Ben vorig jaar verhuisd naar een grote koopwoning. Had alles Huisje Boompje Beestje... 2 prachtige jongens, waarbij mijn partner bij de eerste bijna het leven liet. Begin dit jaar zat ik niet lkr in mijn vel, zowel op het werk niet als prive.
Op een gegeven moment zijn mijn partner"de koek is opmet onze relatie". Afijn niks aan te doen, wij zouden eind van het jaar uit elkaar gaan.
Ondertussen kwam ik in de bus en trein een leuke dame tegen die ook nog een collega bleek te zijn. Bleek haar relatie ook niet goed te zijn.
We werden verliefd op elkaar. Zij kon er thuis niet meer tegen en biechtte alles op.
Ik d8 zodirect heb ik een boze echtgenoot voor de deur en vertelde mijn partner dat ik verliefd was op een ander, maar dat ik er nog niet uit was om met die ander verder te gaan. Mijn partner was uiteraard 2 dagen verdrietig. De 3e dag vroeg zij mij om wat ruimte zodat zij het 1 en ander kon verwerken, ik ging naar mijn zus en zwager. Ondertussen hield ik contact met de collega waar ik heftig verliefd op was (het was wederzijds). Ik vroeg aan mijn (ex-)partner of ik terug kon komen om eerst op de zolder te gaan slapen. Dat vond zij goed....dacht ik.
Op zondag kwam ik terug in ons huis en was de inboedel weg, de kinderen waren weg, de hond...bijna alles.
Ik ging naar mijn nwe vriendin, die kwam 's avonds bij me om me te troosten, zo ook de volgende dagen. Op een geven moment kwam mijn nwe vriendin dat we mijn woning zouden kopen en dat we mijn ex partner uit zouden kopen.
Op woensdag kwam bij mijn nwe vriendin eenmediator, de volgende dag kreeg ik te horen dat zij mijn woning niet samen wilde kopen en dat ik haar met rust moest laten omdat ze voor haar dochter en haarzelf koos.Zij trok na 3 maanden ineens een muur op. na 2,5 week nam de nwe vriendin contact op dit resulteerde eind van de week in eeen heerlijke vrijpartij, waar de chemie en vonken vanaf vlogen. 2 dgn later trok ze weer een muur op. Hierdoor wer ik uiterarad anders, omdat ik mijn gezin in de steek had gelaten om met haar verder te gaan. na 2 weken diende zij een klacht in dat ik haar met e-mail bleef bestoken. Via via moest ik kortgelden horen dat zij bij haar man terug was.
Ik heb zo'n pijn en verdriet dat ik mijn gezin in de steek heb gelaten, mijn jongens nu nauwelijks zie omdat je er hard ingelooft dat je met eenander verder gaat. Ik heb pijn en verdriet omdat mijn nwe ex vriendin maar niet inziet wat zij mij heeft aangedaan. Zij zegt gewoon ff uithuilen en verder gaan met je leven.
Onze nwe woning heb ik moeten verkopen, terwijl mijn ex partenr zegt dat zij en de jongens daar wel gelukkig waren.
Ik heb al 2 x op het station gestaan met de gedachten om voor de trein te springen. 1x belde mijn zusje op en die werd gek van vedriet toen ze hoorde dat ik afscheid nam, de 2e x sprak een onbekende man op mij in dat ik het mijn kinderenniiet mocht aandoen.
Ik zag na 4,5 wek mijn jongste zoon..hij herkende mij niet eens, was schuw, ik mocht hem niet vastpakken een zoen geven of aaien. Dze week wordt hij 2 jr en mag ik hem slechts een half uur bij McDonals zien. Elke dag voel ik de leegte in het huis, de lege kamers waar ik tegenaan kijk. En waarom, omdat een ander zei dat ze met mij verder wilde,maar oh zo gemakkelijk terug ging naar haar aanstaande ex man. # maanden stond je klaar voor die collega en dan heeft ze niet eens respect om je zelf te zeggen dat ze weer met haar man verder gaat of waarom ze een muur tegen je opbouwde. Ik hebhaar al mijn liefde en gevoelens getoond en die worden als oud vuil weggegooid.
Ikkan er niet meer tegen, ik voel me leeg na al die dagen dat ik heb gejankt, wetende dat ik mijn jongens niet 24/7 zie opgroeien, wetende dat ik nooit meer met mijn gezin op vakantie ga, wetende dat ik niet zo snel een mooi groot huis als dit zal vinden, met mij gezin.... Ik voel me ge- en misbruikt ten koste van mijn gezin. Kan met niemand die pijn delen en miemand die begrijpt hoe me pijn aanvoelt, ze verklaren me alleen voor gek dat ik nog steeds van die collega een verklaring wil hebben of ze weet wat ze mij en mijn gezin heeft aangedaan.....ik voel me leeg en ben gewoon op, slaap slecht, eeet slecht...dit gaat heel lang duren voordat ik erover heeb ben, als ik erover heen kom...ben veels te moe om nog te strijden voor alles.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.