Levensverhalen (pagina 1115)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Telkens weer

Al heel lang ben ik bezig met de dood en het leven. Ik zie de dood als een verlossing en kan hier echt naar smachten. Maar toch ben ik hier nog steeds. Is dit omdat ik sterk ben, of ben ik gewoon te laf om daadwerkelijk de onherroepelijke daad te verrichten.

4,5 jaar geleden heb ik een zelfmoord poging gedaan. Deze is mislukt, omdat ik mijn polsen niet diep genoeg had doorgesneden. Ik dacht altijd dat het pijn zou doen en dat ik dat fijn zou vinden. Maar het rare is, het deed totaal geen pijn.

Ik heb veel meegemaakt in mijn leven. Meer dan sommige mensen, maar weer veel minder dan anderen. Door de gebeurtenissen in mijn leven heb ik veel haat gevoelens over gehouden. Deze haatgevoelens zijn allemaal naar één persoon gericht. Naar mezelf.
Waarom is dit mij overkomen, waarom houdt niemand van mij, waarom heb ik het laten gebeuren, waarom doet het nog steeds zo'n pijn, waarom gaat iedereen door en zit ik gevangen in het verleden, waarom kan ik niet door. Al deze vragen spoken steeds door mijn hoofd.

Het is niet zo dat ik 24 uur per dag met de dood bezig ben. Ik ben zelfs niet iedere dag met de dood bezig. Ik plan mijn agenda overvol, zodat ik geen eens tijd heb om ermee bezig te zijn. Maar hoe vrolijk en druk ik ook doe. Hoe erg ik ook mijn best doe, een normaal leven te leiden. De gevoelens komen telkens weer terug.
En telkens weer vecht ik er tegen. Telkens weer moet ik voor mezelf het recht om te leven verdienen. Telkens weer lees ik over de mensen, die het moeilijker hebben dan ik, die in oorlogsgebieden leven, mensen die niet elke dag te eten hebben, mesen die hun leven lang sexueel of lichamelijk misbruikt zijn, mensen die hun kind hebben verloren, of hun ouders. En die mensen zijn zo sterk. Het lijkt wel of het leed dat zij hebben meegemaakt hen gesterkt hebben. Waarom ben ik er dan zwakker door geworden. Waarom ben ik geen sterker persoon. Ze zeggen toch: What doesn't kill you makes you stronger.
Ik ben er niet sterker door geworden.

Indien je mensen zou vragen mij te beschrijven, zouden zij het volgende zeggen:
Een lieve spontane altijd vrolijke meid. Lekker gek, heel attent en sociaal. Een harde werken en zeer colegiaal. Het meisje dat altijd lacht.
Zo zie je maar, hoe makkelijk mensen zien wat jij wil dat ze zien. Al deze mensen kennen mij niet. Iedereen denkt dat zij mij kennen, maar eigenlijk ken ik mezelf niet eens.
Ik ben dan misschien niet dood, maar ik leef ook niet.
Datum:
06-05-2008
Naam:
Lisette
Leeftijd:
26
Provincie:
Utrecht

Snijden

ik heb echt een heel groot probleem.
en het grootste deel ervan is jongens.
ik heb echt met een hele lieve jongen.
maar hij woont aan de andere kant van Nederland.
en een plaats verder op wonen 2 jongens waar ik echt heel veel voor voel.
ik voel ook nog heel veel voor mijn eigen vriend.
maar 1 jongen ervan zij de heletijd dat hij van mij hield.
en laats bleek het allemaal een grao te zijn.
en dat heeft ook al mijn hart gebroken.
ook meet mijn ex is het 1en al aan de hand.
hij had het uitgemaakt omdat hij niks meer voor mij voelde.
dat accepteerde ik ook wel.
en toen hebben we besloten om BestFriends te blijven.
maar de laatste tijd doet hij echt zo dom dat ik het gewoon niet meer zie om met hem omtegaan.
en ik wil ook nog helegoeie vrienden blijven.
ook zeggen vrienden van mijn eigenvriend dat hij een ander heeft.
ik durf het hem zelf niet te vragen.
ook met die ene 2 jongens.
ze willen me niet.
en nu denk ik heel vaak :
ik ben toch lelijk wat doe ik nog hier op aarde?
Ook mijn vriendin snijt zich wel af en toe.
maar dan niet even van : oo ik ben stoer en snijd mezelf.
nee, echt dat ze er niet meer wil zijn.
en daarom snijd ik mij ook.
mijn ouders weten er niks van.
en dat wil ik ook zo houden.
ik kan er alleen met mijn beste vriendin over praten.
en die snijd zich soms ook wel.
laatst heb ik me ook gesneden.
en ik heb er al allemaal littekens van.
ik ben ook al iets van 2x heel diep gegaan en bloedde het heel erg.
maar dan dacht is steeds weer van : maar er zijn ook nog mensen die me wel willen!
en ik weet dan als ik dat doe dat ik er heel veel mensen pijn mee doe.
maar heel vaak denk ik van : wat maakt mij al die mensen uit? als ik er niet meer wil zijn maak ik er een einde aan.
ik hoop echt dat jullie me hiermee kunnen helpen.
want ikw il eigenlijk ook niet dat het echt voor ALTIJD is afgelopen.
PLEASE help me!!
groetjes een hopeloss meisje.
Datum:
05-05-2008
Naam:
Ruth
Leeftijd:
13
Provincie:
Overijssel

ik wil niet meer!

ik ben een tijd geleden door me broer verkracht en niemand geloofd me.
k heb paar x een poging gedaan.
maar elke keer word k tegen gehouden of mis lukt het en beland ik in het ziekenhuis.
ik wil niet meer zo leven ik ben het vertrouwe van me ouders kwijt. ik snij altijd in me zelf het leven kan ik niet meer aan. zo kan ik gewoon niet meer verder leven. :(
ik ga het vanavond weer proberen en nu moet het gaan lukken anders ga ik harder er voor werken!!! ik moet dood
wat is beter? leven of dood?
ik kies dan voor dood!
Datum:
05-05-2008
Naam:
Noortje
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

uhm

ik vind het ernstig dat ik hier kinderen van 11,12,13 en 14 jaar zie die NU al aan zelfmoord denken, jullie leven is pas begonnen dit is niets van wat je nog in je leven moet doorstaan.. beter geniet je nu nog van je leven want jij hoeft niet zwaar te werken en te denken hoe je deze maand moet overleven zonder op straat gegooid te worden omdat je de belasting etc niet kan betalen. aan jullie is het nu gwn om lekker te genieten en netjes naar school te gaan en niet zelfmoordgedachtes hebben vanwege ruzie met vrienden enz. want vrienden komen vrienden gaan, ouders scheiden enz tis allemaal normaal geworden we moeten daar gewoon mee leren om te gaan.
Datum:
05-05-2008
Naam:
John
Leeftijd:
23
Provincie:
Noord-holland

Alleen maar gefaald

Hallo.
Nooit gedacht dat ik hier zou schrijven.
Ik bezoek deze site stiekem met enige regelmaat en realiseer me des te meer dat veel van de verhalen overeenkomen met mijn eigen gevoelens, gevoelens van falen en niets-betekenen. Ik ben inmiddels 28 en loop stage. Na vele studies te hebben moeten opgeven ben ik eindelijk in het 3e jaar van een 5e keus studie. Niet verwonderlijk vind ik er dus ook geen reet aan. Je mag in de zorg bijzonder weinig, en alles wat wel interessant is, daar moet je dokter voor zijn.
Vele keren heb ik al aan zelfmoord gedacht, maar ik ben te laf om het uit te voeren of anderen te kwetsen.
Het zal nog wel een tijdje duren eer ik sterf, maar van binnen ben ik echter al jaren dood. Door het verlies van familieleden waaronder mijn eigen moeder, ben ik niet meer in staat om helder te denken. Ik kan niets meer onthouden, waardoor ik ook in de schoolbanken of tijdens mijn stages, van weinig nut ben.
Ik zie het somber in.... al jaren.
Ik heb geen behoefte aan mensen die zeggen dat het straks beter zal zijn, of dat ik naar mijn diploma moet toeleven.
Ik heb straks een diploma van een 4e keus laagbetaalde klote baan, waar ik continue op mensen moet passen. Net een soort huisvader dus, behalve dat ik geen acties mag ondernemen en het moet overlaten aan de echte dokters. Zo ben ik langzaamaan afgezakt van vwo naar havo en zit mijn hoofd veel te vol. Ik zie het steeds vaker ook niet meer zitten, alleen is het enige wat me tegenhoudt de (mogelijke) pijn die zelfmoord doet.
Stiekem ben ik al naar hoge gebouwen aan het kijken, want ik vind het hier echt vreselijk...
Datum:
05-05-2008
Naam:
L
Leeftijd:
28
Provincie:
Noord-brabant

eenzaam

ok kweet nie goe hoe te beginne maarja
kzit al een tijdje me zelfmoord in mijn gedachte kvoel mij hier nie thuis op de weereld met alemaal die regels waardoor ge nooit moogt doen waar ge zin in hebt
kvoel mij ne misslukkeling op school lukt het nie goe in de liefde stinkt het mar kben nooit goed genoeg wel tof en zo maar nooit goed genoeg op den basket tslefde kben zogezegt wel goed maar telkes ik op het plein sta doek wel alt dinge verkeert vrienden heb ik bijna nie aleen van op de pc maar die zie ik nooit dus in de vakantie heb ik nooit iets te doen niemand neemt mij serieus en ze lagge alt me mij gwn omdak mezelf wil zijn mijn beste vriend zie mij nie staan als zijn lief in de buurt is kwil altijd goede voor iedereen ma niemand hou rekening me mij op school lagge ze me mij omdak autistisch ben pff kvoel mij nutteloos en eenzaam op deze wereld en khoop elke dag dak wor omver gerede alsk naar school ga de wereld suckt gwn en kwil hier niemeer zijn niemand heeft mij hier toch nodig dus vowa zouk er geen eind aan make ?
Datum:
04-05-2008
Naam:
iemand
Leeftijd:
18
Provincie:
België

Mijn vriendin

Ik ben 17 mn vriendinetje is / was 16 ware 7 maanden samen nooit ruzie niks gehad echt de mooiste tijd van mn leven , ze leerd een andere gast kennen op een fuif waar ik niet bij was wat normaal niet de gewoonte is ze wist zelf niet goed wat voor die gast voelde , ze houde het achter voor mij ; op school was ze constant over die kerle bezig , ze stuurde ook de hele dag met die kerel , ze vroeg me een week voor onze ruzie of ik meekon naar een feestje ik kon niet ik moest wedstrijd spelen (met overnachten) had ze die kerel gevraagt die ze maar liefst 1dag kende gevraagt of ie met haar wou meegaan , en evenetueel zou blijven slapen omdat hij 10KM verder woont dit ging er bij mij echt niet in terwijl zij alles doodnormaal vond; Dit alles moest ik van een vriendin van haar te horen krijgen, alles behalve leuk ik was overstuur en vroeg mijn vriendin voor een goede uitleg, Zij vond alles normaal en ze maakt gewoon snel vrienden zegt ze terwijl ik te jaloers reageerde (volgens haar) ; ok we hadden het proberen oplossen wat niet makelijk was ze, ze herhaalde enkele keren dat ze me echt graag zag, ik zie haar door graag, echt DIT heb ik nog NOOIT bij iemand anders gevoelt ,; savonds we gaan naar een feestje van een vriend waar zei Gewoon er op los flirt met een andere gast terwijl ik erbij sta; volgende dag wou ik er terug overbabbele zei vertelde dat ik gewoon te jaloers was en dat ze er ziek van word ,; dat ze van mij niks meer moest weten , dat ze me niet meer wou zien ik ben er echt kapot van ,, Jullie denken mss hij is nog jong en onvolwassen maar ik ben echt nog nooit zo gekwetst geweest , ik voel me zo rot ik wil haar terug maar zij is me ECHT BEU en ziet het totaal niet meer zitten ,ik kan dit echt niet aan ! Wat moet / kan ik zeggen doen .

Datum:
04-05-2008
Naam:
jt4992
Leeftijd:
17
Provincie:
België

Ik kan het niet meer aan

Hallo allemaal, ik wil echt heel erg graag men verhaal kwijt want ik kan men leven echt niet meer aan ik wil gewoon echt dood. ik heb zo vaak gebeden dat ik gewoon eens zou gaan slapen en nooit meer wakker zou worden.

Ik was 11 toen ik erachter kwam dat mijn vader vreemdging en amaar met hoeren en andere vrouwen afsprak. Ik durfde het niet aan mijn moeder te vertellen en 1x heb ik tegen haar gesegt dat mijn vader weer zat te chatten met een vrouw in een string en ze geloofde mij niet.. Mijn vader zei altijd dat ik een liegbeest was en dat ik altijd loog. Sinds dien had ik alleen maar ruzie met hem. Ik sneed me zelf en het enige wat in mijn hoofd zat was haat.

op een dag was ik heel verdrietig en heb ik het aan mijn moeder vertelt ik had al zijn gespreksgeschiedenis uitgeprint. Mn moeder was heel erg kwaad op hem maar ik d8 van het is tog mijn vader. Maar hij ging een paar dagen weg uiit huis bij zijn moeder slapen maar mijn moeder heeft hem weer terug genomen voor mij en mijn zus. Maar nu haat ik hem ik heb alleen nog maar ruzie met hem. Ik kan hem niet uitstaan. hijs heel onaardig tege mij. & ik had verkering mt een jongen, ik vondhem echt zo aardig en leuk. Maar hij maakte het uit en daar was ik zo kapot van en nu ga ik weer met hem om maar hij is heel erg kwaad op me enz. Ik kan het niet meer..
Datum:
04-05-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Drenthe

Dromen, hopen, geloven

Als het licht rondom je uitgaat
En alles donker wordt
Weet dan dat je nog bestaat
En hoop gaat nooit verloren

Ik heb dit gedicht zelf geschreven, en ik wil er zo graag in geloven, maar het lukt niet. Leven doet pijn. Ik ben bang voor de dood. Het is alsof ik nergens thuis hoor. Nergens.
Datum:
04-05-2008
Naam:
J.
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-brabant

Kenny

Je kunt nog groeien en leren, als je straks een grote kerel van 18 bent heb je misschien iets geleerd waar je heel handig in bent.
Noemen ze jou kutkiend? Dan zijn het kutlui.
Laat ze barsten.
Datum:
04-05-2008
Naam:
lethe
Leeftijd:
49
Provincie:
Gelderland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.