ik ben een meis van 20 jaar , ik heb altijd een goede jeugd gehad en mn ouders waren en zijn altijd goed voor me geweest dus daar ligt het absoluut niet aan . wel stoot ik steeds vaker mn hoofd in deze maatschappij de wereld word steeds harder , ik heb sinds mijn vijfde al last van mn oren cholesteatoom doordat de dokter me altijd telaat had doorgestuurd en dat uiteindelijk ontstond alles moest er dus uit.en uiteindelijk werd ik erg slechthorend aan 1 oor. de linkerkant is dan nog wel 60 procent dus zelf heb ik er geen last van verder. maar qua werk wel. dat ik anderen hoor dat ze een heel druk weekend evengoed nog achter de rug hebben en ik doodmoe thuis zit alweer uitkijk naar maandag omdat ik weet dat als ik uitga ik tot dinsdag nog kapot ben het is niet leuk.
mensen begrijpen het niet want ik zie er verder als een gezonde meid uit.het is gewoon niet leuk dat je niet begrepen word. waardoor ik me op den duur afzonder van anderen.. ik word wel gevraagd om mee uit te gaan en dingen te ondernemen door vrienden maar daarna ben ik kapot en dat begrijpen ze niet. elke keer stoot ik mn hoofd ik heb alles voor vrienden of mensen over maar als er ook iets misgaat dan is alles gelijk fout aan je en blijf ik als de gebeten hond zitten terwijl k geen vlieg kwaad doe. en alleen maar mensen probeer te helpen of goed voor ze te zijn bijv. maar dan krijg je een trap in je lenden..
ik heb op het moment geen werk meer vorig jaar november was ik geopereerd aan me oor waardoor ik de hoop kreeg dat alles beter zou worden en dat ik ook net als ieder ander normaal viertig uur zou kunnen werken en evengoed leuke dingen kon gaan doen maar die herstel operatie is mislukt en heb er nu alleen nog maar meer last van .. voordat ie eruit gehaald of weer goed gezet kan worden duurt het ook nog wel weer vier maanden... wachttijd..
en nu is het alleen maar heb je al werk? , wat voor werk doe je ? het lijkt wel alsof het leven alleen maar om werk draait in andermans ogen en als je dat niet heb dan stel je hellemaal niets voor in deze wereld! maar begrijpen ho-maar! , af en toe heb ik de neiging om dit leven ook te stoppen want wat heeft het voor zin , je bent er wel maar je word niet gezien of begrepen , mensen waarvan je dacht dat ze echte vrienden zijn. die laten je barsten want ja je hoort er niet meer bij je doet niets. dus dan is de vriendschap ook snel over. niet dat ik er daadwerkelijk een einde aan maak want dat durf ik niet en voor mn ouders al hellemaal niet dat doe ik ze niet aan. maar er zijn wel moment dat ik denk van ja was het liever wel want je stelt in deze wereld niets voor wat je ook probeert of doet iedereen is op zichzelf en je kunt haast niemand meer vertrouwen en al doe je dat wel dan kom je er na een ruzie wel achter bijv wat voor persoon het daadwerkelijk is waar je goed mee dacht om te gaan. het is oneerlijk deze hele wereld!
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.