Levensverhalen (pagina 1046)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

pfffffff

hallo,

ik ben de laaste tijd "verkeerd aan het denken".. hoe heb ik het zover laten komen.
Ik heb te veel meegemaakt, mensen die je spreekt en een uur later hoor je dat ze dood zijn.
Dit alles kan ik maar niet verwerken, ook heb ik geen begeider meer.
Sins een paar weken gaat het ni goed meer.
Ik slaap te veel, te veel rondslingende dingen in mijn hoofd en vraag me nu toch echt af of dit nu met leven is.
Mijn hele leven is een leugen
Datum:
02-09-2008
Naam:
hellboy
Leeftijd:
37
Provincie:
Noord-holland

Ben helemaal op

Ben vanaf mijn jeugt tot mijn 18e altijd gepest dat heeft mij helemaal veranderd. mijn eigen waarde is 0,0. ik koop dure kleding om mij wat te voelen mijn ouders leven niet meer heb vanaf 1992 al HIV.in al mijn relatie's ben ik bestolen en in de zijk genomen. ben verschilende keren beroofd. nu moet ik mijn huis verplicht gaan verkopen. mijn geest is op nu.
Datum:
02-09-2008
Naam:
Tino
Leeftijd:
46
Provincie:
Noord-holland

zomaar

Ben acht jaar geleden gescheiden en ja opeens geen zin meer in en met politie en fysio er toch weer bovenop gekomen. Nu heb ik een mooie relatie dacht ik en die maakt het ook uit. Ben bij huisarts geweest en die geeft pillen maar daar heb ik geen zak aan ?
Datum:
02-09-2008
Naam:
Hans
Leeftijd:
55
Provincie:
Noord-holland

Hoe?

Hallo, ik be neen meisje van 13 jaar en zie het leven echt niet meer zitten. Bijna iedereen om mij heen is gelukkig, maar dat kan ik van mezelf niet zeggen. Zoveel mensen zijn gewoon in en in gemeen, ze proberen je op elke manier die mogelijk is te kwetsen. Alleen op de camping voel ik me iemand die het leven waard is, maar zodra ik weer thuis ben is dat gevoel totaal weg. Omdat veel mensen op school me op een of andere manier niet mogen ofzo, omdat ik niet de populairste ben.. dat slaat toch helemaal nergens op? iedereen is toch leven waard? maar hoe dan? hoe moet ik verder? ik ga hier niet alles vertellen, van mijn leven. Ik ben gewoon een normaal meisje met lieve ouders en een aantal lieve vrienden. maar daar merkt ik niks van, ik weet niet hoe ik verder moet. ce gedachte in mijn hoofd over zelfmoord word elke dag groter. Er is gewoon niet mee te leven. ik wil eruit. weg. Ik haat meself en kan niet van mezelf houden. ik voel me niks, leeg. ik ben gewoon niks waard.
Datum:
02-09-2008
Naam:
ongelukkig meisje
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

Doen of niet..

Ik voel me steeds verdrietig omdat niemand van mij houd ik huil elke dag ik heb geen vrienden en mijn moeder houd alleen van mijn broer ik word uitgescholden op school ik word gepest en ik kan er niet meer tegen en de meisje van mijn dromen heeft mij afgezegd ik weet niet wat ik verder in dit leven moet doen ik wil zo vaak er een einden aan maken maar durf het niet te doen...
ik snap niet waarom ik altijd de lachertje moet zijn ik doe mijn best om aardig te zijn maar het lukt gewoon niet sinds vroeger word ik naar een school gestuurd wat hele maal niet mijn niveau is waar ik met criminelen in de klas zat waar ik vervolgens op mijn gespuugd word en inelkaar geslagen alleen omdat ik niet er bij hoor ik snap het allemaal niet terwijl ik dit schrijve komen er weer dikke tranen misschien help het om dit hier te zetten.
ik denk egt dat ik tog een eind maak want het hoeft van mij niet meer...
Datum:
01-09-2008
Naam:
K..
Leeftijd:
18
Provincie:
Zuid-holland

naamloos

mhmm ik weet niet zo goed wat ik moet typen.. het is fijn om te weten dat je niet de enige bent die vol met gekke gedachtes zit.. maar echt jammer dat zoveel mensen overgaan tot de daad zelf.. ik weet dat je van slechte periodes moet leren,en overheen moet groeien, alleen ik weet niet hoe.. waar haal ik de kracht vandaan =( in mn hoofd stapelen vervelende gedachtes zich op.. ik wil gewoon rust
Datum:
01-09-2008
Naam:
jess
Leeftijd:
17
Provincie:
Zuid-holland

GEEN LEVEN MEER

Er is iets gebeurdt in mijn leven... ites waar ik me niet meer doorheen kan slaan. Ik heb het geprobeerd, maar het lukt me echt niet om door te gaan. Ik ben al mijn vrienden kwijt, en mijn enige thuis.
CF, this is for you...
Datum:
01-09-2008
Naam:
Tim
Leeftijd:
14
Provincie:
Groningen

Mijn leven is horror

Hoi beste mensen,

Ik ben al jaren depressief en dat ik denk dat ik geen uitweg meer zien.

Het komt allemaal door m'n uiterlijk. Daardoor heb ik nooit echt vriendinnen gehad. Door een afwijking tijdens mijn embryonale fase heb ik een afwijking aan m'n hoofd. Hierdoor heb ik een verschrikkelijk groot voorhoofd. Ik kan merken als ik met mensen praat dat ze hierdoor worden afgeleid. Hierdoor ben ik ontzettend verlegen en mensen schuw geworden.

Ik hoop dat hier snel een eind aan komt want ik wil niet meer verder met deze horror.

Ik wil ook geen hulp want deze gevoelens en nachtmerries zullen me altijd achtervolgen.

Diepe zucht,

Patty
Datum:
01-09-2008
Naam:
muurbloempje patty
Leeftijd:
17
Provincie:
Overijssel

..

Heb koppijn van al dat gepieker. Kan moeilijk slapen. Alles is aan het verandere om mij heen en ik kan niet volgen. Ik voel mij eenzaam, heel eenzaam. Heb al maanden nimmer gelachen terwijl ik vroeger zo'n blij meisje was.

Mama kan ik al ni terecht, die vertrouw ik niet. Heb 2 jaar geleden ontdekt dat ze vreemtgaat. Ze weet niet dat ik dit weet. Maar zelf lijd ik er wel enorm onder. Ik vind het erg voor mijn vader en het liefst van al wil ik dat ze scheiden. Maar dat kan ik moeilijk aan mijn ouders vragen. Ookal heeft mijn vader het al moeilijk genoeg. Hij zit in een rolstoel door auto-ongeluk 5 jaar geleden.

Bij mijn vader kan ik ook al niet teregt. Die luisterd amper en wil alleen de dingen hore die hij wil horen.

Bij mijn beste vriendin kan ik ook al niet terecht. Zij kan mijn beste vriend niet uitstaan. Als ik nogmaar zijn naam uitspreek trekt ze al een vies gezicht. En dat licht me zwaar, heel zwaar. Ook vind ze, dat ik verander ben sinds ik hem ken (ik ken hem sinds maart, maar zijn nu al heel goede vrienden). Ik weet, dat ik nu mijn beste vriendin aan het verliezen ben. Maar ik kan toch moeilijk mijn beste vriend laten vallen voor haar?

Bij mijn beste vriend kan ik ook al niet terecht. Die heeft al problemen genoeg. Met hem kan ik wel over mijn beste vriendin praten, maar toch weet ik dat hij het niet zo prettig vind dus vermeid ik dat onderwerp. Bovendien heb ik gevoelens voor hem. Maar weet dat ik geen kans maak. Toch droom ik elke nacht over hem.

Bij mijn oudere broer kan ik ook al niet terecht. Die noemt mij dik. Lelijk. Word ik ook niet beter van, krijg ik alleen minder zelfvertrouwen van. Hij zal wel gelijk hebben zeker?

Mijn jongere broer kan ik ook al niet terecht. Hij spant samen met mijn oudere broer. Dus da word 2x Dik en 2x Lelijk. Dus 2x minder zelfvertrouwen.

Voor de rest. Heb ik nog vele vrienden. Maar ik weet , dat zij gewoon niet geschikt zijn. Eigenlijk is niemand geschikt.
Ze zullen mij niet eens missen.
Elke nacht lig ik te wenen. Alleen. Koppijn.

Kben zo in de war, door alles.

Weggaan, zou een oplossing zijn. Voor alles. Het enige wat mij tegenhoud is, dat ik bang ben voor wat er dan komt.



x
Datum:
01-09-2008
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
België

Give Me Hoop

Nou ben een 21e jarige jongen en zit me eigenlijk al heel me leven niet mee.
Me ouders zijn gescheiden heb in een internaat gezeten. heb een vriendin verloren die zwanger was en aborus moest plegen. Ik wil jullie alleen zeggen. ik ben iemand met veel conecties ik heb via via bijna een geweer geregeld en dat zal me einde zijn. Gelukkig kent hier me niemand dus kan het gewoon zeggen.
Als iemand hoort van In een kuil in het bos bedankt met vanalles en daar in is een lichaam gevonden wie weet ben ik het.
Mensen Beter jullie leven want het is maar heel even. wees niet bang over wat jullie kan overkomen wees verbereid zodat je de juiste stappen kunt ondernemen!!
Datum:
01-09-2008
Naam:
The Mind
Leeftijd:
21
Provincie:
Limburg

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.