Mijn vader heeft vorig jaar zelfmoord gepleegd en daarij mij en broers achter gelaten. Het lijkt wel of iedereen vergeten is wie hij was en hoe veel hij voor iedereen heeft gedaan. De dag voordat hij zelfmoord pleegde vertelde hij me hoeveel hij van me hield en dat we elkaar voor altijd zouden steunen. Maar dat de mensen om hem heen hem kapot maakten. Hij is/was zo een persoon die te goed voor iedereen was en nooit iemand pijn kon doen of voor zichzelf kon opkomen. Ik wou dat ik het aan zag komen.. Nu een jaar verder wordt er niet meer over hem gesproken. Eigenlijk twee weken na de begrafenis zei iedereen dat ik verder moest gaan en er mee moest leven. Wat eigenlijk iedereen zegt is dat ze genoeg tijd eraan hebben gegeven en dat het nu weer zaak is dat ik hun aandacht geef.
Ik slaap niet meer en zie hetzelfde wat mijn vader zag, hoe mensen eigenlijk echt zijn. Ik leef op een modus waarbij ik blijf lachen en mijn mond hou. Het liefste zou ik willen schreeuwen tegen de mensen die hem kapot hebben gemaakt. En schreeuwen tegen mijzelf.
In de brief van mijn vader die ik een dag na zijn zelfmoord ontving per post stond aan het einde geschreven; 'leef je leven'. Ik heb voor mijzelf gezien dat omgaan met mijn vaders dood niet mogelijk is en ook niet om het een plaats in mijn leven te geven. Maar hoe moeilijk het ook is ik ben opzoek gegaan naar dingen die mij gelukkig maken. Reizen, fotograferen en mensen ontmoeten. Ik wil leven zonder mij te richten op de slechte dingen in het leven, zoals mensen die opzettelijk andere mensen kapot maken. Ik hoop dat ik dit vol kan blijven houden en dat het me lukt maar het blijft het moeilijkste wat er is.
Ik schrijf eigenlijk nooit op een forum maar lees heel veel waar ik mij herken in wat mensen op deze site schrijven. Het belangrijkste wat ik heb geleerd is dat niemand het gevoel zal begrijpen die zoiets niet heeft meemaakt, of je ermee kan helpen. En dat kun je ze ook nooit kwalijk nemen! Uiteindelijk moet je het zelf doen. Lieve mensen 'leef je leven' en ga opzoek naar de mooiste dingen die jou gelukkig maakt en wacht niet tot andere je leven mooier gaat maken. Denk niet aan zelfmoord want het gevoel wat je hebt kun je niet iemand anders aandoen.
Liefs 'leef je leven',
B
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.