ik ben een bodemloze put
ik ben altijd eenzaam, ook als er "vrienden" om me heen zijn
mijn grootste liefde , liefde van mijn leven ben ik kwijtgeraakt doordat ik alleen maar pijn ben...... doordat ik DIT ben, doordat ik schrijf wat ik hier schrijf.
mensen laten mij in de steek omdat ik niet in staat ben om een fatsoenlijke relatie te onderhouden
het lijkt wel alsof ik overal problemen in zie
ik ben moe, op, kan alleen nog lachen als ik gedronken heb
ik weet niet wie ik ben en wat mijn doel is
ik wil een hoop maar alles glipt mij door de vingers omdat ik twijfel of dingen verpruts of fouten maak
ik kom niet over haar heen, iedere vezel van me hield van haar. ze heeft me in de steekt gelaten in de moeilijkste tijd van mijn leven. het verscheurt me, dagelijks. het lijkt alsof het leven zonder haar geen zin heeft. het erge is..... ik weet dat het beter is want ik deed haar alleen verdriet en gebruikte haar onbewust voor het vullen van die bodemloze put. en dat verdient ze niet. geen enkele andere vrouw interesseert me nog. het is al 3 maanden uit en ondanks dat we contact hebben is dat steeds minder vaak, platonischer, en het komt van mijn kant. en het doet zo'n pijn. want ik wil haar bij me hebben maar weet dat iedere keer dat ik haar vertel hoe zwaar ik het heb, ze juist mijlen en mijlen verder van me vandaan komt. maar ik kan geen toneel spelen. dat doe ik al zo vaak. ik kan me niet los maken van haar....en paradoxaal genoeg, ik wil me niet los maken van haar omdat mijn hart nog bij haar is. en ik ben bang dat ik haar vergeet. maar dit kan ook niet meer. ik ben geobsedeerd door haar. en ik haat mezelf daarvoor. het leven , voordat ik haar leerde kennen was erg eenzaam en zinloos en LEEG. nu ben ik weer terug daar en het is weer LEEG. ik haat mezelf, voor al die fouten die ik heb gemaakt, hoe ik haar gek maakte met mijn negativiteit, angst, maar ook het vluchten, dat ik mijn hele leven al doe.... wegvluchten van mensen omdat ik bang ben. zij moest goedmaken wat ik mijn hele leven heb gemist. door haar bloeide ik helemaal op en werd ik weer een tijdje HEEL..... maar helaas, ze koos niet voor mij.... of niet genoeg. ik wilde te snel te veel. ik ben blij voor haar dat ze van me verlost is. maar ik mis haar zo. het doet zo'n pijn. ze lijkt er zo makkelijk overheen te stappen, het lijkt alsof ze nooit echt van me heeft gehouden, voor me wilde knokken. waar het op neer komt is : ik hield binnen enkele ogenblikken zo zielsveel van haar, het was bijna spiritueel. maar ik houd niet van mijzelf. ik wilde alleen maar liefde DELEN, mijn hevige verlangen en liefde voor deze vrouw. ik wilde alleen maar dat er iemand écht voor mij zou kiezen. de rest is en was zinloos. ik zie hoe zinloos die instelling is. alles wat ik bereikt heb in mijn leven is zinloos. ik huil iedere dag en heb pijn. ik slaap enorm slecht. ik heb therapie maar het is praten , waar ik heel goed in ben, maar er gebeurt niets in mij. ik voel niet meer. ik ben leeg, op, gebruikt. soms verlies ik mijzelf in drank omdat ik alleen dan verlost ben van mijzelf. ik word een beter mens als ik alcohol op heb. mensen vinden mij leuker, socialer, onbevangener, ik ben niet meer zo serieus en zwaarmoedig. maar het sloopt me langzaam. ik wil mijn lichaam niet zo blijven mishandelen. daarvoor haat ik mezelf ook. ik heb zoveel last van mijzelf en mijn onvermogen om iets op te bouwen en vast te houden. alles wat ik aanraakt gaat op den duur kapot. wat heeft het allemaal nog voor zin. wie ben ik? wat wil ik ? waarom? iedere twee jaar gaat alles wat ik weer opgebouwd heb, weer kapot doordat ik instort of wegvlucht. omdat ik maar niet gelukkig wordt. ik ben niet gezond in mijn hoofd. maar wie zit er nou op iemand te wachten met problemen, iemand waarvan de vlam gedoofd is? niemand. de enige reden waarom ik niet kap met mijn leven, is omdat ik hoop dat er een dag komt , waarop het me eens lukt ............... om mijzelf niet te haten. en om rust te voelen met wat ik heb en ben. om een dag eens niet zo wanhopig te zijn en eindelijk eens tevreden. met mijzelf. maar daarvoor moet ik mezelf vinden en ik heb gewoon niet de BALLS.......... dus ik wil heel vaak gewoon liever dood. alles heeft een grijze sluier, ik ben moe en leeg en van binnen is het chaos. ik wil dat het ophoudt. het eindeloze gevecht tegen mezelf.... de strijd die maar niet ophoud te bestaan. ik zwelg er in...... ik kan niet anders. ik haat dat. ik ben waardeloos. en als ik niet van mij houdt, waarom zouden anderen dan?
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.