Levensverhalen (pagina 758)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Geen problemen en toch neerslachtig

Over een paar maanden zal mijn spaargeld op zijn. Elke dag slik ik 1 tablet lexapro (geneesmiddel tegen neerslachtigheid) en ook pijnstillers (paracetamol met coffeine). Ik heb de maatschappelijke status van een imbeciel of een lepra-lijder. Ik ben alleenstaand en ongehuwd, sinds 2006 heb ik geen betaalde baan meer gehad. Poolse en turkse arbeiders werken langer en harder voor minder geld. Ik ben te laf om mijzelf in brand te steken. De melancholie komt iedere dag terug. Ik voel mij kapot en leeg. Mijn leven is voorbij.
Frans.
Datum:
09-02-2010
Naam:
Frans
Leeftijd:
41
Provincie:
Noord-brabant

verwarrend

na 17 maanden thuis geweest te zijn (nu weer op therapeutische basis aan het werk) maar al 2 1/2 jaar depressief te zijn, krig ik almeer de gedachten en het gevoel dat ik klaar ben met alles.
het is begonnen op het werk, veel stress, tegenwerkingen, onbegrijpelijke gebeurtenissen enz. enz. in het begin vaak bij de huisarts geweest en bij de arbo-arts, door onbegrip resulteerde dit dat ik ook nog 6 maanden ben opgenomen geweest, dit was een nare tijd en met name voor mijn gezin.
Nu, op dit moment, zijn de depressieve gevoelens nog steeds aanwezig, en nog steeds loop ik tegen onbegrip aan, psycholoog, huisarts, het werk.
Steeds vaker valt het mij op dat er haast geen dag voorbij gaat dat ik aan de dood denk/zelfmoord, wat mij nog enigzins tegenhoudt is mijn gezin, maar ik kan er niets aan doen, deze gedachten verdwijnen niet.
Elke dag ben ik op zoek op het internet naar een manier van waardige/pijnloze zelfdoding en de manier is medicatie.
Nu heb ik geen medicijnen meer, dit is in oktober acuut gestopt vanwege medicijnmisbruik door mijzelf (heb het overigens zelf nooit doorgehad, ik deed maar wat qua innemen) en moet zeggen in die tijd voelde ik mij goed, was merendeels in een andere wereld, mijn eigen wereld, maar op den duur leed mijn gezin er gewoon onder en hebben de huisarts e.d. ingegrepen.
Nu, zoals ik al zei ik voel me kloten, gestresst en het lukt mij ook maar niet om dit duidelijk te maken aan bv, de huisarts e.d., ze snappen me niet.
Ik heb mezelf voorgenomen om mij te richten op het werk, mede omdat ik al enige tijd in de ziektewet zit en na een jaar mijn loon is gekort naar 70% en ik verneem dat wij ook nog eens daarbij finaciele problemen krijgen en dat is iets wat ik mijn gezin niet wil aandoen.
Ik druk mezelf maar weer naar de achtergrond en hoop dat ik me snel weer goed ga voelen, helaas ben ik bang dat dit niet zal gebeuren zoals het nu gaat.
Ben al op zoek op het internet naar medicijnen die bijna door het hele land vrij te koop zijn, en misschien, misschien.
Datum:
09-02-2010
Naam:
sikr
Leeftijd:
38
Provincie:
Groningen

Waarom ? simpel

Voel me ellendig. heb altijd het gevoel dat ik een blok ben aan iemands been. ben nooit eens een keer grappig in iemands ogen. mensen vinden me eng etc. hier zit ik niet op te wachten.
Datum:
08-02-2010
Naam:
Wouter
Leeftijd:
18
Provincie:
Gelderland

Voel mij dood, maar leef toch nog : /

-Ik ben al 3 jaar myn vader kwyt
-mijn meter(die altyd heel goed was voor mij) is gestorven aan kanker
-mijn school resultaten zijn slechter dat het niet meer slechter kan
-mijn vriendin heeft het gedaan gemaakt (ik zie haar doodgraag)

er zyn heel veel vrienden die er me door willen helpen, maar mij lukt het niet. het leven lijkt moeilijker dan ooit, ik vind het moeilijk om met zulke situaties om te gaan.
en nu dat m'n vriendin het heeft gedaan gemaakt heb ik zeker geen goede moed meer : /
bedankt voor het luisteren :)
Datum:
08-02-2010
Naam:
dood?
Leeftijd:
14
Provincie:
België

hoe

Ik ben niet de persoon die zelfmoord zou willen plegen! Ik heb er soms ook wel eens aan gedacht maar toen heb ik eens goed nagedacht wat het leven mij te bieden heeft. Ik vertel dit verhaal omdat mijn vriendin dit al eens een paar keer heeft willen doen. Maar niet in slaagde omdat er telkens iemand in de buurt was. Ik wil haar niet kwijt en heb een vraag van hoe dat ik haar het beste kan helpen. Als het niet op de site komt dan is het zo maar ik zou graag iemand willen hebben die mij een mailtje terug stuurt want wil haar niet kwijt en wil haar echt helpen...
Datum:
08-02-2010
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
19
Provincie:
België

Zelfmoord

Ik heb gedacht aan zelfmoord, nadat mijn ouders zijn overleden en twee goede vrienden van mij.
Ik stond met een mes in mijn hand, maar door de woorden van God kan ik dit mensen niet aandoen.
Je rukt een deel van hun hart ook uit hun leven.
Datum:
08-02-2010
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-holland

alles

ik ben alles zat wat er allemaal gebeurt in me leven ik denk dat ik het zat ben voor mijn helen leven
groetjes henk
xxx
Datum:
08-02-2010
Naam:
henk
Leeftijd:
15
Provincie:
Gelderland

Time-out

Ik heb behoefte aan een time-out. Even de stekker eruit. Even niets doen. Even opladen. Even geen verplichtingen. Even geen werk.
Leven met steeds terugkerende depressies is geen pretje. En dat is natuurlijk een understatement. Zeker niet voor een jonge vrouw, in de bloei van haar leven. Als docent heb ik ook nog eens een voorbeeldfunctie voor pubers, die ieder ook zo hun eigen problemen en schaduwzijden hebben. Gevolg: ik speel toneel. Iedere week weer, les na les.
Nog even volhouden, straks heb ik weer een weekje vakantie. Ik moet de batterij echt even opladen, ik mag niet stilvallen voor de finish. Dan trek ik mezelf terug, ga ik zwelgen in mijn verdriet en in mijn ellende. Ik wil zo snel mogelijk onderin die diepe put zitten, zodat ik weer kan beginnen om omhoog te klimmen. Want - ondanks mijn regelmatige gedachten aan de dood - tot nu toe heb ik altijd nog licht aan het einde van de put gezien. Het waren kleine straaltjes, maar ze waren er.
Datum:
07-02-2010
Naam:
Maartje
Leeftijd:
31
Provincie:
Noord-brabant

alleen

hallo ik ben 16 jaar en ik heb steets vaker dat ik denk ja wat heeft het toch voorzin.
ik heb wel gewoon vrienden enzo maar toch heb ik het gevoel dat ik eenzaam ben dat ik niemand kan vertrouwen en dat het gewoon beter is om er niet te zijn.
het gevoel dat je totaal niet meer belangrijk ben voor niemand niet dat iedereen gewoon zonder mij af kan. was vroeger altijd vrolijk en druk en had zin in het leven tot dat 1 van me beste vrienden me vriendin (waar ik al 2 jaar een relatie mee had) vreemt ging en ik geestelijk helemaal instorte daar kwam ik opzich wel boven op enzo maar heb gewoon niemand meer om gewoon tegen te praten over gevoelens enzo
Datum:
07-02-2010
Naam:
thomas
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

piep

Ik ben nu 3 x geopereerd aan cholesteatoom in mijn linkeroor. Een goedaardig gezwel. Ik heb sinds 2 jaar een pieptoon in mijn oor en dat is nu, na laatste operatie, tegen het ondraagelijke aan.... Wat kan ik doen... Ik begin gek te worden en ik sleep mijn hele gezin mee.......
Datum:
07-02-2010
Naam:
leen
Leeftijd:
42
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.