Levensverhalen (pagina 802)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

omdat alles verpest is

ik ben nu al 8 jaar ongelukkig.
sinds de scheiding van mijn ouder is mijn leven verpest! wilde niet begrijpen dat het over was. had maar 1 echte vriendin die de macht over me had mocht met niemand omgaan alleen met haar wat ik accepteerde ben blijven zitten in groep 4 waar ik bij haar in de klas kwam. ze heeft me misbruikt! wat ik me nog maar vaag herrineren kan. ik moest spelen dat ik haar vriendje was ik moest met haar zoenen aan haar zitten, het laatste dat ik me herrineren kan is dat we naakt naast elkaar in een bed lagen. ik weet niet of er toen nog wat gebeurt is ik weet ook niet hoe het gestopt is ik heb het te diep weggestopt en zal er ook nooit meer over willen/kunnen praten maar het killt me vanbinnen. in die tijd zat ik bij een psychollog waar ik moest spelen en daar vatte zij dan dingen van op. elke nacht werd ik weer gek en huilde me zelf inslaap. jaren lang gepest op school, door mijn broer mijn vader. heb het lang volgehouden. in de brugklas wel een goed jaar gehad was nog steeds ongelukkig maar weinig hebben het gemerkt! ik zat in die tijd bij counseling omdat het toch nog te zwaar was. werd nogsteeds gepest. in de tweede ging het wel oke zat weer bij counseling soms rot opmerkingen maar daar bleef het wel bij. in de 3e werd het het ergst ze bleven maar komen met die opmerkingen oke ik ben niet de dunste maar wat maakt t uit. ben toen weggelopen tijdens de gymles. kwam huilend thuis toen moest ik het mijn ouders wel vertellen school had nog gebeld waar ik was. voor de rest nooit meer wat overgehoord. dat jaar ben ik opzich nog wel doorgekomen.ondertussen was het gepest thuis ook nog niet over en ik ben bang dat dat ook nooit stoppen zal. mijn vader is zelf ook dik en ik denk dat hij dat zichzelf kwalijk neemt en mij daarmee belast. die opmerkingen zijn kwetbaar maar k kan er tegen. verder zijn ook er spanningen tussen de ex van mijn vader die samen een dochter hebben. ze zegt dat mijn vader slecht is en probeert mijn zusje bij ons wegtekrijgen. ikk heb heel erg medelijden met hem ook al haat ik hem zo. ik ben bang dta ik mijn zusje vooraltijd zal verliezen en dat raakt me diep. opschool gaat het slecht! zit weer bij counseling heb ruzie met mijn mentrix die niet te vertouwen is! alles wta ik haar verteld heb heeft ze tegen mijn oudders gezegt die juist dachten dta ik alles weer op een rijtje had. alles begint weer van vooraf aan en k weet niet of ik er alleen doorheen kom. kan er met niemand over praten want vertrouw niemand. ik ben nu al 3 maanden aan het lijnen gaat de laatste 2 weken wel goed. leef op 3 plakjes ontbijtkoek en avondeten. soms lukt het me echt niet als ik weer een rotopmerking krijg ga ik vreten en voel ik me daarna weer kut. kotsen kan ik niet al zou ik het zo graag doen. ik wil eindelijk eens het perfecte beeld zijn voor mijn vader zodat hij me leert accepteren. al moet ik er voor sterven ik ga door tot het bittere eind en ik geaccepteerd!
Datum:
05-12-2009
Naam:
Ayla
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

het leven.

ik denk eraan ja.
vaak
het leven
de dood
maar ik zou het egoistisch vinden
het leven is je geschonken
en ja
PIJN
soms zie je geen uitweg meer
net als ik
Gelukkig zie ik nog een klein stukje licht
en dat licht is er voor iedereen.
Ik ben niet gelovig, mocht je dat denken
ik geloof wel ja
in het leven, ook al zie ik het soms niet meer zitten.

Wie het zelf behoud, verliest het leven.
Wie hetzelf verliest, IS het leven.
Datum:
04-12-2009
Naam:
Martin
Leeftijd:
31
Provincie:
Gelderland

Leegte

Ik heb een lang verhaal dus bereid je maar vast voor.

Ik ben momenteel 18 jaar, heb een goede baan wat ik leuk vind, doe het prima op school, en heb het eigenlijk hartstikke goed thuis. Ik ben een knappe, lange, gezonde jongen die (al zeg ik het zelf) zeer intelligent is, en een ontzettend graaggeziene feestganger. Ook ben ik iemand waar mensen graag hun hart bij luchten, en bij wie ze zeker weten dat hun verhaal word gehoort en begrepen. Ik heb een diep begrip voor de intenties die mensen hebben jegens anderen, of die soms om een onderwerp heen praten om het echte probleem te verhullen.

Toen ik 8 jaar was ofzo kwam ik een vriend, die ik verder R zal noemen, tegen het lijf en we werden de allerbeste maatjes. We speelde dagenlang achtereen en genoten van onderhand elk moment dat we samen waren. Maar toen ik ongeveer 10 was hadden we in eens knallende ruzie en sloeg hij me finaal ik elkaar. Dit knapte mijn hart en veranderde mijn persoonlijkheid gelijk. R is bijna 4 jaar ouder dan mij. Slechts dagen daarna kwam de jongen die ongeveer 3 straten verop woonde weer thuis van een strafkamp of zoiets, en hij had slechts een doel: het leven van iedereen jonger, en minder sterk dan hem het leven zuur te maken. Waaronder... ZEKER die van mij. Ik kan me niet eens heugen hoe vaak hij me wel niet een klap heeft gegeven in mijn maag, een metalen deur van een hekje snoeihard tegen mijn enkels en knieen dichtgegooid, een put snel open heeft gedaan zodat ik er inviel met mijn fiets, en zelfs een keer zo hard van mijn fiets af getrapt dat mijn halve gezicht letterlijk tegen de grond aan was geschraapt en je op het bot kon kijken.

Maar desondanks alle andere *******-zooi dat mij was overkomen, was ik best wel gelukkig.

Maar nu, de wonden zijn geheeld, ik heb geen ernstige littekens en ik ben verhuisd van die jongen en heb mijn leven goed op de rit op het werk, en thuis.

R heb ik al tijden niet meer gesproken, want ik realizeerde me 2 jaar geleden pas weer wat die klootzak mij wel niet had aangedaan. Maar we werden weer vrienden, zelfs na die ruzie maar ik heb het hem NOOIT vergeven, ik heb nog nooit iemand ECHT wat vergeven want dit soort dingen douw ik diep in de duisterste krochten van mijn hart en ik kan je vertellen.....het is daar absoluut niet prettig. De gevoelens die ik daar houd zijn die van haat, seksuele spanning, mensenschuwend en diepe, diepe fysieke aggressie waar ik geen enkele uitlaat klep voor heb. Ik heb het gevoel alsof mijn hart in de brand staat, simpelweg door de diepe ongunst en ziekelijke gedachtes die ik heb.

Ik heb nog nooit in mijn leven iemand fysiek geslagen, of de confrontatie aangegaan en teruggevochten.

MAAR IK BEN ER GEWOON KLAAR MEE.

Klaar met alle mensen die geen respect tonen, klaar met iedereen die zo ontzettend egoistisch is.

Mijn vader zei wel eens dat het ontzettend egoistisch is van mensen die zelfdoding plegen. Maar is het niet veel egoistischer om de mensen waarvan je houd, te zien lijden in een leven waar zij niet van houden!

Ik hoop 2010 te halen
Datum:
04-12-2009
Naam:
Kevin
Leeftijd:
18
Provincie:
Utrecht

Zelfhaat, psychopatische gedachten, en ongeluk

Ik heb een flinke dosis zelfhaat door dingen die ik heb gedaan, doe, en denk.
Ik denk over de ergste dingen na wat je een ander mens kan aan doen, en ik ben echt serieus bang dat ik dit misschien wel ga doen! Ik haat mezelf om zoveel redenen, ik heb geen zelfvertrouwen, geen zelfrespect... ik pik veel te veel van iedereen gewoon. Ook ben ik bang dat het toch niks word met mijzelf, ik ben zeer intelligent maar toch heb ik nooit eens de motivatie om actie te ondernemen en er weer eens lekker uit te gaan. Ook ben ik lichtelijke racistisch tegen een soort groep mensen (heel specifiek, maar dit zal ik hier niet uitten) en zijn mijn sexuele voorkeuren gewoon schandalig, en zelfs misdadig! Ik wil geen mensen meer pijn doen, maar door er een eind aan te maken doe ik dit alsnog... maar misschien is dat maar even en dan kan iedereen die mij kon gewoon weer rustig doorleven en zich geen zorgen meer hoeven te maken over mij. Dan hoeven ze niet meer te denken dat ik mijzelf niet red...
Datum:
04-12-2009
Naam:
kevin
Leeftijd:
18
Provincie:
Utrecht

Pijn

ik zie het niet meer zitten, al die pijn, de mensen die je op straat, school, internet , gsm verwijten, de mensen waar je 8 uur op een dag mee in de klas zit, er zitten juist 10 mensen met mij inbegrepen in de klas, en iedereen hebben ze al aan hun kant getrokken.
het is niet leuk om zo nog te leven, als ze al je vrienden afnemen, en ook nog is je lief aan hun kant willen trekken. ik heb al veel met een kabel of touw aan mijn keel gezeten, maar het lukt nooit, ik blijf maar leven, en dat is niet het gene dat ik wil. ik wil liever gelukkig zijn, zonder al die pijn, op een plek met alleen maar vrede, geen ruzie , geen pijn, geen zelfverwonding , want iets buiten snijden doe ik ook niet , of pillen slikken. niets helpt mij om zelfmoord te plegen. wat moet ik doen?
want zo kan en wil ik niet leven.
Datum:
04-12-2009
Naam:
anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
België

bedanktschool

ik kom er niet meer uit ik wil niet zo leven met het gevoel dat iedereen mij haat
Datum:
04-12-2009
Naam:
anoniem
Leeftijd:
17
Provincie:
Gelderland

Wtf!?

Bij mij is alles zo erg geworden dat ik gwn geen gevoel meer heb, geen emotie. Kheb geen familie, enkel mijn moeder tot zover.. ! Als je toch zo depri bent, denk niet na en doe het gewoon! pleeg zelfmoord dat je van alles af bent. Als mijn moeder dood is doe ik dat zowiezo.

Byee .
Datum:
04-12-2009
Naam:
Egon
Leeftijd:
16
Provincie:
België

meer pijn dan me lief is

het begon toen ik de liefde van me leven vond. ik hield meer van haar dan wat dan ook.
maar zoals alles in het leven is het niet zo mooi als het lijkt.
ze werd gestalkt, lastig gevallen door andere jongens. Ik wilde ze allemaal vermoorden, omdat ik niks mocht doen van me vreindin deed ik dat niet. Ik hield van haar en had zoiets nog nooit eerder gevoelt.
maanden lang hebben die gasten dingen bij me vreindin gedaan, gezegt en mij bedreigt via haar. Het waren meer dan 20 gasten die mijn leven hebben verpest. 5 van die gasten hebben wapens, geweren en messen. :( ik wilde alleen een leven met mijn grote liefde en zij met mij. na 7 maanden lang was ik het zat. ik werd gek, ik was kapot, moe, ik kon niet meer vechten en niks doen. Ik heb toen 2 van die jongens aangevallen door de aggressie die ik meer dan een half jaar heb lopen opkroppen. Mensen begrepen me niet, mensen bemoeide zich met mij en stopte me alleen verder in de put waar ik al in zat. ze hebben mijn leven verpest.
het enige wat ik wilde was mijn meisje :( waarom snappen mensen het niet als een meisje tegen je zegt: ophouden, ik heb al een vreind, opkankeren sukkel, ik wil jou niet, laat me voor altijd met rust en ik wil niet meer met je omgaan dat ze moeten ophouden. het leven drukt op me schouders en het word steeds zwaarder. ik kon er niet meer tegen. ik was verrandert, zwaar verrandert. Me vreindin wilde me niet meer, ik deed zelfs rot tegen haar omdat ik niet meer normaal kon denken zonder aggressie, het is moeilijk verranderen en het heeft tijd nodig zei ik. Ik kon niet verranderen ik hield iedereen voor de gek. toen ging ze weg wat niet raar was omdat ik elke dag boos was. ik geef de jongens die mijn leven hebben verpest de schuld, ze hebben me maanden lang uitgescholden en bedreigt het heeft me van binnen kapot gemaakt, als iemand je zolang uitscheld over dingen en dat je haar niet waard bent enzo, dan ga je je ernaar voelen, je gaat kapot.
ik had gewild dat ik al eerder dood was, dat ik niet had geleefd. ze heeft me geluk laten kennen en ik wil niks adners dan haar, maar de pijn die ik erbij kreeg was niet het leven waard. ik heb eerder aan zelfmoord gedacht, ik had al een ketting om me nek. Ik kon het niet, ik kan het nog steeds niet. hoe ik me voel is als een ziekte die elke dag erger word en niet kan worden genezen, alsof ik elke dag van een gebouw aan het afvallen was. het leven heeft geen zin als je met zoveel pijn zit, het leven heeft geen zin als je hart er elke dag uitgehaald word en word fijngeknepen tot het bijna stil staat. het leven heeft geen zin, als mensen elkaar en elkaars wensen neit respecteren.

als iedereen respect voor elkaar in de wereld, dan was er geen probleem geweest. dan had ik deze problemen niet, ik kan niet met problemen omgaan en zocht een uitweg in verkeerde richtingen, ik begon met vechten, drinken, blowen, roken. ik wou dat mensen gewoon met elkaar om konden gaan. mensen verzieken elkaar leven.




life is hard, the people that are living in it make it harder


ik ben bang dat als ik doodga, dat ik mensen pijn doe, mensen dit ook laat doen, mensen achterlaat, het voelt alsof niemand meer van me houd en om me geeft, het zou zonde zijn als dat wel zo is en ik dan weg ben.
Datum:
03-12-2009
Naam:
anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

bevangen

de lang verwachtte haven niet durven in te gaan
geduld begint te minderen de moed isop
als ik voor niemand meer besta ga ik er een eind aan maken
ik ben al zo lang op reis
zo moe
vol muziek en woorden
wil ik naar dat land
eindelijk thuis komen, niet meer alleen
niet meer
en de nacht kwam naderbij en omhulde me met het donker
van uur tot uur
verdwalen duw me en omarm me en laat me ik heb altijd zo geleefd
Datum:
03-12-2009
Naam:
stilte
Leeftijd:
35
Provincie:
Noord-brabant

slecht

ik heb buiten ideeën voor zelfmoord ook een snoepverslaving. Ik doe (bijna) alles om aan geld te komen voor snoep. Nu had ik laatst 5 euro uit de portomonnee gepakt van mijn moeder. Ik heb zo'n spijt. Mijn moeder kwam erachter en vertrouwt me nu helemaal niet meer. Ik was al niet het haar lievelingetje in huis. Toen ze zag dat het geld weg was wist ze meteen dat ik het was. Ik ben altijd maar dat foute meisje. Niemand die me begrijpt. Misschien loop ik nu ontzettend te zeiken, maar mijn jeugd was nou niet echt een pretje: mijn beste vriendin emigreerde naar Canada, wij verhuisden, ik werd gepest op mijn tweede basisschool, mijn broer was en is het lievelingetje van mijn moeder, mijn vader is niet heel veel thuis, mijn ouders waren bijna gescheiden, etc. het is heel ongezellig thuis. En mijn moeder vertelde al mijn fouten weer door aan haar vriendinnen, aan mijn opa en oma, mijn moeder zorgde er gewoon voor dat iedereen een slecht beeld van me kreeg. Ik werd in de eerste ook altijd de nerd genoemd. En waarom? omdat ik een 10 stond voor grieks en een 9 voor latijn?? En dan nog mijn sport, ik zit op hockey. Heel leuk, alleen het probleem is dat ik het D-elftal heb overgeslagen. Ik kwam dus meteen in de C terecht. Ze zijn allemaal heel aardig enzo, maar bij de kiezen voor de maten van de trainingspakken was het weer: ja, Anna zal wel een xs nodig hebben. Terwijl ik gewoon 1,74 m ben! de helft van het team is gewoon kleiner dan mij! alleen maar omdat ik jonger ben zou ik een kleinere maat moeten hebben. Ik ben keeper, en soms dan loopt iedereen op je te vitten. Ik word er gek van, ik heb soms het idee dat ik niet echt word gewaardeerd, dat ze het alleen maar fijn vinden dat ik keep en verder niks...
Datum:
03-12-2009
Naam:
Anna
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.