Levensverhalen (pagina 635)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

De koek is op

Ik ben eigenlijk altijd al een éénling geweest. Nooit veel vrienden gehad. Ook een echte relatie is er nooit geweest. Nadat ik vorig jaar een enorm traumatische ervaring heb meegemaakt, heb ik eindelijk iemand gevonden die om me lijkt te geven, maar sinds de laatste paar weken is er alleen nog maar ruzie. Mijn familieleden hebben allemaal een beperking en ik heb heel lang de zorg voor ze op me genomen. Maar ik kan het niet meer. Ik lijk de laatste tijd alleen nog maar negatief te zijn, waardoor ik het enige mooie dat er nog is vreselijk aan het verpesten ben.

Als dat laatste beetje moois ook nog wegvalt, dan trek ik het niet langer. Het voelt alsof mij geen geluk is gegund, al lijkt het voor de buitenwereld dat ik alles heb.

Een mooie baan, een uitzonderlijk mooie hobby, een mooi huis. Wat wil een mens nog meer. Maar alles mag me worden afgenomen, als ik daar een beetje geluk voor in de plaats kreeg. Het beetje geluk dat ik nu nog heb, ebt langzaam weg. Als ook dat beetje weg is, is de koek echt op...
Vraag ik teveel? Stel ik te hoge eisen aan mezelf? Of aan het leven? Waarom lijkt iedereen om mij heen gelukkig?

Ik weet het niet! Help!
Datum:
02-09-2010
Naam:
@@pje
Leeftijd:
41
Provincie:
Utrecht

Kan het niet meer aan

Ik ben al drie jaar pro ana .
Ik gebruik zelfs speed om af te vallen..
Mijn ouders worden gek omdat ik niks met ze wil bespreken.
Ik zie het niet meer zitten ,
ik snij mezelf verbrand mezelf .
Ik durf het er niet over te hebben zelfs niet met mijn vriend . Voor hem heb ik al wel een afscheidsbrief geschreven..
Ik wil niet meer ik kan het nu echt niet meer
Datum:
02-09-2010
Naam:
Iris
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

Je bent geweldig

Ergens op deze wereld leeft iemand voor jou. Iemand houdt van je, of gaat dit nog doen. Alsjeblieft, verlaat deze wereld niet. Het is een kutwereld, maar jij maakt hem een stukje lichter. Glimlach naar vreemden, en merk dat ze terug glimlachen. Blijf, alsjeblieft. We hebben je nodig. Niet overtuigd? Kijk op:

www.givesmehope.com

Liefs xx
Datum:
02-09-2010
Naam:
Elle
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-holland

Altijd verdriet

Al heel mijn leven voel ik mezelf alleen, ik heb een vriendin waar ik heel slecht mee kan leven, ik had een 19 jaar jonger meisje ontmoet via internet en daar kreeg ik voor het eerst in 10 jaar weer vlinders in mijn buik.

Zij gaf aan ook veel van mij te houden en hoe langer we met elkaar omgingen, des te meer ik van haar ging houden, ondanks het leeftijds verschil.

Nu zijn haar ouders achter onze relatie gekomen en ik mag geen contact meer met haar. Ik mis haar verschrikkelijk.

Ik kan niets met mijn verdriet, weer die put van eenzaamheid. Ik denk er serieus over mijn leven te beindigen. Ik wil niet langer meer leven in verdriet.
Datum:
02-09-2010
Naam:
Alex
Leeftijd:
35
Provincie:
Zuid-holland

zelfmoord plannen

Hoe kom je erbij. Niet meer reëel kunnen denken.Alleen nog rust vinden in (zo mogelijk)een diepe slaap. Als je lijdt aan een ernstige vorm van depressie in combinatie met andere aandoeningen is het hier in Nederland moeilijk om hulp te vinden. Je hebt te maken met wachtlijsten,vakantieperiodes, en het duurt soms maanden om hulp te vinden. Je suicidale gedachten nemen constant je denkvermogen in beslag. Je denkt aan een snelle pijnloze manier, om van het leven afscheid te kunnen nemen. Je denkt aan je gezinnetje,hoe zullen zei dit overleven? Je loopt de hele dag met een mes op zak(behalve op je werk)..Wachtend op een geschikt moment,wachtend op een goede gelegenheid wanneer je hersenen zo overbelast zijn dat je geen uitweg meer vindt. Maar ook zoekende naar het moment dat je alles ziet vervagen en er een srene stilte over je neerdaalt. Praten met je collega"s, die vinden dat je de draad weer op moet pakken,je moet vermannen. Afspraken die je maakt en niet na kunt komen omdat je door pech achtervolgt wordt. Wat is de juiste manier om jezelf te doden? Iemand die springt en er geen rekening mee houdt dat er mensen zijn die hem vinden en die hierdoor getraumatiseerd raken.Iemand die voor een trein of auto etc. springt en er geen rekening mee houdt dat die bestuurder zijn hele leven die beelden bij zich houdt. Elke dag een nieuw gevecht voeren tegen depressiviteit. Het ene moment ben je even gelukkig,als er iets moois met je kinderen gebeurt. Maar even later zak je weer weg in een negatief zelfbeeld,gecreëerd door de maatschappij en hun verwachtingen.Ik heb al eens een poging ondernomen,maar werd wakker op de i-c. Waarom kunnen de mensen om je heen die je als een probleem ervaren, je net op dat moment,niet met rust laten? Het is toch je eigen beslissing?
Misschien komt er ooit nog eens hulp, iemand die je begeleidt, en die je op weg helpt naar een goed bestaan.
Datum:
02-09-2010
Naam:
Benno
Leeftijd:
42
Provincie:
Limburg

ik weet het niet meer

Alles gaat fout ik kan mezelf niet meer vinden, gister ging alles fout de jongen waarvan ik hield heeft me gedumpt op een lompe manier me ouders zijn nooit thuis en als ze thuis zijn dan zijn ze te moe, ik kan mezelf gewoon niet meer vinden ik wil weten hoe ik mezelf terug kan vinden ik vorel me kut en me opa ligt op sterven en ik wil eigenlijk gewoon een einde aan me leven maken ik wordt gek van me leven alles gaat fout en het enigste wat ik wil is een beetje liefde ik doe alles fout bij de jongens ik wordt echt helemaal gek help me
Datum:
02-09-2010
Naam:
Aimee
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

moe

Ik word elke dag weer wakker met een moe gevoel,ben vroeger altijd gepest en daardoor een buitenbeentje geworden die niets meer durft,heb alles nog geprobeerd,maar schaam mijzelf voor mezelf,dus denk ik maar aan een oplossing,maar durf niet zat de oplssing in een pil dan had ik hier waarschijnlijk al niet meer gezeten.
Datum:
02-09-2010
Naam:
Jan
Leeftijd:
44
Provincie:
Zuid-holland

verander je leven

Ik heb een goede tip voor iedereen hier: Verander je leven! Ik was ook niet zo happy op de basisschool maar toen ik naar de middelbare ging heb ik mijn leven totaal veranderd (Bijvoorbeeld een ander uiterlijk, nieuwe vrienden, je anders tegenover dingen opstellen) Ik heb nu een leuk leven met veel vrienden en ik heb zelden ruzie met iemand en ik voel me zelden verdrietig. Kom op mensen, je hebt maar een kans om te leven, geniet er van.
Datum:
31-08-2010
Naam:
jesse
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

Pleeg alsjeblieft geen zelfmoord

Ik vindt het echt héél vervelend voor jullie dat jullie met dat soort krankzinnige gedachtes rondlopen zoals bijv je polsen doorsnijden. Ik hoop voor jullie dat jullie allemaal inzien dat het leven voor jullie nog veel te bieden heeft En met zelfmoord kan je iemand voor de rest van ze leven een schuldgevoel geven. Je kan familie er veel verdriet mee doen. En nu moet je niet denken dat ik een nette jongen ben. Want ik steel etui's leeg, ben bij bureau Halt geweest vanwege het indeuken van een brievenbus enz
Datum:
31-08-2010
Naam:
Stijn
Leeftijd:
11
Provincie:
Zuid-holland

dood

ik wil gewoon niet meer. het is teveel. vader met kanker. zus met spierziekte en blind. ruzie, gezeik. Nergens meer rust in mijn hoofd. Ik wil hier weg. Dood, zelfmoord
Datum:
31-08-2010
Naam:
mij
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-brabant

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.