Levensverhalen (pagina 1114)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Degenen die dit lezen, kunnen zelf een titel verzinnen.

Iedereen denkt wel eens aan zelfmoord als het even niet mee zit, denk ik.
Ik denk er vaak aan en dit omdat ik echt ontevreden ben om mezelf. Ik ben een wat dikker, verlegen meisje, waardoor ik wel eens raar ben in mijn handelen. Hoe ik praat, hoe ik loop, wat ik zeg(als ik iets zeg), juist omdat ik zo bezig ben met hoe ik overkom, kom ik onzeker en raar over. Mijn sociale en communicatieve vaardigheden hebben een deuk opgelopen denk ik, want als kind was ik heel anders. Juist op de buitenwereld gericht en met iedereen praten. Ik vraag me af of het gekomen is nadat ik 2 jaar prednison heb geslikt en op 12jarige leeftijd met een vollemaans gezicht rondliep en door iedereen, zelfs volwassenen, aangekeken en uitgelachen werd. Op school was het helemaal een hel. Ik baal er van, hoe ik ben, denk er elke dag aan wat ik aan mezelf moet veranderen, ik zou echt niet weten hoe ik dit zou moeten aanpakken. Ik ben ervan overtuigd dat mensen mij doordat ik onzeker, en zelfs wat sloom overkom niet aardig vinden en mij op een afstand bewaren. Ik heb dan ook weinig vrienden. Dit is iets wat in mijn hoofd elke dag een rol speelt. Daarnaast zijn mijn ouders gescheiden, en zitten in een koude oorlog. Je kunt het raden, ik ben het gordijn en ik zit er midden in. Mijn vader interesseert zich niet in mij en mijn broertje, financieel laat hij ons ook nog eens in de steek. Op school gaat het ook nog eens niet goed. Mijn moeder is weer een ander apart geval, ze communiceert niet met mij. Ik heb altijd het gevoel alsof ze niet luisterd. Zelf verteld of zegt zij bijna nooit wat, en als ze ergens het niet mee eens is dan zegt brengt zij het als een verwijt naar mij toe. Mijn moeder is een heel passief persoon en ik wordt hier moe van, ook al is ze heel rustig en zegt ze niet veel. Begrijp me niet verkeerd, mama bedoeld het wel goed, ze heeft geen kwaad in zich en qua materie komt en zo me niets tekort, wat dat betreft is ze een top mama, want ze werkt en zorgt voor ons in haar eentje, maar toch, ze is niet zoals ik haar graag zou zien. Ik zou graag bij mijn moeder terecht willen voor advies als ik ergens mee zit. Die mij stuurt, bij staat in dit leven, zij heeft me immers deze gegeven. Heb het gevoel dat ik er alleen voor sta, ook al is ze bij me. Ik wil het liefst uit huis, om mijn leven ''opnieuw'' op te bouwen, of gewoon op te bouwen zoals ik zou willen. Want ik heb het gevoel dat ik alles verkeerd gedaan heb, ook al kan ik hier geen concrete voorbeelden van noemen. Ik heb het gevoel dat niemand zich intereseert in mij, ik heb bijvoorbeeld ook nog nooit een vriendje gehad terwijl ik al bijna 19 ben ! :O
Misschien dat dit komt door hoe ik ben. Ik ben wel een beetje zoals mijn moeder, passieve houding, verlegen, rustig. En als ik zie hoe zij is en overkomt, ben ik hier helemaal niet blij mee. Ik wil dit niet. Ik ben heel ontervreden over mezelf. Om mijn uiterlijk...alles..
Maarja, om terug te komen op het uit huis gaan, ik wordt ontmoedigd door mijn moeder om op mezelf te gaan wonen.. waardoor ik een rotgevoel zou krijgen als ik het toch zou doen.
Ik weet het allemaal niet meer, ik denk veel te veel na over alles wat dit leven me heeft gebracht. Vaak denk ik dat zelfmoord een goede oplossing is, maar ik zou niet van een gebouw af willen springen of voor de sneltrein gaan staan. Zou ik misschien dan niet zo graag dood willen? Jawel, want ik heb er geen zin meer in, ben er moe van. Ben nu nog alleen op zoek naar een manier hoe ik dit leven kan verlaten. Hoe erg het ook klinkt, maar als ik te horen zou krijgen dat ik een ziekte heb en terminaal ben, zou ik het niet erg vinden en zelfs wel blij zijn.
Datum:
06-05-2008
Naam:
Datgaikhiernietzeggen
Leeftijd:
19
Provincie:
Gelderland

zelfmoord willen plegen

Hallo ik ben een meisje van 13 jaar
ik heb veel problemen en aarom denk ik wel tamelijk veel over een zelfmoordpoging te proberen te deon
ik bene cht mijn leven beu ik heb het met alles moeiluk echt met alles
IK HEB HET MOEILUK MET VANALLEZ!!!
-Heb Veel ruzie met men papa
-men vriend is gestorven
-Ik word altijd van alles beschuldigd thuis
-ik wil met een jongen en die geeft me gekwetst+met men voeten gespeeld
-heb soms ruzie met meuh beste vriendin !
echt ik kan het echt niet meer aan pfff kben mijn leven beu wat moet ik doen?
Datum:
06-05-2008
Naam:
maelfeyt tatiana
Leeftijd:
13
Provincie:
België

house

waarom zou ik nog lezen in doe toch niets goed en ben toch maar een slecht mens
En slechte mensen moeten toch weg
Ik heb zo lang tegen gevochten en ik zie toch geen uit weg meer dan dat niemand zal me missen
Datum:
06-05-2008
Naam:
house
Leeftijd:
22
Provincie:
Zeeland

Hypocriet

Ik vind het echt hypocriet om zelfmoord te plegen.
En wat moeten je familie en vrienden doen? Laat je die zomaar in de steek ?
Je hebt een leven gekregen en die gooi je zomaar weg.
Datum:
06-05-2008
Naam:
yasmine
Leeftijd:
15
Provincie:
Gelderland

?

Als ik sommige verhalen lees, kan ik begrijpen dat diegene zelfmoord wil plegen, maar denk eens na,
je bent niet voor niets op de wereld gekomen! Denk aan de nabestaanden, die doe je het meeste pijn! En voor sommige hier, die er niet meer tegen kunnen omdat ze een goede vriend/vriendin/ famililid hebben verloren, ik heb ook veel familieleden verloren in mijn leven, maar dat hoort erbij.
De dood komt bij iedereen, leer er mee om te gaan. Ik weet dat het moeilijk is, maar het is gewoon niet goed om er zélf een eind aan te maken.
Datum:
06-05-2008
Naam:
Juliette
Leeftijd:
15
Provincie:
Limburg

Alles weg

Mijn vriendin is er vandoor met mijn beste vriend.
Vorige maand heeft ze besloten dat ze een einde wou maken aan een relatie van 4 jaar.
Dat deed pijn maar was wel te verwerken.
Twee dagen daarna kwam ik er achter dat ze een relatie heeft met mijn beste vriend.
Die kameraad heb ik altijd goed vertrouwd en hij stond altijd voor me klaar.
Ik heb hem ook veel verteld over mijn relatie en de dingen wat me daarin stoorden.
We hadden samen ook een hobby waar we veel tijd aan spendeerden en wat voor mij ook een goede uitlaatklep was.
Mijn vriendin is nu bij me weg en laat mij alleen achter in dit huis wat ik nu moet verkopen.
Een huis vol met herinneringen en gezamelijke spullen waarin ik alleen achter blijf.
zij heeft ons zoontje van 3,5 jaar mee genomen en ik heb hun alledrie al bijna 3 weken niet meer gezien.
Dit wordt alllemaal te veel voor mij, ik ben in een keer alles kwijt en wordt gewoon aan mijn lot over gelaten.
Terwijl zei een leuk nieuw leven aan het opbouwen zijn en mij totaal negeren.
Op dit moment zie ik echt geen uitweg meer en weet ook niet wat de toekomst gaat brengen.
Datum:
06-05-2008
Naam:
tim
Leeftijd:
28
Provincie:
Limburg

Niet meer

Ik zie het niet meer zitten.. Ik heb er geen zin meer in.. Ik kan niet langer spelen alsof ik me top voel, want dat voel ik me echt niet. Ik ben het leven zo ontzettend zat.. Alles zit tegen en ik kan niets meer positief bekijken.. Ik word zo moe van mezelf.. Ik wil niet meer, maar ik durf het niet te beëindigen. Ik durf niet..
Datum:
06-05-2008
Naam:
S.
Leeftijd:
20
Provincie:
Noord-holland

doe niet sow zielig

ja jullie hebbe stuk vor stuk allemaal trieste verhale maar ze zijn te triest als alles sow tegenzit ga dan hulpzoeke ofso maar g aniet sow zielig sitte doen op dese zite want er zijn geneog mensen die je wille helpen en als je dit leest en je hebt ook zo zielig verhaal en je gaat nog geen hulp zoeke dan ben je zelf ook niet helemaal lkkrr gaa naar de politie bel de kindertelefoon ofzo weet ik veel maar hier zielig doen op zo site heeft ook geen sin
Datum:
06-05-2008
Naam:
tijs
Leeftijd:
13
Provincie:
Utrecht

Telkens weer

Al heel lang ben ik bezig met de dood en het leven. Ik zie de dood als een verlossing en kan hier echt naar smachten. Maar toch ben ik hier nog steeds. Is dit omdat ik sterk ben, of ben ik gewoon te laf om daadwerkelijk de onherroepelijke daad te verrichten.

4,5 jaar geleden heb ik een zelfmoord poging gedaan. Deze is mislukt, omdat ik mijn polsen niet diep genoeg had doorgesneden. Ik dacht altijd dat het pijn zou doen en dat ik dat fijn zou vinden. Maar het rare is, het deed totaal geen pijn.

Ik heb veel meegemaakt in mijn leven. Meer dan sommige mensen, maar weer veel minder dan anderen. Door de gebeurtenissen in mijn leven heb ik veel haat gevoelens over gehouden. Deze haatgevoelens zijn allemaal naar één persoon gericht. Naar mezelf.
Waarom is dit mij overkomen, waarom houdt niemand van mij, waarom heb ik het laten gebeuren, waarom doet het nog steeds zo'n pijn, waarom gaat iedereen door en zit ik gevangen in het verleden, waarom kan ik niet door. Al deze vragen spoken steeds door mijn hoofd.

Het is niet zo dat ik 24 uur per dag met de dood bezig ben. Ik ben zelfs niet iedere dag met de dood bezig. Ik plan mijn agenda overvol, zodat ik geen eens tijd heb om ermee bezig te zijn. Maar hoe vrolijk en druk ik ook doe. Hoe erg ik ook mijn best doe, een normaal leven te leiden. De gevoelens komen telkens weer terug.
En telkens weer vecht ik er tegen. Telkens weer moet ik voor mezelf het recht om te leven verdienen. Telkens weer lees ik over de mensen, die het moeilijker hebben dan ik, die in oorlogsgebieden leven, mensen die niet elke dag te eten hebben, mesen die hun leven lang sexueel of lichamelijk misbruikt zijn, mensen die hun kind hebben verloren, of hun ouders. En die mensen zijn zo sterk. Het lijkt wel of het leed dat zij hebben meegemaakt hen gesterkt hebben. Waarom ben ik er dan zwakker door geworden. Waarom ben ik geen sterker persoon. Ze zeggen toch: What doesn't kill you makes you stronger.
Ik ben er niet sterker door geworden.

Indien je mensen zou vragen mij te beschrijven, zouden zij het volgende zeggen:
Een lieve spontane altijd vrolijke meid. Lekker gek, heel attent en sociaal. Een harde werken en zeer colegiaal. Het meisje dat altijd lacht.
Zo zie je maar, hoe makkelijk mensen zien wat jij wil dat ze zien. Al deze mensen kennen mij niet. Iedereen denkt dat zij mij kennen, maar eigenlijk ken ik mezelf niet eens.
Ik ben dan misschien niet dood, maar ik leef ook niet.
Datum:
06-05-2008
Naam:
Lisette
Leeftijd:
26
Provincie:
Utrecht

Snijden

ik heb echt een heel groot probleem.
en het grootste deel ervan is jongens.
ik heb echt met een hele lieve jongen.
maar hij woont aan de andere kant van Nederland.
en een plaats verder op wonen 2 jongens waar ik echt heel veel voor voel.
ik voel ook nog heel veel voor mijn eigen vriend.
maar 1 jongen ervan zij de heletijd dat hij van mij hield.
en laats bleek het allemaal een grao te zijn.
en dat heeft ook al mijn hart gebroken.
ook meet mijn ex is het 1en al aan de hand.
hij had het uitgemaakt omdat hij niks meer voor mij voelde.
dat accepteerde ik ook wel.
en toen hebben we besloten om BestFriends te blijven.
maar de laatste tijd doet hij echt zo dom dat ik het gewoon niet meer zie om met hem omtegaan.
en ik wil ook nog helegoeie vrienden blijven.
ook zeggen vrienden van mijn eigenvriend dat hij een ander heeft.
ik durf het hem zelf niet te vragen.
ook met die ene 2 jongens.
ze willen me niet.
en nu denk ik heel vaak :
ik ben toch lelijk wat doe ik nog hier op aarde?
Ook mijn vriendin snijt zich wel af en toe.
maar dan niet even van : oo ik ben stoer en snijd mezelf.
nee, echt dat ze er niet meer wil zijn.
en daarom snijd ik mij ook.
mijn ouders weten er niks van.
en dat wil ik ook zo houden.
ik kan er alleen met mijn beste vriendin over praten.
en die snijd zich soms ook wel.
laatst heb ik me ook gesneden.
en ik heb er al allemaal littekens van.
ik ben ook al iets van 2x heel diep gegaan en bloedde het heel erg.
maar dan dacht is steeds weer van : maar er zijn ook nog mensen die me wel willen!
en ik weet dan als ik dat doe dat ik er heel veel mensen pijn mee doe.
maar heel vaak denk ik van : wat maakt mij al die mensen uit? als ik er niet meer wil zijn maak ik er een einde aan.
ik hoop echt dat jullie me hiermee kunnen helpen.
want ikw il eigenlijk ook niet dat het echt voor ALTIJD is afgelopen.
PLEASE help me!!
groetjes een hopeloss meisje.
Datum:
05-05-2008
Naam:
Ruth
Leeftijd:
13
Provincie:
Overijssel

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.