemd gegaan had ik gehoord maar dat had hij met ze vriendjes afgesproken.. een reden om ui temaken zeg maar. daarna was ik nog heel lang gek op hem en heb ik me gesneden en alles en aan de drugs gezeten.. toen leerde ik een ander kennen.. werd verlieft op hem.. en me beste vriendin [ die toen al een vriend had] die ging met die jongen zitte kloten terwijl ze wist dat ik hem leuk vond. ik voelde me echt zo hard genaait en verdrietig tegelijk, ik kon alleen maar huilen en uit eindelijk heb ik der zo hard geslagen dat ze een gebroken neus had. toen later hoorde ik dat alle 2 mijn opa's dood gaa binnen dit jaar. en ik heb ruzie met me beste vriendin, maar ze is heel erg bang voor me.. en dat wil ik niet! ik heb gister een mes op me pols gezet en toen dacht ik wat nou als ik toch nog een kans heb.. maar als ik het dan uit eindelijk niet gedaan heb denk ik had ik het maa wel gedaan.. wik weet niet meer wat ik doen moet.. ik voel me een enorme misslukkeling!
Datum:
11-05-2008
Naam:
ptrc.
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

levensmoe

Hoi ik zit met een probleem, ik weet niet wat ik met mij leven aan moet lijk net of ik het zat ben de ene dag ben ik happy en de andere dag heb ik er gewoon helemaal geen zin in. Ik weet niet hoe dit komt heb van alles geprobeert maar lijk net of het steeds erger wordt, heb weleens dagen dat ik gewoon geen woord spreek en als iemand dan tegen mij wil praten draai ik bijna door gelukkig kan ik me dan inhouden en loop ik weg. heb nergens zin in ik denk vaak wat is het nut van het leven ik zie het niet. Weet iemand wat er met mij aan de hand is of ben ik gewoon levensmoe.
Datum:
10-05-2008
Naam:
mojo
Leeftijd:
25
Provincie:
Gelderland

zelfmoord plegen

ik heb een hele moelijke jeugd gehad en ik heb nou een relatie met een jongen en we gaan 30 mei trouwen maar ik zie het leven niet meer zitten iedereen stelt mij maar teleur en iedere keer als het eventjes goed gaat gebeurd er weer iets negatiefs, ik moet altijd voor andere mensen klaar staan maar wanneer staan ze eens voor mij klaar en denken ze eens een keer aan mijn gevoelens
Datum:
10-05-2008
Naam:
gabriella
Leeftijd:
24
Provincie:
België

Littekens

Leer begrijpen wat ik zeg.
Praat er niet overheen.
Luister naar ELKAAR
Denk niet alleen aan jezelf
Wat voor nut heeft het eigenlijk dat ik dit nog zeg.
Je wou dat je me niet gekregen had.
Je zegt dat je me accepteert maar dat doe je helemaal niet
achterbaks ben je
niet alleen tegenover mij maar tegen iedereen
je zegt dat je zulke mensen haat
maar ondertussen doe je precies hetzelfde
dus begin jezelf maar te haten
en niet altijd een ander, niet altijd mij.
Je hebt geluk, of juist niet..
dat ik steun heb aan mijn vriendin
want zonder haar was je nu van me afgeweest.
Dan had je je zin
of had je dan krokodillen tranen gelaten?
Het kan me eigenlijk niet zoveel schelen, of tja eigenlijk wel..
Je blijft mijn moeder ook al had je dat liever niet.
Ik haat je, maar toch hou ik ook van je.
Maar ik hoop dat ik nooit op jou zal gaan lijken.
Ik heb niet alleen littekens op me lichaam, maar ook littekens op me hart.
En daar heb jij voor gezorgd.
Ze doen pijn mama, ze doen echt pijn.
Er kan geen litteken meer erbij, want dan zal het kloppen van mijn hart over zijn.
Datum:
10-05-2008
Naam:
Iris
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-brabant

ik wil dood en wel nu

heb zoveel nare dingen mee gemaakt in me leven dat ik gewoon niet meer verder wil en kan
ben misbruikt toen ik 13 was heb t nooit aan iemand verteld ben bijna vermoord 3jaar geleden
me groote liefde heeft me verlaten voor een ander
heb gewoon letterlijk niks in mijn leven
ik heb vaak pille genomen 2weken geleden me polsen door gesneden en ik baal dat het telkens niet lukt!
Datum:
10-05-2008
Naam:
anoniempje
Leeftijd:
22
Provincie:
Noord-holland

zelfmoord willen plegen.

Hallo,

Ik ben Jeffrey L. Kom uit gelderland.
Mijn leven ligt compleet overhoop en denk daardoor steeds vaker aan zelfmoord.
Me ouders liggen momenteel in een scheiding. Me ma is alcoholist en me pa suikerpatient. Alles komt op mij neer. Me ouders scheiding, me ma's alcohol probleem en me pa's ziekte. Zelf zit ik ook met een aantal problemen. Veel gezeur op me werk ze verwachten veel van me! En dat kan ik niet waar maken! Ik heb al aangegeven dat ik het niet aan kan en bezwijk onder de druk. Ze weten dan ook van mijn zelfmoord gedachtes. Dat is nog lang niet alles. Ik ben momenteel 21 jaar en heb een zoontje Delano van 2 maanden. Mijn enigste lichtpunt in deze tijd. Hij weer houdt me ook van zelfmoord. Maar de moeder van mijn zoon dat is inmiddels me ex. Daarvoor voel ik ook nog steeds zeer veel. Ze stoot me alleen af. Daardoor heb ik nu zelfmoord neigingen. Ik heb al een aantal keer langs het spoor gestaan en zelf me polsen proberen door te snijden. Maar dit wil ik eigenlijk allemaal niet. Ik hoop door van me af te schrijve een opluchting te krijgen.

Mvg Jeffrey L.
Datum:
09-05-2008
Naam:
Jeffrey
Leeftijd:
21
Provincie:
Gelderland

Doorzetten terwijl je op wil geven..

In feb heb ik in het ziekenhuis gelegen na teveel medicijnen. Ik ben er gelukkig goed uitgekomen. Lichamenlijk dan. Ook mocht ik na me ziekenhuis opname naar huis.Maar moest heel erg veel uitleggen. Ik ben drie weken geleden weg gelopen van huis. Houd wel contact ondertussen met mijn ouders. Maar als ik kijk naar me ouders zijn ze ondzettend verdrietig maar niet boos! Ze willen me helpen. Maar ik wil door niemand meer geholpen worden.
Niemand!! Hoe vaak heb ik om hulp geroepen... Er zijn dingen gebeurt die ik met niemand anders meer wil delen. Wat ik wil vergeten. Ik ben al drie jaar aan het vechten tegen een eetstoornis. Toen ik op me 16e bij jeugdzorg aanklopte aandacht vragen. Voor je zelf opkomen op school.
Ja tuurlijk!! Na ziekenhuis bij ggz geweest. Eten komt goed wel weer goed! Aan je zelf vertrouwen werken. Ik heb een verwijzing naar een anderen insteling gevraagd e uiteindenlijk gekregen. Nu loopt de hulp. Maar ik ben het vechten zo zat. Nu is iedereen verdrietig. IK had eerder moeten praten. Allemaal achteraf praten. Tuurlijk is het rot voor me. En vooral voor alle anderen!!! Ja het zou je dochter maar zijn. Als je er achter komt als ze 19 is voor het eerst met iemand van 13 in bed lag. Ja schoot eruit. Nee ik kom me afspraken niet meer na. Simpel weg omdat ik niet meer verder durf te kijken. Ik ben niet zielig!! Maar praten had ik eerder moeten doen!!
Ik heb de keuzes gemaakt. Twee jaar lang geprobeerd gelukkig te zijn. Ja tuurlijk is negentien erg jong!! Best wel veel te jong. En een God die geneest in de kerk zeggen. Ja die kan gewoon even helemaal oprotten!!! Een ding vraag ik aan jullie!! Verwacht van mij niet meer dat ik me groot hou!!
Tuurlijk wil opgeven. Jullie houden allemaal van me. Maar weet je hoe het voelt. Als mensen je liefde misbruikt hebbem. Nee dat heb ik ze dus nooit verteld. Hoe ze het zullen vinden? IK weet het niet meer. Wie zou me na 5 jaat nog geloven!!
Het makkenlijkste is opgeven. Maar dan..
Dat zal wel zwak zijn nu toch. Als ik het nu probeer. Bovendien wat als ik het zou overleven. Die angst wil nooit meer mee maken!! Die ik in het ziekenhuis had!!
Als ik nu opgeef ben ik laf!!
Want ik wil niet dood!! Alleen maar niet ZO leven. En ik ben er achter alleen ik kan dat veranderen. Ik hoop dat het heeft geholpen het even van me af te hebben geschreven.
Datum:
09-05-2008
Naam:
Rosanne
Leeftijd:
19
Provincie:
Zuid-holland

Mijnn leven

Ik wil zo graag van dit akelige plek weg, ik heb alleen maar in mn leven ellende gekend, ik moet toegeven misschien ook veel soms een heel klein beetje hoop en geluk, maar dat gevoel verdwijnt gauw als de sneeuw voor de zon.
Ik loop al een tijd met zelfmoord gedachtes, ik wil het zo graag doen, ik heb alleen de moed niet, ik ben bang voor wat er gaat komen, is er wel iets?
Of zal ik gewoon weer een tragish zelfmoord geval zijn, dat na een tijdje word vergeten.
Ik heb een soort dubbel leven, op school ben ik het lacherige huppelende melige meisje dat zich altijd in vrolijke kleuren kleed, maar thuis weet ik wel beter.
Mn moeder was overleden toen ik 1.5 was, ikheb haar zelfs nooit gemist, omdat ik gewoon niet weet hoe een moeder moet voelen.Toen ik 9 was ben ik sexueel misbruikt door een pedofiel die computer les gaf aan kinderen in azc(asielzoekerscentrum) toen begonnen echt de zelfmoord neigingen, alleen ik durfde het telkens niet. In plaats daarvan werd ik ochten vroeg wakker van vrustratie begon ik aan mn haren te trekken en op mn hoofd te slaan, ik voelde me meestal heel erg eenzaam, mn vader was heel vaak vroeg weg om te werken, en dan was ik helemaal alleen.Maar dat was zelfs nog beter als wanneer ik in gezelschap met hem was, meestal is die gemeen en knorrig en als ik een klein foutje maakte zoals een bord laten vallen was het meteen raak, minder dan 5 min later zat ik onder de blauwe plekken , en bulten op mn hoofd doordat hij me bij mn haren vast pakte en mn hoofd tegen de muur sloeg, bijna tot ik bewusteloos was. Ik was toen al 6 wanneer het begon, mijn smeekgebeden hielpen nooit, telkens als ik smeekde dat hij moest ophouden ging die harder slaan dan ooit te voren.
Ik weet echt niet wat ik moet doen met mn leven ik heb niemand naast mn vader in de wereld, dus kan ik net zo goed dood zijn, niemand zal me missen, ze zullen zelfs na een tijdje mn naam vergeten, en zal niemand ooit weten dat ik bestaan heb, dat ik geleden heb , en dat ik geleefd heb.
Datum:
09-05-2008
Naam:
arja
Leeftijd:
14
Provincie:
Gelderland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.