Levensverhalen (pagina 808)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

het kan altijd slechter.

Sommige mensen willen zelfmoord plegen, hebben iets vreselijks meegemaakt of haten het leven.
Ik heb ook weleens aan de dood gedacht, hoe heerlijk het zou zijn om niet meer te hoeven denken en je geen zorgen meer hoeven te maken.
Maar vergeet niet dat wanneer je er daadwerkelijk voor kiest dood te gaan je het leven echt opgeeft. En dat terwijl het leven je zoveel mogelijkheden biedt.
In prencipe zijn er 2 mogelijkheden:

1. leven
2. dood.

dood met een punt erachter omdat als je dood bent je niks meer kan. Leven zonder punt omdat je zo ontzettend veel dingen met je leven kan.

Als je het leven niet meer ziet zitten, praat er dan over met mensen die je begrijpen of die van je houden. Als je er voor kiest zelfmoord te plegen, denk er dan eens aan hoeveel pijn je deze mensen bezorgd. Jij bent dan wel in eeuwige rust maar zij zullen ontzettend verdrietig zijn.
En je kunt wel denken dat niemand van je houdt, maar echt waar, dat is niet zo. Er zijn altijd mensen die van je houden!

En vergeet niet: er zijn zoveel mogelijkheden in het leven dat het zonde is om het op te geven. Maar wees blij dat aan jou het leven is gegeven.

Zie het zo:
als wij sterven blijft ons lichaam op aarde achter en zal deze langzaam verteren. Onze zielen gaan allemaal naar een bepaald punt, hier kunnen zij rusten. Al deze zielen willen weer leven, daarom is er als het ware een wachtlijst. Het duurt heel lang voordat je weer aan de beurt bent om te leven maar als je eindelijk aan de beurt bent, krijg je een lichaam en wordt je geboren. Als je weer sterft gebeurt het zelfde.

Dus waarom niet genieten van elk moment van het leven en dankbaar zijn dat je leeft?

En als je echt wilt sterven, zoek dan verandering in het leven. Zoek mensen op met de zelfde problemen als jij.

Dus alstjeblieft denk goed na voordat je besluit.
Datum:
25-11-2009
Naam:
Sophia
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-holland

waromm

ik heb zoo veel pijn he
ben mijn vader verloren 1 jaar terug
warom altijd ik
Datum:
25-11-2009
Naam:
michelle
Leeftijd:
13
Provincie:
Overijssel

Waarom denk ik zo...

Waarom denk ik zo.... de ene keer gelukkig, ik draai me om en voel me weer depressief... waarom... Ik relativeer de dingen om me heen en besef wel wat ik heb, heb bereikt en wat nog te bereiken valt maar waarom denk ik zo....

Mijn meisje, wat is ze lief... ik voel me schuldig tegenover haar omdat ik me zo voel zonder dat zij het door heeft...ik wil haar niet bezorgd maken. Waar komt dit gevoel vandaan... waarom denk ik zo...

Heb veel leuke momenten en daar haal ik kracht uit maar zodra ik net het gevoel heb dat alles oké is, valt alles als een baksteen naar beneden. Ik denk vaak aan de dood en hoeveel rust me dat wel niet geeft, maar ergens diep van binnen zegt dan weer dat zelfdoding egoïstisch is en weglopen van je problemen..... waarom voel ik me zo...
Datum:
25-11-2009
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
26
Provincie:
Gelderland

Druk

Ik ben begonnen in een havo/atheneum brugklas en hebhard gewerkt om naar atheneum te kunnen. ik had allemaal goede cijfers op de talen na daar haalde ik gem. tussen een 5 en een 6 oftewel voldoende om over te gaan. maar nu in 4 atheneum is het niveau zo ver omhoog dat mijn punten voor engels en frans onder een 3 ligen en ik werk me helemaal kapot maar mijn ouders blijven mij de schuld geven. ze denken dat het allemaal hartstikke makkelijk is en dat ik gewoon niet leer. ik leer nu bijna 3 weken aan één stuk voor een proefwerk en weet het gewoon niet meer. mijn als ik weer een slecht punt vertel aan mijn ouders krijg ik de reactie "ik heb al een hoop aan mijn kop en dan krijg ik er dit nog bij" ?denken ze dat ik het wel leuk vind? zelf hebben ze allebei mavo gedaan dus wat kunnen ze nou van deze druk weten. woordjes leren gaat nog wel maar wanneer ze grammatica gaan vragen wordt het een probleem.
Datum:
25-11-2009
Naam:
***
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

ben op.

na 4jr verlaat m'n vriend me waarschijnlijk omdat ik soms zwaar op de hand ben. Dit is m'n derde partner. Het hoef voor mij nu niet meer. Waarom nog iemand tot last zijn.
Datum:
25-11-2009
Naam:
cyril
Leeftijd:
36
Provincie:
Limburg

lijden door andere mensen

omdat ik al vanaf 16 september 1988 lijd.
en omdat sommige mensen dwingen mij te vergeven terwijl het lijden door die mensen ondragelijk is.
Datum:
25-11-2009
Naam:
marike
Leeftijd:
37
Provincie:
Zuid-holland

Het einde ervan maken!

Geen gespring voor de trein, ik wil geen andere mensen pijn doen..
Ik wil gewoon zoals ik nu ben de kist in, me lichaam erin, geest erboven.

end
Datum:
24-11-2009
Naam:
Dead
Leeftijd:
18
Provincie:
Anders

is er een god ja of nee?

ik was een jaar of 9 toen ik het gevoel
al had dat ik hier niet thuis hoor.
ik ben er mee naar psychiater's geweest.
de een zegt dit, de ander zegt dat.
maar conclusie ze hebben gee flauw idee
van hoe ik me voel!
ik heb meerdere malen bij het spoor gestaan. ik snij mezelf om mijn geestelijke pijn tevergeten. me (stief)vader maakt het niet uit of ik er ben of niet. en me moeder is overgevoelig waardoor ik bijna niks mag omdat ze bang is dat er wat gebeurd.
ik ben niet bang voor de dood.
maar voor wat is er na de dood?
is er een hemel? waar ik wel gelukkig kan zijn?
Datum:
24-11-2009
Naam:
mister T
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

Ik wil naar huis

Ik kan het niet. Ik kan mezelf niet doden. Maar ik wil het zo graag. Ik wil naar huis. Ik ben klaar met dit leven. Niets heeft meer zin, de dingen hebben hun magie verloren. Ik heb zoveel pijn van binnen. Gekwetst, verdriet, woede, haat. t Gaat maar op en neer. Ik heb een persoonlijkheidsstoornis en het zal nooit over gaan. Ik moet ermee leren leven. Maar ik wil het niet. Ik wil naar huis. Ik wil zweven en kijken op de mensen hier onder me. Wetend dat ik het kutleven niet meer in hoef. Maar dan kijk ik naar mijn kinderen en ik weet: ik kan het niet.
Datum:
24-11-2009
Naam:
Just me
Leeftijd:
32
Provincie:
Anders

Ik wil dood...

Ik wil dood...
Dat denk ik zo vaak. Als ik de was ophang, aan het fietsen ben, ergens tussen de mensen zit. Ik wil dood.
Die gedachte blijft steeds in mijn hoofd. Terwijl ik alles heb! Sinds mijn puberteit is er zo veel veranderd. Ik heb zo hard gevochten om uit drugs, depressie, zelfmoordneigingen en een eetstoornis te komen. Met mijn ouders heb ik eindelijk een goede relatie, ondanks de scheiding gedurende mijn puberteit die hard aan kwam. Ik heb een verloofde, ik heb veel kennissen en enkele goede vriend. Mijn studie vind ik interessant, mijn bijbaan bied mij ook bevrediging. Toch voel ik mij zo slecht, zo rot van binnen.
Ik weet echt niet wat ik moet doen. Ik kan mijzelf niet doden omdat mij vroeger al is duidelijk gemaakt dat ik mijn geliefden meer pijn doe dan door blijven leven. Maar waarvoor leef ik? Ik wil dood zijn. Ik wil rust hebben. Ik wil niet slecht zijn, lomp zijn tegen mensen, mensen kwetsen.
Ik heb alles bereikt wat ik op mijn zeventiende bedacht tijdens therapie wat mij zou helpen, wat mijn leven zou verbeteren. En het helpt helemaal niks!
Geliefden, geld, het maakt mij niets uit. Ik haat mezelf.
Datum:
24-11-2009
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
24
Provincie:
Anders

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.