Levensverhalen (pagina 1049)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

-

op dit moment zit ik op een punt om een einde te maken aan mij zelf. al vanaf ik klein ben word ik altijd gepest met alles wat iemand van mij kan vinden om af te kraken. tot nu toe zullen deze mensen het niet laten om mij voor paal te zetten. toch ga ik met hen om omdat ik steeds bleef hopen dat het goedkomt. een aantal jaar geleden heb ik iemand ontmoet die mij wel accepteerde en die het leuk vond om met mij om te gaan. en dan niet omdat ik iets materieels had wat andere niet hadden maar echt omdat hij mij aardig vond. daar heb ik heel veel kracht uit gehaald. ongeveer 2 jaar geleden heeft hij een vriendin gekregen en ben ik zelf in een bepaalde situatie geraakt dat ik veel ben verloren. in 2 jaar is onze band nu ongeveer volledig verdwenen. van mijn kant niet maar omdat ik door een ziekte mentaal zoveel veranderd ben vind hij het volgens mij niet meer de moeite waard om met mij om te gaan. hij komt nog wel veel langs maar heb het gevoel dat hij dat niet doet omdat hij dat belangrijk vind voor zichzelf. hij doet het voor mij, iedereen zou nu denken waar maak je er dan om. het voelt gewoon niet goed. ik vergeet nooit dat hij een keer vroeg aan mij om in het weekend samen wat te gaan doen. niemand had dat bij mij ooit gedaan. ik moest zelf altijd alles vragen en niemand vind het leuk als ik er bij ben. maar op dit moment hebben we veel ruzie omdat ik heel veel streken heb uitgehaald omdat ik zo onzeker was, dat is niet goed te praten maar dat is wel de reden. iig ben ik mn maatje kwijt en weet niet of ik het ooit aandurf nog tegen iemand over mijn eigen gevoelens te praten als tegen hem. daarnaast ben ik ook nog een hele goede vriendin daardoor kwijtgeraakt. dat vergeef ik mijzelf helemaal nooit. zij deed alles voor mij en ik heb het gewoon af laten weten. daardoor moet zij mij ook niet meer. mij conclusie is in ieder geval dat ik mijn belangrijkste mensen zelf van mij af heb gestoten en daardoor ben ik mijn allerbeste vriend kwijtgeraakt.
Datum:
29-08-2008
Naam:
dvh
Leeftijd:
18
Provincie:
Zuid-holland

opkrompende pijn

kleine dingen zijn grote dingen bij mij geworden en het word als maar erger
het begint met huisdieren die sterven dan mensen die sterven en op het einde is alles bijeen opgeteld elk verdriet elke pijn ik kan het soms moeilijk aan
ik verlies zoveel liefde, vriendschap vertrouwen en zoveel meer
ik word eenzaam.. ik voel me achter gelaten
ik ben niet de perfecte dochter voor men ouders ik heb het altijd gedaan
en ik ben niet de mooiste niet de slimste niet de leukste..
maar wat ben ik eigenlijk wel?
ik weet men weg niet meer naar het gelukkige leven
de pijn en het verdriet word als maar erger
er is nog maar 1 persoon waarvoor ik leef en dat is men beste vriendin.. het is voor me familie.. een beetje men ziel..
Zonder haar kan ik niet.. maar toch is de drang om haar te verlaten verschrikkelijk groot :(
Ik hou het niet meer vol..
Datum:
29-08-2008
Naam:
L.
Leeftijd:
15
Provincie:
België

ik voel me zoooo dom

Ik heb nooit plezier in leven gehad. Als ik zie wat er allemaal in deze wereld is.....

Mijn vader is 3 jaar geleden overleden aan kanker, maar hij was zooo lief waarom?

School vond ik altijd verschrikkelijk, werd altijd gepest. Toch hield ik hoge cijfers op het vmbo Maar toen leefde mijn vader nog.

Ik heb inmiddels een verzorgende diploma (knap hoor) denkje vast NOU ECHT NIET bak er nix van. Mijn collega's haten mij, maar ik stel de mensen die ik help voorop, maar dat wordt mij niet in dank afgedaan, ALTIJD DIE STOMME TIJD. Dat is zogenaamd zo belanfgrijk. Ik woon samen met mijn vriend mijn moeder heeft veel vriendjes, en heeft vaal seksuele foto;s op haar telefoon wil er niet naar kijken mja. Toch hou ik van haar, maar mijn zus en broer haten haar en die willen dat ik dat ook doe. Mijn vriend is een lompe bok. Woon met hem samen maar hij kan me niet troosten. Hij Haat mijn moeder ook. Oke ze is niet schoon mja. Mijn vriend wenst mn moeder vaak dood. (En dan; dan heb ik niemand meer)

Ik kan echt nix, ben echt zooo dom. Ik ben verzorgende maar een 1e jaars staigaire kan meer, ben bang dat ik straks helemaal geen werk meer heb, dan kom ik in de schulden en mijn vriend hoeft dat niet te betalen! Dan wil ik dood. Nu ook al eigenlijk, wamt iedereen haat mij, sta tussen 2 vuren in. Kan niks en iedereen vind mij hetzelfde als mijn moeder, maar zij begrijpt mij tenminste.

Ik wil naar mijn vader toe, die houd van mij!
Datum:
29-08-2008
Naam:
simone
Leeftijd:
21
Provincie:
Groningen

Klaar

Hoe kun je er klaar mee zijn, terwijl het voor de meeste mensen nog lang niet klaar is?
Hoe kun je negatief over jezelf denken als iedereen je de hemel in prijst?
Hoe eenzaam kun je zijn, terwijl iedereen zegt er voor je te zijn?
Ik weet het niet meer.
Datum:
29-08-2008
Naam:
Esther
Leeftijd:
21
Provincie:
Overijssel

zelfmoord

Iedereen is tege me, na de vakantie had ik een hevige ruzie met de vriend van mn moeder. Hij sloeg me en sinds die dag is iedereen tege mij, ik moet sorry tege hem zeggen maar dat doe ik niet want, ik heb niks gedaan. Oke ik was die dag weggelopen maar dat was omdat ik even ergens heen moest, ik word echt vet gestoord hiero. Mijn moeder is tege me ze zegt ja hij dacht dat ik partij voor jou koos maar ik koos helemaal niet voor jou. Dat was een mes in mijn hart. Ik haat mijn moeder en met mijn vader heb ik ook geen contact meer. Ik word echt helemaal gek. Ik begin me zelfs te snijden en denk alleen maar aan zelfmoord. Weg van deze aarde. Elke dag krijg ik een preek van mijn moeder. Ze zegt je bent te jong voor op kamers dus je moet mee verhuizen. Ik zeg ik ga nog liever dood dan dat ik mee verhuis naar die gek. Vandaag zei ze ja heb je al nagedacht? Ik zeg waar over? Mijn zus zegt ja over het nut van jou leven. Ik zeg ja misschien kan ik maar beter dood zijn he en ik loop het huis uit. Ik was de hele dag niet thuis geweest. Ik moest even afkoelen. Ik werd gewoon gestoord. Iedereen van mijn familie is voor hem maar ik haat hem juist. Hij heeft me een paar keer geslagen. Bij de laatste keer was ik het zat en liep het huis uit. Huilend alleen in een verlaten stad. Mijn moeder belde en vroeg waar ik was. Ik zei dat ik bij mn vriend was. En dat ik hem nooit meer wil zien. Blijkbaar was dat niet duidelijk genoeg. Want ze wil alsnog met hem samenwonen. Ik heb nu alleen mijn vrienden nog maar mijn familie is weg. Mijn vader kwam niet naar mn diplomauitreiking omdat zn nieuwe vriendin belangrijker was en zn (nieuwe) kind, het kind van zn vriendin.

Ik heb vaker aan zelfmoord gedacht maar het was nog nooit zo erg als nu. Want nu, nu word ik gewoon gestoord en ziet de domtoren in Utrecht er toch wel heel aantrekkelijk uit. Of 1 van mijn koksmessen. Ik heb elke dag ruzie met mijn zus en moeder. Mn zus zegt elke keer dankzij jou zijn mama en M uit elkaar. HET WAS NIET MIJN SCHULD!! Ik heb echt helemaal niks gedaan. Hij werd geweldadig. WAAROM zien ze dat nooit. Ze weten niet eens wie ik ben en wat ik leuk vind. IK HAAT MIJN FAMILIE! Dankzij hun word ik nu gek, ik was al gek maar dat was gewoon prettig gestoord. Nu word ik psygisch gek echt gek dus. Mijn moeder negeerd me elke dag. Dag in dag uit, elke keer als ze wat gaat doen kijkt ze me boos aan of juist weer verdrietig. Als ik iets zeg reageerd ze niet ik zeg het nog een keer en ze reageerd nog niet. Mijn zus zegt iets en ze praat terug. Mijn vader is gewoon een hufter om het even zacht uit te drukken. Nou ik stop want dit is nog geen eens 1/100 deel van het hele verhaal van wat er allemaal is gebeurd waarom ik zo erg dood wil.

Anoniem
Datum:
29-08-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
17
Provincie:
Utrecht

genoeg van het leven

hallo ik ben rutger en ik heb genoeg van het leven, ik ben altijd gepest en geslagen, ik heb nooit vrienden gehad, nadat ik bijna was overleden aan een overdosis heeft mijn familie mij ook verstoten, ik wil niet meer leven! help mij!
Datum:
28-08-2008
Naam:
rutger
Leeftijd:
20
Provincie:
Groningen

Ut toch proberen

Ik ben 13 jaar.
Ik ga niet met tegen zin na school.
Omdat me vrienden me respecteren hoe ik ben.
SOmigge noemen un Gothic wat ik niet ben:S.
Ik hoor veel mensen zeggen dat ik niet zo Somber moet doen.
2 jaar geleden heb ik me beste vriendin verloren sinds dien ..... is het steeds slechter met me gegaan.
Soms wil ik zelfmoordplegen.
Maar kan het gewoon niet.
HEb ut al een keer proberen te doen.
Maar toen kwam me moeder net thuis.
Me ouders hebben veel ruzie om me.
Omdat ze zich zorgen om me maken.
Maar ze snappen niet hoe ik me voel.
Ik haat alles om me heen.
Alles gaat fout.
Ik wil het goed maken.
Maar dat kan gewoon niet.
Hopelijk vindt ik un uitweg voor dat het te laat is.

Bye bye yvette
Datum:
28-08-2008
Naam:
Yvette
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

moeilijk

Heey , Ik ben een meisje van 15 jaar .. ik heb veel ruzie's thuis , en in relatie's word ik alleen maar misbruikt .. ik voel me erg gebroken , en snij mezelf elke dag in me polsen en of me keel .. ik vind dat een opgelucht gevoel hebben .. maar ik kan het leven niet meer aan .. en ik denk aan een zelfmoord ..

meisje zonder naam
Datum:
28-08-2008
Naam:
iris
Leeftijd:
15
Provincie:
Groningen

gewoon op!!!!!!!

Ik ben al meer dan 15 jaar aan het vechten tegen angst en depressie,of misschien wel andersom? Ik ben zo in de war... Ik kan niet meer en ik wil ook niet meer.. wie o wie wil mij helpen?

Harald
Datum:
28-08-2008
Naam:
harald
Leeftijd:
34
Provincie:
Gelderland

ik zit gevangen in mijn eigen lichaam

de titel zegt het eigenlijk al ,maar ik wil toch even wat schrijven, in de hoop dat, wanneer ik hem zelf lees, er toch een les uit kan halen.
Inmiddels ben ik 48 jaar, en heb mezelf nooit geaccepteerd.
De gedachte om uit dit lichaam te stappen, geeft mij een zeer bevredigend gevoel.
Er is niets wat mij nog tegenhoud om de hand aan mezelf te leggen.
Familie heb ik niet meer, mijn ouders zijn allebei overleden, en de mensen met wie ik nu samenwoon, denken alleen maar aan zichzelf.
Ik heb een dochter van 10 jaar, maar zij trekt ook helemaal naar haar moeder, waar ik helemaal geen goede band mee heb.
Soms denk ik wel eens om te gaan verhuizen, naar een heel andere gemeente, maar ik heb het gevoel dat ik dat helemaal niet aan zou kunnen.
IK BEN ECHT DOODMOE!!!!!!!!!!
Datum:
27-08-2008
Naam:
CO
Leeftijd:
48
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.