Levensverhalen (pagina 789)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

het leven

ook ik loop regelmatig met zelfmoord gedachtes 1 keer heb ik een poging gewaagd maar daarna nooit meer ook al ben ik niet gelukkig (en eigenlijk zou ik nu alles moeten hebben om gelukkig te zijn) ik ga er geen zelfmoord voor plegen ik zie hier alle hele jonge mensen over hun problemen en zelfmoord gedachtes praten en dan denk ik op die leeftijd had ik het dus allang moeten doen. maar nu even mijn verhaal
ik ben een kind uit het tweede huwelijk van zowel mijn vader als mijn moeder en zoals ik regelmatig te horen kreeg was ik een huilebalk en een (vooral naar mijn moeder) zwaan kleef aan maar misschien kwam dit alles wel omdat mijn vader mijn moeder sloeg en verkrachtte terwijl wij alles konden horen of zien dit laatste weet ik niet zeker omdat mijn vader mijn moeder op straat heeft gezet zonder kleren en ons een soort van gevangen hield een familie lid heeft ons mij en mijn broer uiteindelijk naar mijn moeder gebracht. mijn moeder was naar mijn oma gegaan en daar hebben we gewoont op een kamer van 3 bij 3 1 keer heeft mijn vader de deur ingetrapt en toen heeft mijn oma de politie gebeld maar die deed niets want het was geen huisvredebreuk omdat hij nog getrouwd was met mijn moeder en zij was daar. een andere keer had mijn moeder me van school gehaald en heeft mijn vader ons van de fiets afgetrokken en lag ik dus onder mijn vechtende vader en moeder tot een tante me eronder vandaan trok toen heb ik verder boven verder kunnen kijken hoe mijn vader en moeder over straat rolde.
op school werd er op een gegeven moment gesproken over hulp voor mij want ik keerde me in mezelf gelukkig verhuisde we toen naar een andere plaats ik zeg gelukkig maar dat was alleen in het begin want ik kreeg een vriendin en haar vader vond me wel erg aardig dus ben ik van me 10de tot 12de sexueel misbruikt tot hij opgepakt werd hij kreeg 3 jaar voor fietsen stelen en een half jaar voor het sexueel misbruik van mij en zijn dochter en later is hij in utrecht nog tot ereburger benoemd hoe wreed kan het leven zijn.
toen ik 19 was ben ik getrouwd met een man die later mij heeft laten prostitueren( ik had toen 2 kinderen en kreeg van hem geen geld) en later ging hij zelf vreemd en toen de we ons volgende kindje kregen nadat ik hem voor de zoveelste keer had vergeven voor het vreemd gaan verliet hij mij voor een ander. daarna heb ik nog een relatie gehad die op een verjaardag bij vriende de hakken van mijn schoenen draaide en mijn panty kapot scheurde( in een huis met allemaal vreemde je begrijpt de vernedering) maar nu heb ik een fijne man en is alleen het probleem dat een van de kinderen niet met hem overweg kan dus hou ik elke dag mijn hart vast ook afgelopen kerst heb ik op mijn tenen moeten lopen maar desondanks geen zelfmoord maar ik hoop in godsnaam dat ik geen 50 word
Datum:
28-12-2009
Naam:
kit
Leeftijd:
47
Provincie:
Utrecht

Waarom ben ik geboren

ik zit al een tijd niet goed in me vel , vind mezelf lelijk dik en ik wilgewoon niet meer leven ik ben het zat , ik kan hier met niemand over praten en doe naar de buitenwereld heel erg koelbloedig. Ik heb de laaste tijd ook veel ruzie met me ouders die me de schult geven van dingen die ik niet heb gedaan , dat trek ik me zelf alleen maar meer aan en dan denk ik waarom leef ik nog ik heb niemand die van me houd , iedereen vind mij dik en lelijk.Ik zit vel op mijn kamer allen om te denken hoe ik aan dit probleem een einde kan maken , zelfmoord maar ik ben bang dat ik er zelf achteraf spijd van krijg , dat ik mensen die ik geen verdried wil doen wel verdriet geef en ik weet dat die mensen daar aan kapot gaan dat wil ik niet, Maar ik wil wel uit deze situatie en nu zit ik weer huilend en alleen achter de computer te denken hoe ik een eind aan me leven kan maken , ik ben volgens mij een beetje te veel aan het nadenken in het leven en te weinig aan het genieten, ook ben ik heel onzeker maar dat laat ik aan niemand merken en daardoor maken ze ook opmerkingen waar ze bij denken dat ik er wel tegen kan maar dat kan ik gewoon niet ik ben veel gevoeliger dan dat men denkt.
Datum:
28-12-2009
Naam:
anoniempje
Leeftijd:
15
Provincie:
Gelderland

beloven

elke dag probeer ik te vechten maar het lukt niet meer de psycholoog wil me helpen maar het lukt niet meer er is een groot geheim wat ik niet vertel hopelijk tot later mensen in de hemel ofso
Datum:
28-12-2009
Naam:
jeroen
Leeftijd:
18
Provincie:
Zuid-holland

geen zin

ik heb gewoon geen in zin in wat er later komt, geen zin om te werken naar school te gaan ik heb gewoon nergens zin in
Datum:
28-12-2009
Naam:
tim
Leeftijd:
15
Provincie:
Flevoland

Zelfmoord ook weer neit

nou. ik ben 13 jaar en me vader is slecht voor me als ik op de laptop wil ja dan gaat ie allemaal vervelen en als hij dingen belooft enzo dan doet hij het niet dit kan ik neit meer aan ik hoop dat iemand dit leest dan zit ik er ook niet zo meer mee..
Datum:
28-12-2009
Naam:
ANONIEM
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-holland

Gedachten, twijfels en verwarring

Ik weet niet wat met mezelf en het leven aanmoet. Ondertussen ben ik 18 jaren aanwezig op deze planeet als jongen zijnde en heb nog nooit een vriendin gehad. Ik geef om veel mensen, maar heb het gevoel dat niemand dit gevoel voor mij heeft. Qua educatie gaat het goed met mij, sociaal soms, maar toch heb ik het gevoel dat iedereen mij meer gebruikt dan werkelijk wat voor me overheeft. Niemand vraagt hoe het met me gaat, of ik gezellig wat wil doen. Niemand wist het toen ik 18 jaar werd, behalve m'n familie..... Ik kan gewoon geen zelfmoord plegen, ookal wil ik het zo graag, want dat wil ik m'n familie niet aandoen. Zij doen gigantisch veel voor me en ik kan me niet eens voorstellen wat ze moeten doorstaan zou ik er wel een einde aan maken.

Ooit hoop ik dat er iemand zal zijn die om me geeft, die me begrijpt en me liefheeft voor wie ik echt ben, dat ik niet langer hoef te acteren dat ik gelukkig ben en dat ik niet langer hoef te zijn wie ik ben waardoor ik toch nog enigszins "vrienden" heb.......

Ik wil er zo graag een einde aan maken, maar ik kan het gewoon niet. Als het leven meer verdriet met zich meebrengt dan geluk, zie ik het niet meer zitten. Kon iemand er maar voor mij een einde aan maken. Zelfs een simpele taak als dit kan ik niet volbrengen. Ik ben benieuwd hoelang ik dit leven nog vol kan houden, want elk jaar wordt het zwaarder en zwaarder. Als het zo door gaat begeef ik het. Waarom kan het leven zo verrekte moeilijk zijn?
Datum:
28-12-2009
Naam:
Roel
Leeftijd:
18
Provincie:
Utrecht

ik wil dood zijn

waarom ben ik geboren eidereen haad mijn tog ik heb nog nooit graag geleeft ik twijfel elke dag of dat ik zelfmoord ga plegen op het school ook ik wor gepest ik kan er nie meer tegen ik heb en zak mes in mijn kamer ik denk elke dag zal ik het gebruiken ja of nee en soms rij ik weg van huis met mijn zakmes en dan wil ik op straat zelfmoord plegen en ik snij ook in men ijgen vel
Datum:
28-12-2009
Naam:
sam
Leeftijd:
12
Provincie:
België

Sterkte

Ik wens jullie allemaal sterkte met je verhaal, hoe vreemd of hoe erg deze ook zijn.

Ik heb het op dit moment moeilijk vanwege problemen die ik hier niet nu allemaal ga beschrijven. Dit is immidels al het vijfde jaar in mijn leven dat het allemaal niet lukt en sinds vorig jaar denk ik bijna elke dag aan zelfmoord.S'nachts kan ik niet slapen en ik ben zwaar overspannen. De gedachten aan zelfmoord en het kijken naar de verhalen hier helpt mij een beetje.

Ik heb het idee dat er best veel mensen op deze site komen en de verhalen lezen omdat zij zich rot voelen. Ik ga geen verhaal vertellen alleen dat ik in een zelfde soort situatie zit met jullie en dat ik alle verhalen afga. Ik wil vertellen dat het leven vaak absurt moeilijk is voor mij, jullie maar ook een heleboel andere mensen. Maar er ook veel dingen zijn die het leven bijzonder maken en als je dit nog niet hebt zoek ze dan op. Problemen kan je zien als een uitdaging, zonder dit zou een persoon niet ontwikkelen.

Veel problemen die ik hier lees zijn vooral tijdelijke problemen, het zal zonde zijn van je leven om er nu al voor te kiezen eruit te stappen. Het is in dat geval vooral een kwestie van uitzitten net als een ziekte, een zware griep.

Voor de mensen die het langdurig hebben moet er iets fundementeel veranderen en is het belangrijk dat je zaken die e zijn overkomen op een rijtje kan zetten en verwerken. Al ben je psychich niet in orde hulpverleners kunnen best veel betekenen, andere keren helaas niet.
Er zijn genoeg verhalen van personen die het volhouden en gelukkig zijn geworden.

Ik weet dat ik de komende zes maanden
door hell moet gaan en elke komende nacht aan zelfmoord ga denken en paniekerig ben. Ik zit nu al twee jaar vast en ga het nog niet opgeven omdat er een oplossing onderweg is, of ik het nou verwerk of de problemen oploss. Dit doe ik omdat ondanks veel uitdagingen het leven bijzonder is. Ik laat mij niet kapot maken door mezelf of door deze wereld.

Ik hoop dat jullie doorzetten en kijken hoever je komt. Wat je ook doet, al maak je jezelf van kant, veel sterkte met alles.


Grts v





Datum:
28-12-2009
Naam:
v
Leeftijd:
23
Provincie:
Zuid-holland

5 jaar durende nachtmerrie

Er bestaat geen middel meer tegen mijn pijn, het enige middel dat bestond is voorgoed uit mij gesneden, al wat er over blijft, is een leeg omhulsel van een jongen die ooit verliefd, warm , vrijgevend...was. Mensen laten me niet gaan, waarom straft god mij op die manier, door mijn ouders te raken indien ik mijn leven beeindig? Heeft zelfs god mij verlaten?
Datum:
28-12-2009
Naam:
Dave
Leeftijd:
22
Provincie:
België

weg...

ik wil gewoon van dit alles verlost zijn, geen problemen meer om me heen. ik ben dit alles meer dan beu, en iedere dag blijf ik twijfelen of ik er een einde aan moet maken of niet.
Datum:
27-12-2009
Naam:
p
Leeftijd:
14
Provincie:
België

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.