Levensverhalen (pagina 826)

Ik heb mijn verhaal begin dit jaar gepost. Het leven had voor mij geen zin meer.

Dit is wat ik op dat moment schreef:

"Het heeft voor mij geen zin meer

Hallo,

Ik ben een meisje van 16 jaar, en ik zit in zak en as.

Mijn ouders zijn 15 jaar geleden gescheiden. Ik bleef bij mijn moeder wonen, en mijn vader trouwde een nieuwe vrouw. Dankzij haar heb ik er een lief broertje en zusje bij.

15 jaar lang, ging ik 1 keer in de 14 dagen naar mijn vader. Ik zag hem vrijwel nooit. Over mijn rug hadden mijn ouders steeds ruzie. Ik stond er midden in..
Toen ik naar de middelbare school ging, kreeg ik steeds vaker ruzie. Mijn moeder en ik waren als water en vuur.
Ik begon mezelf in mijn polsen te snijden. En elke keer wannneer ik stress had, viel ik flauw.
Vorig jaar april, liep een ruzie met mijn moeder zo erg uit de hand, dat ik per direct mijn spullen pakte, en bij mijn vader en stiefmoeder ben gaan wonen.

Mijn moeder heeft Borderline (ofzo?) Een stoornis, waardoor je geen goed contact met de mensen van wie je houdt kunt houden. Heel vervelend allemaal.

Ik ben ontzettend bang voor mijn moeder. Ze heeft me geestelijk mishandelt, volgens mijn psychologen dan.. Ik weet niet wat ik er van vind.

Ik heb haar meerdere malen gezegd dat ik geen contact meer met haar wil. Maar het is en blijft mijn moeder. En dat maakt me erg wanhopig.

Ik snijdt mezelf in mijn polsen als het eventjes niet gaat. Ik weet het niet meer.

In juli kreeg ik verkering met een hele leuke jongen. Die inmiddels mijn ex is. Gister maakte hij het uit.
Ik ben er kapot van. Hij was mijn steun en toeverlaat, ik kon altijd bij hem en zijn ouders terecht.

Met al mijn problemen, die zich na het bij mijn moeder uit huis gaan, eigenlijk alleen maar toenamen.

een kleine opsomming van de dingen die me helemaal slopen..
* Ik ben de jongste in de klas, en ik heb het erg moeilijk met mijn huidige opleiding. Ik heb vaak het idee, da ik het niet meer trek. En dat ik wil stoppen. Het is me gewoon allemaal te moeilijk.
* Ik word telkens weer lastig gevallen door mijn moeder. Iedere keer weer krijgen we ruzie. En dreigt ze met van alles en nog wat. Van haar kant lijkt haar familie mij volkomen te negeren. Want tjaa, mijn moeder is tenslotte onschuldig in deze hele situatie..
* Mijn oma heeft kanker. Ze is ongeneeslijk ziek. Uitgezaaid naar overal en nergens.. Gewoon hopeloos kut.
* Mijn oom sliep een keer bij ons op bank,, en in een dronken bui randde hij me aan. Achteraf bleek dat hij er niet bewust van was, dat dat zoveel invloed op mijn leven had.
* Uiteindelijk kreeg ik ook nog ruzie met mijn danspartner, Hij stopte acuut met dansen. Dansen is mijn leven. En dan het bericht dat je niet verder kan.. Ik ben de cursus overnieuw gaan doen, maar het zou nooit meer worden zoals het was.
* Toen kreeg ik ook nog allemaal van die psychologen. Die niet verder vragen dan: hoe voel je je vandaag? Heel erg fijn dus.. NOT! en als dat praat-wijf, ook nog opmerkingen maakt als:
- je vader is een alcoholist
- ik hoop voor je dat je oma snel dood is, want dan ben je daarvan af..
dan breekt je hart zeker in duizenden stukjes..
* En als je gezin ook nog op het punt staat in te storten,, Want tjaa. ze schijnen niet meer van elkaar te houden,, dan is het toch logisch dat je het helemaal niet meer ziet zitten.

Wanneer dit alles wordt besproken, krijg je ondertussen ook nog te horen dat je op school geen stage mag lopen, omdat het gewoon niet gaat..

Eindelijk aangeland bij dit moment.. Ik voel me enorm kut. Gisteravond heeft mn vriend het uitgemaakt.
Ik was helemaal dol. Als hij me niet vast had gehouden, dan was ik naar het station gegaan, en had ik de trein gepakt naar duitsland. Weg bij alle bekenden.. Ik had mijn plan al helemaal uitgedacht. Daar, in duitsland, zou ik zelfmoord plegen.

Dit is nog steeds wat ik wil. Ik wil gewoon niet meer leven. Mijn hele leven ligt in puin. Het is nooit goed geweest!
Ik moest vandaag werken. Heel gezellig doen tegen de klanten in de winkel.. Dat was echt iets waar ik geen behoefte aan had.. Dus heb vandaag geen flikker gedaan.
Eigenlijk alleen mn polsen door snijden, tot bloeden toe.. Maar ach, dat is nu routinewerk voor mij. Ik doe het zo vaak.

Net mijn sjaal super strak om mijn nek gedraaid. Ik kreeg echt geen lucht.
Ik wou graag doorzetten. Ik was toch alleen thuis, maar helaas ik stikte niet snel genoeg.. Mijn ouders kwamen thuis, dus moest ik gauw doen, alsof er niets was..
Ik wil niet dat iemand ziet hoe ik een eind aan mijn leven maak. Ik wil ook niet dat een bekende me vind. Ten minste. dat geldt zeker voor mijn broertje.

ik weet het niet meer,, ik wil gewoon dood.. =("



Nu een hele tijd later, zit ik weer zo prettig in mijn vel. Natuurlijk er gebeurd veel. Je maakt veel tegen slagen mee, maar als je probeert hier door heen te kijken. Het met de juiste mensen deelt, en op tijd praat. Dan kun je er uit komen.

Op het moment dat ik me kut voelde,, gewoon zwaar kut. Het moment dat ik mijn verhaal hier verteld had, ben ik naar mijn kamer gegaan. Ik heb mezelf opgehangen.. Ik was alleen thuis, aan het feit dat iemand me zou vinden daar dacht ik niet aan. Dat durfde ik ook niet.
Uiteindelijk, net toen ik het niet meer uithield de pijn. Vond mn broertje me. Ik zag de tranen in zijn ogen. De schrik.
Op dat ogenblik vroeg ik me af waar ik mee bezig was.
Mijn broertje, 11 jaar. Hij heeft mijn leven gered! Ik ben hem zo dankbaar. Hij is mijn dierbaarste. Ik kan echt niet zonder die kleine gozer.

Na een hele tijd met mijn broertje gepraat te hebben, ben ik gaan douchen. Mijn broertje vertelde alles aan mijn zusje,, (14 jaar op dat moment) Zij kwam bij mij onder de douche. En we hebben een hele tijd samen staan huilen..
VERGEET NOOIT DAT ER ALTIJD WEL IEMAND IS DIE VAN JE HOUDT!!!!

Uiteindelijk,, ook na elke relatie. Dat voor mij de druppel was.. Komt er weer een lichtpuntje.. Je blijft niet voor altijd bij iemand.. Dat kan gewoon niet.. Zowiezo niet,, bij een van de eerste.. Uiteindelijk houdt iets op.. Er is altijd een einde.. Maar hiet moet je door.

Ik ken nu een jongen. Hij is zoo lief.. Hij is er voor me. het maakt niet uit wanneer.. Hij is de wekker van mijn hart. Hij geeft me aan wanneer het tijd is om te praten.. Hij zegt het niet.. Ik voel het gewoon als ik met hem praat. Helaas wonen we behoorlijk ver uit elkaar.
In een behoorlijk korte tijd, heeft hij mij zo goed leren kennen.. En ik hem..
Ik ben van hem gaan houden, om wie hij is. Ik heb hem nooit gezien, ja half op een foto.. maar jaa, wie zegt dat hij het echt is.. Niemand die mij het garandeert. Maar ik geloof hem..
En wanneer je in iemand gelooft, kun je veel en veel meer aan!

Lieve R., Ik hou zo ongelooflijk veel van jou. Ik hoop dat de afstand ons niet tegen zal houden. Ik wil met jou zowiezo, een groot deel van mijn leven delen.
Ik ben er voor jou in goede en slechte tijden. Dat mag je niet vergeten..
Je bent alles voor me. Ik heb me nog nooit bij iemand zo op mijn gemak gevoelt als bij jou!

Je bent super! Ik hou van jou, met heel mijn hart..

Een hele dikke kus, speciaal voor jou...

Van mij

Als ik een reden moet geven, is 1 niet genoeg. Op school voel ik me onbegrepen, thuis ook. Ik voel me op geen plek meer veilig, ik heb soms zoveel pijn dat ik niet meer kan huilen. Als ik ook maar een persoon had die er voor me is en me nooit pijn zou hebben gedaan. Maar die is er niet, alsof ik geen mens kan vertrouwen. Als ik toch niemand kan vertrouwen, waar leef ik dat nog voor...

Elke dag help ik wel iemand

Maar niemand die help mij ooit eens een keer

Kan moeilijk aan een leuk meissie komen

Omdat ik het elke dag gewoon te zwaar heb en niks om letterlijk voor te leven

Mag misschien niet lelijk zijn maar van binnen word ik altijd afgewezen

Elke nacht kan ik niet slapen van de fouten die ik maak of waarschijnlijk niet goed doe

Ik wil mezelf gewoon loslaten en me vleugels spreiden maar ik kan geen kant op

Ik zit opgesloten in deze wereld vol met ellende

Ik kan aleen in slaap komen met slaapmiddelen

en niemand kan mij ook helpen was er maar een psychiater voor dit

ik ga zelf ook elke keer naar een psycholoog maar die kunnen mij gewoon niet helpen

wat is dit ?

ben ik te goed ?

Ben ik nou zon klootzak die zo dom is om aleen goede dingen te doen en toch altijd de afgrond in ga ?

de heer hierboven die zou mij ook wel een handje kunnen helpen maar het gaat gewoon steeds niet beter maar slechter

Naja weetje fock alles

Good die younG ?

ik hoop dat het gauw zou komen

Hey mensen,

Dit schrijven is niet mijn ding, maar misschien hebben een van jullie het zelfde?
Geen kutleven geen schult gevoel,
je zou denken geen probleem????
maar de droom dat je zelf keer op keer zelfmoord pleegt is niet gezond toch??
zonder dat je het weet kom je ook op de site zelfmoord.nl .
de droom is niet angstig gewoon soms fijn.
is het fijn om er uit testappen weg hier?
lijkt me niet maar waarom houd het me bezig.....
ben een normaal iemand en heb het er met niemand over toch via deze weg..
wie heeft dit nog meer..........?

ik heb een relatie van 3 jaar, toen ik hem leerde kennen was het totaal niet mijn type, maar ik zat in een leegte ik wilde het toch proberen. Ik nam het ook niet echt serieus ik dacht ik zie wel tot waar het gaat. Onze smaken verschillen veel en onze ideeen ook, maar toch zijn wij samen.Hij is superrrlief doet echt alles maar dan ook alles voor mij, maar ik krijg bijna nooit complimenten ik zie er goed uit, maar dat boeitt hem niet want bij hem gaat het om de innerlijk.. Ik mis dat gevoel wat ik eerder veel had met mijn ex. Maar ik dacht hij is goed voor je wat wil je nog meer. Alleen als hij boos is gaat het ook om niets, onze laatste ruzie was dat ik hem een paar uur niet had gebeld, en als hij boos is scheld hij mij verrot. Ik wil niet zo een relatie en als ik bij hem weg wil dan dreigt hij mij, laat mij niet met rust. Ik wl niets laten blijken aan mijn ma maar ik zit eigenlijk in een diepe grot waar ik mooielijk uit kan komen.. Het doet mij pijn om bij hem te blijven omdat ik dan denk hoe hij mij heeft uitgescholden.. ik weet niet hoe ik dit moet oplossen.. ik haat hem !!!

zoals de titel het al zegt

ik ben het gewoon zat om te leven
voor mijn gevoel heb ik niks meer om voor te gaan. ik heb niemand meer en de mensen die zeggen dat ze om me geven praten achter me rug om over mij ze geven dus zoveel om me dat ze het niet recht in em gezicht durven te zeggen! maarja ik ben eignelijk nog jong maar goed ik weet ook niet hoe of wat en waarom maar ik heb gewoon geen zin meer helemaal niks meer me school is vanaf basis school helemaal slecht heb schulde bij me ouders (dat is wel mijn eigen schuld) maar alsnog zelfs me ouders denken ook niet even na over de dingen die me gebeurd zijn, ik ben me vriendin kwijt geraakt waar ik alles voor over had me broer is een junk en me vader is een man die zig schaamt voor hoe zijn zoon is....

ik weet ook niet waarom ik het hier post maar ik dacht mischien dat het wat helpt

dat stond er laatst in de krant.
60 gelukkige jaren heeft een mens.
60 gelukkige jaren.?
ik ben nu 48, volgende maand 49,
ik weet niet eens hoe mijn jeugd was.
als ik me goed concentreer denk ik dat ik aan 60 maanden kom.
na 2 lange relaties ben ik 10 jaar getrouwd geweest.
2 verschrikkelijke lieve dochters gekregen.
ik zie ze gelukkig nog om het weekend.
gescheiden omdat mijn ex een ander had.
wat doe je dan.? verwerken.
dat heeft ruim 3 jaar geduurd.
heel voorzichtig weer gaan daten.
een leuke lieve vrouw tegen gekomen.
we werden verliefd, mijn dochters hielden van haar, ik hield van haar.
maar zij had haar verleden nog niet verwerkt.
en wat bleek.? ze was na 1 week al bij een andere vent.
verdriet die ik bijna niet aankon. maar mijn dochters houden mij op de been.
eerst eens lekker met vakantie gaan, dat was super, lekker tot rust gekomen.
wat zie ik toen ik thuis kwam.? een mailtje van die vrouw. ze miste mij, ze miste mijn dochters verschrikkelijk, we gaan weer mailen. dat ging heel goed, we hebben nooit ruzie gehad. we wilden elkaar weer zien, dus stiekem afspreken, zij had nog een relatie. maar dat gaat soms niet goed, hij kan soms agressief zijn. het klikt weer tussen ons, we gaan meer afspreken. een heel klein kusje voelde weer lekker. haar relatie ging niet meer, ze kon er niet mee leven. ze gaat weer alleen wonen, en wij krijgen meer contact.
het voelt weer helemaal goed, zelfs nog beter als in onze eerste relatie. maar dan komt bij haar weer de twijfel, van wie houd ze het meest.? ze hou van mij, maar nog iets meer van hem, we praten uren, nachten lang. ze kan hem maar niet vergeten, maar weet niet wat ze wil. zelfs 2 waarzegsters hebben onafhankelijk van elkaar tegen haar gezegd dat hij nooit zal genezen, en altijd die agressive kant zal bijven houden. maar haar gevoelens voor hem zijn er nog....hij heeft zo'n lieve kant......
ze wil rust om na te denken, dat heeft ze gekregen van mij. maar nu is ze weg, ze wil bij hem zijn. voor de tweede keer heeft dezelde vrouw mijn leven verwoest, en dat van mijn lieve dochters. 60 gelukkige jaren.? hooguit 60 maanden.
ik kan niet meer, de pijn is niet te verdragen. ik ben teveel gekwetst. ik wil niet meer, ik ben moe, heeeeeeeeeel erg moe. nachten lig ik wakker, nachten lig ik te janken. wanneer houd dit op.? wanneer zijn er geen tranen meer.? alleen als ik dood ben. dan heb ik rust, dan heb ik geen tranen meer, dan heb ik rust. het grote broodmes ligt al dagen klaar, zal ik het doen.? en mijn allerliefste dochters dan.? toch maar met de auto de trein nemen.? nee, toch maar het broodmes, of toch....... 60 gelukkige jaren.........ppppffffffff

waarom moet alles zo gaan?
waarom moesten me ouders scheiden?
waarom moest ik aleen thuis zijn toen er brand uit brak?
waarom heb ik me mistappen gedaan?
waarom sloeg me vader me?
waarom stal me vader al me geld?
waarom lieten mensen me in de steek?
waarom werd ik gebruikt door mensen?
wat heeft het leven voor zin?
is dit het leven?
mijn leven bestaat uit angst,pijn.verdriet.
kon ik maar voor even iemand anders zijn kon dat maar voor 5 minuten. gewoon 5minuten complet iemand anders. laat mijn even die man zijn die gelukig is die een vrouw heeft die kinderen heeft die weet wat houden van is laat mijn even die man zijn die weet wat liefde is laat me even die man zijn die weet wat gelukig zijn is laat me even die man zijn die weet wat het leven voor moois kan brengen voor hem laat me even die man zijn met vele kansen.
laat hem even mijn zijn.
laat hem even voelen hoe leeg ik van binnen ben.
laat hem even mijn zijn laat hem voelen wat ongeluk is.
laat hem even mijn zijn en laat hem voelen
wat in de steek is gelaten door iets of iemand waar je van hield!
waarom moeten somige mensen dit mee maken waarom moet ik dit mee maken.
waarom ben ik geboren GOD zeg het me waarom ben ik er wat is mijn doel in het leven zeg het me dan voltooi ik hem snel en dan peer ik hem hier want dit is niet het leven of had ik er teveel van verwacht? wie kan deze vragen beantworden?

Ik wil zelfmoord plegen omdat
ik vaak gepest word
omdat ik geen perfect gebid heb.Ik ken ook een jongen
waarvan ik zielsveel van houd.Maar iedereen haalt ons uit elkaar! NIEMAND HOUD VAN MIJ!

Hallo ik heb wel eens 2 keer eerder een bericht hierop gezet.
Maar het houdt zo lang al aan depressies
Het gevoel dat ik gewoon echt niets waard ben, me hele focking leven al 38 jaar.
Nooit geen geluk als je voor 1 ding bent bestemt, en nooit geen milimeter geluk hebt gehad, en iedereen om je heen ziet stijgen, fuck dat leven dan maar!.
Waar ik ook zeker last van heb zijn mensen met knuffel berichten op deze site.
Allemaal leuk gezegd, maar mij komen ze toch niet knuffelen.
Erg lastig.
Dus dat is klinkklare onzin.
En misschien nog wel voor meerdere mensen.
Ik wordt daar alleen maar hopelozer van.